Atos 27
God Ago Maror Muturta Agamukan (MLP) vs ARIB
1 Ari gavman aseseqta na in i giqemid i muy araq waqeq uliq Rom kantri Italiy-ibtab lehgo tibilaqiy. Bilaqim teq in Pol teq mataw giqirquriyta ta asor giwaqim mataw bab emayta gidauhan 100 nazaq gigo ayahta anan Juliyus haqayta na abenab tigiqemiy. Juliyus ago bab mataw nenaq gigo dauh anan Sebastes haqayta.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ari i uliq Adramitiyum gigo muy araq saw Esiya ago lan ez ban uliq asorib lehnan haqad usta nab i tugwal. Gwalim i saw na hulosim muyib tileh. Lehad Aristarkus uliq Tesalonaika saw Masedoniya-ibta na i inaq lehmo.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Lehad luwim tarommo i uliq Saidon-ib tugwahtiw. Gwahtiqim Juliyus agem dimunta Pol ugad hulosan lehim ayogniz gibiyad gigo hib didaq nagah asor tuwam.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 An abeb i muyib ta gwalim uliq Saidon hulosim tileh. Lehsa tim i
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Lehad i saw giger Silisiya teq Pamfiliya gigo saw ban kamis urotim lehad luwim i uliq Maira saw Lisiya-ibtab tuwow.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Woqan uliq nab bab mataw gigo ayahta na in uliq Aleksandriya gigo muy araq Italiy-ib lehnan tonsa ahol tuwam. Ahol waqad in i giwaqim giqad muy nab tilah.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Lehim gwalim lehsa muy kiskismo kam asor kamismeb sibad tuqusyaq. Na ezaqgo tim eraqad i ginobun ban bolyaqta na ago iyan. Sa muy ago kabibiy mataw in muyib giholtuw bulad gihol bibiyowunsa i le uliq Nidus agerab tugwahtiw. Gwahtiqan nab tim i tigiwasih. Giwasihan i nazaq ta lehgo hiqiyim i nud Krit agilehun ban tileh, uliq Salmone ager ban.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 I gihol bibiyowunim lehim Krit ago lan ez muzim lehad luwim uliq anan Lan Ez Dimunta haqayta nab i tugwahtiw. Uliq na in uliq Lasea agerab usaqta.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ari i uliq nab bolad luwsa kam kabemmo tihiqiy. Teq Juda gigo lotu akaman ayahta in didaq udinayta na akamun i teko tuhulosmo. Nazaq iyan kamisib tim akamun gwahtiqsa kamis meqin diq iysa iyan Pol eraqim tibilam,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Mataw ham muran i leheq teq i afaqan araq ayahta anobun tuqwayam ham. Ya inad emaiq ham nagah kagan kabemmo timeqniy hasdaq haqaiq ham. I gigo es teq muy ka inaqmo timeqniydaq ham. Meqniysa muy ka amatawun kabemmo tumoq daqaymo ham.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Haqan teq haiq. Bab mataw gigo ayahta na in Pol ago nan a hi huritad in mat muy wamuzaqta na ayow muy anamren inaq giqez tumuz.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Teq muy tim akamnib lan ez nab usdaqta in saw dimun a haiqmo. Nazaq iyan muyib mataw kabemmo bilaqiy, I uliq ka huloseq uliq Finiks-ib leh waquq haqiy. I leheq uliq nab ossa teq tim akamun hiqiydaq haqiy. Na ezaqgo uliq Finiks na in nud Krit ago lan ezab kamis abeqil amta nud abe ban zeq wolehaqta ban usaqta na ago iyan in nazaq bilaqiy.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Abeb tim araq Ray nogta na midemqanmo eraqsa in ahol waqad ginad emiy, I dimunmo tisibam haqiy. Haqad in anka hureqan gwalan in Krit ago kamis adek diq muzim tilehiy.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Teq haiq. In asitmo leh nog iyanmo tim atoranta tiqeram. Tim araq Taleo nogta naqmo in nud Krit ban eraqim bolyaq.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Bolad in muy othassa muy leh yo hiqiyyaq. Nazaq iyan i muy ahol buliyan tim i giqothassa i tim anad muzim lehmo tilehyauq.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Lehad i nud araq amikta anan Kauda haqayta agilehun ban lehyauq. Lehsa tim asit tihiqiy nog iysa i giholtuw bulim muy ago dingi hureqan muy agerab bol.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Bolan in dingi hureqan muyib tugwalan teq in warig awaz meqinta waqim muy ahulib hurorim am waz naqmo hiqiyiy. In tirab yaqay. Luweq in leheq kantri Afrika gigo kamisib sarte anan Sirtis haqayta nab ror daqay haqad. Nazaq iyan in muy abe ban anka araq hunegan woqan in kamis amalib tim giqothassa tileh yaqay.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Lehsa tim ayow kamis inaq atoranmo i gilum hishassa tarom tiqiy. Tarom iyim saw tihastitayan tim a hi hiqiysa iyan mataw es nagah muyib giqusta na kamismeb tuhuneg yaqay.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Ad kam ezeqmanta nab in gimo gibenab muy ago rigen asor hunegan kamismeb tuwommo.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Kam kabemmo i zeq teq ulig ahol a hi waqyauq. Sa tim ayahta na kam bunmo i giqothassa i ginamur asit a hi emyauq. Haiqgam. Kam bunmo tim i gilum hishasyaq. Nazaq iysa iyan kiskismo i ginad araq gimaqbelab tugwahtiqyaq. Kamis i gineqid i wastitayeq saw araq dimuntab le a hi gwahtiqamta haqyauq.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Teq muyib matawta na kam kabemmo didaq a hi neqimmo osan Pol in gilikmanib eraqim tibilam, Mataw ham teko ne yaqgo gamuk huritta iyid i nud Krit a hi hulosad nab useq i afaqan kazaq ahol a hi waq nag ham. Ad i gigo es nagah bunmo a hi huneg nagmo ham.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Ari muran ya ne kazaq diq tigibilendaiq ham. Ne giwaz meqniyiy ham. I gilikmanib mat araq diq a hi moqdaq ham. Muymo teq timeqniydaq ham.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 — ausente —
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 — ausente —
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Nazaq iyan mataw ham ne zaway iyeq osiy ham. Ya God anan helmo haqaiq ham. In ya ibilanta nazaqmo in tiqemdaq ham.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Teq muy ka leheq nud araqab sarteb tirordaq ham.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ari i sibad luwsa kam 14 nazaq tihiqiy. Hiqiyan i kamis anan Meditereniyan haqayta nab sibim lehad tarom alihanib muy ago kabibiy mataw ginad emiy, Muy lan ez araq sinsin tuqugaqya haqiy.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Haqad in kamismeb tow waqnan am hunegan tuwom. Woqan in ahol waqan 40 mita nazaq iy. An i asitmo ta leh nog iyim in tow a ta waqan tow bilam 30 mita ham.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 An in tirab yaqay, luweq i leh tuteq sarteb tuqulum woram haqad. Nazaq iyan in muy abe ban anka aweweqmo hunegan kamismeb wom. Woqan mataw na zeq amen emad in God bulonim bilaq yaqay, Saw emid hidmo hastitayan haq yaqay.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Sa muy ago kabibiy mataw na in muy huloseq tukgo dan tinagun yaqay. Nazaq iyan in dingi aqamun hasan dingi kamismeb tihitim. Hitiqan in katiyim bilaqiy, I dingi-ib leheq muy anobun ban anka asor hunegnan haqiy.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Haqsa Pol in bab mataw gigo ayahta na ago bab mataw nenaq gibilan, Mataw ko muy kab a hi osid ne bunmo kamis gineqid tumoq daqay ham.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Haqanmo bab mataw hidmo le dingi aqamun urotan kamis sorim ad tilah.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ari zeq gabolgo sinsin tiqiysa Pol in mataw na bunmo didaq neq daqay haqad gibe yahad gibilan, Kam 14 nazaq ne rabad samanmo tuqosiy ham. Osad ne didaq araq diq a hi neqiy ham.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Nazaq iyan ya ne atoranmo gibilenaiq ham. Ne didaq neqiy haqaiq ham. Didaq neqeq ne zaway iyeq a hi moq daqay haqaiq ham. Ne huritiy ham. Ne giqensan araq diq milheseq a hi woqdaq ham. Haiq ham. Ne bunmo dimunmo tuqos daqay ham.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Haqad in bret waqim ginognib God esey ugim teq in orqayim tinam.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Neqsa mataw bunmo ahol waqad ginad tidimniysa in nazaqmo didaq waqim tineqiymo.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 I mataw kabemmo muyib osta, 276 nazaq diq.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Teq mataw na bunmo didaq dimunmo tineqim in muy afaqan hiqiydaq haqad wit anagin muy aduganib osta na hunegan kamismeb tuwom.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ari saw tihastitayan in lan ez araq ahol tuwaq yaqay. Teq in saw ezaqta ago lan ez na a hi huritiy. In saw na ahol waqad kamis abeqil araq loleh titayta aqiburan dimun diqta usaqta na ahol tuwaqiy. Ad in ginad emiy, I muy ad leheq lan ez dimun diqta kob gwalam haqiy.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Haqad in anka aqamun urotan kamismeb woq bugsa in kwaziqmo stia am waziyta na tihasiymo. Hasim in tim waqgo haqad muy ago sel wazan eraqanmo muy amidemqanmo sibim lan ez nab tiloqyaq.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Loqadmo haiq muy sarteb tugwal. Gwaladmo muy anobun ror naqmo hiqiyim nab tuqus. Ussa kamis muy abe wolad othassa muy timizilay.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Tabiyaysa bab mataw na in mataw giqirquran osiyta na ginol emgo ginad tiqem yaqay, luweq in ameq leheq tituk daqay haqad.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 — ausente —
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 — ausente —
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.