Marcos 11

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke Jerusalem siti bombeŋgaru Betfage eru Betani kae yoyoka maŋfuŋyakuŋgo wareru Oliwe yo tukuo roperu kiŋariŋyokaine yoyoka sore yabeiŋ ore eru
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 iŋi yasiya, “Kae maŋfuŋyaŋuŋgo ŋega, oo rani. Raru oo roperu doŋgi mendaine niginji kipebuŋ dimaga, oi oo akoŋ bofukenimi. Oi doŋgi usuŋgari, ŋi moji paiineo so ŋekiine. Oi pirueru ogaru yoo warenimi.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Piruebire moji ‘Wamore oŋu egobire?’ miku weu ŋateme iŋi ojinimi, ‘Ofoŋnokunji ore embimbiŋgaru miko waregobere damaŋ so joroko moke bokirieme wareiŋ.’”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Oŋu yasiru sore yapeme raru doŋgi usuŋgariine kadi qaŋaŋineo pi more mendi maŋfuŋineo niginji kipebuŋ dimako bofukeru piruebire.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Piruebire ŋi goine oo dimabuŋ, yoŋoji ŋone yaperu iŋi weu yatebi, “Hei, uruŋu eŋgone doŋgi mendaine piruegobire?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Oŋu weu yatebi Yesuji yasiya ore so mibire maneru “Soine ogagaru rainebire,” mibuŋ.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Mibi ogaru Yesureo warebire marikuyaŋuŋ qomukuru doŋgi mendainere paiineo ruabi roperu ŋeya.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Oŋu ŋeku rako ŋiŋigo jiŋoraraineji araŋ bateku marikuyaŋuŋ qomukuru kadi soguineo ramegabi goineji moreŋ rondiŋgo raru yo rekaine bajiru ramegabuŋ.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Ramegabi ŋiŋigo bonieru keporeru rabuŋ eru ŋadiineo boyoberu warebuŋ, yoŋoji iŋi miku oŋgabuŋ, “Hosana! Ohowe ohowe! Anutu miteŋ gagobeneŋ. Ofonde tinao wareiŋ, Anutuji oi mifia teine.
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Ŋasonoŋuŋ Kiŋ Deiwidji kantri guriŋ baku siŋaŋ yabeya, damaŋ oŋuineji moke ware norega. O Anutu kantri gurimbobonoŋuŋ mifiaine. Hosana! Biŋerorogo miteŋ gagobeneŋ paibere paibe ropeine. Ohowe ohowe!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Oŋu oŋgabi Jerusalem sitio roperu boji sorinde jokoroŋ maŋineo raya. Oo roregaru yareya sosowo ŋoneme kae ubu eme waki kiŋariŋpuine 12 yoŋoke soriŋ bokeru Betani kaeo raru pebuŋ. Oŋu.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Peru kae fufurere akoŋ pakereru kiŋariŋpuine yoŋoke Betani kae bokeru rabi Yesuji uqore komeya.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Uqore komeru pime rako fig yo mo rekaineke dimako ŋoneya. Ŋoneru “Rekaine maŋineo foriine ŋeko bofukeru nonobo,” miku fig yore fuŋneo raya. Rayayoŋ, foriinere damaŋineji so bembeŋgaya ore rekaine sowo dimako ŋoneya.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Oŋu ŋoneru yo oi iŋi ojiya, “Moji forigo moke so noine.”
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Raru goku Jerusalem sitio ropebi Yesuji boji sorinde jokoroŋ maŋgo raya. Oo ŋiŋigo ŋone yabekame mebo furiine banimiŋ ore ruabi furiine babuŋ, oi fuŋgaru yobe yabeme wakibuŋ. Moneŋ nareŋgareŋ ŋiŋigo yoŋore ŋeŋeyaŋuŋ romaeŋgaru kerisieme rabuŋ. Oŋuakoŋ kabu furiyaŋuŋ banimiŋ ore ebuŋ, yoŋore ŋeŋe oi oŋuakoŋ ketuŋgame rabuŋ.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Kae jiŋo kubaine petigaru ya deru rope waki ore kadiine oi kipeya.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Oŋu eku qaji yareru iŋi yajiya, “Aisaiaji buŋo mo iŋi quraŋgame pega, ‘Nonde sorinji moreŋine moreŋine sosowo yoŋore oŋgawowosi pi fukeiŋgo ore miinebi.’ Buŋo oi pegayoŋ, ŋoŋoji oi igokogabi suroŋqoqo ŋi yoŋore kouŋ oŋuine fukega.”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Oŋu yajime ŋiŋigo kubu sosowo yoŋoji ore eru meayaŋuŋ mukume waragabuŋ. Ore eru soriŋ gio siŋaŋ eru kadi buŋore qaqaji yoŋoji oi maneru Yesure kokoi maneru mimane eku iŋi mibuŋ, “Oi uruŋu mikabeneŋ qabi komena?”
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Kae ubu eko Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke siti bokeru sakibe raru pebuŋ. Oŋu.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Peru kae fufurere akoŋ pakereru kadio raru fig yo oi odureiŋgo ore eku yo oi ŋonebi goduineke ŋeririkeru dimaya.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Dimako Pitaji Yesure buŋo manesuku iŋi ojiya, “Sogunene ŋone, fig yo qaisogameŋ, oi bio gbaŋiru dimaga.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Ojiko Yesuji iŋi botikieya, “Anutu mamanesiŋ oi basanaŋgaru goinebi.”
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Nonji buŋo foriine mo iŋi ŋajibe maneniŋ, “Moji buŋore foriine fukeiŋ ore maŋyoka so maneru tuku yoore rauinere iŋi mitigana, ‘Go tuku yo qomukuru pakereru raru koego rua.’ Oŋu mitigaku Anutu manesiŋ gako foriine ore so fukeiŋ.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Ore eru nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Wamo yare weu oŋga wosinimiŋ, oi sosowo biŋe qoqo eforegobeneŋ, oi manesiŋ gabi biŋeŋaŋuŋ fukeiŋ.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Ŋoŋo dimaku Anutu oŋga wosibi moji ogoinere kekesiine ore maŋsembe maneiŋ ine, kekesiine oi bokeinebi. Oŋu enimiŋ ine, ŋoŋore Mamaŋaŋuŋ Sombuŋ kaeo goga, iŋoji oŋuakoŋ ŋoŋore agiburaŋ-ŋaŋuŋ bokeiŋ.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 (Ŋoŋo goine yoŋore agiburaŋ so bokenimiŋ ine, ŋoŋore Mamaŋaŋuŋ Sombuŋ kaeo goga, iŋoji oŋuakoŋ ŋoŋore agiburaŋ-ŋaŋuŋ so boke ŋareiŋ.)” Oŋu.
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke moke Jerusalem sitio ropebuŋ. Roperu boji sorinde jokoroŋ maŋgo raru wareme soriŋ gio siŋaŋ, kadi buŋore qaqaji eru kantrire minebobo goine yoŋo iŋoreo wapebuŋ.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Waperu iŋi weu tebuŋ, “Go yo ya ege, oi moji mitiga gareme baege? Oi bamiŋ ore usuŋine oi moji gareya?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Weu tebi iŋi bokirie yareya, “Nonji oŋuakoŋ buŋo mo weu ŋarebemiŋ. Oi kerisie narebi nonji oŋuakoŋ moji usuŋ nareme yareya yo baego, oi ŋajibemiŋ.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Jonji ŋiŋigo miti meso rau yareru goya, iŋoji ore usuŋine oi urone roya? Sombuŋ Rauineji oteya me moreŋ rauineji otebuŋ? Oi bio najiniŋ.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Oŋu bokirie yareme botuyaŋuŋgo mimane eku iŋi mibuŋ, “‘Usuŋineji Sombuŋgone fukeya,’ oŋu mikimiŋ ine, iŋoji iŋi miiŋ: ‘Ŋoŋoji wamore Jon so manesiŋ gabi?’ Oi so sagaga.
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Me ‘Moreŋ ŋiŋigo yoŋoreone fukeya,’ minobeŋ? Oi so sagaga.” Ŋiŋigo sosowoji Jonde ‘Fofori kajeqouŋ ŋi fukega,’ mibuŋ ore eru ŋiŋigo kubu yoŋore kokoi maneru oi miiŋgo embimbiŋgabuŋ.
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Ore eru “Oi so manegobeneŋ,” bokiriebuŋ. Oŋu bokiriebi Yesuji iŋi yajiya, “Oŋu eru nonji oŋuakoŋ yareya yo baego ore usuŋine moji nareya, oi so ŋajibemiŋ.” Oŋu.
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.