João 11
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARIB
1 Betani taoŋgone ŋi mo tinaine Lazarus iŋoji jibe bame peya. Maria eru Marta kakagbo yokoji Betani taoŋ oo gobu.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria iŋoji Ofoŋ obu koufiinekeji rauteru qoru sikiineji kufuine bokereŋgaya. Lazarus jibe bame peya, oi iŋore seŋ.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lazarusji jibe bame peko seŋyokaineji biŋe buŋo iŋi ruabire Yesureo raya, “Ofoŋ mane, yoro ogogoji jibe bame pega.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Biŋe oi rayayoŋ, Yesuji oi maneru iŋi miya, “Jibe oiji ŋi ogone komeiŋ ore eru so fuke teya pega. Ore eru matayoŋ, Anutu Madeineji oi bobiaŋgako ŋiŋigoji fuŋine oi ŋone mukuru Anutu miteŋ gabi tinabiŋeineji taniŋgaru saueme Sombunde kuririke fukeiŋ. Jibe oi ore eru fuke teya.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesuji Marta, iŋore gbo eru seŋyakuŋ Lazarus yoŋore maŋine peme goya.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Oŋu goyayoŋ, jibu jibeinere biŋe maneru moreŋ goya, oo akoŋ una yoyoka jikigaru goya.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Oi gome damaŋ oi tariko kiŋariŋpuine yoŋore iŋi yajiya, “Noŋuŋ Judia prowinsgo kirieru rakimiŋ.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Oŋu miko bokiriebuŋ, “Sogunenoŋuŋ, Juda yoŋoji yunekoŋ yameŋ keku koji bokeru guiŋgo ebuŋ. Ore eru moke Judia kirieru raiŋ ore mige, oi so sagaga.”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Oŋu bokiriebi Yesuji buŋo iŋi miya, “Unare aua 12 pegobi, moji ore tatamaineo kadi raiŋ, oi ya moji qaku qasibiri so eteiŋ. Morende tatamaji tamae neko soine ŋoneru raiŋ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Soine raiŋyoŋ, moji doiine so pe teko kae ubu eko roigo-wareigo warepipu raiŋ, iŋoji raru qaku qasibiri eiŋ.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Buŋo oi miku iŋi yajiya, “Ogonoŋuŋ Lazarusji kubaŋ pegayoŋ, nonji raru kubaŋgone wiwigabe pakereiŋ.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Buŋo oi maneru iŋi mibi maneya, “Ofoŋ, fofori kubaŋ pega ine, soine peku fiaiŋ.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yesuji Lazarus komeya ore buŋo keroriine miyayoŋ, kiŋariŋ yoŋoji “Kubaŋ pega,” miya, ore eru mane bibieru buŋo fuŋine so mane mukubuŋ.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 So mane mukubi ore Yesuji totogo mifukeku miya, “Lazarusji komeru pega.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Nonji iŋoke so gokabe komeya ore eru nonji raru bogborebe pakereko ŋonebi mamanesiŋ-ŋaŋunji sanaŋgaiŋ. Oŋu fukeme ŋoŋore jerieru seŋgiŋbaŋgiŋineke maneru migo. Ŋoŋo pakerebi iŋoreo rainebeneŋ.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Oŋu mifukeme Tomas tinaine mo Gbogbodo mibuŋ, iŋoji kiŋariŋ ogopuine yoŋo iŋi yajiya, “Noŋuŋ soine moko oo rainebeneŋ. Raru iŋoke komekimiŋ.” Oŋu.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Lazarusji komeru una 4 jiŋoruŋgo peme tariko Yesuji wapeko biŋeine oŋu mibi maneya.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betani taoŋ oi Jerusalem siti bokeru 3 kilomita rarainere so maŋfuŋgo peya.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ore eru Juda ŋiŋigo kokoineji Marta Maria seŋyakuŋ komeya ore “Soŋguŋ ŋone yapekimiŋ,” miku wareru ŋebuŋ.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Ŋebi Martaji “Yesu warega,” mibi maneru pi bokeru kadio raru bofukeyayoŋ, Mariaji pigo ŋeya.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kadio bofukeru iŋi ojiya, “Ofoŋ, go yoo gonoŋ ine, seŋneji so komena.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 So komenayoŋ, goji damaŋ yoo oŋuakoŋ Anuture ya more oŋga wosimiŋ ine, oi sosowo soine maneru gareko bofukemiŋ, oŋu manego.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Buŋo oi maneru Yesuji ojiya, “Gore senji gboreru pakereiŋ.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Oi maneru Martaji miya, “Morende damaŋ tatariineo komekiine yoŋoji pakerenimiŋ, iŋoji damaŋ yasogo oo gboreru pakereiŋ, oi mane mukugo.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Oŋu miko Yesuji ojiya, “Komegone papakare Rau oi nonji fukego. Nake Gogo sanaŋinere Rau fukego. Ore eru moji noŋ manesiŋ nuga, iŋoji komeiŋyoŋ, jibu jikigaru goku sanaŋgaru goiŋ.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Moji mo moreŋgo goku manesiŋ nuiŋ ine, iŋoji damaŋ mogo kome sanaŋine so komeiŋ. Mata. Buŋo oi manesiŋ gage me mata?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Martaji buŋo oi maneru miya, “O Ofoŋ, oi manesiŋ gago. Goji Anuture Made fukege. Munaŋqoqo Rauine Kristo moreŋgo fukeiŋ ore mibuŋ, goji iŋo fukege. Oŋu manesiŋ gago.” Oŋu.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Martaji buŋo oŋu miku piineo kirieru raru qoine Mariare kamiine mime qaŋaŋineo wareme ojiya, “Qaqajiji wareru kadio dimaku gore aroo raru ŋonemiŋ ore miga.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Oŋu miko Mariaji buŋo oi maneru oo akoŋ oi bokeru Yesureo raya.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Rayayoŋ, Yesuji pi kae jiŋoo so wapeme aroo Martaji kadi yasogoo bofukeru ŋoneya, oo akoŋ dimaya.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Juda ŋiŋigo yoŋoji Mariake pi maŋineo Mariare maŋ bomunaŋgaiŋ ore ŋekabi Mariaji pipa pakereru sakibe wakiru rame ŋoneru iŋi manesuku mibuŋ, “Iŋoji jiŋoruŋgo raru kuyoiŋ.” Oŋu miku iŋore ŋadio boyoberu rabuŋ.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Mariaji raru Yesu dimaya oo rope ŋoneru kufuineo daberu wakiru iŋi ojiya, “O Ofoŋ, goji yoo gonoŋ ine, seŋneji so komena.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Oŋu miku jojoraku oŋgaku kuyome Juda ŋiŋigo iŋoke wareru kitiŋgaku moko kuyobuŋ, Yesuji oi ŋoneru beu jajamaine mokiame jiŋoine buburiko me kufuine gburugburu qaya.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Gburugburu qame weu yareya, “Iŋo uro ruabi pega?” Weu yareme mibi maneya, “Ofoŋ, yoo wareru ŋone!”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Oŋu mibi Yesuji kuyoya.
35 Jesus chorou.
36 Kuyome Juda ŋiŋigo yoŋoji ŋoneru mibuŋ, “Yei! Ogoinere aŋi kokoine pe teko goega.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Oŋu mibuŋyoŋ, goineji buŋo oi qaku iŋi mibuŋ, “Jiŋokombi ŋiŋigo jiŋoyaŋuŋ botigaru goya ine, soine Lazarus miko so komena me?” Oŋu.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Oŋu kosa mibi Yesure beu jajamaine moke mokiame jiŋoine buburiko jiŋoruŋgo raya. Jiŋoruŋgo raru ya iŋi ŋoneya: Ko kimboŋ pujeru qoŋgbuŋine ore maŋgo ruaru mendiine ko yasogoji kejigabi ŋeya.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Oi ŋoneru iŋi miya, “Ŋoŋo ko qoririkebi raine.” Oŋu miko ŋi komeya ore seŋ Marta iŋoji iŋi ojiya, “O Ofoŋne, una 4 peya ore kouineke fukega.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Yesuji oi maneru Martare iŋi miya, “Go manesiŋ nunoŋ ine, Anuture usunji kuririineke fukeko ŋonenoŋ. Rone buŋo oŋu gajiboŋ me mata?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Oŋu miko ko qoririkebi rako Yesuji paibe pime ropeko iŋi miya, “Mama, go oŋgawowosine manege ore eru ‘Beufii fiine!’ migarego.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Go damaŋ so oŋgawowosine maneege, manegoyoŋ, goji sore nunde moreŋgo wakiboŋ, ŋiŋigo kubu sogo rore nuru yoo dimagobi, yoŋoji oi maneru manesiŋ ganimiŋ ore eru buŋo yo migo.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Oŋu miku maruine romaiŋgaru sanaŋine oŋgaku iŋi miya, “Lazarus, go pakereru ware!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Oŋu oŋgame ŋi komiine iŋoji gboreru pakereru wareya. Me kufuine kambaŋ mobeine yagaŋineji komoŋgaru jiŋo maiine kambaŋ diŋiŋineji poporiŋgaru kipebi peya. Peko pakereru kambaŋ paiopaio wareya. Oŋu wareme Yesuji miya, “Ŋoŋo kambaŋ ropuine piruebi soine raine.” Oŋu.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Juda ŋiŋigo Mariareo waperu Yesuji ya eko ŋonebuŋ, yoŋoreone kokoineji maŋyaŋuŋ kerisieru Yesu manesiŋ gabuŋ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Manesiŋ gabuŋyoŋ, goineji Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoreo raru Yesuji ya eya, ore sundu yajibuŋ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Sundu oi yajibi soriŋ gio siŋaŋ eru Farisi yoŋoji soriŋ kaunsol minebobo kepore yabebi tumaŋgabi iŋi mibuŋ, “Ŋi iŋoji mosi qoqowirie usuŋineke sauesaueine eega ore iŋo uruŋu etebeneŋ sagana?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Eibieku ya mo so etebeneŋ jikigaru oŋu eru goiŋ ine, ŋiŋigo sosowo iŋo manesiŋ ganobuŋ. Oŋu ebi Rom gawman yoŋore maŋ rigaŋgame wareru niŋonoŋunde boji soriŋ eru ŋiŋigo kubu sogo yo nowo ro norebi omaine yobu egu gokimiŋ.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Oŋu miku ŋekabi yoŋoreone mo tinaine Kaiafas iŋoji gosa oo soriŋ gio siŋaŋ qoruine fukeru gio oi baku goya. Iŋoji pakereru kajeqouŋ buŋo iŋi yajiya, “Ŋoŋo maŋ mamaneŋaŋunde kimboŋ oŋuakoŋ so tiŋaga.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ŋoŋo buŋo yo soine so osoegobi: Niŋo ŋiŋigo kubu soguine sosowo sibirigabeneŋ yobiŋ yasogo yobu egu fukeiŋ. Ore eru ŋi moakonji Juda kubu soguine niŋore ikogonoŋuŋ eru duenoŋuŋ komeko sagaiŋ.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Iŋoji buŋo oi iŋoyoŋunde marugo so fukeko miyayoŋ, gosa oo soriŋ gio siŋaŋ qoruine goya ore eru iŋoyoŋe buŋore fuŋne so maneru kajeqouŋ buŋo miya, “Yesuji ŋiŋigo kubu soguine niŋore eru komeko sagaiŋ.” Buŋo oi foriine miya.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Juda ŋiŋigo kubu soguine niŋore akoŋ so komeyayoŋ, Anuture maŋkekerisie kufufuŋ moreŋ so roiŋgaru gogobeneŋ, noŋuŋ oŋuakoŋ qodure nobeko maŋkekerisie kubu moakoŋ fukeru gokimiŋ ore komeya. Komeinde buŋo oi bonieru miya.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Una oo akoŋ fuŋgaru minebobo yoŋoji tumaŋgaru oŋu mimane eku Yesu komeinde buŋo misanaŋgaru buruine ruabuŋ.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ore eru Yesuji jikigaru Juda yoŋore botugo totogo so roware eru goya. Oŋu matayoŋ, boke yaberu moreŋ buroinere qaŋaŋgo raya. Oo raru taoŋ tinaine Efraim oo roperu kiŋariŋpuine yoŋoke yoŋoyoŋe akoŋ gobuŋ.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Juda niŋore ŋonemaiŋ kombanji qondiŋgaya. Ore eru Juda ŋiŋigo kokoineji kae so piyaŋuŋ bokeru Anutuji keririke yabeiŋgo maneru Jerusalem sitio ropebuŋ.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Yesu baaru goku boji sorinde jokoroŋ maŋgo dimaku mimane eku iŋi weweu ebuŋ, “Yesuji jeri kombaŋ ore yoo warena me mata? Uruŋu manegobi?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Oŋu weweu ebuŋyoŋ, soriŋ gio siŋaŋ eru Farisi yoŋoji mimiti buŋo iŋi ruabi saueya, “Moji Yesure ŋeŋe pepe ŋoneru maneiŋ, iŋoji niŋoreo wareru biŋeine mime maneru ra roru kipekimiŋ.” Oŋu.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.