João 6

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ore ŋadiineo Yesuji Galili obu joguŋ, tinaine mo Taiberias obu joguŋ oi petigaru aribe ropeya.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Jibe ŋiŋigo bobiaŋ yabeko mosi qoqowirie fukeko ŋonebuŋ ore eru ŋiŋigo kubu sogo jiŋoraraji Yesure ŋadio boyoberu warebuŋ.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Yesuji kiŋariŋpuine oga yaberu tukuo roperu ŋebuŋ.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Damaŋ oo Juda niŋore ŋonemaiŋ kombanji qondiŋgaya.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Yesuji jiŋo pime rako ŋiŋigo kubu sogo jiŋoraraji iŋoreo wapebuŋ, oi ŋone yaberu Filipre miya, “Niŋo uqo munjaŋ urone furiine babeneŋ kubu sogo oŋuine nogu gaba yabeme sagana?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Ya eiŋgo eya, oi iŋoyoŋe maneyayoŋ, buŋo oi Filip eesoi eteku ojiya.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Oŋu ojime iŋi bokirieya, “Uqo poroŋ giobobo 200:re furi (Kina4,000) oiji furiine baru boroiŋgabi sosowo yoŋoji mobeine akoŋ nokabi jibu so saga yabena.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Oŋu bokirieme kiŋariŋpuine yoŋoreone mo tinaine Andru, Saimon Pitare gboji iŋi ojiya,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Made mendaine mo yo oo ŋega. Iŋoreo bali poroŋ 5 eru jembaeŋ yoyoka ŋegayoŋ, ŋiŋigo sauesaueine oŋuine oi so saga yabeiŋ.”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Oŋu ojime Yesuji yajiya, “Ŋoŋo ŋiŋigo kubu yo miku boroiŋ yabebi uqo nonimiŋ ore wakiru ŋenimiŋ.” Moreŋ oo kegbaŋ numa kokoine peya. Ore eru ŋi jareyaŋuŋ 5,000 ore so yoŋoji moreŋgo wakiru ŋebuŋ.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Wakiru ŋebi Yesuji poroŋ oi roru daŋge miku oŋga wosiru ŋiŋigo ŋebuŋ, oi boroiŋgaru yareya eme jembaeŋ oi oŋuakoŋ boroiŋgaru aŋiyaŋunji mibuŋ ore so yareya.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Boroiŋgaru yareme noku gaba yabeme Yesuji kiŋariŋpuine iŋi yajiya, “Uqo mobeine egu sibirigaiŋ ore oi roru qojuganiŋ.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Oŋu yajime bali poroŋ 5 oone noku mobeine bokebi ŋeya, oi roru qojugabi jambe 12 oo rakaru puseya.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Yesuji mosi qoqowirie oŋu bako ŋiŋigoji ŋoneru waragaru mibuŋ, “Kajeqouŋ ŋi moreŋgo fukeiŋ ore mibuŋ, iŋoji fofori oi fukega.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Oŋu miku Yesure kokoriaŋ keru kiŋ koitoyaŋuŋ fukeiŋ ore manesubuŋ. Manesuru wareru roregaru waragaru kiŋ koito igodoŋgaiŋ ore ebuŋ. Oŋu ebi mane mukuru ŋone yaberu takigame boke yaberu moke tukuo roperu iŋoyoŋe akoŋ goya. Oŋu.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Nobi tariko kae ubu eme Yesure kiŋariŋpu yoŋo obu joguŋ qaŋaŋineo rakabuŋ.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Rakaru ogâo roperu moreŋ oi bokeru obu joguŋ petigaru aribe Kaperneam kae oobe rabuŋ. Rabi ubu eko Yesuji jibu yoŋoreo so fukeya.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Rabi gbiŋ sanaŋine qame obu jogunji koroŋineke kukugame roperu wakiya.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Roperu wakiko qaqaji qaku kitiŋgaku 5 me 6 kilomita ore so rabi Yesuji obu joguŋ paio ode ode ogâ bembeŋgo wareko ŋoneru popureru kokoi manebuŋ.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Oŋu manebi iŋi yajiya, “Nake warego. Kokoi so maneniŋ.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Oŋu yajime Yesuji ogâo ropeiŋ ore ojibi ropeya. Ropeko ogâyaŋunji oo akoŋ pipa oga yaberu moreŋ qaŋaŋineo raiŋgo ebuŋ, oo ropebuŋ. Oŋu.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Oo ropebi kae fureme ŋiŋigo kubu sogo yoŋo obu joguŋ aribe jikigaru goku iŋi manesubuŋ, “Yanekoŋ ogâ moakonji ŋeko ŋonebeneŋ Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke ogâ oo so roperu rae. Yesu ruaru yoŋoyaŋekoŋ rabuŋ. Ogâ furuine mo so ŋonebuŋ. Ore eru Yesuji moke yo goga.”
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Oŋu manesuku goineji iŋi mibuŋ, “Ogâ moakoŋgo rabuŋyoŋ, fofori, Taiberias taoŋgone ogâ goine warebuŋ. Ogâ oi Ofonji poronde daŋge miku oŋga wosigako noku ŋebeŋ, moreŋ ore bembeŋgo warebi Yesuji ogâ yoŋoreone mogo roperu raya me uruŋu?”
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Ŋiŋigo kubu yoŋoji oŋu miku Yesu eru kiŋariŋpuine oo so bofuke yabebuŋ. Oŋu ŋone maneru oŋuakoŋ ogâo roperu Kaperneam taoŋgo raru Yesu baabuŋ. Oŋu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Ŋiŋigoji Yesu baaru obu joguŋ aribe ibe oobe bofukeru ŋoneru iŋi ojibi maneya, “O Sogunenoŋuŋ, go wamo damaŋgo yoo warege?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Oŋu ojibi iŋi bokirie yareya, “Nonji buŋo foriine yobu mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Ŋoŋo mosi qoqowirie babe ŋonebuŋ ore eru noŋ so baa nugobiyoŋ, uqo poroŋ mifiagabe noku gaba ŋabeya, ore noŋ boyobe nuru yo waregobi.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Uqo mataeiŋ, oi bofukenimiŋ ore janjaŋbumbuŋ so oderu gonimiŋyoŋ, mande uqo gogo sanaŋ yareega, oi biŋe ganimiŋ ore yameŋ keku goinebi. Mama Anutuji mogeine Sombuŋ eru morende Ŋi Foriine oteme usuŋineji kefagame mande uqo yareme seŋgiŋbaŋgiŋ bofukenimiŋ. Oŋu eru goku sanaŋgaru komeru jikigaru tatariine tomiri gonimiŋ.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Oŋu bokirie yareme iŋi weu tebuŋ, “Anuture maŋ aŋi boyoberu eebobo kamasiine uruŋu ebeneŋ sagana?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Weu tebi iŋi bokirieya, “Anutuji ŋi soreya, ŋoŋo iŋo manesiŋ gaku goinebi. Eebobo oiji Anuture maŋ aŋi boyoberu fukeega.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Oŋu bokirieme iŋi weu tebuŋ, “Oŋu fukeme go moke wamo mosi qoqowiriego usuŋineke mo bande ŋoneru manesiŋ gunobeŋ? Go wamo ya mo Mosesji baya, ore so baku bamiŋ me?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Biŋe Quraŋ mo iŋi quraŋgabi pega, ‘Iŋoji Sombuŋgone uqo poroŋ yareme nobuŋ.’ Buŋo ore so noŋunde apa ŋaso yoŋoji moreŋ buroineo raru goku uqo tinaine ‘mana’ noku gobuŋ eru go fuŋnego Moses odureru uruŋu bataniŋganoŋ?”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Weu tebi Yesuji iŋi yajiya, “Ŋoŋo ore fuŋine soine so mane mukugobi. Nonji buŋo foriine yobu mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Mosesji mosi qoqowirie Rauine so fukeya. Iŋoji uqo poroŋ oi Sombuŋgone so yareme nobuŋyoŋ, nakene Mamaneji Sombuŋgone poroŋ foriine yobu oi ŋareega.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Anuture uqo poroŋ oi Sombuŋgone wakiru fukeru moreŋ so ŋiŋigo gogo sanaŋine ŋareega.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Oŋu yajime iŋi mibi maneya, “O Ofoŋ, go damaŋ so uqo poroŋ oi norende noku gokimiŋ.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yesuji oi maneru iŋi yajiya, “Nonji gogo sanaŋinere uqo fukego. Moji nondeo warega, iŋoji noku gaba gabeme uqore damaŋ mogo so komeiŋ. Moji noŋ manesiŋ nuega, iŋoji obure so maneiŋ.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Oŋu eme ŋoŋo noŋ ŋone taniŋ nugobiyoŋ, jibu so manesiŋ nugobi. Oi mibe manegobi.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Eme jibu Mamaji ŋiŋigo goine nareega, yoŋoji sosowo nondeo warenimiŋ. Moji nondeo wareiŋ, nonji oi so yobebemiŋ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 “Nonji Sombuŋgone wakiru nakene aŋigo ya kosa eba eku gobemiŋ ore so fukeboŋ. Oŋu mata. Sore nuya, iŋore maŋ aŋi boyoberu gio baku gobemiŋ ore wakiboŋ.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 “Sore nuya, iŋore maŋ aŋi oi iŋi pega: Iŋoji ŋiŋigo nonde meo rua yabeme gogobi, nonji yoŋo sosowo maŋgo eyareku gobe yoŋoreone moji mo so jibugaru sibirigaiŋ. So sibirigabi nonji yoŋo damaŋ yasogoo wiwi yaberu bogbore yabebemiŋ.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 “Mamanere maŋ aŋiji iŋi pega: Goineji Madeine ŋoneru manesiŋ gagobi, yoŋoji sosowo damaŋ yoo qowirieru gogo sanaŋine biŋe gaku gonimiŋ. Oŋu goku komebi nonji yoŋo damaŋ yasogoo wiwi yaberu bogbore yabebemiŋ.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Yesuji oŋu yajiru buŋo koruŋ mo iŋi miya, “Nonji gogore uqo foriine fukeru Sombuŋgone wakiru fukeboŋ.” Oŋu miya ore eru Juda minebobo yoŋoji mane sembeaku maŋyaŋunji ŋunuŋ-ŋunuŋ miku mitebuŋ.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Miku mitebuŋ, “Ŋi yo Yesu, Josefre made. Iŋore maŋgomama yoko soine mane yapegobeneŋyoŋ, uruŋu ‘Sombuŋgone wakiru fukeboŋ,’ miga?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Oŋu mibi maneru iŋi bokirieya, “Maŋ-ŋaŋunji so ŋunuŋ-ŋunuŋ miku minareniŋ.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Mama noŋ sore nuya, iŋoji ŋiŋigo so furu yabega ine, yoŋoreone moji nondeo wareiŋgo embimbiŋgaiŋ. Keforeme warena ine, nonji iŋo damaŋ yasogoo wiwi garu bogborebemiŋ.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 “Kajeqouŋ yoŋore Biŋe Quraŋgo buŋo mo iŋi quraŋgabi pega, ‘Anutuji oi sosowo qaji yareme manenimiŋ.’ Mamaji ŋiŋigo qaji yareme buŋo maneru maŋ wombuŋyaŋuŋgo ruaru gogobi, yoŋoji sosowo nondeo warenimiŋ.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Ŋiŋigo moji Mama so ŋoneru goga. Mamareone wakiya, iŋo moakonji oi ŋoneru goga.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Nonji buŋo foriine yobu mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Moji noŋ manesiŋ nuga, iŋoji gogo sanaŋine biŋe gaku go ropeiŋ.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 “Nonji gogo sanaŋinere uqo foriine fukego.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Maneniŋ! Ŋoŋore apa ŋasopuji moreŋ buroineo raru goku uqo tinaine mana noku gobuŋyoŋ, jibu komeru goregabuŋ.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Yoŋoji komebuŋyoŋ, uqo poroŋ damaŋ yoo Sombuŋgone wakiru goga, moji oi noku goku kome sanaŋine so komeiŋ.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 “Uqo poroŋ gogoineke Sombuŋgone wakiya, oi nonji fukego. Moji uqo oi noku goiŋ, iŋoji tatariine tomiri sanaŋgaru goiŋ. Uqo oteru gobemiŋ, oi nonde fu. Moreŋine moreŋine yoŋo sanaŋgaru gonimiŋ ore oi rua yarebemiŋ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Yesuji oŋu bokirieya Juda minebobo yoŋo botuyaŋuŋgo manjogo miku weweu eku mibuŋ, “Yei! Ŋi yo iŋoji uruŋu eru fuine noreko nonobeŋ?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Oi maneru mibi iŋi yajiya, “Nonji buŋo foriine yobu mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Ŋoŋo Sombuŋ eru morende Ŋi Foriinere dari eru fu so nonimiŋ ine, gogo sanaŋine oiji ŋoŋore maŋgo so peiŋ.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 — ausente —
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 “Moji nonde dari fune noega, iŋoji noke qakatoru dimaega eru nonji iŋoke dimaego.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Mamaji Gogo Rauine fukeru sore nume godune fukeru maŋgo enareko sanaŋgaru gogo. Oŋuakoŋ moji noŋ noku nareega, nonji oŋuakoŋ iŋore godu fukeru maŋgo etebe soine sanaŋgaru goiŋ.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Uqo foriine Sombuŋgone wakiya, oi nonji fukego. Ŋoŋore apa ŋasopuji Anuture uqo noku goku komebuŋyoŋ, damaŋ yoo ŋoŋoreone moji poroŋ yo noku goiŋ, iŋoji tatariine tomiri sanaŋgaru goiŋ.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Yesuji Kaperneam taonde oŋgawowosi pigo dimaku buŋo oi miku qaji yareya. Oŋu.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Yesure kiŋariŋpu yoŋoreone kokoineji buŋo oi maneru mibuŋ, “Buŋo miga, oiji buŋo koruŋ yobiŋineke fukega. Oi manebeneŋ maŋnoŋunji yobiŋgaru sembea forega. Ore eru oi moke maneiŋgo taki nobega ore oi bokekimiŋ.”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Kiŋariŋ yoŋo Yesure buŋore mane sembeaku maŋyaŋuŋgo ŋunuŋ-ŋunuŋ miku mitebi Yesuji oi maŋineji maneru iŋi miko manebuŋ, “Buŋo migo, oi mane sembeagobi me mata?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Buŋo ore mane sembeagobi ine, jiki uruŋu fukena? Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji rone moreŋ go wapeya, paibe moke kirieru ropeko ŋonenimiŋ ine, damaŋ oo uruŋu manenimiŋ?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 “Moro Tiriine iŋoji ŋiŋigo bogbore yabeega. Ŋoŋo moreŋ ŋigoreone fukeru fuŋaŋuŋke fukegobiyoŋ, fufuke gariine so fukeru ŋoŋo-ŋaŋunde usuŋgo mo qowirieru Sombunde biŋe so fukegobi. Oi mata yobu. Moro Tiriineji gogo sanaŋine ŋarega, nonji buŋo koruŋ oi mitaniŋgabe maneru gobuŋ.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Oŋu maneru gobuŋyoŋ, ŋoŋoreone goineji jibu noŋ so manesiŋ nuru gogobi.” Uri yoŋoji so manesiŋ gabuŋ eru moji jiki babae bateiŋ, Yesuji oi fuŋfuŋgaineone maneru wapeya. Ore eru buŋo oŋu miya.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Oŋu miku jikigaru miya, “Ore eru nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Nonde Mamaji ŋiŋigo mo so dobe gaiŋ ine, iŋoji nondeo wareiŋ ore embimbiŋgaiŋ.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Buŋo ore eru kiŋariŋ yoŋoreone kokoineji tataki eru ruruine fukeru bokeru iŋoke so jikigaru ra warebuŋ.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Ore eru Yesuji kiŋariŋ 12 yoŋo iŋi yajiya, “Ŋoŋoji oŋuakoŋ boke nuru raiŋgo manegobi me mata?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Oŋu miko Saimon Pitaji bokirieya, “O Ofoŋ, niŋo moreo ranobeŋ? Gogo sanaŋinere Biŋe buŋo oi goreo pega.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Goji Anuture ŋi gbagbataeŋine fukege, niŋo oi manesiŋ garu mane taniŋgaru gogobeneŋ.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Oŋu bokirieme Yesuji maneru yajiya, “Nonji ŋi 12 ŋoŋo roosoe ŋabebe eru ŋoŋoreone moji sembenere qoru fukega.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Judas Saimon Iskariotre made iŋoji kiŋariŋ 12 yoŋore botugo goku jiki babae bateya. Yesuji buŋo oi iŋore maneru yajiya. Oŋu.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.