Lucas 16

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesuji kiŋariŋpuine buŋo mo iŋi yajiko manebuŋ, “Ŋi tinabiŋeineke more mebo siŋaŋine mo goya. Goineji wareru ŋi tinabiŋeineke oi buŋo kipoŋ ojibuŋ, ‘Iŋoji gore moneŋ mebo ketotieru kosa bokeru goga.’
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Oi maneru siŋaŋ oi miko wareko miteya, ‘Noŋ gore biŋe sembene mibi manego. Go nonde pi eru mebo moke siŋaŋ gamiŋ ore so, so fukege. Ore eru oi uruŋu siŋaŋ garu gokande, ore mimitaniŋ papia quraŋga nareigoŋ.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Oŋu miko maŋineo iŋi manesuya, ‘Pi rauineji siŋaŋyayabe gione naago roko uruŋu enobo? Tobirine so sagaga ore moreŋ sikebemiŋgo embimbiŋgago eru rorogaru omaine karieru gobemiŋgo mimine manego.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Iŋoji siŋaŋyayabe gione naago roiŋ, nonji damaŋ oo uruŋu ebe goineji piyaŋuŋgo keporeru maŋgo enarenobuŋ? Aha! Kadi mo manesugo.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Oŋu miku ŋiŋigo rauineji tife eyareya, oi sosowo iŋoyoŋe kepore yabeme warebuŋ. Fuŋfuŋgaineji wareko iŋo iŋi ojiya, ‘Raunere tife goreo wojimu pega?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Oŋu weuko miya, ‘Oil dram 100 roboŋ.’ Oŋu miko iŋi bokirieya, ‘Go tife papiago roru yoo ŋeku pipa kerisieru 50 quraŋgande peine.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Oŋu miku ŋi mo weu teya, ‘Eme go? Gore tife wojimu pega?’ Weume iŋi miya, ‘Wit flaua oi 21,000 kilogram roboŋ.’ Oŋu miko ojiya, ‘Go tife papiago roru oo 16,800 kilogram oŋu quraŋgande peine.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Oŋu fukeko pi rauineji maneru mimifi buŋo iŋi miya, ‘Siŋaŋneji eadu paiineo ya eya, oi maŋgboroŋ fiine naduga.’” Ofoŋ Yesuji sundu oŋu miku jikigaru miya, “Qisirire eebobo boyobeegobi, yoŋore mamane-mukuyaŋuŋ oi ŋiŋigo goine muŋambe gogobi, oi eadu eyarenimiŋ ore so pegayoŋ, Anuture tatamago gogobi, yoŋore mamane-mukuyaŋuŋ oi ore yukuineo fukega.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 “Ore eru iŋi mibe maneniŋ: Goineji morende moneŋ meboji ŋiŋigo eadu yabeegobiyoŋ, ŋoŋoji oiji roru ogopuŋaŋuŋ bofuke yabeinebi. Oi bofuke yabebi morende yaji mataeiŋ, Anutuji damaŋ oo kepore ŋabeko gogo sanaŋinere kaeo roperu tatariine tomiri gonimiŋ.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Moji ya mendaine roru yameŋ keku poretiŋ siŋaŋ gaga, iŋoji ya soguine oŋuakoŋ poretiŋ siŋaŋ gaiŋ. Moji ya mendaine siŋaŋ garu bobojibu eega, iŋoji ya soguine oi oŋuakoŋ siŋaŋ gaiŋ ore mibeneŋ bobojibu eiŋ.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Morende moneŋ mebo meyaŋuŋgo ruabi oi poretiŋ so siŋaŋ gabi foriine so fukeya ine, moji ya biŋeine ropekiine foriine oi meyaŋuŋgo so ruaiŋ.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ŋoŋo goine yoŋore ya oi poretiŋ so siŋaŋ gabi foriine so fukeya ine, ŋoŋo-ŋaŋunde mande biŋe foriine oi moji mo ŋarena?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kiŋaŋqoqo moji ofoŋ yoyoka kiŋaŋ qayateiŋgo embimbiŋgaega. Moji oŋu eiŋgo manega, iŋoji mo rosi eteru mo maŋineji jojoko eteiŋ. Moreo qakatoru mo mipemiriŋ eteiŋ. Ore eru ŋoŋoji Anutu eru moneŋ mebo oi qodureru kiŋaŋ qa yateiŋgo embimbiŋganimiŋ.” Oŋu.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoji borende aŋi kokoine pe yareko gobuŋ ore Yesuji buŋo sosowo oi miya, oi maneru jiŋotitiki ŋoneku igosisi etebuŋ.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Igosisi etebi iŋi yajiya, “Farisi ŋoŋoji ŋiŋigo jiŋoyaŋuŋgo posiine oŋuine yadunimiŋ ore joineke eegobiyoŋ, Anutuji maŋ-ŋaŋunde fuŋne mane muku forega. Ŋiŋigo jiŋoyaŋuŋgo ya more manebi ropekiine fukega, oi Anutuji ŋoneko mamagiineke fukeega.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Qorumande fuŋne oi Mosesre Kadi buŋoo eru kajeqouŋ ŋiŋigo yoŋore Biŋe Quraŋgo quraŋgabi osegaru go wapebeneŋ Jonji fukeru foriine totogo barariŋga yareya. Damaŋ oone fuŋgaru buŋo oi misaueku Anuture qorumaŋgo ropenimiŋ ore ŋiŋigo maŋyaŋuŋ romaeŋgaegobeneŋ. Ŋiŋigo sosowoji janjaŋbumbuŋ oderu yameŋ keku qorumaŋ ore maŋineo ropeiŋgo eegobi.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Sombuŋ morenji mata enimi ore so egobireyoŋ, Kadi buŋore quraŋ sipaine moakoŋ oi damaŋ mogo so yobu mataeiŋ. Oŋu.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Ŋi moji ŋonuŋine bokeru ŋigo mo roiŋ, iŋoji jikiboti eiŋ. Ŋi moji ŋigo ŋoeineji bokeya, oi roiŋ, iŋoji oŋuakoŋ jikiboti eiŋ.” Oŋu.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Ŋi biŋeroroineke mo goya. Iŋoji kambaŋ mariku yojuŋ iruine boboroŋ kuririineke keru goku damaŋ so nojeri eru batiqatiine tomiri goya.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Oŋu goyayoŋ, iŋore pi mendiine bembeŋgo ŋi wakiqoqoine mo tinaine Lazarus peku goya. Wi jokuji sakiine sagaku ŋeya.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Uqore komeme pi yukuo peku ŋirauinere uqo ŋeŋeone uqo kuŋgaŋine wakiko oi noiŋgo maneya. Maneru eko qoro yoŋoji waperu wi jokuine abureru gobuŋ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Oŋu goku wakiqoqoine iŋoji komeya. Komeko Sombuŋ mimerereŋ yoŋoji ogaru roperu seŋgiŋbaŋgiŋ kaeo ruabi Abrahamde keririŋgo ŋeya. Ŋi biŋeroroineke iŋoji oŋuakoŋ komeko yaŋgabuŋ.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Yaŋ gabi komere misoŋ kaeo rakame misiji jame joiserereŋ soguine maneru pime ropeko Lazarus Abrahamde keririŋgo jorigo aroo ŋeko ŋone yapeya.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ŋone yaperu jojoraku oŋgaku miya, ‘O mamane Abraham, beusembe mane nare. Noŋ misi borunji ja nuko yoo ŋeriŋetataŋ ropekiine maneru dimago. Ore eru go Lazarus sorende raru me tifeineji obuo igoru wareru namaŋne rau teko munaŋgaine.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Oŋu miyayoŋ, Abrahamji bokirieya, ‘Madene, go yo manesunde raya. Goji moreŋgo gogo jeriineke gokande tariyayoŋ, Lazarusji moreŋgo gogoine qapeqawaki eru goya. Oŋu goyayoŋ, damaŋ yoo bobomiriŋ etebeneŋ ŋegayoŋ, goji joiserereŋ maneru ŋeriŋetataŋ paiineo dimage.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Oŋu gogobeneŋ eru jikigaru iŋi migo: Anutuji niŋo eru ŋoŋo botunoŋuŋgo boroiŋgaru ruge rua sanaŋgako pega. Ore eru goineji ruge kigaru niŋoreone ŋoŋoreo wapekimiŋgo manenobuŋ, oi embimbiŋganimiŋ. Oŋuakoŋ aribe aroo gogobi, ŋoŋoji oŋuakoŋ niŋoreo wapeiŋgo quŋganimiŋ.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Oŋu miko iŋi ojiya, ‘Mamane, oŋu fukeko iŋi karie garego: Goji Lazarus sorende mamanere pigo raiŋ.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Pi oo kakagbopune 5 gogobi, yoŋoji oŋuakoŋ misoŋ kae yoo wakiru joiserereŋ soguine egu manenimiŋ. Ore eru minde raru kajeqouŋ buŋo yajiko manenimiŋ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Oŋu karieyayoŋ, Abrahamji miya, ‘Mata! Mosesre Kadi buŋo eru kajeqouŋ ŋiŋigo yoŋore Biŋe Quraŋ oi yoŋore biŋe pega. Buŋo oi kaje ruaru maneinebi!’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Oŋu miko iŋi miya, ‘O mama Abraham, oŋu matayoŋ, komekiine niŋoreone moji yoŋoreo rana ine, yoŋoji maŋyaŋuŋ kerisienobuŋ.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Miko Abrahamji iŋi ojiya, ‘Yoŋoji
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.