Lucas 18

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Ŋoŋo damaŋ so Anutu oŋga wosiru roroka so eru goinebi.” Yesuji oŋu miku ore soso buŋoine iŋi yajiko manebuŋ,
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 “Taoŋ mogo buŋo mimitari ŋi mo goya. Iŋoji ŋiŋigo yoŋoji buŋo miteniminde mimi so maneru iŋoyoŋunde aŋigo goku Anutu miine egu odureiŋ ore kokoi so maneya.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Taoŋ oo koje ŋigo mo goya. Iŋoji jijiki buŋo mimitari ŋi iŋoreo raru iŋi miku goya, ‘Moji noke kekepari ega ore go bapi nunoŋ.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 “Oŋu miko damaŋ joroine oi maneru ŋadi gaku goyayoŋ, jiki maŋineo iŋi miya, ‘Nonji ŋiŋigo yoŋore buŋoyaŋunde mimi so maneru nakene aŋigo goku Anutu miine egu odureiŋ ore kokoi so maneego.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Oŋu gogoyoŋ, koje yoji mineneŋ damaŋ so enareku wareega ore tataki maneru soine bapi gabe buŋoine tariiŋ. So bapi ganobo ine, iŋoji kadi jijiki wareme egu tatakiine enareiŋ.’”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ofonji sundu oi ba foreru miya, “Mimitari ŋi kekesiineji buŋo miya, ore eru kaje ruaru fuŋine manesuinebi.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Anutuji ŋiŋigo iŋoyoŋunde roosoe yabeya, yoŋoji ubu una bapi yabeiŋ ore oŋga wosibi Anutuji yoŋore buŋo osoeru mitariko fiine fukenimiŋ. Bapi ŋabeiŋgo miku keoma so eru damaŋ so keririkeko ropeiŋ. Oi mata yobu!
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Anutuji damaŋ so joroko buŋoŋaŋuŋ osoeru mitariko fiine fukenimiŋ. Iŋo fofoakoŋ bapi ŋabeegayoŋ, oi jibu Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji kirieru wareru ŋiŋigo osoe yabeiŋ, damaŋ oo mamanesiŋ foriine bofukeiŋ me mata?” Oŋu.
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Ŋiŋigo goineji yoŋoyaŋunde manebi ropeko posiine poretiŋ fukegobeneŋ miku goine manebi wawakiine fukeya. Yesuji yoŋo ŋone yaberu soso buŋo mo iŋi yajiko manebuŋ,
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Ŋi yoyokaji boji soriŋgo roperu oŋga wosibu. Moji Farisi eru moji takis roro ŋi.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 “Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) iŋoji dimaku iŋoyoŋe akoŋ iŋi oŋga wosiya, ‘O Anutu, ŋiŋigo goineji maŋyaŋuŋ qosorieme kigaku boesau baegobi, noŋ yoŋo oŋuine so gogo me takis roro aroo dimaga, noŋ iŋore so oŋuakoŋ so gogo. Ore eru daŋge migarego.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Nonji sonda so ateine yoyoka uqore sowo goego. Nonji moneŋ mebone sosowo boroiŋgaru 10:gone moakoŋ Anuture biŋe ruaego.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Oŋu oŋga wosiyayoŋ, takis roro iŋoji guruine mogo dimaku Sombuŋgo paibe piiŋgo mimi eru meineji jiŋoine komoŋ garu iŋi oŋga wosiya, ‘O Anutu, agiburaŋ ŋi noŋ ŋonemaiŋ enare.’
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Iŋoji Anuture jiŋoo posikeru piineo kirieyayoŋ, Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) iŋoji oŋu mata. Uri yoŋoji yoŋoyaŋunde maŋ ba ropenimiŋ, Anutuji yoŋo sosowo bawaki yabeiŋyoŋ, moji iŋoyoŋunde maŋine ba wakiiŋ, Anutuji iŋo ba ropeiŋ.” Oŋu.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ŋiŋigo goineji odumade memenda oŋuakoŋ oga yaberu Yesu meineji boua yabeiŋ ore iŋoreo warebuŋ. Warebuŋyoŋ, kiŋariŋ yoŋoji oi ŋoneru miqomuku eyarebuŋ.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Oŋu ebuŋyoŋ, Yesuji odumade yoŋo kepore yabeko warebi iŋi miya, “Odumade mendaine oi soine boke yabebi nondeo wareniŋ. Anutuji ŋiŋigo oŋuine oi qorumaŋine biŋe qa yareiŋ. Ore eru yoŋo so kipe yabeinebi.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Nonji buŋo foriine mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Moji Anuture qorumaŋ oi odumade oŋuine biŋe so qaiŋ, iŋoji ore maŋineo ropeiŋgo embimbiŋgaiŋ.” Oŋu.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Siŋaŋbobo ŋi moji Yesureo wareru iŋi weu teya, “Qaqaji fiine, nonji uruŋu eru gogo sanaŋinere biŋe fukenobo?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Weu teko iŋi ojiya, “Go nonde ‘Qaqaji fiine’, oi wamore mige? Anutu moakonji fiine fukega. Ŋi moji iŋo oŋuine fiine so fukega.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Go mimipaŋ buŋo yo mane forege: ‘Boesau so eigoŋ. Mo so qande komeine. Ya kiaŋ so roigoŋ. Mo migoiga so eteigoŋ. Maŋgo mamago araŋ ba yateeigoŋ.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Oŋu miyayoŋ, siŋaŋyayabe ŋiji iŋi ojiya, “Oi sosowo jeŋoŋneone reŋgaru go wapeboŋ.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ojiko Yesuji maneru iŋi ojiya, “Go ya moakonde embimbiŋgage: Go raru mebogo sosowo furi banimiŋ ore ruande moneŋ wareko boroiŋgaru ŋiŋigo wakiqoqoine yareigoŋ. Oŋu ruande mebo yago soguine (juŋe boreŋ, milyon kina oŋuine) oi Sombuŋ kaeo pe gareiŋ. Oŋu eru noŋ boyobe nuru wareigoŋ.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Oŋu ojiyayoŋ, ŋi oiji jaijonjoŋke goya ore eru buŋo oi maneru beusembe bofukeru jiŋoine posoeme mo bokeru raya.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Beusembe bofukeko Yesuji oi ŋoneru iŋi miya, “Yei! Ŋiŋigo moneŋ meboyaŋuŋke yoŋoji Anuture qorumaŋgo ropeiŋgo yobiŋgaru qiqu enimiŋ.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Oi iŋi mitaniŋgabemiŋ: Joma soguine kamel oi buŋi kimboŋineo soine so ropeiŋ. Ore so ŋiŋigo tinabiŋeyaŋuŋke yoŋoji Anuture qorumaŋ maŋineo ropeiŋgo yobiŋgaru quŋganimiŋ.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Buŋo oi miya, yoŋoji iŋi mibuŋ, “Opopoŋ! Ŋiŋigo moji Sombunde biŋe fukena?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Oŋu mibi iŋi bokirieya, “Ŋiŋigoji oi esoigaru embimbiŋgaru quŋgaegobiyoŋ, Anutuji ya sosowo soine baega. Iŋoji ya mo eku eiŋgo ore so embimbiŋgaru quŋgaega.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Pitaji buŋo oi maneru kirieru iŋi miya, “Mane, niŋoji pi kae moreŋnoŋuŋ bokeru go boyobe guru warebeŋ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Oŋu miko Yesuji iŋi yajiya, “Nonji buŋo foriine mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Moji Anuture qorumande eru ya mo bokeya, pi kae moreŋine, ŋonuŋ madeine, kaka gboine me maŋgo mamaine-oi boke yabeko
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 Anutuji tifeine jikigaru odureru furiine bokirie teko oi morende gogoo roiŋ eru gogo jikiineo gogo sanaŋine tatariine tomiri raugaru goiŋ.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yesuji kiŋariŋpuine 12 yoŋo kepore yabeme warebi iŋi yajiya, “Maneniŋ, niŋo Jerusalem ropekimiŋ. Kajeqouŋ ŋiŋigoji Sombuŋ eru morende Ŋi foriinere buŋo sosowo quraŋgabuŋ, oi foriineke fuke foreiŋ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Moji iŋo babae bateme kotu gawman yoŋore meo rakaiŋ. Yoŋoji mipemiriŋ eru igosisi eteku buŋo fofoine miteku tifegaru qanimiŋ.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Tifegaru qaku ŋoŋoru joruinekeji qotiboti qabi komeiŋ. Komeru una yokaomo fukeko komegone pakereiŋ.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Oŋu yajiyayoŋ, kiŋariŋ yoŋoji buŋo oi so yobu mane taniŋgabuŋ. Buŋo yajiya, oi soŋsoŋgo peko oi so mane mukubuŋ. Oŋu.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Yesuji raru Jeriko kae bombeŋgako ŋi jiŋokombi moji uqo moneŋ oteniminde karieru kadi qaŋaŋineo ŋeya.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ŋeko ŋiŋigo kubu sogo kadio odureru rabi fonuŋyaŋuŋ maneru “Wamo ya fukega?” miku weu yareya.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Weu yareme iŋi mibuŋ, “Yesu, Nazaret ŋiji kadio wareru gadureiŋgo ega.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Mibi iŋi oŋgaya, “Yesu, Deiwidre osigida! Go ŋonemaiŋ enareigoŋ!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Oŋu oŋgako ŋiŋigo bonieru rabuŋ, yoŋoji buŋo mo ŋenonde qomuku tebuŋyoŋ, iŋoji yameŋ keku oŋga jojoraya, “Deiwidre osigida! Go ŋonemaiŋ enare!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Oŋga jorako Yesuji ode niniŋgaru iŋi mitigaya, “Iŋo meineo ogaru nondeo wareniŋ.” Mitigako ogaru bembeŋgo wapebi iŋi weu teya,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Ogone, go wamo ya egarebeminde manege?” Weu teko ojiya, “Ofoŋ! Noŋ jiŋone moke piiŋgo manego.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ojiko Yesuji maneru iŋi ojiya, “Go jiŋo pi. Mamanesiŋgoji bobiaŋ guga.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Oŋu ojiko oo akoŋ jiŋoine tiŋame poretiŋ piku Anutu miteŋ garu Yesu boyoberu ŋadiineo raya. Ŋiŋigo sosowo yoŋoji ya oi ŋoneru Anutu miteŋ gabuŋ. Oŋu.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.