Marcos 11
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARIB
1 Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke Jerusalem siti bombeŋgaru Betfage eru Betani kae yoyoka maŋfuŋyakuŋgo wareru Oliwe yo tukuo roperu kiŋariŋyokaine yoyoka sore yabeiŋ ore eru
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 iŋi yasiya, “Kae maŋfuŋyaŋuŋgo ŋega, oo rani. Raru oo roperu doŋgi mendaine niginji kipebuŋ dimaga, oi oo akoŋ bofukenimi. Oi doŋgi usuŋgari, ŋi moji paiineo so ŋekiine. Oi pirueru ogaru yoo warenimi.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Piruebire moji ‘Wamore oŋu egobire?’ miku weu ŋateme iŋi ojinimi, ‘Ofoŋnokunji ore embimbiŋgaru miko waregobere damaŋ so joroko moke bokirieme wareiŋ.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Oŋu yasiru sore yapeme raru doŋgi usuŋgariine kadi qaŋaŋineo pi more mendi maŋfuŋineo niginji kipebuŋ dimako bofukeru piruebire.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Piruebire ŋi goine oo dimabuŋ, yoŋoji ŋone yaperu iŋi weu yatebi, “Hei, uruŋu eŋgone doŋgi mendaine piruegobire?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Oŋu weu yatebi Yesuji yasiya ore so mibire maneru “Soine ogagaru rainebire,” mibuŋ.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Mibi ogaru Yesureo warebire marikuyaŋuŋ qomukuru doŋgi mendainere paiineo ruabi roperu ŋeya.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Oŋu ŋeku rako ŋiŋigo jiŋoraraineji araŋ bateku marikuyaŋuŋ qomukuru kadi soguineo ramegabi goineji moreŋ rondiŋgo raru yo rekaine bajiru ramegabuŋ.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Ramegabi ŋiŋigo bonieru keporeru rabuŋ eru ŋadiineo boyoberu warebuŋ, yoŋoji iŋi miku oŋgabuŋ, “Hosana! Ohowe ohowe! Anutu miteŋ gagobeneŋ. Ofonde tinao wareiŋ, Anutuji oi mifia teine.
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Ŋasonoŋuŋ Kiŋ Deiwidji kantri guriŋ baku siŋaŋ yabeya, damaŋ oŋuineji moke ware norega. O Anutu kantri gurimbobonoŋuŋ mifiaine. Hosana! Biŋerorogo miteŋ gagobeneŋ paibere paibe ropeine. Ohowe ohowe!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Oŋu oŋgabi Jerusalem sitio roperu boji sorinde jokoroŋ maŋineo raya. Oo roregaru yareya sosowo ŋoneme kae ubu eme waki kiŋariŋpuine 12 yoŋoke soriŋ bokeru Betani kaeo raru pebuŋ. Oŋu.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Peru kae fufurere akoŋ pakereru kiŋariŋpuine yoŋoke Betani kae bokeru rabi Yesuji uqore komeya.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Uqore komeru pime rako fig yo mo rekaineke dimako ŋoneya. Ŋoneru “Rekaine maŋineo foriine ŋeko bofukeru nonobo,” miku fig yore fuŋneo raya. Rayayoŋ, foriinere damaŋineji so bembeŋgaya ore rekaine sowo dimako ŋoneya.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Oŋu ŋoneru yo oi iŋi ojiya, “Moji forigo moke so noine.”
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Raru goku Jerusalem sitio ropebi Yesuji boji sorinde jokoroŋ maŋgo raya. Oo ŋiŋigo ŋone yabekame mebo furiine banimiŋ ore ruabi furiine babuŋ, oi fuŋgaru yobe yabeme wakibuŋ. Moneŋ nareŋgareŋ ŋiŋigo yoŋore ŋeŋeyaŋuŋ romaeŋgaru kerisieme rabuŋ. Oŋuakoŋ kabu furiyaŋuŋ banimiŋ ore ebuŋ, yoŋore ŋeŋe oi oŋuakoŋ ketuŋgame rabuŋ.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Kae jiŋo kubaine petigaru ya deru rope waki ore kadiine oi kipeya.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Oŋu eku qaji yareru iŋi yajiya, “Aisaiaji buŋo mo iŋi quraŋgame pega, ‘Nonde sorinji moreŋine moreŋine sosowo yoŋore oŋgawowosi pi fukeiŋgo ore miinebi.’ Buŋo oi pegayoŋ, ŋoŋoji oi igokogabi suroŋqoqo ŋi yoŋore kouŋ oŋuine fukega.”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Oŋu yajime ŋiŋigo kubu sosowo yoŋoji ore eru meayaŋuŋ mukume waragabuŋ. Ore eru soriŋ gio siŋaŋ eru kadi buŋore qaqaji yoŋoji oi maneru Yesure kokoi maneru mimane eku iŋi mibuŋ, “Oi uruŋu mikabeneŋ qabi komena?”
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Kae ubu eko Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke siti bokeru sakibe raru pebuŋ. Oŋu.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Peru kae fufurere akoŋ pakereru kadio raru fig yo oi odureiŋgo ore eku yo oi ŋonebi goduineke ŋeririkeru dimaya.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Dimako Pitaji Yesure buŋo manesuku iŋi ojiya, “Sogunene ŋone, fig yo qaisogameŋ, oi bio gbaŋiru dimaga.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Ojiko Yesuji iŋi botikieya, “Anutu mamanesiŋ oi basanaŋgaru goinebi.”
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Nonji buŋo foriine mo iŋi ŋajibe maneniŋ, “Moji buŋore foriine fukeiŋ ore maŋyoka so maneru tuku yoore rauinere iŋi mitigana, ‘Go tuku yo qomukuru pakereru raru koego rua.’ Oŋu mitigaku Anutu manesiŋ gako foriine ore so fukeiŋ.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Ore eru nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Wamo yare weu oŋga wosinimiŋ, oi sosowo biŋe qoqo eforegobeneŋ, oi manesiŋ gabi biŋeŋaŋuŋ fukeiŋ.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Ŋoŋo dimaku Anutu oŋga wosibi moji ogoinere kekesiine ore maŋsembe maneiŋ ine, kekesiine oi bokeinebi. Oŋu enimiŋ ine, ŋoŋore Mamaŋaŋuŋ Sombuŋ kaeo goga, iŋoji oŋuakoŋ ŋoŋore agiburaŋ-ŋaŋuŋ bokeiŋ.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 (Ŋoŋo goine yoŋore agiburaŋ so bokenimiŋ ine, ŋoŋore Mamaŋaŋuŋ Sombuŋ kaeo goga, iŋoji oŋuakoŋ ŋoŋore agiburaŋ-ŋaŋuŋ so boke ŋareiŋ.)” Oŋu.
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke moke Jerusalem sitio ropebuŋ. Roperu boji sorinde jokoroŋ maŋgo raru wareme soriŋ gio siŋaŋ, kadi buŋore qaqaji eru kantrire minebobo goine yoŋo iŋoreo wapebuŋ.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Waperu iŋi weu tebuŋ, “Go yo ya ege, oi moji mitiga gareme baege? Oi bamiŋ ore usuŋine oi moji gareya?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Weu tebi iŋi bokirie yareya, “Nonji oŋuakoŋ buŋo mo weu ŋarebemiŋ. Oi kerisie narebi nonji oŋuakoŋ moji usuŋ nareme yareya yo baego, oi ŋajibemiŋ.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Jonji ŋiŋigo miti meso rau yareru goya, iŋoji ore usuŋine oi urone roya? Sombuŋ Rauineji oteya me moreŋ rauineji otebuŋ? Oi bio najiniŋ.”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Oŋu bokirie yareme botuyaŋuŋgo mimane eku iŋi mibuŋ, “‘Usuŋineji Sombuŋgone fukeya,’ oŋu mikimiŋ ine, iŋoji iŋi miiŋ: ‘Ŋoŋoji wamore Jon so manesiŋ gabi?’ Oi so sagaga.
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Me ‘Moreŋ ŋiŋigo yoŋoreone fukeya,’ minobeŋ? Oi so sagaga.” Ŋiŋigo sosowoji Jonde ‘Fofori kajeqouŋ ŋi fukega,’ mibuŋ ore eru ŋiŋigo kubu yoŋore kokoi maneru oi miiŋgo embimbiŋgabuŋ.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ore eru “Oi so manegobeneŋ,” bokiriebuŋ. Oŋu bokiriebi Yesuji iŋi yajiya, “Oŋu eru nonji oŋuakoŋ yareya yo baego ore usuŋine moji nareya, oi so ŋajibemiŋ.” Oŋu.
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.