João 6
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs VC
1 Ore ŋadiineo Yesuji Galili obu joguŋ, tinaine mo Taiberias obu joguŋ oi petigaru aribe ropeya.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Jibe ŋiŋigo bobiaŋ yabeko mosi qoqowirie fukeko ŋonebuŋ ore eru ŋiŋigo kubu sogo jiŋoraraji Yesure ŋadio boyoberu warebuŋ.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Yesuji kiŋariŋpuine oga yaberu tukuo roperu ŋebuŋ.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Damaŋ oo Juda niŋore ŋonemaiŋ kombanji qondiŋgaya.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Yesuji jiŋo pime rako ŋiŋigo kubu sogo jiŋoraraji iŋoreo wapebuŋ, oi ŋone yaberu Filipre miya, “Niŋo uqo munjaŋ urone furiine babeneŋ kubu sogo oŋuine nogu gaba yabeme sagana?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Ya eiŋgo eya, oi iŋoyoŋe maneyayoŋ, buŋo oi Filip eesoi eteku ojiya.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Oŋu ojime iŋi bokirieya, “Uqo poroŋ giobobo 200:re furi (Kina4,000) oiji furiine baru boroiŋgabi sosowo yoŋoji mobeine akoŋ nokabi jibu so saga yabena.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Oŋu bokirieme kiŋariŋpuine yoŋoreone mo tinaine Andru, Saimon Pitare gboji iŋi ojiya,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Made mendaine mo yo oo ŋega. Iŋoreo bali poroŋ 5 eru jembaeŋ yoyoka ŋegayoŋ, ŋiŋigo sauesaueine oŋuine oi so saga yabeiŋ.”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Oŋu ojime Yesuji yajiya, “Ŋoŋo ŋiŋigo kubu yo miku boroiŋ yabebi uqo nonimiŋ ore wakiru ŋenimiŋ.” Moreŋ oo kegbaŋ numa kokoine peya. Ore eru ŋi jareyaŋuŋ 5,000 ore so yoŋoji moreŋgo wakiru ŋebuŋ.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Wakiru ŋebi Yesuji poroŋ oi roru daŋge miku oŋga wosiru ŋiŋigo ŋebuŋ, oi boroiŋgaru yareya eme jembaeŋ oi oŋuakoŋ boroiŋgaru aŋiyaŋunji mibuŋ ore so yareya.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Boroiŋgaru yareme noku gaba yabeme Yesuji kiŋariŋpuine iŋi yajiya, “Uqo mobeine egu sibirigaiŋ ore oi roru qojuganiŋ.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Oŋu yajime bali poroŋ 5 oone noku mobeine bokebi ŋeya, oi roru qojugabi jambe 12 oo rakaru puseya.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Yesuji mosi qoqowirie oŋu bako ŋiŋigoji ŋoneru waragaru mibuŋ, “Kajeqouŋ ŋi moreŋgo fukeiŋ ore mibuŋ, iŋoji fofori oi fukega.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Oŋu miku Yesure kokoriaŋ keru kiŋ koitoyaŋuŋ fukeiŋ ore manesubuŋ. Manesuru wareru roregaru waragaru kiŋ koito igodoŋgaiŋ ore ebuŋ. Oŋu ebi mane mukuru ŋone yaberu takigame boke yaberu moke tukuo roperu iŋoyoŋe akoŋ goya. Oŋu.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Nobi tariko kae ubu eme Yesure kiŋariŋpu yoŋo obu joguŋ qaŋaŋineo rakabuŋ.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Rakaru ogâo roperu moreŋ oi bokeru obu joguŋ petigaru aribe Kaperneam kae oobe rabuŋ. Rabi ubu eko Yesuji jibu yoŋoreo so fukeya.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Rabi gbiŋ sanaŋine qame obu jogunji koroŋineke kukugame roperu wakiya.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Roperu wakiko qaqaji qaku kitiŋgaku 5 me 6 kilomita ore so rabi Yesuji obu joguŋ paio ode ode ogâ bembeŋgo wareko ŋoneru popureru kokoi manebuŋ.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Oŋu manebi iŋi yajiya, “Nake warego. Kokoi so maneniŋ.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Oŋu yajime Yesuji ogâo ropeiŋ ore ojibi ropeya. Ropeko ogâyaŋunji oo akoŋ pipa oga yaberu moreŋ qaŋaŋineo raiŋgo ebuŋ, oo ropebuŋ. Oŋu.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Oo ropebi kae fureme ŋiŋigo kubu sogo yoŋo obu joguŋ aribe jikigaru goku iŋi manesubuŋ, “Yanekoŋ ogâ moakonji ŋeko ŋonebeneŋ Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke ogâ oo so roperu rae. Yesu ruaru yoŋoyaŋekoŋ rabuŋ. Ogâ furuine mo so ŋonebuŋ. Ore eru Yesuji moke yo goga.”
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Oŋu manesuku goineji iŋi mibuŋ, “Ogâ moakoŋgo rabuŋyoŋ, fofori, Taiberias taoŋgone ogâ goine warebuŋ. Ogâ oi Ofonji poronde daŋge miku oŋga wosigako noku ŋebeŋ, moreŋ ore bembeŋgo warebi Yesuji ogâ yoŋoreone mogo roperu raya me uruŋu?”
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Ŋiŋigo kubu yoŋoji oŋu miku Yesu eru kiŋariŋpuine oo so bofuke yabebuŋ. Oŋu ŋone maneru oŋuakoŋ ogâo roperu Kaperneam taoŋgo raru Yesu baabuŋ. Oŋu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Ŋiŋigoji Yesu baaru obu joguŋ aribe ibe oobe bofukeru ŋoneru iŋi ojibi maneya, “O Sogunenoŋuŋ, go wamo damaŋgo yoo warege?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Oŋu ojibi iŋi bokirie yareya, “Nonji buŋo foriine yobu mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Ŋoŋo mosi qoqowirie babe ŋonebuŋ ore eru noŋ so baa nugobiyoŋ, uqo poroŋ mifiagabe noku gaba ŋabeya, ore noŋ boyobe nuru yo waregobi.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Uqo mataeiŋ, oi bofukenimiŋ ore janjaŋbumbuŋ so oderu gonimiŋyoŋ, mande uqo gogo sanaŋ yareega, oi biŋe ganimiŋ ore yameŋ keku goinebi. Mama Anutuji mogeine Sombuŋ eru morende Ŋi Foriine oteme usuŋineji kefagame mande uqo yareme seŋgiŋbaŋgiŋ bofukenimiŋ. Oŋu eru goku sanaŋgaru komeru jikigaru tatariine tomiri gonimiŋ.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Oŋu bokirie yareme iŋi weu tebuŋ, “Anuture maŋ aŋi boyoberu eebobo kamasiine uruŋu ebeneŋ sagana?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Weu tebi iŋi bokirieya, “Anutuji ŋi soreya, ŋoŋo iŋo manesiŋ gaku goinebi. Eebobo oiji Anuture maŋ aŋi boyoberu fukeega.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Oŋu bokirieme iŋi weu tebuŋ, “Oŋu fukeme go moke wamo mosi qoqowiriego usuŋineke mo bande ŋoneru manesiŋ gunobeŋ? Go wamo ya mo Mosesji baya, ore so baku bamiŋ me?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Biŋe Quraŋ mo iŋi quraŋgabi pega, ‘Iŋoji Sombuŋgone uqo poroŋ yareme nobuŋ.’ Buŋo ore so noŋunde apa ŋaso yoŋoji moreŋ buroineo raru goku uqo tinaine ‘mana’ noku gobuŋ eru go fuŋnego Moses odureru uruŋu bataniŋganoŋ?”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Weu tebi Yesuji iŋi yajiya, “Ŋoŋo ore fuŋine soine so mane mukugobi. Nonji buŋo foriine yobu mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Mosesji mosi qoqowirie Rauine so fukeya. Iŋoji uqo poroŋ oi Sombuŋgone so yareme nobuŋyoŋ, nakene Mamaneji Sombuŋgone poroŋ foriine yobu oi ŋareega.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Anuture uqo poroŋ oi Sombuŋgone wakiru fukeru moreŋ so ŋiŋigo gogo sanaŋine ŋareega.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Oŋu yajime iŋi mibi maneya, “O Ofoŋ, go damaŋ so uqo poroŋ oi norende noku gokimiŋ.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Yesuji oi maneru iŋi yajiya, “Nonji gogo sanaŋinere uqo fukego. Moji nondeo warega, iŋoji noku gaba gabeme uqore damaŋ mogo so komeiŋ. Moji noŋ manesiŋ nuega, iŋoji obure so maneiŋ.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Oŋu eme ŋoŋo noŋ ŋone taniŋ nugobiyoŋ, jibu so manesiŋ nugobi. Oi mibe manegobi.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Eme jibu Mamaji ŋiŋigo goine nareega, yoŋoji sosowo nondeo warenimiŋ. Moji nondeo wareiŋ, nonji oi so yobebemiŋ.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 “Nonji Sombuŋgone wakiru nakene aŋigo ya kosa eba eku gobemiŋ ore so fukeboŋ. Oŋu mata. Sore nuya, iŋore maŋ aŋi boyoberu gio baku gobemiŋ ore wakiboŋ.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 “Sore nuya, iŋore maŋ aŋi oi iŋi pega: Iŋoji ŋiŋigo nonde meo rua yabeme gogobi, nonji yoŋo sosowo maŋgo eyareku gobe yoŋoreone moji mo so jibugaru sibirigaiŋ. So sibirigabi nonji yoŋo damaŋ yasogoo wiwi yaberu bogbore yabebemiŋ.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 “Mamanere maŋ aŋiji iŋi pega: Goineji Madeine ŋoneru manesiŋ gagobi, yoŋoji sosowo damaŋ yoo qowirieru gogo sanaŋine biŋe gaku gonimiŋ. Oŋu goku komebi nonji yoŋo damaŋ yasogoo wiwi yaberu bogbore yabebemiŋ.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yesuji oŋu yajiru buŋo koruŋ mo iŋi miya, “Nonji gogore uqo foriine fukeru Sombuŋgone wakiru fukeboŋ.” Oŋu miya ore eru Juda minebobo yoŋoji mane sembeaku maŋyaŋunji ŋunuŋ-ŋunuŋ miku mitebuŋ.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Miku mitebuŋ, “Ŋi yo Yesu, Josefre made. Iŋore maŋgomama yoko soine mane yapegobeneŋyoŋ, uruŋu ‘Sombuŋgone wakiru fukeboŋ,’ miga?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Oŋu mibi maneru iŋi bokirieya, “Maŋ-ŋaŋunji so ŋunuŋ-ŋunuŋ miku minareniŋ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mama noŋ sore nuya, iŋoji ŋiŋigo so furu yabega ine, yoŋoreone moji nondeo wareiŋgo embimbiŋgaiŋ. Keforeme warena ine, nonji iŋo damaŋ yasogoo wiwi garu bogborebemiŋ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 “Kajeqouŋ yoŋore Biŋe Quraŋgo buŋo mo iŋi quraŋgabi pega, ‘Anutuji oi sosowo qaji yareme manenimiŋ.’ Mamaji ŋiŋigo qaji yareme buŋo maneru maŋ wombuŋyaŋuŋgo ruaru gogobi, yoŋoji sosowo nondeo warenimiŋ.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Ŋiŋigo moji Mama so ŋoneru goga. Mamareone wakiya, iŋo moakonji oi ŋoneru goga.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Nonji buŋo foriine yobu mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Moji noŋ manesiŋ nuga, iŋoji gogo sanaŋine biŋe gaku go ropeiŋ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 “Nonji gogo sanaŋinere uqo foriine fukego.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Maneniŋ! Ŋoŋore apa ŋasopuji moreŋ buroineo raru goku uqo tinaine mana noku gobuŋyoŋ, jibu komeru goregabuŋ.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Yoŋoji komebuŋyoŋ, uqo poroŋ damaŋ yoo Sombuŋgone wakiru goga, moji oi noku goku kome sanaŋine so komeiŋ.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 “Uqo poroŋ gogoineke Sombuŋgone wakiya, oi nonji fukego. Moji uqo oi noku goiŋ, iŋoji tatariine tomiri sanaŋgaru goiŋ. Uqo oteru gobemiŋ, oi nonde fu. Moreŋine moreŋine yoŋo sanaŋgaru gonimiŋ ore oi rua yarebemiŋ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Yesuji oŋu bokirieya Juda minebobo yoŋo botuyaŋuŋgo manjogo miku weweu eku mibuŋ, “Yei! Ŋi yo iŋoji uruŋu eru fuine noreko nonobeŋ?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Oi maneru mibi iŋi yajiya, “Nonji buŋo foriine yobu mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Ŋoŋo Sombuŋ eru morende Ŋi Foriinere dari eru fu so nonimiŋ ine, gogo sanaŋine oiji ŋoŋore maŋgo so peiŋ.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 — ausente —
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 “Moji nonde dari fune noega, iŋoji noke qakatoru dimaega eru nonji iŋoke dimaego.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Mamaji Gogo Rauine fukeru sore nume godune fukeru maŋgo enareko sanaŋgaru gogo. Oŋuakoŋ moji noŋ noku nareega, nonji oŋuakoŋ iŋore godu fukeru maŋgo etebe soine sanaŋgaru goiŋ.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Uqo foriine Sombuŋgone wakiya, oi nonji fukego. Ŋoŋore apa ŋasopuji Anuture uqo noku goku komebuŋyoŋ, damaŋ yoo ŋoŋoreone moji poroŋ yo noku goiŋ, iŋoji tatariine tomiri sanaŋgaru goiŋ.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Yesuji Kaperneam taonde oŋgawowosi pigo dimaku buŋo oi miku qaji yareya. Oŋu.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Yesure kiŋariŋpu yoŋoreone kokoineji buŋo oi maneru mibuŋ, “Buŋo miga, oiji buŋo koruŋ yobiŋineke fukega. Oi manebeneŋ maŋnoŋunji yobiŋgaru sembea forega. Ore eru oi moke maneiŋgo taki nobega ore oi bokekimiŋ.”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Kiŋariŋ yoŋo Yesure buŋore mane sembeaku maŋyaŋuŋgo ŋunuŋ-ŋunuŋ miku mitebi Yesuji oi maŋineji maneru iŋi miko manebuŋ, “Buŋo migo, oi mane sembeagobi me mata?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Buŋo ore mane sembeagobi ine, jiki uruŋu fukena? Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji rone moreŋ go wapeya, paibe moke kirieru ropeko ŋonenimiŋ ine, damaŋ oo uruŋu manenimiŋ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 “Moro Tiriine iŋoji ŋiŋigo bogbore yabeega. Ŋoŋo moreŋ ŋigoreone fukeru fuŋaŋuŋke fukegobiyoŋ, fufuke gariine so fukeru ŋoŋo-ŋaŋunde usuŋgo mo qowirieru Sombunde biŋe so fukegobi. Oi mata yobu. Moro Tiriineji gogo sanaŋine ŋarega, nonji buŋo koruŋ oi mitaniŋgabe maneru gobuŋ.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Oŋu maneru gobuŋyoŋ, ŋoŋoreone goineji jibu noŋ so manesiŋ nuru gogobi.” Uri yoŋoji so manesiŋ gabuŋ eru moji jiki babae bateiŋ, Yesuji oi fuŋfuŋgaineone maneru wapeya. Ore eru buŋo oŋu miya.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Oŋu miku jikigaru miya, “Ore eru nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Nonde Mamaji ŋiŋigo mo so dobe gaiŋ ine, iŋoji nondeo wareiŋ ore embimbiŋgaiŋ.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Buŋo ore eru kiŋariŋ yoŋoreone kokoineji tataki eru ruruine fukeru bokeru iŋoke so jikigaru ra warebuŋ.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Ore eru Yesuji kiŋariŋ 12 yoŋo iŋi yajiya, “Ŋoŋoji oŋuakoŋ boke nuru raiŋgo manegobi me mata?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Oŋu miko Saimon Pitaji bokirieya, “O Ofoŋ, niŋo moreo ranobeŋ? Gogo sanaŋinere Biŋe buŋo oi goreo pega.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Goji Anuture ŋi gbagbataeŋine fukege, niŋo oi manesiŋ garu mane taniŋgaru gogobeneŋ.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Oŋu bokirieme Yesuji maneru yajiya, “Nonji ŋi 12 ŋoŋo roosoe ŋabebe eru ŋoŋoreone moji sembenere qoru fukega.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Judas Saimon Iskariotre made iŋoji kiŋariŋ 12 yoŋore botugo goku jiki babae bateya. Yesuji buŋo oi iŋore maneru yajiya. Oŋu.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.