Romanos 4

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Niŋo miminenoŋuŋ Abrahamde fuŋnere uruŋu mikimiŋ? Iŋoji Anuture fuŋne uruŋu bofukeru iŋore jiŋoo posiine fukeya?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Fofori, Anutuji iŋore buŋo oi eeboboine fiinere eru mitarime posikenobeŋ ine, iŋoji ore eru soine sakiine ba ropenayoŋ, oi Anuture jiŋoo mata.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ore buŋoine oi Biŋe Quraŋgo iŋi quraŋgabi pega, “Abrahamji Anutu manesiŋ gako mamanesiŋine ŋoneme sagako buŋoine mitarime posikeya.” Buŋo oŋu pega.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Buŋoine oi yauŋ mitarime posikeyayoŋ, moji gio bako siŋaŋineji furiine yauŋ matayoŋ, gio baega ore so ŋoneru osoeru furiine oteega.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Moreŋ siŋanji oŋu oteegayoŋ, Anutuji wuwunuŋ ŋiŋigo noŋunde buŋonoŋuŋ mitarime posiine fukeekimiŋ. Ore eru moji seŋgiŋbaŋgiŋ fukeiŋgo ore gio so baku Anutu mo manesiŋ gaga, Anutuji mamanesiŋine oi ŋoneko sagako buŋoine mitarime posikeiŋ.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Deiwidji oŋuakoŋ buŋo ore fuŋine kitiŋgaku buŋo iŋi barariŋga noreru miya, “Moji seŋgiŋbaŋgiŋ fukeiŋ ore gio so bame Anutuji mamanesiŋine ŋoneme sagako buŋoine mitarime posikega, iŋoji kiwaqawaineke fukega.”
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Oŋu miko buŋoine oi iŋi quraŋgabi pega,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Ofonji more agiburaŋ jureru ŋoneme sagako geoine paiineo so ruame ropeiŋ, iŋoji seŋgiŋbaŋgiŋineke fukega.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Anutuji seŋgiŋbaŋgiŋ fukekiminde fuŋne oŋu barariŋga noreru Anuture mogenoŋuŋke niŋore akoŋ miko pega me mata? Oŋu mata. Oi kantri goine mogeyaŋuŋ tomiri yoŋore oŋuakoŋ pega. Niŋoji iŋi miku quraŋga foregobeneŋ, “Abrahamji Anutu manesiŋ gako mamanesiŋine ŋoneme sagako buŋoine mitarime posikeya.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Iŋo wamo damaŋgo ŋoneko sagako buŋoine mitarime posikeya? Anuture moge sakiineo ketigabi goya, damaŋ oo matayoŋ, rone mo goya, Anutuji damaŋ oo mamanesiŋine ŋoneme sagako buŋoine mitarime posikeya.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Rone omaine goku Anutu manesiŋ gako buŋoine mitarime posikeya. Ore ŋadio sagaya ore mogeine oi sakiineo ketiganimiŋ ore miko moge soiine oŋuine fukeya. Oŋu fukeko iŋore ŋadio Anuture mogenoŋuŋke so goku manesiŋ gabeneŋ mamanesiŋnoŋuŋ ŋoneme sagako buŋonoŋuŋ mitarime posikekimiŋ, Abrahamji sosowo noŋunde miminenoŋuŋ fukeya.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Miminenoŋuŋ iŋoji omaine goku damaŋ oo maŋine kerisieru Anutu manesiŋ garu goya, niŋo mogenoŋuŋke iŋore so eru gogobeneŋ. Anuture mogenoŋuŋke goku maŋnoŋuŋ kerisieru gogobeneŋ, niŋore miminenoŋuŋ oŋuakoŋ fukeya. Moge keti nobebi omaine kosa so gogobeneŋyoŋ, Abrahamde kufu kadi boyoberu manesiŋ gaegobeneŋ. Oŋu.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Anutuji Abraham moreŋ biŋe qa teme rauine fukeko osigidapuineji iŋore ŋadio oŋu go ropeniminde buŋo mikipeya. Buŋo oi Kadi buŋo boyobeya ore eru so ojiyayoŋ, Anutuji mamanesiŋine ŋoneme sagako buŋoine mitarime posiine fukeya ore buŋo oi ojiya.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Goineji seŋgiŋbaŋgiŋ fukekimiŋ ore Kadi buŋoo qakatoru oŋuine oo Anuture ya oi biŋe qoqo enimiŋ ine, yoŋoji mamanesinde buŋo kepiebi omaine fukena. Oŋu Anuture jojofo buŋore so embimbiŋgabeneŋ buŋo oiji omaine egu fukeiŋ.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Anuture Kadi buŋo kigabeneŋ maŋine rigaŋgako rosiineji painoŋuŋgo ropeegayoŋ, Kadi buŋo so pena, oŋu agiburande buŋo so minobeŋ.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Abrahamji oŋu qodure noreru sosowo noŋunde miminenoŋuŋ fukega. Ore eru jojofo buŋoine noreya, oi Kadi buŋoo qakatoegobi, yoŋore akoŋ matayoŋ, Abrahamji mane siŋgaya, oŋuine manesiŋ gabeneŋ noŋunde oŋuakoŋ foriineke fukeiŋgo maneya. Ore eru Anutuji jojofo buŋoine oi iŋi burugaru ruaya: Oi manesiŋ gabeneŋ foriine sosowo noŋunde yauŋ noreko yauŋmoririineji totogo fukeega.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Abrahamde buŋo mo oi Biŋe Quraŋgo iŋi quraŋgabi pega, “Nonji go bapakare gube ŋiŋigo kufufuŋ kokoine yoŋore mamayaŋuŋ fukemiŋ.” Buŋo ore so Abrahamji Anuture jiŋoo mama enoreega. Anutuji komekiine bogbore yabeega. Kufufuŋ gogoyaŋuŋ tomiri, oi jiŋoke gogobi ore kamasi oŋuine oŋga yareko fukeegobi. Abrahamji Anutu oŋuine manesiŋ gaya.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Anutuji rone Abrahamde iŋi ojiya, “Gore osigidapugoji fukeru sauebi jareyaŋuŋ bobuŋ oŋuine fukeme gonimiŋ.” Jojofo buŋo oi maneru uruŋu foriineke fukena, oi so maneyayoŋ, oi jibu oori eru ŋiŋigo kufufuŋ kokoine yoŋore mama fukeiŋgo odigaru goya. Jojofo buŋo fuŋfuŋgainere so fukeiŋ ore Anutu manesiŋ gaku goya.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Sarare woruŋineji odumade rorore so, so fukeme iŋoyoŋe gosaine 100 ore so go wapeya. Ore eru iŋoyoŋe manesuko ŋi pogo sakiine mujugaru gbaŋikine fukeyayoŋ, jibu Anuture buŋoji foriineke fukeiŋ ore manesiŋ gaku gokame Abrahamde mamanesinji so gbaŋiru wirieya.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 So wirieyayoŋ, buŋoineji foriineke fukeiŋ ore manesiŋ garu oo sanaŋgaru dimaya. Anuture jojofo buŋo ore maŋineji roqo wareqo so eyayoŋ, mamanesiŋineji sanaŋgako Anutu miteŋ gaku gokame Anuture tinabiŋeji saueya.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Anutuji ya fukeinde buŋo miku kiperu oi ba foreiŋgo sanaŋgaega, oi mane sanaŋga foreru maŋyoka mo so eku goya.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Oŋu eku goya ore Anutuji Abrahamde mamanesiŋ ŋoneme sagako buŋoine mitarime posikeya.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Mamanesiŋine ŋoneme sagako buŋoine mitarime posikeya, buŋo oi Abrahamde akoŋ so quraŋgabi pega.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Abrahamde akoŋ matayoŋ, noŋunde ore eru oŋuakoŋ oi quraŋgabi pega. Noŋuŋ Ofoŋnoŋuŋ Yesu bogboreme komegone pakereya, Anutu oŋuine manesiŋ gabeneŋ mamanesiŋnoŋuŋ ŋoneme sagako mitari noreko posikekimiŋ.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Anutuji noŋunde agiburande ore eru Yesu so sabareko komeko eru posiine fukekimiŋ ore eru bogboreme komegone pakereru goga. Oŋu.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.