Lucas 16
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs VC
1 Yesuji kiŋariŋpuine buŋo mo iŋi yajiko manebuŋ, “Ŋi tinabiŋeineke more mebo siŋaŋine mo goya. Goineji wareru ŋi tinabiŋeineke oi buŋo kipoŋ ojibuŋ, ‘Iŋoji gore moneŋ mebo ketotieru kosa bokeru goga.’
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Oi maneru siŋaŋ oi miko wareko miteya, ‘Noŋ gore biŋe sembene mibi manego. Go nonde pi eru mebo moke siŋaŋ gamiŋ ore so, so fukege. Ore eru oi uruŋu siŋaŋ garu gokande, ore mimitaniŋ papia quraŋga nareigoŋ.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Oŋu miko maŋineo iŋi manesuya, ‘Pi rauineji siŋaŋyayabe gione naago roko uruŋu enobo? Tobirine so sagaga ore moreŋ sikebemiŋgo embimbiŋgago eru rorogaru omaine karieru gobemiŋgo mimine manego.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Iŋoji siŋaŋyayabe gione naago roiŋ, nonji damaŋ oo uruŋu ebe goineji piyaŋuŋgo keporeru maŋgo enarenobuŋ? Aha! Kadi mo manesugo.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Oŋu miku ŋiŋigo rauineji tife eyareya, oi sosowo iŋoyoŋe kepore yabeme warebuŋ. Fuŋfuŋgaineji wareko iŋo iŋi ojiya, ‘Raunere tife goreo wojimu pega?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Oŋu weuko miya, ‘Oil dram 100 roboŋ.’ Oŋu miko iŋi bokirieya, ‘Go tife papiago roru yoo ŋeku pipa kerisieru 50 quraŋgande peine.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Oŋu miku ŋi mo weu teya, ‘Eme go? Gore tife wojimu pega?’ Weume iŋi miya, ‘Wit flaua oi 21,000 kilogram roboŋ.’ Oŋu miko ojiya, ‘Go tife papiago roru oo 16,800 kilogram oŋu quraŋgande peine.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Oŋu fukeko pi rauineji maneru mimifi buŋo iŋi miya, ‘Siŋaŋneji eadu paiineo ya eya, oi maŋgboroŋ fiine naduga.’” Ofoŋ Yesuji sundu oŋu miku jikigaru miya, “Qisirire eebobo boyobeegobi, yoŋore mamane-mukuyaŋuŋ oi ŋiŋigo goine muŋambe gogobi, oi eadu eyarenimiŋ ore so pegayoŋ, Anuture tatamago gogobi, yoŋore mamane-mukuyaŋuŋ oi ore yukuineo fukega.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 “Ore eru iŋi mibe maneniŋ: Goineji morende moneŋ meboji ŋiŋigo eadu yabeegobiyoŋ, ŋoŋoji oiji roru ogopuŋaŋuŋ bofuke yabeinebi. Oi bofuke yabebi morende yaji mataeiŋ, Anutuji damaŋ oo kepore ŋabeko gogo sanaŋinere kaeo roperu tatariine tomiri gonimiŋ.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Moji ya mendaine roru yameŋ keku poretiŋ siŋaŋ gaga, iŋoji ya soguine oŋuakoŋ poretiŋ siŋaŋ gaiŋ. Moji ya mendaine siŋaŋ garu bobojibu eega, iŋoji ya soguine oi oŋuakoŋ siŋaŋ gaiŋ ore mibeneŋ bobojibu eiŋ.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Morende moneŋ mebo meyaŋuŋgo ruabi oi poretiŋ so siŋaŋ gabi foriine so fukeya ine, moji ya biŋeine ropekiine foriine oi meyaŋuŋgo so ruaiŋ.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ŋoŋo goine yoŋore ya oi poretiŋ so siŋaŋ gabi foriine so fukeya ine, ŋoŋo-ŋaŋunde mande biŋe foriine oi moji mo ŋarena?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kiŋaŋqoqo moji ofoŋ yoyoka kiŋaŋ qayateiŋgo embimbiŋgaega. Moji oŋu eiŋgo manega, iŋoji mo rosi eteru mo maŋineji jojoko eteiŋ. Moreo qakatoru mo mipemiriŋ eteiŋ. Ore eru ŋoŋoji Anutu eru moneŋ mebo oi qodureru kiŋaŋ qa yateiŋgo embimbiŋganimiŋ.” Oŋu.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoji borende aŋi kokoine pe yareko gobuŋ ore Yesuji buŋo sosowo oi miya, oi maneru jiŋotitiki ŋoneku igosisi etebuŋ.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Igosisi etebi iŋi yajiya, “Farisi ŋoŋoji ŋiŋigo jiŋoyaŋuŋgo posiine oŋuine yadunimiŋ ore joineke eegobiyoŋ, Anutuji maŋ-ŋaŋunde fuŋne mane muku forega. Ŋiŋigo jiŋoyaŋuŋgo ya more manebi ropekiine fukega, oi Anutuji ŋoneko mamagiineke fukeega.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Qorumande fuŋne oi Mosesre Kadi buŋoo eru kajeqouŋ ŋiŋigo yoŋore Biŋe Quraŋgo quraŋgabi osegaru go wapebeneŋ Jonji fukeru foriine totogo barariŋga yareya. Damaŋ oone fuŋgaru buŋo oi misaueku Anuture qorumaŋgo ropenimiŋ ore ŋiŋigo maŋyaŋuŋ romaeŋgaegobeneŋ. Ŋiŋigo sosowoji janjaŋbumbuŋ oderu yameŋ keku qorumaŋ ore maŋineo ropeiŋgo eegobi.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Sombuŋ morenji mata enimi ore so egobireyoŋ, Kadi buŋore quraŋ sipaine moakoŋ oi damaŋ mogo so yobu mataeiŋ. Oŋu.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Ŋi moji ŋonuŋine bokeru ŋigo mo roiŋ, iŋoji jikiboti eiŋ. Ŋi moji ŋigo ŋoeineji bokeya, oi roiŋ, iŋoji oŋuakoŋ jikiboti eiŋ.” Oŋu.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Ŋi biŋeroroineke mo goya. Iŋoji kambaŋ mariku yojuŋ iruine boboroŋ kuririineke keru goku damaŋ so nojeri eru batiqatiine tomiri goya.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Oŋu goyayoŋ, iŋore pi mendiine bembeŋgo ŋi wakiqoqoine mo tinaine Lazarus peku goya. Wi jokuji sakiine sagaku ŋeya.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Uqore komeme pi yukuo peku ŋirauinere uqo ŋeŋeone uqo kuŋgaŋine wakiko oi noiŋgo maneya. Maneru eko qoro yoŋoji waperu wi jokuine abureru gobuŋ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Oŋu goku wakiqoqoine iŋoji komeya. Komeko Sombuŋ mimerereŋ yoŋoji ogaru roperu seŋgiŋbaŋgiŋ kaeo ruabi Abrahamde keririŋgo ŋeya. Ŋi biŋeroroineke iŋoji oŋuakoŋ komeko yaŋgabuŋ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Yaŋ gabi komere misoŋ kaeo rakame misiji jame joiserereŋ soguine maneru pime ropeko Lazarus Abrahamde keririŋgo jorigo aroo ŋeko ŋone yapeya.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ŋone yaperu jojoraku oŋgaku miya, ‘O mamane Abraham, beusembe mane nare. Noŋ misi borunji ja nuko yoo ŋeriŋetataŋ ropekiine maneru dimago. Ore eru go Lazarus sorende raru me tifeineji obuo igoru wareru namaŋne rau teko munaŋgaine.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Oŋu miyayoŋ, Abrahamji bokirieya, ‘Madene, go yo manesunde raya. Goji moreŋgo gogo jeriineke gokande tariyayoŋ, Lazarusji moreŋgo gogoine qapeqawaki eru goya. Oŋu goyayoŋ, damaŋ yoo bobomiriŋ etebeneŋ ŋegayoŋ, goji joiserereŋ maneru ŋeriŋetataŋ paiineo dimage.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Oŋu gogobeneŋ eru jikigaru iŋi migo: Anutuji niŋo eru ŋoŋo botunoŋuŋgo boroiŋgaru ruge rua sanaŋgako pega. Ore eru goineji ruge kigaru niŋoreone ŋoŋoreo wapekimiŋgo manenobuŋ, oi embimbiŋganimiŋ. Oŋuakoŋ aribe aroo gogobi, ŋoŋoji oŋuakoŋ niŋoreo wapeiŋgo quŋganimiŋ.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Oŋu miko iŋi ojiya, ‘Mamane, oŋu fukeko iŋi karie garego: Goji Lazarus sorende mamanere pigo raiŋ.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Pi oo kakagbopune 5 gogobi, yoŋoji oŋuakoŋ misoŋ kae yoo wakiru joiserereŋ soguine egu manenimiŋ. Ore eru minde raru kajeqouŋ buŋo yajiko manenimiŋ.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Oŋu karieyayoŋ, Abrahamji miya, ‘Mata! Mosesre Kadi buŋo eru kajeqouŋ ŋiŋigo yoŋore Biŋe Quraŋ oi yoŋore biŋe pega. Buŋo oi kaje ruaru maneinebi!’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Oŋu miko iŋi miya, ‘O mama Abraham, oŋu matayoŋ, komekiine niŋoreone moji yoŋoreo rana ine, yoŋoji maŋyaŋuŋ kerisienobuŋ.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Miko Abrahamji iŋi ojiya, ‘Yoŋoji
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.