João 20

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sabat kombaŋ ŋebi tariko Maria Magdala ŋigo iŋoji Sonda kae fufurere akoŋ wegi jiriŋ sineko jiŋoruŋgo raya. Raru jiŋoine pime rako ko soguine ŋoneko oiji kouŋ gugufuine ore siroŋgone igogabi wareru peya.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Oŋu ŋoneru oo akoŋ bokeru pipa raru Saimon Pita eru Yesure wombuŋ kiŋariŋ yokoreo wareru iŋi yasiya, “Ofonde qoŋgbuŋ jiŋoruŋgone roru raru uro ruabi pega, oi so manegobeneŋ.”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Oŋu yasime bokeru jiŋoruŋgo rabu.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Moko giniŋgaru rabuyoŋ, kiŋariŋ ogoineji giniŋgaru raru Pita odureru rone jiŋoruŋgo ropeya.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Roperu ko kouŋ gugufuine ore maŋineo so roperu siroŋgo omaine tiŋtiŋneku pime rako kambaŋine peperiŋgabuŋ, oi akoŋ peko ŋoneya.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Oi ŋoneme Saimon Pitaji oŋuakoŋ ŋadiineo waperu ko kouŋ maŋineo roperu kambaŋine peperiŋgabuŋ, oi akoŋ peko ŋoneya.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Oi ŋoneko eru qoruine kambaŋ mobeine moji peperiŋgaru komoŋ gabuŋ, oi goineji qajiru sakire kambaŋ oke so qodureru buine ruabi ŋeko ŋoneya.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Oŋu ŋoneme kiŋariŋ ogoineji rone jiŋoruŋgo wapeya, iŋoji oŋuakoŋ ko kouŋ maŋineo roperu ya oi ŋoneru manesiŋ gaya.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Yesu gboreru komegone pakereiŋ, yokoji Biŋe Qurande buŋo oŋuine oi rone so mane taniŋgaru koŋkoŋ go wapebu. Oŋu.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ŋe waperu oo akoŋ manesiŋ garu kirieru piyakuŋgo rabu.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Yokoji rabuyoŋ, Mariaji iŋoyoŋe akoŋ jiŋoruŋde ko kouŋ siroŋgo dimaku kuyoya. Oŋu kuyoku kouŋ gugufuine ore maŋineo tiŋtiŋneku pime raya.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Pime rako Sombuŋ mimerereŋ yoyoka marikuyakuŋ gbagbataeŋine ŋone yapeya. Yokoji Yesure qoŋgbuŋ peya, oo ŋebu. Moji qoruine peya, oo ŋeko moji kufuineo ŋeya.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Oŋu ŋeku iŋi ojibu, “Ŋigo, go wamore kuyoge?” Ojibire maneru miya, “Ofoŋnere qoŋgbuŋ roru raru uro ruabi pega, oi so manego.”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Oŋu miku kirieru Yesuji bembeŋgo dimako ŋoneyayoŋ, kamasiine oi so ŋone mukuru koŋkoŋ qaru dimaya.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Koŋkoŋ qaru dimako Yesuji iŋi weu teya, “Ŋigo, go wamore kuyoge? More baage?” Oŋu weu teme kaesesu siŋaŋineji dimaga me uruŋu, oŋuine manesuku iŋi ojiya, “O sogunene, go qoŋgbuŋine roru koboru mogo raru ruage ine, bio najinde raru robemiŋ.”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Oŋu ojime Yesuji tinaine oŋgaku “Maria!” miya. Oi oŋgaku miko iŋoreo kirieru Hibru buŋoo oŋgaku “Raboni!” miya. Oi noŋunde buŋoo “Qaqajine!”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Oŋu miko iŋi ojiya, “Noŋ Mamanereo so roperu yo dimago. Ore eru noŋ so keuwa nuyoŋ, nonde gbopu yoŋoreo raru biŋe iŋi yajiigoŋ: Nonji Mamane Anutu eru ŋoŋore Mama Anutureo kirieru ropebemiŋ.”
17 Jesus continuou:
18 Oŋu ojime Magdalane ŋigo Maria iŋoji kirieru raru kiŋariŋpuine iŋi yajiya, “Nonji Ofoŋ ŋonebe buŋo oŋu oŋu najiga.” Oŋu.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Sonda oo akoŋ ubu eko kiŋariŋ yoŋo joŋiŋgo tumaŋgaru Juda yoŋore kokoi maneru pi mendiine keku ki baku ŋebuŋ. Oŋu ŋebi Yesuji fukeru botuyaŋuŋgo dimaku iŋi yajiya, “Ogopune, womo ŋoŋoke peine!”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Oŋu miku meyokaine eru tambaraŋine yaduko ŋoneru jeriji maŋyaŋuŋ puseya.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Puseko moke iŋi yajiya, “Ogopune, womo ŋoŋoke peine! Mamaji noŋ sore nume oŋuakoŋ nonji ŋoŋo sore ŋabego.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Oŋu miku bibi robuŋine pineku miya, “Ŋoŋo Moro Tiriine roniŋ.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Ŋoŋo ŋiŋigo agiburaŋyaŋuŋ bokenimiŋ ine, oi Anuture jiŋoo posike foreiŋ. Ŋiŋigo agiburaŋyaŋuŋ so bokenimiŋ ine, oi Anuture jiŋoo so posikenimiŋ.” Oŋu.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Yesuji kiŋariŋpuine oŋu fuke yareyayoŋ, kiŋariŋ 12 yoŋoreone mo tinaine Tomas, tinaine mo Didimus mibuŋ, iŋoji damaŋ oo botuyaŋuŋgo so goya.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Tomasji wareko kiŋariŋ goineji “Niŋo Ofoŋ ŋonegobeneŋ,” mibi maneru iŋi miya, “Jiŋoneji biriŋ ropuine meineo ŋoneru me sisineji tambaraŋineo bouabemiŋ ine, oi soine manesiŋ gabemiŋ. Noŋ nake oi so bouabemiŋ ine, buŋo akoŋ najibi oi so manesiŋ gabemiŋ.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Oŋu miko sonda moakoŋ tariko kiŋariŋ yoŋoji Sonda oo moke pigo qodureru mendi keku ki baku Tomaske moko ŋebuŋ. Moko ŋekabi Yesuji moke fukeru botuyaŋuŋgo dimaku iŋi miya, “Ogopune, womo ŋoŋoke peine!”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Oŋu miku Tomas ojiya, “Go mego bofeŋgaru meyokane roru ŋoneru me sisigoji tambaraŋneo boua. Oŋu eru keta bokeru maŋyoyokago bokeru noŋ manesiŋ nuigoŋ.”
27 E logo disse a Tomé:
28 Oŋu ojime iŋi bokirieya, “O, go nonde Ofoŋ Anutune!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Oŋu bokirieme iŋi ojiya, “Go ŋone nuge ore noŋ soine manesiŋ nugeyoŋ, ŋiŋigo so ŋone nuru jibu noŋ manesiŋ nuegobi, yoŋoji kiwaqawaineke fukegobi.” Oŋu.
29 Jesus lhe disse:
30 Yesuji gio usuŋ suŋsuŋineke baku gome mosi qoqowirie boakoŋ goine oi kiŋariŋ yoŋore jiŋo paio fukeyayoŋ, oi buk yoo so quraŋgaboŋ.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Buŋo goine quraŋgabe, oi iŋi ore quraŋgaboŋ: Yesuji Anuture Made fukeru Munaŋqoqo Rauine Kristo fukega, ŋoŋo buŋo oi manesiŋ garu oŋuine oo Yesure tinabiŋere eru gogo sanaŋine rauganimiŋ. Oŋu eru gonimiŋ ore nonji Bobiaŋ Biŋe quraŋ yo quraŋgabe ŋoŋoreo warega. Oŋu.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.