Atos 4

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pita eru Jon yokoji ŋiŋigo kubu oi buŋo oŋu yajibire soriŋ gio siŋaŋ yoŋoji, sorinde sa siŋaŋ qoruine eru Sadusi (Soriŋ giore yameŋyameŋ) yoŋoji pakereru jiŋoyakuŋgo wapebuŋ.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Kiŋariŋyokaineji ŋiŋigo kubu qaji yareru iŋi mibu, “Yesuji komegone pakereya. Ore so komebuŋ, yoŋoji oŋuakoŋ gboreru pakerenimiŋ.” Oŋu mibire maŋyaŋuŋ sembeako yokoreo wapebuŋ.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Waperu ro yaperu kae ubu eya ore eru witi pigo rua yaperu mibuŋ, “Kae fureko buŋo koroineo rua yapekimiŋ.”
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Oŋu mibuŋyoŋ, Biŋe buŋoyakuŋ manebuŋ, yoŋoreone boakoŋ yobuji maŋyaŋuŋ kerisieru Yesu manesiŋ gabuŋ. Manesiŋ gabuŋ, yoŋore jareji sogueme 5,000 ore so fukeru gobuŋ.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Kae fureko siŋaŋyayabe ŋipuyaŋuŋ, Juda yoŋore minebobopu eru Kadi buŋore qaqaji yoŋoji Jerusalem tumaŋgabuŋ.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Tumaŋgaru soriŋ gio siŋaŋ qoruine tinaine Anas iŋoji botuyaŋuŋgo ŋeya. Oŋuakoŋ Kaiafas, Jon, Aleksander eru soriŋ gio siŋaŋ qoruinere garikiŋpu goine sosowo oi moko ŋebuŋ.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ŋebi Pita Jon oga yaperu jiŋoyaŋuŋgo rua yapebi dimabire iŋi weu yatebuŋ, “Ŋokoji uruŋu egobire? More tina mibire usunji kefaga teme qowiriega?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Weu yatebi Moro Tiriineji Pitare maŋ puseko dimaku iŋi yajiya, “Kantrire siŋaŋyayabe ŋi eru minebobopunoŋuŋ, maneniŋ.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Niko ŋi demba uruŋu ogo babapi etebere kufuine gboreru fiame, muŋambe oŋu weu notegobi.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Ore eru ore mobeine oi soine mibe ŋoŋo eru Israel ŋiŋigo kufufuŋ sosowo manenimiŋ. Ŋoŋoji Nazaret ŋi Yesu, Munaŋqoqo Raunoŋuŋ maripoŋgo qabuŋyoŋ, Anutuji oi bogboreme komegone pakereya. Yesure tinare usunji ŋi yo bobiaŋgako ŋoŋore jiŋo maio fiaru dimaga.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Buŋo mo oi iŋi,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 “Yesu moakonji munaŋ qa norega. Tina mo oŋga wosibeneŋ oi embimbiŋganimiŋyoŋ, Yesure tinaji oi sagaga. Anutuji tina mo Qonikinde rurumaŋgo so nareme pega. Mata! Tina moakoŋ oi oŋgaku qowirieru Sombunde biŋe fukekimiŋ.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Oŋu miforeko kamasiyakuŋ ŋoneru iŋi mibuŋ, “Ŋi yoyoka yo yokoji mamane pigo so roperu jibu buŋo sanaŋine sanaŋine miku koimo dimaku ŋonemeqoti oŋuine fukegobire.” Oŋu miku qiqu eru waragaru fuŋneyakuŋ mane mukuru mibuŋ, “Fofori! Ŋi yoyoka yokoji Yesuke goku qowiriebu.”
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Fuŋneyakuŋ mane mukuru ŋi dembaji fiaru yokoke dimaya, oi ŋoneru buŋoyakuŋ kepieiŋgo embimbiŋgabuŋ.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Oi embimbiŋgaru soriŋ kaunsol kubu boke yaberu sakibe rakanimi ore mitigabi rakabire yoŋoyaŋekoŋ buŋo baaru uruŋu miki mimane ebuŋ.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Uruŋu miki mimane ebuŋ, “Niŋo ŋi yoyoka yo uruŋu eyatenobeŋ? Yokoji mitigabire mosi qoqowirie fuŋine mo fukeya, oi Jerusalem sosowo yoŋoji mane foregobi eru niŋo oi oŋuakoŋ mugaiŋgo embimbiŋgagobeneŋ.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Oi embimbiŋgagobeneŋyoŋ, ore buŋo ŋiŋigo botuyaŋuŋgo moke saueru egu raiŋ ore soine iŋi mitiga yatebeneŋ sagaiŋ, ‘Ŋoko Yesure tina miku buŋo moke so mini.’ Oŋu miku sanaŋine miku qomuku yatekabeneŋ wiriebire moji mo oi so maneiŋ.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Oŋu miku kipe yapebi ropebire iŋi mitiga yatebuŋ, “Ŋoko Yesure tina miku buŋo mo so jikigaru miku ŋiŋigo qaji yareni.” Oŋu miku agi sanaŋine rua yatebuŋ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Oŋu mitiga yatebuŋyoŋ, Pita Jon yokoji bokirieru iŋi yajibu, “Nikoji ŋoŋore mimiti reŋganimi ore Anuture buŋo bawakiru ruabere omaine egu fukeiŋ. Oi Anuture jiŋo maio sagaga me mata, oi ŋoŋo-ŋaŋe osoeru miku kipeinebi.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Oŋu me oŋu miku kipenobuŋyoŋ, nikoji ya ŋoneru manebe, oi kesoŋgaru buŋo bokeru gonimi ore so mata.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Oŋu yajibire manebi ŋiŋigo sosowoji mosi qoqowirie fukeya, ore eru Anutu miteŋ gabi. Oŋu miteŋ gabuŋ ore eru “Mobeine uruŋu eyatenobeŋ?” miku kadi mo so bofukebuŋ. So bofukeru siŋaŋbobo buŋo sanaŋgaru miyateru boke yapebi wakibu.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Mosi qoqowirie fukeko ŋi demba fiaya, oi gosaine 40 odureru goya. Ore eru Anutu kokoine miteŋ garu gobuŋ. Oŋu.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Soriŋ gio siŋaŋ qoruine eru minebobo yoŋoji Pita eru Jon siŋaŋbobo buŋo miyateru boke yapebi yokoyokere ogopu yoŋoreo kirieru rabu. Raru buŋo sosowo mibuŋ, oi yajibire manebuŋ.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Oi yajibire maneru maŋmoakoŋ eru maŋyaŋuŋ qojugaru maruyaŋuŋ bofeŋgaku Anutu iŋi oŋga wowosi etebuŋ, “O Ofoŋ ropekiine sogo, goji Sombuŋ, moreŋ, koe eru ya sosowo oo pega, oi bofuke yaberu Rauyaŋuŋ fukege.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Goji ronekoŋ gakere Moro Tiriine sorende wakiru gio ŋi Deiwid, niŋore ŋaso iŋore migo buŋogo ruande gore migo roku iŋi miya,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Morende kiŋ koitoine koitoine yoŋoji moreŋyaŋunde so wapeegobi.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Fofori, buŋo ore so siti yoo fukeya. Go Madego Tiriine Yesu bofeŋgande Munaŋqoqo Raunoŋuŋ fukega. Iŋoji fukeko ŋi koito yoyoka Herod eru Pontius Pailot yokoji Rom gawman siŋaŋ fukeru noŋunde Israel ŋasopu yoŋoke qodureru tutumaŋ eru kiso etebuŋ.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Go gake usuŋgo eru migore so iŋore ya fukeiŋ ore buŋoine miku ronekoŋ kiperu burugameŋ. Yoŋoji ya oi etebi buŋo buru sosowo oi oŋu foriineke fukeya.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 “O Ofoŋ, niŋo go kiŋaŋ qa garebeneŋ muŋambe siŋaŋbobo buŋo naregobi, go oi ŋoneru kitiŋ nobende soine gore Biŋe buŋo ŋonemeqoti oŋuine koimo dimaku miku gokimiŋ.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Goji mego sinekande jibe ŋiŋigo oi Madego Tiriine Yesure tina usuŋineo fianimiŋ eru mosi qoqowirie moge furuine furuine fukeenimiŋ. Buŋo oi foriine.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Oŋu oŋga wosibi pi tumaŋgaru ŋebuŋ, moreŋ oi gburugburu itiriŋgako Moro Tiriineji sosowo maŋyaŋuŋ puseko raru ŋonemeqoti oŋuine koimo dimaku Anuture Biŋe buŋo miku gobuŋ. Oŋu.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Maŋkekerisie kubu yasogo yoŋoji maŋ mamanesu moakoŋ eru gobuŋ. Ya sosowo pe yareya, oi gore me nonde, oŋu so mibuŋyoŋ, yayaŋuŋ sosowo oi bodurebi moakoŋyaŋuŋ fukeko gobuŋ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Oŋu gobi Anuture usunji kema yabeme sanaŋgabi aposol yoŋoji miine roku munaŋ moge oŋuine dimaku Ofoŋ Yesuji komegone gboreru pakereya, buŋo oi kitiŋgaku miku gobuŋ. Oŋu gobi Anutuji yauŋmoririine yasogo keseru yareme ŋiŋigoji araŋ ba yarebuŋ.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Oŋu gobi ore so botuyaŋuŋgo moji ya more so basiqasi baku embimbiŋgaru goya. Sosowo uqo gioine gioine eru piine piine ore rau fukebuŋ, yoŋoji oi furiine banimiŋ ore ruabuŋ. Oŋu ruabi furiine babi moneŋ wareko oi baku warebuŋ.
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Baku wareru aposol yoŋore meo ruabi sosowo basiqasi eku embimbiŋgabuŋ ore so oi botuyaŋuŋgo boroiŋ yaberu gobuŋ.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Ŋi mo tinaine Josef, aposol yoŋoji tinaine Barnabas mibuŋ, oi noŋunde buŋoo: Maŋ-kikitiŋ ŋi, iŋoji nu tinaine Saiprus oo fukeru sogueru soriŋ gio ŋi (Liwait) goya.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Iŋoji oŋuakoŋ uqo gio moreŋine furiine banimiŋ ore ruame moneŋ wareme furiine oi baku aposol yoŋoreo wareru meyaŋuŋgo ruaya. Oŋu.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.