Lucas 16
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARA
1 Yesuji kiŋariŋpuine buŋo mo iŋi yajiko manebuŋ, “Ŋi tinabiŋeineke more mebo siŋaŋine mo goya. Goineji wareru ŋi tinabiŋeineke oi buŋo kipoŋ ojibuŋ, ‘Iŋoji gore moneŋ mebo ketotieru kosa bokeru goga.’
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Oi maneru siŋaŋ oi miko wareko miteya, ‘Noŋ gore biŋe sembene mibi manego. Go nonde pi eru mebo moke siŋaŋ gamiŋ ore so, so fukege. Ore eru oi uruŋu siŋaŋ garu gokande, ore mimitaniŋ papia quraŋga nareigoŋ.’
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Oŋu miko maŋineo iŋi manesuya, ‘Pi rauineji siŋaŋyayabe gione naago roko uruŋu enobo? Tobirine so sagaga ore moreŋ sikebemiŋgo embimbiŋgago eru rorogaru omaine karieru gobemiŋgo mimine manego.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Iŋoji siŋaŋyayabe gione naago roiŋ, nonji damaŋ oo uruŋu ebe goineji piyaŋuŋgo keporeru maŋgo enarenobuŋ? Aha! Kadi mo manesugo.’
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 “Oŋu miku ŋiŋigo rauineji tife eyareya, oi sosowo iŋoyoŋe kepore yabeme warebuŋ. Fuŋfuŋgaineji wareko iŋo iŋi ojiya, ‘Raunere tife goreo wojimu pega?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Oŋu weuko miya, ‘Oil dram 100 roboŋ.’ Oŋu miko iŋi bokirieya, ‘Go tife papiago roru yoo ŋeku pipa kerisieru 50 quraŋgande peine.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Oŋu miku ŋi mo weu teya, ‘Eme go? Gore tife wojimu pega?’ Weume iŋi miya, ‘Wit flaua oi 21,000 kilogram roboŋ.’ Oŋu miko ojiya, ‘Go tife papiago roru oo 16,800 kilogram oŋu quraŋgande peine.’
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Oŋu fukeko pi rauineji maneru mimifi buŋo iŋi miya, ‘Siŋaŋneji eadu paiineo ya eya, oi maŋgboroŋ fiine naduga.’” Ofoŋ Yesuji sundu oŋu miku jikigaru miya, “Qisirire eebobo boyobeegobi, yoŋore mamane-mukuyaŋuŋ oi ŋiŋigo goine muŋambe gogobi, oi eadu eyarenimiŋ ore so pegayoŋ, Anuture tatamago gogobi, yoŋore mamane-mukuyaŋuŋ oi ore yukuineo fukega.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 “Ore eru iŋi mibe maneniŋ: Goineji morende moneŋ meboji ŋiŋigo eadu yabeegobiyoŋ, ŋoŋoji oiji roru ogopuŋaŋuŋ bofuke yabeinebi. Oi bofuke yabebi morende yaji mataeiŋ, Anutuji damaŋ oo kepore ŋabeko gogo sanaŋinere kaeo roperu tatariine tomiri gonimiŋ.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Moji ya mendaine roru yameŋ keku poretiŋ siŋaŋ gaga, iŋoji ya soguine oŋuakoŋ poretiŋ siŋaŋ gaiŋ. Moji ya mendaine siŋaŋ garu bobojibu eega, iŋoji ya soguine oi oŋuakoŋ siŋaŋ gaiŋ ore mibeneŋ bobojibu eiŋ.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Morende moneŋ mebo meyaŋuŋgo ruabi oi poretiŋ so siŋaŋ gabi foriine so fukeya ine, moji ya biŋeine ropekiine foriine oi meyaŋuŋgo so ruaiŋ.
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Ŋoŋo goine yoŋore ya oi poretiŋ so siŋaŋ gabi foriine so fukeya ine, ŋoŋo-ŋaŋunde mande biŋe foriine oi moji mo ŋarena?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kiŋaŋqoqo moji ofoŋ yoyoka kiŋaŋ qayateiŋgo embimbiŋgaega. Moji oŋu eiŋgo manega, iŋoji mo rosi eteru mo maŋineji jojoko eteiŋ. Moreo qakatoru mo mipemiriŋ eteiŋ. Ore eru ŋoŋoji Anutu eru moneŋ mebo oi qodureru kiŋaŋ qa yateiŋgo embimbiŋganimiŋ.” Oŋu.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoji borende aŋi kokoine pe yareko gobuŋ ore Yesuji buŋo sosowo oi miya, oi maneru jiŋotitiki ŋoneku igosisi etebuŋ.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Igosisi etebi iŋi yajiya, “Farisi ŋoŋoji ŋiŋigo jiŋoyaŋuŋgo posiine oŋuine yadunimiŋ ore joineke eegobiyoŋ, Anutuji maŋ-ŋaŋunde fuŋne mane muku forega. Ŋiŋigo jiŋoyaŋuŋgo ya more manebi ropekiine fukega, oi Anutuji ŋoneko mamagiineke fukeega.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 “Qorumande fuŋne oi Mosesre Kadi buŋoo eru kajeqouŋ ŋiŋigo yoŋore Biŋe Quraŋgo quraŋgabi osegaru go wapebeneŋ Jonji fukeru foriine totogo barariŋga yareya. Damaŋ oone fuŋgaru buŋo oi misaueku Anuture qorumaŋgo ropenimiŋ ore ŋiŋigo maŋyaŋuŋ romaeŋgaegobeneŋ. Ŋiŋigo sosowoji janjaŋbumbuŋ oderu yameŋ keku qorumaŋ ore maŋineo ropeiŋgo eegobi.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Sombuŋ morenji mata enimi ore so egobireyoŋ, Kadi buŋore quraŋ sipaine moakoŋ oi damaŋ mogo so yobu mataeiŋ. Oŋu.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Ŋi moji ŋonuŋine bokeru ŋigo mo roiŋ, iŋoji jikiboti eiŋ. Ŋi moji ŋigo ŋoeineji bokeya, oi roiŋ, iŋoji oŋuakoŋ jikiboti eiŋ.” Oŋu.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Ŋi biŋeroroineke mo goya. Iŋoji kambaŋ mariku yojuŋ iruine boboroŋ kuririineke keru goku damaŋ so nojeri eru batiqatiine tomiri goya.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Oŋu goyayoŋ, iŋore pi mendiine bembeŋgo ŋi wakiqoqoine mo tinaine Lazarus peku goya. Wi jokuji sakiine sagaku ŋeya.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Uqore komeme pi yukuo peku ŋirauinere uqo ŋeŋeone uqo kuŋgaŋine wakiko oi noiŋgo maneya. Maneru eko qoro yoŋoji waperu wi jokuine abureru gobuŋ.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Oŋu goku wakiqoqoine iŋoji komeya. Komeko Sombuŋ mimerereŋ yoŋoji ogaru roperu seŋgiŋbaŋgiŋ kaeo ruabi Abrahamde keririŋgo ŋeya. Ŋi biŋeroroineke iŋoji oŋuakoŋ komeko yaŋgabuŋ.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Yaŋ gabi komere misoŋ kaeo rakame misiji jame joiserereŋ soguine maneru pime ropeko Lazarus Abrahamde keririŋgo jorigo aroo ŋeko ŋone yapeya.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ŋone yaperu jojoraku oŋgaku miya, ‘O mamane Abraham, beusembe mane nare. Noŋ misi borunji ja nuko yoo ŋeriŋetataŋ ropekiine maneru dimago. Ore eru go Lazarus sorende raru me tifeineji obuo igoru wareru namaŋne rau teko munaŋgaine.’
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Oŋu miyayoŋ, Abrahamji bokirieya, ‘Madene, go yo manesunde raya. Goji moreŋgo gogo jeriineke gokande tariyayoŋ, Lazarusji moreŋgo gogoine qapeqawaki eru goya. Oŋu goyayoŋ, damaŋ yoo bobomiriŋ etebeneŋ ŋegayoŋ, goji joiserereŋ maneru ŋeriŋetataŋ paiineo dimage.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Oŋu gogobeneŋ eru jikigaru iŋi migo: Anutuji niŋo eru ŋoŋo botunoŋuŋgo boroiŋgaru ruge rua sanaŋgako pega. Ore eru goineji ruge kigaru niŋoreone ŋoŋoreo wapekimiŋgo manenobuŋ, oi embimbiŋganimiŋ. Oŋuakoŋ aribe aroo gogobi, ŋoŋoji oŋuakoŋ niŋoreo wapeiŋgo quŋganimiŋ.’
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Oŋu miko iŋi ojiya, ‘Mamane, oŋu fukeko iŋi karie garego: Goji Lazarus sorende mamanere pigo raiŋ.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Pi oo kakagbopune 5 gogobi, yoŋoji oŋuakoŋ misoŋ kae yoo wakiru joiserereŋ soguine egu manenimiŋ. Ore eru minde raru kajeqouŋ buŋo yajiko manenimiŋ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 “Oŋu karieyayoŋ, Abrahamji miya, ‘Mata! Mosesre Kadi buŋo eru kajeqouŋ ŋiŋigo yoŋore Biŋe Quraŋ oi yoŋore biŋe pega. Buŋo oi kaje ruaru maneinebi!’
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Oŋu miko iŋi miya, ‘O mama Abraham, oŋu matayoŋ, komekiine niŋoreone moji yoŋoreo rana ine, yoŋoji maŋyaŋuŋ kerisienobuŋ.’
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Miko Abrahamji iŋi ojiya, ‘Yoŋoji
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.