Atos 27

God Ago Maror Muturta Agamukan (MLP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ari gavman aseseqta na in i giqemid i muy araq waqeq uliq Rom kantri Italiy-ibtab lehgo tibilaqiy. Bilaqim teq in Pol teq mataw giqirquriyta ta asor giwaqim mataw bab emayta gidauhan 100 nazaq gigo ayahta anan Juliyus haqayta na abenab tigiqemiy. Juliyus ago bab mataw nenaq gigo dauh anan Sebastes haqayta.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ari i uliq Adramitiyum gigo muy araq saw Esiya ago lan ez ban uliq asorib lehnan haqad usta nab i tugwal. Gwalim i saw na hulosim muyib tileh. Lehad Aristarkus uliq Tesalonaika saw Masedoniya-ibta na i inaq lehmo.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Lehad luwim tarommo i uliq Saidon-ib tugwahtiw. Gwahtiqim Juliyus agem dimunta Pol ugad hulosan lehim ayogniz gibiyad gigo hib didaq nagah asor tuwam.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 An abeb i muyib ta gwalim uliq Saidon hulosim tileh. Lehsa tim i
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Lehad i saw giger Silisiya teq Pamfiliya gigo saw ban kamis urotim lehad luwim i uliq Maira saw Lisiya-ibtab tuwow.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Woqan uliq nab bab mataw gigo ayahta na in uliq Aleksandriya gigo muy araq Italiy-ib lehnan tonsa ahol tuwam. Ahol waqad in i giwaqim giqad muy nab tilah.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Lehim gwalim lehsa muy kiskismo kam asor kamismeb sibad tuqusyaq. Na ezaqgo tim eraqad i ginobun ban bolyaqta na ago iyan. Sa muy ago kabibiy mataw in muyib giholtuw bulad gihol bibiyowunsa i le uliq Nidus agerab tugwahtiw. Gwahtiqan nab tim i tigiwasih. Giwasihan i nazaq ta lehgo hiqiyim i nud Krit agilehun ban tileh, uliq Salmone ager ban.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 I gihol bibiyowunim lehim Krit ago lan ez muzim lehad luwim uliq anan Lan Ez Dimunta haqayta nab i tugwahtiw. Uliq na in uliq Lasea agerab usaqta.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Ari i uliq nab bolad luwsa kam kabemmo tihiqiy. Teq Juda gigo lotu akaman ayahta in didaq udinayta na akamun i teko tuhulosmo. Nazaq iyan kamisib tim akamun gwahtiqsa kamis meqin diq iysa iyan Pol eraqim tibilam,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Mataw ham muran i leheq teq i afaqan araq ayahta anobun tuqwayam ham. Ya inad emaiq ham nagah kagan kabemmo timeqniy hasdaq haqaiq ham. I gigo es teq muy ka inaqmo timeqniydaq ham. Meqniysa muy ka amatawun kabemmo tumoq daqaymo ham.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Haqan teq haiq. Bab mataw gigo ayahta na in Pol ago nan a hi huritad in mat muy wamuzaqta na ayow muy anamren inaq giqez tumuz.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Teq muy tim akamnib lan ez nab usdaqta in saw dimun a haiqmo. Nazaq iyan muyib mataw kabemmo bilaqiy, I uliq ka huloseq uliq Finiks-ib leh waquq haqiy. I leheq uliq nab ossa teq tim akamun hiqiydaq haqiy. Na ezaqgo uliq Finiks na in nud Krit ago lan ezab kamis abeqil amta nud abe ban zeq wolehaqta ban usaqta na ago iyan in nazaq bilaqiy.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Abeb tim araq Ray nogta na midemqanmo eraqsa in ahol waqad ginad emiy, I dimunmo tisibam haqiy. Haqad in anka hureqan gwalan in Krit ago kamis adek diq muzim tilehiy.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Teq haiq. In asitmo leh nog iyanmo tim atoranta tiqeram. Tim araq Taleo nogta naqmo in nud Krit ban eraqim bolyaq.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Bolad in muy othassa muy leh yo hiqiyyaq. Nazaq iyan i muy ahol buliyan tim i giqothassa i tim anad muzim lehmo tilehyauq.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Lehad i nud araq amikta anan Kauda haqayta agilehun ban lehyauq. Lehsa tim asit tihiqiy nog iysa i giholtuw bulim muy ago dingi hureqan muy agerab bol.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Bolan in dingi hureqan muyib tugwalan teq in warig awaz meqinta waqim muy ahulib hurorim am waz naqmo hiqiyiy. In tirab yaqay. Luweq in leheq kantri Afrika gigo kamisib sarte anan Sirtis haqayta nab ror daqay haqad. Nazaq iyan in muy abe ban anka araq hunegan woqan in kamis amalib tim giqothassa tileh yaqay.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Lehsa tim ayow kamis inaq atoranmo i gilum hishassa tarom tiqiy. Tarom iyim saw tihastitayan tim a hi hiqiysa iyan mataw es nagah muyib giqusta na kamismeb tuhuneg yaqay.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ad kam ezeqmanta nab in gimo gibenab muy ago rigen asor hunegan kamismeb tuwommo.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Kam kabemmo i zeq teq ulig ahol a hi waqyauq. Sa tim ayahta na kam bunmo i giqothassa i ginamur asit a hi emyauq. Haiqgam. Kam bunmo tim i gilum hishasyaq. Nazaq iysa iyan kiskismo i ginad araq gimaqbelab tugwahtiqyaq. Kamis i gineqid i wastitayeq saw araq dimuntab le a hi gwahtiqamta haqyauq.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Teq muyib matawta na kam kabemmo didaq a hi neqimmo osan Pol in gilikmanib eraqim tibilam, Mataw ham teko ne yaqgo gamuk huritta iyid i nud Krit a hi hulosad nab useq i afaqan kazaq ahol a hi waq nag ham. Ad i gigo es nagah bunmo a hi huneg nagmo ham.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ari muran ya ne kazaq diq tigibilendaiq ham. Ne giwaz meqniyiy ham. I gilikmanib mat araq diq a hi moqdaq ham. Muymo teq timeqniydaq ham.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 — ausente —
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 — ausente —
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Nazaq iyan mataw ham ne zaway iyeq osiy ham. Ya God anan helmo haqaiq ham. In ya ibilanta nazaqmo in tiqemdaq ham.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Teq muy ka leheq nud araqab sarteb tirordaq ham.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Ari i sibad luwsa kam 14 nazaq tihiqiy. Hiqiyan i kamis anan Meditereniyan haqayta nab sibim lehad tarom alihanib muy ago kabibiy mataw ginad emiy, Muy lan ez araq sinsin tuqugaqya haqiy.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Haqad in kamismeb tow waqnan am hunegan tuwom. Woqan in ahol waqan 40 mita nazaq iy. An i asitmo ta leh nog iyim in tow a ta waqan tow bilam 30 mita ham.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 An in tirab yaqay, luweq i leh tuteq sarteb tuqulum woram haqad. Nazaq iyan in muy abe ban anka aweweqmo hunegan kamismeb wom. Woqan mataw na zeq amen emad in God bulonim bilaq yaqay, Saw emid hidmo hastitayan haq yaqay.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Sa muy ago kabibiy mataw na in muy huloseq tukgo dan tinagun yaqay. Nazaq iyan in dingi aqamun hasan dingi kamismeb tihitim. Hitiqan in katiyim bilaqiy, I dingi-ib leheq muy anobun ban anka asor hunegnan haqiy.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Haqsa Pol in bab mataw gigo ayahta na ago bab mataw nenaq gibilan, Mataw ko muy kab a hi osid ne bunmo kamis gineqid tumoq daqay ham.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Haqanmo bab mataw hidmo le dingi aqamun urotan kamis sorim ad tilah.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ari zeq gabolgo sinsin tiqiysa Pol in mataw na bunmo didaq neq daqay haqad gibe yahad gibilan, Kam 14 nazaq ne rabad samanmo tuqosiy ham. Osad ne didaq araq diq a hi neqiy ham.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Nazaq iyan ya ne atoranmo gibilenaiq ham. Ne didaq neqiy haqaiq ham. Didaq neqeq ne zaway iyeq a hi moq daqay haqaiq ham. Ne huritiy ham. Ne giqensan araq diq milheseq a hi woqdaq ham. Haiq ham. Ne bunmo dimunmo tuqos daqay ham.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Haqad in bret waqim ginognib God esey ugim teq in orqayim tinam.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Neqsa mataw bunmo ahol waqad ginad tidimniysa in nazaqmo didaq waqim tineqiymo.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 I mataw kabemmo muyib osta, 276 nazaq diq.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Teq mataw na bunmo didaq dimunmo tineqim in muy afaqan hiqiydaq haqad wit anagin muy aduganib osta na hunegan kamismeb tuwom.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ari saw tihastitayan in lan ez araq ahol tuwaq yaqay. Teq in saw ezaqta ago lan ez na a hi huritiy. In saw na ahol waqad kamis abeqil araq loleh titayta aqiburan dimun diqta usaqta na ahol tuwaqiy. Ad in ginad emiy, I muy ad leheq lan ez dimun diqta kob gwalam haqiy.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Haqad in anka aqamun urotan kamismeb woq bugsa in kwaziqmo stia am waziyta na tihasiymo. Hasim in tim waqgo haqad muy ago sel wazan eraqanmo muy amidemqanmo sibim lan ez nab tiloqyaq.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Loqadmo haiq muy sarteb tugwal. Gwaladmo muy anobun ror naqmo hiqiyim nab tuqus. Ussa kamis muy abe wolad othassa muy timizilay.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Tabiyaysa bab mataw na in mataw giqirquran osiyta na ginol emgo ginad tiqem yaqay, luweq in ameq leheq tituk daqay haqad.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 — ausente —
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 — ausente —
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.