Lucas 15

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Takis eadu eku babuŋ eru agiburaŋ ŋiŋigo goine oi jiŋoraraji Yesure Biŋe buŋo maneiŋgo warebuŋ.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Oŋu warebuŋyoŋ, Farisi eru Kadi buŋore qaqaji yoŋoji Yesure eru maŋyaŋuŋ sembeako ŋunuŋ-ŋunuŋ buŋo iŋi mibuŋ, “Ŋi iŋoji agiburaŋ ŋiŋigo ro yaberu yoŋoke ŋeku uqo noga.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Oŋu mibuŋ ore Yesuji soso buŋo mo iŋi yajiya,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ŋoŋoreone more lamapu 100 gokabi yoŋoreone moji jibugaru tiŋtuŋ rako rauineji uruŋu eiŋ? Iŋoji 99 oi moreŋ buroineo boke yaberu raru moakoŋ tiŋtuŋ raya, ore eru baaru raru goku bofukeme tariiŋ.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Bofukeru manjeri eru gbeoineo ruaru osigaru wareiŋ.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Pigo wareru ogopuine eru goine bembeŋgo gobuŋ, oi oŋga yareko tumaŋgabi iŋi yajiiŋ, ‘Lamane jibugaya, oi bofukego ore eru ŋoŋo warebi noke jeri ekimiŋ.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Ore so agiburaŋ ŋi moakonji maŋine kerisieiŋ, iŋore eru Sombuŋ kaeo jeribari soguine fukeiŋ. Ŋiŋigo 99 yoŋoyaŋunde jiŋoo posiine poretiŋ fukeru maŋyaŋuŋ kerisienimiŋgo so maneru gogobi, yoŋore eru jeri oŋuine so fukeiŋ.” Oŋu.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Oŋuakoŋ ŋigo moji silwa moneŋ koruŋ 10 roru gome yoŋoreone moakonji rakaru jibugako uruŋu eiŋ? Iŋoji doi qureru yameŋ keku pi ofaŋgaru baaiŋ. Baaru goku bofukeme tariiŋ.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Oi bofukeru ŋigo ogopuine eru ŋigo goine bembeŋgo gogobi, oi oŋga yareko tumaŋgabi iŋi yajiiŋ, ‘Nonde silwa moneŋ koruŋ moakonji jibugaya, oi bofukego ore eru ŋoŋo warebi noke jeribari ekimiŋ.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ore so nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Agiburaŋ ŋiŋigo moji maŋine kerisieme Anuture mimerereŋpu yoŋoji iŋore eru jeribari ropekiine enimiŋ.” Oŋu.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesuji jikigaru iŋi miya, “Ŋi more madeyokaine yoyoka gobu.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Gboineji mamaine iŋi ojiya, ‘Mamane, go moneŋ mebogo boroiŋgaru mobeine nareigoŋ.’ Oŋu ojiko mamayakunji yareyaine sosowo soyakuŋgo boroiŋgaru yateya.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Oi yateme made gboineji gio boboine yoyoka yokaomo goku mebo yaine sosowo oi qojugaru roru kantri mogobe raya. Oo raru iŋoyoŋunde aŋigo kadi sogo ŋigo yoŋoke kaneŋ qoro oŋuine qisiri gogo goku moneŋ meboine boke foreya.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 “Ya sosowo boke foreko roro soguine fukeru moreŋ sosowo oi sagaya. Iŋoji damaŋ oo fuŋgaru obota fukeru basiqasi eru embimbiŋgaya.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Embimbiŋgaru kantri ore rauine moreo raru giore weu teme soreme iŋore kaneŋ sago rakaru kaneŋ siŋaŋyaŋuŋ goya.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Oo gome kaneŋ yoŋoji sako koruŋ nobi ŋoneru ‘Soine oi nobe beune sagana,’ miyayoŋ, iŋo oŋuakoŋ moji so oteya.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Oŋu goku maŋine untome iŋi miya, ‘Mamanere gio ŋiŋigo wamo afaine yoŋoji gio babi furiine yareme uqo noku gaba yabeme gogobiyoŋ, nonji yoo kitaqata eru roro goku komeiŋgo ego.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Noŋ pakereru mamanereo kirieru raru iŋi ojibemiŋ, “Mama, noŋ agiburaŋ baku oiji go eru Sombuŋ Rauine buŋoŋakuŋ qomukuru tinaŋakuŋ bosembeaboŋ.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ore eru goji moke nonde ‘Madene,’ mimiŋ ore so, so fukego. Go soine minde kiŋaŋqoqogo mo fukebemiŋ.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 “Oŋu miku pakereru mamainereo raya. Raru pi bombeŋgako mamaineji jojorigo aroo dimaku ŋoneko wareko beuine jaŋgame ŋoneru emboŋ eru sanaŋine akoŋ giniŋgaru raru ubeineo keme rakako bibiine mudugaru ‘Madene, ohowe ohowe!’ miya.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Oŋu eyayoŋ, madeineji ojiya, ‘Mamane, noŋ agiburaŋ eku oiji go eru Sombuŋ Rauine buŋoŋakuŋ qomukuru tinaŋakuŋ bosembeaboŋ. Ore eru goji moke nonde made, mimiŋ ore so, so fukego.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Oŋu ojime mamaineji oo akoŋ kiŋaŋqoqopuine iŋi yajiya, ‘Ŋoŋo pipa mariku kuririineke mo roru wareru ke teniŋ. Resoŋburesoŋ ubeineo keku basarigaru kufu komoŋ kufuineo ke teniŋ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Oŋuakoŋ sago raru bulmakao yomaine jijiineke mo ro wareru qaru rigabi noku jeribari ekimiŋ.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Madene yo komeiŋ eya, iŋoji moke gboreru warega. Iŋoji jibugame Anutuji moke bofukeme fukega.’ Oŋu yajiko fuŋgaru jeribari ebuŋ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Jeribari ebuŋyoŋ, kakaineji gioo goku kirieru pi bombeŋgaru oo kiki kiraŋ keku boji baru jeriebuŋ, ore fonuŋine maneya.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Oi maneru kiŋaŋ made mo oŋgame wareko ‘Oi uruŋure egobi?’ miku weu teya.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Weu teko iŋi ojiya, ‘Gbogoji sakifuru kirieru wareme mamagoji oi moke ogaru keroŋgaru ore eru yajiko bulmakao yomaine jijiineke qaku rigaru jeriegobi.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Oŋu ojime maŋine rigaŋgame pigo ropeiŋgo taki gaya. Taki gayayoŋ, mamaineji oi maneru sakibe wakiru maŋwomo buŋo waigoo miku bomiriŋ gaya.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Bomiriŋ gayayoŋ, iŋoji bokirieru iŋi ojiya, ‘Mamane, nonji gosa kokoine kiŋaŋgo qaku goku mimitigo damaŋ mogo so odureru goboŋyoŋ, jibu goji damaŋ mogo noniŋ made mo ogopune yoŋoke jeri ekimiŋ ore so naremeŋ.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 So naremeŋyoŋ, madego yoji kadi sogo ŋigo yoŋoke goku moneŋ mebogo sibirigaru wapeko goji iŋore eru yajinde bulmakao yomaine jijiineke qaku rigagobi.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Ojiko mamaineji iŋi bokirieru miya, ‘Madene, go damaŋ so nakeke goege. Ore eru nakene biŋe sosowo oi gore biŋego oŋuakoŋ fukega.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Oŋuakoŋ fukegayoŋ, gbogo yoji komeiŋ eyayoŋ, moke gboreru kirieru warega. Iŋoji jibuga foreyayoŋ, Anutuji oi moke bofukega. Ore eru muŋambemeŋ uqo jeribari ebeneŋ sagaga.’” Oŋu.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.