Atos 27

God Ago Maror Muturta Agamukan (MLP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ari gavman aseseqta na in i giqemid i muy araq waqeq uliq Rom kantri Italiy-ibtab lehgo tibilaqiy. Bilaqim teq in Pol teq mataw giqirquriyta ta asor giwaqim mataw bab emayta gidauhan 100 nazaq gigo ayahta anan Juliyus haqayta na abenab tigiqemiy. Juliyus ago bab mataw nenaq gigo dauh anan Sebastes haqayta.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ari i uliq Adramitiyum gigo muy araq saw Esiya ago lan ez ban uliq asorib lehnan haqad usta nab i tugwal. Gwalim i saw na hulosim muyib tileh. Lehad Aristarkus uliq Tesalonaika saw Masedoniya-ibta na i inaq lehmo.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Lehad luwim tarommo i uliq Saidon-ib tugwahtiw. Gwahtiqim Juliyus agem dimunta Pol ugad hulosan lehim ayogniz gibiyad gigo hib didaq nagah asor tuwam.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 An abeb i muyib ta gwalim uliq Saidon hulosim tileh. Lehsa tim i
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Lehad i saw giger Silisiya teq Pamfiliya gigo saw ban kamis urotim lehad luwim i uliq Maira saw Lisiya-ibtab tuwow.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Woqan uliq nab bab mataw gigo ayahta na in uliq Aleksandriya gigo muy araq Italiy-ib lehnan tonsa ahol tuwam. Ahol waqad in i giwaqim giqad muy nab tilah.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Lehim gwalim lehsa muy kiskismo kam asor kamismeb sibad tuqusyaq. Na ezaqgo tim eraqad i ginobun ban bolyaqta na ago iyan. Sa muy ago kabibiy mataw in muyib giholtuw bulad gihol bibiyowunsa i le uliq Nidus agerab tugwahtiw. Gwahtiqan nab tim i tigiwasih. Giwasihan i nazaq ta lehgo hiqiyim i nud Krit agilehun ban tileh, uliq Salmone ager ban.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 I gihol bibiyowunim lehim Krit ago lan ez muzim lehad luwim uliq anan Lan Ez Dimunta haqayta nab i tugwahtiw. Uliq na in uliq Lasea agerab usaqta.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ari i uliq nab bolad luwsa kam kabemmo tihiqiy. Teq Juda gigo lotu akaman ayahta in didaq udinayta na akamun i teko tuhulosmo. Nazaq iyan kamisib tim akamun gwahtiqsa kamis meqin diq iysa iyan Pol eraqim tibilam,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Mataw ham muran i leheq teq i afaqan araq ayahta anobun tuqwayam ham. Ya inad emaiq ham nagah kagan kabemmo timeqniy hasdaq haqaiq ham. I gigo es teq muy ka inaqmo timeqniydaq ham. Meqniysa muy ka amatawun kabemmo tumoq daqaymo ham.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Haqan teq haiq. Bab mataw gigo ayahta na in Pol ago nan a hi huritad in mat muy wamuzaqta na ayow muy anamren inaq giqez tumuz.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Teq muy tim akamnib lan ez nab usdaqta in saw dimun a haiqmo. Nazaq iyan muyib mataw kabemmo bilaqiy, I uliq ka huloseq uliq Finiks-ib leh waquq haqiy. I leheq uliq nab ossa teq tim akamun hiqiydaq haqiy. Na ezaqgo uliq Finiks na in nud Krit ago lan ezab kamis abeqil amta nud abe ban zeq wolehaqta ban usaqta na ago iyan in nazaq bilaqiy.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Abeb tim araq Ray nogta na midemqanmo eraqsa in ahol waqad ginad emiy, I dimunmo tisibam haqiy. Haqad in anka hureqan gwalan in Krit ago kamis adek diq muzim tilehiy.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Teq haiq. In asitmo leh nog iyanmo tim atoranta tiqeram. Tim araq Taleo nogta naqmo in nud Krit ban eraqim bolyaq.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Bolad in muy othassa muy leh yo hiqiyyaq. Nazaq iyan i muy ahol buliyan tim i giqothassa i tim anad muzim lehmo tilehyauq.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Lehad i nud araq amikta anan Kauda haqayta agilehun ban lehyauq. Lehsa tim asit tihiqiy nog iysa i giholtuw bulim muy ago dingi hureqan muy agerab bol.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Bolan in dingi hureqan muyib tugwalan teq in warig awaz meqinta waqim muy ahulib hurorim am waz naqmo hiqiyiy. In tirab yaqay. Luweq in leheq kantri Afrika gigo kamisib sarte anan Sirtis haqayta nab ror daqay haqad. Nazaq iyan in muy abe ban anka araq hunegan woqan in kamis amalib tim giqothassa tileh yaqay.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Lehsa tim ayow kamis inaq atoranmo i gilum hishassa tarom tiqiy. Tarom iyim saw tihastitayan tim a hi hiqiysa iyan mataw es nagah muyib giqusta na kamismeb tuhuneg yaqay.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ad kam ezeqmanta nab in gimo gibenab muy ago rigen asor hunegan kamismeb tuwommo.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Kam kabemmo i zeq teq ulig ahol a hi waqyauq. Sa tim ayahta na kam bunmo i giqothassa i ginamur asit a hi emyauq. Haiqgam. Kam bunmo tim i gilum hishasyaq. Nazaq iysa iyan kiskismo i ginad araq gimaqbelab tugwahtiqyaq. Kamis i gineqid i wastitayeq saw araq dimuntab le a hi gwahtiqamta haqyauq.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Teq muyib matawta na kam kabemmo didaq a hi neqimmo osan Pol in gilikmanib eraqim tibilam, Mataw ham teko ne yaqgo gamuk huritta iyid i nud Krit a hi hulosad nab useq i afaqan kazaq ahol a hi waq nag ham. Ad i gigo es nagah bunmo a hi huneg nagmo ham.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ari muran ya ne kazaq diq tigibilendaiq ham. Ne giwaz meqniyiy ham. I gilikmanib mat araq diq a hi moqdaq ham. Muymo teq timeqniydaq ham.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 — ausente —
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 — ausente —
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Nazaq iyan mataw ham ne zaway iyeq osiy ham. Ya God anan helmo haqaiq ham. In ya ibilanta nazaqmo in tiqemdaq ham.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Teq muy ka leheq nud araqab sarteb tirordaq ham.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ari i sibad luwsa kam 14 nazaq tihiqiy. Hiqiyan i kamis anan Meditereniyan haqayta nab sibim lehad tarom alihanib muy ago kabibiy mataw ginad emiy, Muy lan ez araq sinsin tuqugaqya haqiy.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Haqad in kamismeb tow waqnan am hunegan tuwom. Woqan in ahol waqan 40 mita nazaq iy. An i asitmo ta leh nog iyim in tow a ta waqan tow bilam 30 mita ham.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 An in tirab yaqay, luweq i leh tuteq sarteb tuqulum woram haqad. Nazaq iyan in muy abe ban anka aweweqmo hunegan kamismeb wom. Woqan mataw na zeq amen emad in God bulonim bilaq yaqay, Saw emid hidmo hastitayan haq yaqay.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Sa muy ago kabibiy mataw na in muy huloseq tukgo dan tinagun yaqay. Nazaq iyan in dingi aqamun hasan dingi kamismeb tihitim. Hitiqan in katiyim bilaqiy, I dingi-ib leheq muy anobun ban anka asor hunegnan haqiy.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Haqsa Pol in bab mataw gigo ayahta na ago bab mataw nenaq gibilan, Mataw ko muy kab a hi osid ne bunmo kamis gineqid tumoq daqay ham.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Haqanmo bab mataw hidmo le dingi aqamun urotan kamis sorim ad tilah.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ari zeq gabolgo sinsin tiqiysa Pol in mataw na bunmo didaq neq daqay haqad gibe yahad gibilan, Kam 14 nazaq ne rabad samanmo tuqosiy ham. Osad ne didaq araq diq a hi neqiy ham.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nazaq iyan ya ne atoranmo gibilenaiq ham. Ne didaq neqiy haqaiq ham. Didaq neqeq ne zaway iyeq a hi moq daqay haqaiq ham. Ne huritiy ham. Ne giqensan araq diq milheseq a hi woqdaq ham. Haiq ham. Ne bunmo dimunmo tuqos daqay ham.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Haqad in bret waqim ginognib God esey ugim teq in orqayim tinam.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Neqsa mataw bunmo ahol waqad ginad tidimniysa in nazaqmo didaq waqim tineqiymo.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 I mataw kabemmo muyib osta, 276 nazaq diq.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Teq mataw na bunmo didaq dimunmo tineqim in muy afaqan hiqiydaq haqad wit anagin muy aduganib osta na hunegan kamismeb tuwom.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ari saw tihastitayan in lan ez araq ahol tuwaq yaqay. Teq in saw ezaqta ago lan ez na a hi huritiy. In saw na ahol waqad kamis abeqil araq loleh titayta aqiburan dimun diqta usaqta na ahol tuwaqiy. Ad in ginad emiy, I muy ad leheq lan ez dimun diqta kob gwalam haqiy.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Haqad in anka aqamun urotan kamismeb woq bugsa in kwaziqmo stia am waziyta na tihasiymo. Hasim in tim waqgo haqad muy ago sel wazan eraqanmo muy amidemqanmo sibim lan ez nab tiloqyaq.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Loqadmo haiq muy sarteb tugwal. Gwaladmo muy anobun ror naqmo hiqiyim nab tuqus. Ussa kamis muy abe wolad othassa muy timizilay.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Tabiyaysa bab mataw na in mataw giqirquran osiyta na ginol emgo ginad tiqem yaqay, luweq in ameq leheq tituk daqay haqad.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 — ausente —
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 — ausente —
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.