Atos 22
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARA
1 Polji dimaku iŋi miya, “Ŋi ogopune, nonji buŋo mobeine mibemiŋ, oi kaje ruaru maneniŋ.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Hibru buŋoo buŋo miko maneru buŋoyaŋuŋ sosowo boke foreko dimakabi jikigaru miya,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Noŋ Juda ŋi. Noŋ Silisia prowinsre taoŋ tinaine Tarsus oo fukebe Jerusalem siti yoo siŋaŋ nubi goku sogueboŋ. Goku sogueru waperu qaqaji tinaine Gamaliel iŋore buŋo rurumaŋgo ŋebe iŋoji Juda apa ŋasopunoŋuŋ yoŋore Kadi buŋo eru eebobo oi poretiŋ qaji nareme ore mamaneine maneru goboŋ. Muŋambe ŋoŋoji sosowo Anuture buŋo rurumaŋgo roperu yameŋ keku iŋore jigo qaku gogobi, nonji ore so fukeru goboŋ.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Oŋu goku ŋiŋigo Ofonde kadi boyoberu gobuŋ, oi yaberu ketotieru kekesuesue eyarebe joiserereŋ maneru goineji komebuŋ. Nonji ŋiŋigoine ŋiŋigoine oga yaberu gbediji (nigiŋ) kiperu witi pigo rua yabebe.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Soriŋ gio siŋaŋ qoruine eru minebobopuine sosowo yoŋoji oi soine manegobi eru yoŋoreo raru weu yarebeneŋ oi soine kitiŋgaku minobuŋ. Yoŋoji Juda ŋi soguine Damaskas sitio gogobi, yoŋore quraŋ rigaru narebi roru goboŋ. Oo ŋiŋigo Ofonde kadi boyoberu gobuŋ, nonji oi oŋuakoŋ ‘Geoine bokirie yarenimiŋ ore nigiŋ yaberu Jerusalem yo oga yaberu warebemiŋ,’ miku kadio raboŋ.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Kadio raboŋyoŋ, Damaskas siti bombeŋgabe oo ya mo iŋi fukeya: Una botuine oo kuririquraŋ soguine mo Sombuŋgone kirabori oŋuine fukeru pipa wakiru kemaga nuya.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Kemaga nume rondiŋgaru moreŋgo wakiru pebe Sombuŋgone buŋo mo iŋi fukeko maneboŋ, ‘Sol Sol, go wamore kekesuesue paio enareege?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Oi maneru bokirieboŋ, ‘Ofoŋ, go moji?’ Oŋu bokiriebe najiya, ‘Noŋ Nazaret ŋi Yesu, kekesuesue enareege, noŋ oi.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ŋi noke wareru dimagobi, yoŋoji kuririquraŋ oi noŋebuŋ, buŋo najiya, buŋo oi fonuŋine mo so manebuŋ.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Oŋu najime nonji weuku miboŋ, ‘Ofoŋ, noŋ uruŋu ebemiŋ?’ Mibe najiya, ‘Go muŋambe yo pakereru Damaskas sitio rande Anutuji wamo ya bamiŋ ore miiŋ, oi moji gajiiŋ.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kuririquraŋ oiji jiŋone igako tiŋtuŋ qaku dimabe ŋi noke warebuŋ, yoŋoji meneo roru oga nubi Damaskas sitio rabeŋ.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Oo ŋi mo tinaine Ananaias goya. Iŋoji Anutu araŋ baku Mosesre Kadi buŋo poretiŋ boyoberu goya. Ore eru Juda ŋiŋigo Damaskas gobuŋ, yoŋoji sosowo araŋ fiine bateru gobuŋ.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Iŋoji nondeo wareru maŋfuŋneo dimaku iŋi najiya, ‘Sol ogone, jiŋogo moke taŋa.’ Oŋu najime aua damaŋ oo akoŋ jiŋone taŋako piku ŋoneboŋ.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ŋonebe Ananaiasji najiya, ‘Goji eebobo posiinere Rau ŋonende buŋo miineji gajiko maru fonuŋine manemeŋ. Noŋunde apa ŋaso yoŋore Anutu iŋoji go roosoe guko iŋore maŋ aŋi mane mukuine.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Go wamo ya ŋoneru manege, oi kitiŋgaku miku iŋore minebobo fukeru moreŋine moreŋine ŋiŋigo jiŋoyaŋuŋgo munaŋ moge oŋuine dimaku goigoŋ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ore eru go wamore etaŋqataŋ eru odigage? Bio pakereru iŋore tina oŋga wosiru minde miti meso garebeneŋ agiburaŋgo jureko posikeiŋ.’ Ananaiasji oŋu najiya.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Damaskas siti bokeru Jerusalem sitio kirieru boji soriŋgo oŋga wosibe Ofonde kobiji kema nume dimaku qohoŋ iru mo ŋoneboŋ.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Iru oo Yesu ŋonebe nondeo wareru iŋi najiya, ‘Go kantri yoo nonde fuŋne eru Biŋe buŋone oi gbeŋ akoŋ so miku goigoŋ. Oi kitiŋgaku minde keta ruaru ŋadi ganimiŋ. Ore eru Jerusalem siti yo pipa bokeru raigoŋ.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Oŋu najime miboŋ, ‘Ofoŋ, yoŋoji nonde fuŋne manegobi. Nonji rone roregaru ŋiŋigo go manesiŋ garebuŋ, oi oŋgawowosi piine piine oo roperu bofuke yaberu kiperu ŋoŋoru joruinekeji yaberu goine witi pigo rua yaberu goboŋ.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Gore gio babapi ŋi Stiwenji fuŋnego kitiŋgaku miko qabi dariine wakiko nonji damaŋ oo oŋuakoŋ maŋfuŋyaŋuŋgo dimaku qotikeru marikuyaŋuŋ siŋaŋ garu dimabe qabi komeya.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Oŋu mibe Ofonji najiya, ‘Nonji sore gugo go joroineo kotu kantri ŋiŋigo yoŋoreo raigoŋ.’ Oŋu.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Polji buŋo mobeine miya, oi ŋiŋigo kubu yoŋoji kaje ruaru manebuŋyoŋ, (Ofonji kotu kantri ŋiŋigo yoŋoreo raiŋgo miya,) buŋo oi maneru oo akoŋ sanaŋine akoŋ jojoraku oŋgabuŋ, “Use! Ŋi oŋuine oi qabi komeine. Oi moreŋgo niŋoke goiŋ ore so mata.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Oŋu jojoraku oŋgaku kambaŋ kereŋ qomukuru bokeru (kufuyaŋunji odeririŋgaru oderu) sunjeŋ pujeku sowoo kosabasa bokebuŋ.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Oŋu ebuŋ Rom yoŋore mamari siŋaŋ qoruineji mitigako mamari ŋi yoŋoji Pol ogagaru raru mamari ŋi yoŋore aeŋ dobu maŋineo ruabuŋ. Dobu maŋineo ruabi Juda yoŋoji oi wamore eru fonuŋ baku oŋgagobi, ore fuŋine maneiŋgo ore iŋi mitigaya, “Ŋoŋo Pol roru ŋoŋoru joruinekeji qaku weu tebi fuŋine totogo miko manekimiŋ.”
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Oŋu mitigayayoŋ, Pol roru kiperu kobiŋ joruinekeji qanimiŋgo ebi Rom mamari siŋaŋ moji bembeŋgo dimako Polji iŋi ojiya, “Rom qoqodure gawman yoŋoji sa kipe nubi meyaŋuŋgo gogo. Nonji ore (mimiti) paspot roru gogo. Ore eru ŋoŋo nonde buŋo so maneru osoeru kosa mitariru mo kobiŋ joruinekeji nunimiŋ, oi Rom mimiti rauine yoŋore jiŋoo sagaiŋ me mata?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Polji oŋu ojime mamari siŋanji maneru oo akoŋ mamari siŋaŋ qoruine iŋoreo raru biŋe buŋo iŋi ojiya, “Ŋi oiji Rom gawmande (mimiti) paspot roru goga. Ore eru go uruŋu emiŋ?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Oŋu ojime mamari siŋaŋ qoruineji Polreo raru weu teya, “Go fofori Rom gawmande (mimiti) paspot roru goge me mata? Oi mikande manebemiŋ.” Weu teme Polji bokirieya, “Fofori, nonji oi roru gogo.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Oŋu bokirieme ojiya, “Noŋ moneŋ soguine bokeru Rom qoqodure gawmande (mimiti) paspot furiine babe narebi gogo.” Ojiko Polji miya, “Oi fiineyoŋ, nonde mamaji Rom gawmande paspot roru goko nonji iŋore made fukeru oone tina oi roru gogo.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Oŋu miko ŋi weu tenimiŋ ore ebuŋ, yoŋoji oo akoŋ bokeru kirieru rabuŋ. Polji “Noŋ Rom gawmande paspot roru gogo,” miko mamari siŋaŋ qoruineji oi maneru Rom ŋi nigiŋ gateya ore eru waragaku sombuine maneya. Oŋu.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Kae fureko mamari siŋaŋ qoruineji pakereru Juda yoŋoji wamore Pol buŋoo ruaru mibuŋ, ore fuŋine poretiŋ maneiŋgo maneru soriŋ gio siŋaŋ qoruine eru soriŋ kaunsol kubu sosowo yoŋoji tumaŋganimiŋ ore mitiga yareya. Oŋu tumaŋgabi miko Polre gbediine (nigiŋ) piruebi ogagaru wakiru yoŋore jiŋo maio ruame dimaya. Oŋu.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.