Atos 4

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pita eru Jon yokoji ŋiŋigo kubu oi buŋo oŋu yajibire soriŋ gio siŋaŋ yoŋoji, sorinde sa siŋaŋ qoruine eru Sadusi (Soriŋ giore yameŋyameŋ) yoŋoji pakereru jiŋoyakuŋgo wapebuŋ.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Kiŋariŋyokaineji ŋiŋigo kubu qaji yareru iŋi mibu, “Yesuji komegone pakereya. Ore so komebuŋ, yoŋoji oŋuakoŋ gboreru pakerenimiŋ.” Oŋu mibire maŋyaŋuŋ sembeako yokoreo wapebuŋ.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Waperu ro yaperu kae ubu eya ore eru witi pigo rua yaperu mibuŋ, “Kae fureko buŋo koroineo rua yapekimiŋ.”
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Oŋu mibuŋyoŋ, Biŋe buŋoyakuŋ manebuŋ, yoŋoreone boakoŋ yobuji maŋyaŋuŋ kerisieru Yesu manesiŋ gabuŋ. Manesiŋ gabuŋ, yoŋore jareji sogueme 5,000 ore so fukeru gobuŋ.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Kae fureko siŋaŋyayabe ŋipuyaŋuŋ, Juda yoŋore minebobopu eru Kadi buŋore qaqaji yoŋoji Jerusalem tumaŋgabuŋ.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Tumaŋgaru soriŋ gio siŋaŋ qoruine tinaine Anas iŋoji botuyaŋuŋgo ŋeya. Oŋuakoŋ Kaiafas, Jon, Aleksander eru soriŋ gio siŋaŋ qoruinere garikiŋpu goine sosowo oi moko ŋebuŋ.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Ŋebi Pita Jon oga yaperu jiŋoyaŋuŋgo rua yapebi dimabire iŋi weu yatebuŋ, “Ŋokoji uruŋu egobire? More tina mibire usunji kefaga teme qowiriega?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Weu yatebi Moro Tiriineji Pitare maŋ puseko dimaku iŋi yajiya, “Kantrire siŋaŋyayabe ŋi eru minebobopunoŋuŋ, maneniŋ.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 Niko ŋi demba uruŋu ogo babapi etebere kufuine gboreru fiame, muŋambe oŋu weu notegobi.
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Ore eru ore mobeine oi soine mibe ŋoŋo eru Israel ŋiŋigo kufufuŋ sosowo manenimiŋ. Ŋoŋoji Nazaret ŋi Yesu, Munaŋqoqo Raunoŋuŋ maripoŋgo qabuŋyoŋ, Anutuji oi bogboreme komegone pakereya. Yesure tinare usunji ŋi yo bobiaŋgako ŋoŋore jiŋo maio fiaru dimaga.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Buŋo mo oi iŋi,
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 “Yesu moakonji munaŋ qa norega. Tina mo oŋga wosibeneŋ oi embimbiŋganimiŋyoŋ, Yesure tinaji oi sagaga. Anutuji tina mo Qonikinde rurumaŋgo so nareme pega. Mata! Tina moakoŋ oi oŋgaku qowirieru Sombunde biŋe fukekimiŋ.”
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Oŋu miforeko kamasiyakuŋ ŋoneru iŋi mibuŋ, “Ŋi yoyoka yo yokoji mamane pigo so roperu jibu buŋo sanaŋine sanaŋine miku koimo dimaku ŋonemeqoti oŋuine fukegobire.” Oŋu miku qiqu eru waragaru fuŋneyakuŋ mane mukuru mibuŋ, “Fofori! Ŋi yoyoka yokoji Yesuke goku qowiriebu.”
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Fuŋneyakuŋ mane mukuru ŋi dembaji fiaru yokoke dimaya, oi ŋoneru buŋoyakuŋ kepieiŋgo embimbiŋgabuŋ.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Oi embimbiŋgaru soriŋ kaunsol kubu boke yaberu sakibe rakanimi ore mitigabi rakabire yoŋoyaŋekoŋ buŋo baaru uruŋu miki mimane ebuŋ.
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 Uruŋu miki mimane ebuŋ, “Niŋo ŋi yoyoka yo uruŋu eyatenobeŋ? Yokoji mitigabire mosi qoqowirie fuŋine mo fukeya, oi Jerusalem sosowo yoŋoji mane foregobi eru niŋo oi oŋuakoŋ mugaiŋgo embimbiŋgagobeneŋ.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Oi embimbiŋgagobeneŋyoŋ, ore buŋo ŋiŋigo botuyaŋuŋgo moke saueru egu raiŋ ore soine iŋi mitiga yatebeneŋ sagaiŋ, ‘Ŋoko Yesure tina miku buŋo moke so mini.’ Oŋu miku sanaŋine miku qomuku yatekabeneŋ wiriebire moji mo oi so maneiŋ.”
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Oŋu miku kipe yapebi ropebire iŋi mitiga yatebuŋ, “Ŋoko Yesure tina miku buŋo mo so jikigaru miku ŋiŋigo qaji yareni.” Oŋu miku agi sanaŋine rua yatebuŋ.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Oŋu mitiga yatebuŋyoŋ, Pita Jon yokoji bokirieru iŋi yajibu, “Nikoji ŋoŋore mimiti reŋganimi ore Anuture buŋo bawakiru ruabere omaine egu fukeiŋ. Oi Anuture jiŋo maio sagaga me mata, oi ŋoŋo-ŋaŋe osoeru miku kipeinebi.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Oŋu me oŋu miku kipenobuŋyoŋ, nikoji ya ŋoneru manebe, oi kesoŋgaru buŋo bokeru gonimi ore so mata.”
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Oŋu yajibire manebi ŋiŋigo sosowoji mosi qoqowirie fukeya, ore eru Anutu miteŋ gabi. Oŋu miteŋ gabuŋ ore eru “Mobeine uruŋu eyatenobeŋ?” miku kadi mo so bofukebuŋ. So bofukeru siŋaŋbobo buŋo sanaŋgaru miyateru boke yapebi wakibu.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Mosi qoqowirie fukeko ŋi demba fiaya, oi gosaine 40 odureru goya. Ore eru Anutu kokoine miteŋ garu gobuŋ. Oŋu.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Soriŋ gio siŋaŋ qoruine eru minebobo yoŋoji Pita eru Jon siŋaŋbobo buŋo miyateru boke yapebi yokoyokere ogopu yoŋoreo kirieru rabu. Raru buŋo sosowo mibuŋ, oi yajibire manebuŋ.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Oi yajibire maneru maŋmoakoŋ eru maŋyaŋuŋ qojugaru maruyaŋuŋ bofeŋgaku Anutu iŋi oŋga wowosi etebuŋ, “O Ofoŋ ropekiine sogo, goji Sombuŋ, moreŋ, koe eru ya sosowo oo pega, oi bofuke yaberu Rauyaŋuŋ fukege.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Goji ronekoŋ gakere Moro Tiriine sorende wakiru gio ŋi Deiwid, niŋore ŋaso iŋore migo buŋogo ruande gore migo roku iŋi miya,
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Morende kiŋ koitoine koitoine yoŋoji moreŋyaŋunde so wapeegobi.
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 Fofori, buŋo ore so siti yoo fukeya. Go Madego Tiriine Yesu bofeŋgande Munaŋqoqo Raunoŋuŋ fukega. Iŋoji fukeko ŋi koito yoyoka Herod eru Pontius Pailot yokoji Rom gawman siŋaŋ fukeru noŋunde Israel ŋasopu yoŋoke qodureru tutumaŋ eru kiso etebuŋ.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Go gake usuŋgo eru migore so iŋore ya fukeiŋ ore buŋoine miku ronekoŋ kiperu burugameŋ. Yoŋoji ya oi etebi buŋo buru sosowo oi oŋu foriineke fukeya.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 “O Ofoŋ, niŋo go kiŋaŋ qa garebeneŋ muŋambe siŋaŋbobo buŋo naregobi, go oi ŋoneru kitiŋ nobende soine gore Biŋe buŋo ŋonemeqoti oŋuine koimo dimaku miku gokimiŋ.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Goji mego sinekande jibe ŋiŋigo oi Madego Tiriine Yesure tina usuŋineo fianimiŋ eru mosi qoqowirie moge furuine furuine fukeenimiŋ. Buŋo oi foriine.”
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Oŋu oŋga wosibi pi tumaŋgaru ŋebuŋ, moreŋ oi gburugburu itiriŋgako Moro Tiriineji sosowo maŋyaŋuŋ puseko raru ŋonemeqoti oŋuine koimo dimaku Anuture Biŋe buŋo miku gobuŋ. Oŋu.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Maŋkekerisie kubu yasogo yoŋoji maŋ mamanesu moakoŋ eru gobuŋ. Ya sosowo pe yareya, oi gore me nonde, oŋu so mibuŋyoŋ, yayaŋuŋ sosowo oi bodurebi moakoŋyaŋuŋ fukeko gobuŋ.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Oŋu gobi Anuture usunji kema yabeme sanaŋgabi aposol yoŋoji miine roku munaŋ moge oŋuine dimaku Ofoŋ Yesuji komegone gboreru pakereya, buŋo oi kitiŋgaku miku gobuŋ. Oŋu gobi Anutuji yauŋmoririine yasogo keseru yareme ŋiŋigoji araŋ ba yarebuŋ.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 Oŋu gobi ore so botuyaŋuŋgo moji ya more so basiqasi baku embimbiŋgaru goya. Sosowo uqo gioine gioine eru piine piine ore rau fukebuŋ, yoŋoji oi furiine banimiŋ ore ruabuŋ. Oŋu ruabi furiine babi moneŋ wareko oi baku warebuŋ.
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 Baku wareru aposol yoŋore meo ruabi sosowo basiqasi eku embimbiŋgabuŋ ore so oi botuyaŋuŋgo boroiŋ yaberu gobuŋ.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Ŋi mo tinaine Josef, aposol yoŋoji tinaine Barnabas mibuŋ, oi noŋunde buŋoo: Maŋ-kikitiŋ ŋi, iŋoji nu tinaine Saiprus oo fukeru sogueru soriŋ gio ŋi (Liwait) goya.
36 — ausente —
37 Iŋoji oŋuakoŋ uqo gio moreŋine furiine banimiŋ ore ruame moneŋ wareme furiine oi baku aposol yoŋoreo wareru meyaŋuŋgo ruaya. Oŋu.
37 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.