João 11
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs VC
1 Betani taoŋgone ŋi mo tinaine Lazarus iŋoji jibe bame peya. Maria eru Marta kakagbo yokoji Betani taoŋ oo gobu.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maria iŋoji Ofoŋ obu koufiinekeji rauteru qoru sikiineji kufuine bokereŋgaya. Lazarus jibe bame peya, oi iŋore seŋ.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Lazarusji jibe bame peko seŋyokaineji biŋe buŋo iŋi ruabire Yesureo raya, “Ofoŋ mane, yoro ogogoji jibe bame pega.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Biŋe oi rayayoŋ, Yesuji oi maneru iŋi miya, “Jibe oiji ŋi ogone komeiŋ ore eru so fuke teya pega. Ore eru matayoŋ, Anutu Madeineji oi bobiaŋgako ŋiŋigoji fuŋine oi ŋone mukuru Anutu miteŋ gabi tinabiŋeineji taniŋgaru saueme Sombunde kuririke fukeiŋ. Jibe oi ore eru fuke teya.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesuji Marta, iŋore gbo eru seŋyakuŋ Lazarus yoŋore maŋine peme goya.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Oŋu goyayoŋ, jibu jibeinere biŋe maneru moreŋ goya, oo akoŋ una yoyoka jikigaru goya.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Oi gome damaŋ oi tariko kiŋariŋpuine yoŋore iŋi yajiya, “Noŋuŋ Judia prowinsgo kirieru rakimiŋ.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Oŋu miko bokiriebuŋ, “Sogunenoŋuŋ, Juda yoŋoji yunekoŋ yameŋ keku koji bokeru guiŋgo ebuŋ. Ore eru moke Judia kirieru raiŋ ore mige, oi so sagaga.”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Oŋu bokiriebi Yesuji buŋo iŋi miya, “Unare aua 12 pegobi, moji ore tatamaineo kadi raiŋ, oi ya moji qaku qasibiri so eteiŋ. Morende tatamaji tamae neko soine ŋoneru raiŋ.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Soine raiŋyoŋ, moji doiine so pe teko kae ubu eko roigo-wareigo warepipu raiŋ, iŋoji raru qaku qasibiri eiŋ.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Buŋo oi miku iŋi yajiya, “Ogonoŋuŋ Lazarusji kubaŋ pegayoŋ, nonji raru kubaŋgone wiwigabe pakereiŋ.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Buŋo oi maneru iŋi mibi maneya, “Ofoŋ, fofori kubaŋ pega ine, soine peku fiaiŋ.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yesuji Lazarus komeya ore buŋo keroriine miyayoŋ, kiŋariŋ yoŋoji “Kubaŋ pega,” miya, ore eru mane bibieru buŋo fuŋine so mane mukubuŋ.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 So mane mukubi ore Yesuji totogo mifukeku miya, “Lazarusji komeru pega.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Nonji iŋoke so gokabe komeya ore eru nonji raru bogborebe pakereko ŋonebi mamanesiŋ-ŋaŋunji sanaŋgaiŋ. Oŋu fukeme ŋoŋore jerieru seŋgiŋbaŋgiŋineke maneru migo. Ŋoŋo pakerebi iŋoreo rainebeneŋ.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Oŋu mifukeme Tomas tinaine mo Gbogbodo mibuŋ, iŋoji kiŋariŋ ogopuine yoŋo iŋi yajiya, “Noŋuŋ soine moko oo rainebeneŋ. Raru iŋoke komekimiŋ.” Oŋu.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Lazarusji komeru una 4 jiŋoruŋgo peme tariko Yesuji wapeko biŋeine oŋu mibi maneya.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betani taoŋ oi Jerusalem siti bokeru 3 kilomita rarainere so maŋfuŋgo peya.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ore eru Juda ŋiŋigo kokoineji Marta Maria seŋyakuŋ komeya ore “Soŋguŋ ŋone yapekimiŋ,” miku wareru ŋebuŋ.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ŋebi Martaji “Yesu warega,” mibi maneru pi bokeru kadio raru bofukeyayoŋ, Mariaji pigo ŋeya.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Kadio bofukeru iŋi ojiya, “Ofoŋ, go yoo gonoŋ ine, seŋneji so komena.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 So komenayoŋ, goji damaŋ yoo oŋuakoŋ Anuture ya more oŋga wosimiŋ ine, oi sosowo soine maneru gareko bofukemiŋ, oŋu manego.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Buŋo oi maneru Yesuji ojiya, “Gore senji gboreru pakereiŋ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Oi maneru Martaji miya, “Morende damaŋ tatariineo komekiine yoŋoji pakerenimiŋ, iŋoji damaŋ yasogo oo gboreru pakereiŋ, oi mane mukugo.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Oŋu miko Yesuji ojiya, “Komegone papakare Rau oi nonji fukego. Nake Gogo sanaŋinere Rau fukego. Ore eru moji noŋ manesiŋ nuga, iŋoji komeiŋyoŋ, jibu jikigaru goku sanaŋgaru goiŋ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Moji mo moreŋgo goku manesiŋ nuiŋ ine, iŋoji damaŋ mogo kome sanaŋine so komeiŋ. Mata. Buŋo oi manesiŋ gage me mata?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Martaji buŋo oi maneru miya, “O Ofoŋ, oi manesiŋ gago. Goji Anuture Made fukege. Munaŋqoqo Rauine Kristo moreŋgo fukeiŋ ore mibuŋ, goji iŋo fukege. Oŋu manesiŋ gago.” Oŋu.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Martaji buŋo oŋu miku piineo kirieru raru qoine Mariare kamiine mime qaŋaŋineo wareme ojiya, “Qaqajiji wareru kadio dimaku gore aroo raru ŋonemiŋ ore miga.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Oŋu miko Mariaji buŋo oi maneru oo akoŋ oi bokeru Yesureo raya.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Rayayoŋ, Yesuji pi kae jiŋoo so wapeme aroo Martaji kadi yasogoo bofukeru ŋoneya, oo akoŋ dimaya.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Juda ŋiŋigo yoŋoji Mariake pi maŋineo Mariare maŋ bomunaŋgaiŋ ore ŋekabi Mariaji pipa pakereru sakibe wakiru rame ŋoneru iŋi manesuku mibuŋ, “Iŋoji jiŋoruŋgo raru kuyoiŋ.” Oŋu miku iŋore ŋadio boyoberu rabuŋ.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mariaji raru Yesu dimaya oo rope ŋoneru kufuineo daberu wakiru iŋi ojiya, “O Ofoŋ, goji yoo gonoŋ ine, seŋneji so komena.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Oŋu miku jojoraku oŋgaku kuyome Juda ŋiŋigo iŋoke wareru kitiŋgaku moko kuyobuŋ, Yesuji oi ŋoneru beu jajamaine mokiame jiŋoine buburiko me kufuine gburugburu qaya.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Gburugburu qame weu yareya, “Iŋo uro ruabi pega?” Weu yareme mibi maneya, “Ofoŋ, yoo wareru ŋone!”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Oŋu mibi Yesuji kuyoya.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Kuyome Juda ŋiŋigo yoŋoji ŋoneru mibuŋ, “Yei! Ogoinere aŋi kokoine pe teko goega.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Oŋu mibuŋyoŋ, goineji buŋo oi qaku iŋi mibuŋ, “Jiŋokombi ŋiŋigo jiŋoyaŋuŋ botigaru goya ine, soine Lazarus miko so komena me?” Oŋu.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Oŋu kosa mibi Yesure beu jajamaine moke mokiame jiŋoine buburiko jiŋoruŋgo raya. Jiŋoruŋgo raru ya iŋi ŋoneya: Ko kimboŋ pujeru qoŋgbuŋine ore maŋgo ruaru mendiine ko yasogoji kejigabi ŋeya.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Oi ŋoneru iŋi miya, “Ŋoŋo ko qoririkebi raine.” Oŋu miko ŋi komeya ore seŋ Marta iŋoji iŋi ojiya, “O Ofoŋne, una 4 peya ore kouineke fukega.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Yesuji oi maneru Martare iŋi miya, “Go manesiŋ nunoŋ ine, Anuture usunji kuririineke fukeko ŋonenoŋ. Rone buŋo oŋu gajiboŋ me mata?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Oŋu miko ko qoririkebi rako Yesuji paibe pime ropeko iŋi miya, “Mama, go oŋgawowosine manege ore eru ‘Beufii fiine!’ migarego.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Go damaŋ so oŋgawowosine maneege, manegoyoŋ, goji sore nunde moreŋgo wakiboŋ, ŋiŋigo kubu sogo rore nuru yoo dimagobi, yoŋoji oi maneru manesiŋ ganimiŋ ore eru buŋo yo migo.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Oŋu miku maruine romaiŋgaru sanaŋine oŋgaku iŋi miya, “Lazarus, go pakereru ware!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Oŋu oŋgame ŋi komiine iŋoji gboreru pakereru wareya. Me kufuine kambaŋ mobeine yagaŋineji komoŋgaru jiŋo maiine kambaŋ diŋiŋineji poporiŋgaru kipebi peya. Peko pakereru kambaŋ paiopaio wareya. Oŋu wareme Yesuji miya, “Ŋoŋo kambaŋ ropuine piruebi soine raine.” Oŋu.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Juda ŋiŋigo Mariareo waperu Yesuji ya eko ŋonebuŋ, yoŋoreone kokoineji maŋyaŋuŋ kerisieru Yesu manesiŋ gabuŋ.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Manesiŋ gabuŋyoŋ, goineji Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoreo raru Yesuji ya eya, ore sundu yajibuŋ.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Sundu oi yajibi soriŋ gio siŋaŋ eru Farisi yoŋoji soriŋ kaunsol minebobo kepore yabebi tumaŋgabi iŋi mibuŋ, “Ŋi iŋoji mosi qoqowirie usuŋineke sauesaueine eega ore iŋo uruŋu etebeneŋ sagana?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Eibieku ya mo so etebeneŋ jikigaru oŋu eru goiŋ ine, ŋiŋigo sosowo iŋo manesiŋ ganobuŋ. Oŋu ebi Rom gawman yoŋore maŋ rigaŋgame wareru niŋonoŋunde boji soriŋ eru ŋiŋigo kubu sogo yo nowo ro norebi omaine yobu egu gokimiŋ.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Oŋu miku ŋekabi yoŋoreone mo tinaine Kaiafas iŋoji gosa oo soriŋ gio siŋaŋ qoruine fukeru gio oi baku goya. Iŋoji pakereru kajeqouŋ buŋo iŋi yajiya, “Ŋoŋo maŋ mamaneŋaŋunde kimboŋ oŋuakoŋ so tiŋaga.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ŋoŋo buŋo yo soine so osoegobi: Niŋo ŋiŋigo kubu soguine sosowo sibirigabeneŋ yobiŋ yasogo yobu egu fukeiŋ. Ore eru ŋi moakonji Juda kubu soguine niŋore ikogonoŋuŋ eru duenoŋuŋ komeko sagaiŋ.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Iŋoji buŋo oi iŋoyoŋunde marugo so fukeko miyayoŋ, gosa oo soriŋ gio siŋaŋ qoruine goya ore eru iŋoyoŋe buŋore fuŋne so maneru kajeqouŋ buŋo miya, “Yesuji ŋiŋigo kubu soguine niŋore eru komeko sagaiŋ.” Buŋo oi foriine miya.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Juda ŋiŋigo kubu soguine niŋore akoŋ so komeyayoŋ, Anuture maŋkekerisie kufufuŋ moreŋ so roiŋgaru gogobeneŋ, noŋuŋ oŋuakoŋ qodure nobeko maŋkekerisie kubu moakoŋ fukeru gokimiŋ ore komeya. Komeinde buŋo oi bonieru miya.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Una oo akoŋ fuŋgaru minebobo yoŋoji tumaŋgaru oŋu mimane eku Yesu komeinde buŋo misanaŋgaru buruine ruabuŋ.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ore eru Yesuji jikigaru Juda yoŋore botugo totogo so roware eru goya. Oŋu matayoŋ, boke yaberu moreŋ buroinere qaŋaŋgo raya. Oo raru taoŋ tinaine Efraim oo roperu kiŋariŋpuine yoŋoke yoŋoyoŋe akoŋ gobuŋ.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Juda niŋore ŋonemaiŋ kombanji qondiŋgaya. Ore eru Juda ŋiŋigo kokoineji kae so piyaŋuŋ bokeru Anutuji keririke yabeiŋgo maneru Jerusalem sitio ropebuŋ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Yesu baaru goku boji sorinde jokoroŋ maŋgo dimaku mimane eku iŋi weweu ebuŋ, “Yesuji jeri kombaŋ ore yoo warena me mata? Uruŋu manegobi?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Oŋu weweu ebuŋyoŋ, soriŋ gio siŋaŋ eru Farisi yoŋoji mimiti buŋo iŋi ruabi saueya, “Moji Yesure ŋeŋe pepe ŋoneru maneiŋ, iŋoji niŋoreo wareru biŋeine mime maneru ra roru kipekimiŋ.” Oŋu.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.