Atos 15

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Antiokia gobuyoŋ, Judia prowinsgone ŋiŋigo goineji wakiru wareru fuŋgaru maŋkekerisie ŋiŋigo iŋi qaji yabebuŋ, “Ŋoŋo Mosesre Kadi buŋore so Anuture moge baku sakiŋaŋuŋ so ketinimiŋ ine, oŋuine Sombunde biŋe fukekimiŋ ore embimbiŋganimiŋ.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Oŋu qaji yarebuŋ ore eru kekepari fukeko Pol Barnabas yokoji kiso eyareru joineke miyarebu. Mi yarebire maŋmoakoŋ so eru buŋo iŋi kiperu mibuŋ, “Niŋo Pol, Barnabas eru minebobo goine sore yabebeneŋ Jerusalem sitio roperu buŋo oi roru aposol eru Jerusalem maŋkekerisie kufufunde minebobo yoŋoreo raru yajiinebi.”
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Buŋo oŋu kiperu mibi maŋkekerisie kufufuŋ yoŋoji oi sore yabebi kadio rabuŋ. Raru goku Fonisia eru Samaria prowins yoyoka oi petigaru kadio kufufuŋine kufufuŋine ŋone yabebuŋ. Ŋone yaberu kotu kantri goine yoŋoji maŋyaŋuŋ kerisiebuŋ ore biŋeine miku maŋkekerisie kubu yoŋore jeri soguine eyarebuŋ.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Eyareru raru raru Jerusalem sitio ropebuŋ. Ropebi aposol eru minebobo yoŋoji maŋkekerisie kufufuŋ yoŋoke kepore yabebi. Kepore yabebi sunduyaŋuŋ iŋi mibuŋ, “Anutuji maŋgo enoreko misin gio babeneŋ niŋoke goku mosi qoqowirie sogo sogo eba baku goya.”
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Sundu oi mibuŋyoŋ, Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) kubuone maŋkekerisie ŋi goineji pakereru iŋi mibuŋ, “Kotu kantri yoŋoji maŋyaŋuŋ kerisiebuŋ, yoŋore iŋi mitigakimiŋ: Yoŋoji Anuture moge baku sakiyaŋuŋ ketigaru Mosesre Kadi buŋo sosowo boyoberu goinebi.” Oŋu.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Oŋu mibi aposol eru minebobo yoŋoji buŋo oi mi osoenimiŋ ore tumaŋgabuŋ.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Tumaŋgaru noigoi buŋo kokoine miku migobobo ebuŋ. Oi ebi Pitaji pakereru iŋi yajiya, “Ogopune, Anutuji rone botunoŋuŋgo gio boroiŋgaru roosoe nuru nonde iŋi miya, ‘Go kotu moreŋgo raru Bobiaŋ Biŋe buŋo mitaniŋga yarende yoŋoji maŋyaŋuŋ kerisieru Ofoŋ manesiŋ gainebi.’ Ŋoŋo buŋo oi manegobi.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Anutuji ŋiŋigo sosowo maŋnoŋuŋ mane mukuga, iŋoji fuŋine noduru Moro Tiriine Juda ŋiŋigo niŋore soreme wakiya, ore so kotu kantri ŋiŋigo yoŋore oŋuakoŋ oi soreme maŋyaŋuŋgo rakaya.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 “Soreme rakame oŋuine oo Juda ŋiŋigo so ŋone aŋi yaberu kantri goine so sure yabeya. Matayoŋ, yoŋoji Anutu manesiŋ gabi agiburaŋyaŋuŋ bokeru maŋyaŋuŋ jureko gbagbataeŋine fukebuŋ.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ore eru ŋoŋo wamore Anutu eesoi baku otenobuŋ? Wamore kiŋariŋ gariine yoŋore ubeyaŋuŋgo begi jikigaru ruabeneŋ kobonobuŋ? Begi oŋuine oi noŋunde apa ŋasonoŋunji me niŋonoŋe oŋuakoŋ kobokimiŋ ore oŋuine so fukeru gobeŋ.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Oŋu matayoŋ, iŋi manesiŋ gagobeneŋ: Ofoŋ Yesure yauŋmoririji Anutu maŋgo eteko munaŋ qa noreko Sombunde biŋe fukekimiŋ. Kotu kantri yoŋoji oŋuakoŋ kadi moakoŋ oŋuakoŋ boyoberu qowirieru Sombunde biŋe fukekimiŋ ore manesiŋ gaegobi.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Oŋu yajime kubu yoŋoji sosowo buŋo baaru buŋo tomiri ŋebuŋ. Ŋebi Pol Barnabas yokoji buŋo binaŋyakuŋ iŋi mibu, “Anutuji maŋgo enoteko kotu moreŋgo raru botuyaŋuŋgo misin gio babire soi mosi qoqowirie sogo sogo fukeya.” Oŋu mibire kaje ruaru manebuŋ. Oŋu.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Pol Barnabas yokoji binaŋyakuŋ miforebire manebi Jeimsji buŋo iŋi miya, “Ogopune, nonji buŋo mibe kaje ruaru maneniŋ.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Anutuji damaŋ fuŋfuŋgaine kotu kantri ŋiŋigo jiŋomai fuke yareru botuyaŋuŋgone ŋiŋigo iŋoyoŋunde roosoe yabeko tinaine kukugaru kufufuŋine jikigabuŋ. Anutuji oŋu eru fuŋneine noduya, Saimon Pitaji ore buŋoine nojiya.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Buŋo oŋuine oi kajeqouŋ ŋiŋigo yoŋoji oŋuakoŋ kitiŋgaku miegobi. Yoŋoji buŋo mo iŋi quraŋgabi pega,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Ore ŋadiineo nonji kirieru wareru kiŋ Deiwidre kantri jokoroŋ moke ba pakarebemiŋ.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Oi iŋi fukeiŋ ore ebemiŋ: Ŋiŋigo kubu goine sosowo yoŋoji Ofoŋ baanimiŋ.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Oŋu baego, oi ronere ronekoŋgo maneru waperu gogobi.’
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 “Ore eru Jeims nonji buŋo oi osoeru mamaneji iŋi manesuku migo: Kotu kantri ŋiŋigo maŋyaŋuŋ Anutureo kerisiegobi, niŋoji yobiŋ begi yasogo yoŋore paio ebeneŋ so sagaiŋ.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Oŋu matayoŋ, yoŋore quraŋ iŋi quraŋgabeneŋ sagaiŋ: Yoŋoji joma fuine nemu gboŋ yoŋore pesiŋ biŋe qaku kufuyaŋuŋgo ruabi usuŋyaŋuŋgo kemaga, oi so noinebi. Boesau so einebi. Joma ubeine qoqogakiinere fu eru dari oi so noinebi. Ya 4 oi bokenimiŋ ore misanaŋganobeŋ.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Mosesre Kadi buŋo oi ronere ronekoŋgo moreŋ so mitaniŋgaru waperu gogobeneŋ. Oi Sabat kombaŋ so oŋgawowosi pinoŋuŋgo osegaru maneegobeneŋ. Ore eru buŋo 4 oi soine so bokekimiŋ.” Oŋu.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Jeimsji oŋu miko aposol eru minebobo yoŋoji kufufuŋ sosowo yoŋoke buŋo oi manebi sagaya. Manebi sagako botuyaŋuŋgone ŋi goine roosoe yaberu Pol Barnabas yokoke moko Antiokia sitio sore yabenimiŋgo mibuŋ. Oŋu miku ŋi tinaine Judas tinaine mo Barsabas eru Sailas roosoe yapebuŋ. Ŋi yoyoka oi maŋkekerisie kubure minebobo ŋi fukebu.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 “Ŋi oi sore yapekimiŋ,” miku quraŋ mo iŋi quraŋgaru meyakuŋgo ruabuŋ,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Noŋunde ŋiŋigo goine so mitiga yarekabi yoŋoyaŋe boke noberu ŋoŋoreo wareru maŋ-ŋaŋuŋ bapakareru buŋo furuineo dodokerekere eŋarebi maŋ mamaneŋaŋuŋ jijibu fukeko manebeŋ.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ore eru niŋo sosowo tutumaŋ eru maŋmoakoŋ ebeneŋ sagaya. Sagako ŋi yoyoka roosoeru sore yapebeneŋ yoro ogoyokanoŋuŋ Barnabas Pol yokoke ŋoŋoreo warenimiŋ.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Barnabas Pol yokoji noŋunde Ofoŋ Yesu Kristore tinare eru gogoyakuŋ kisiŋgabire goineji yapebi komenimi ore ebu.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Niŋo Judas Sailas sore yapebeneŋ wareru buŋo oi akoŋ jikigaru miyakunji mibire manenimiŋ.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Moro Tiriine eru niŋoji buŋo iŋi ore maŋmoakoŋ ebeneŋ sagaga: Ŋoŋore paio yobiŋ begi so jikigaru ruakimiŋ. Buŋo qoruine 4 oi akoŋ boyobeinebi. Oi yadurebi pougaru egu roiŋganimiŋ.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Buŋo 4 oi iŋi: Joma fuine nemu gboŋ yoŋore pesiŋ biŋe qaku kufuyaŋuŋgo ruabi tobiriyaŋunji kemaga, oi so noinebi. Oŋuakoŋ dari me joma ubeine qoqogakiinere fu oi so noinebi. Boesau so einebi. Ya 4 oi bokeru ŋadi gabi maŋmoakoŋ ebeneŋ Anutuji mifia yareme fiaru goinebi. Ŋoŋo maŋ womoke goinebi.” Oŋu.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Quraŋ oŋu quraŋgaru sore yabebi rabuŋ. Kadi raru rakaru Antiokia sitio ropebuŋ. Roperu maŋkekerisie kufufuŋ kepore yabebi tumaŋgabuŋ. Tumaŋgabi quraŋ oi yarebi osebuŋ.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Oi osebi ore eru afagaru bobomiriŋ paio maneru jeriebuŋ.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Judas Sailas yokoji yokore kajeqouŋ ŋi goku uŋsowoŋ buŋo kokoine yareru mande kikitiŋ buŋo miku basanaŋ yabebu.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Basanaŋ yaberu damaŋ goine oo jikigaru gobu. Gobire tariko maŋkekerisie ogopuyakuŋ yoŋoji “Womoke rainebire,” miku sore yapebuŋ. Jerusalem gobire sore yapebuŋ, Judasji yoŋoreo kirieya.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 (-)
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pol eru Barnabas yokoji jikigaru Antiokia sitio goku ŋiŋigo goine kokoine yoŋoke Ofonde Biŋe buŋo qaji yareru maŋyaŋuŋ bapakare yaberu gobuŋ. Oŋu.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Oŋu gobuŋyoŋ, damaŋ goine tariko Polji Barnabas iŋi ojiya, “Niko taoŋ eru moreŋ sosowo roregaru Ofonde Biŋe buŋo mitaniŋgaru gobu, oo kirieru maŋkekerisie ogopunokunji uruŋu gogobi, oi soine raru ŋone yaberu manenimi.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Oŋu ojime Barnabasji Jon tinaine mo Mak mibuŋ, oi oŋuakoŋ ogagaru moko raiŋ ore maneya.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Oŋu maneyayoŋ, Jonji rone Pamfilia taoŋgo wirieru boke yaperu yokoke jikigaru gio so baya. Ore eru Polji oi ogagaru raiŋgo ore maneko so sagaya.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 So sagako kekepari eru maŋyakuŋ jo jako roiŋgabu. Roiŋgaru Barnabasji Mak ogagaru rakaru ogâo ropebire kambaŋ seri poreru gboromurebi gbinji kitiŋgako Saiprus nugo rabu.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Rabuyoŋ, Polji ŋi tinaine Sailas roosoeko maŋkekerisie ogopuyakuŋ yoŋoji Ofonde meo rua yateru yauŋmoririineji dobu kipe yapeiŋgo ore mibi bokeru rabu.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Raru goku Siria eru Silisia prowins yoyoka oi petigaru roregabu. Roregaru Polji maŋkekerisie kufufuŋine kufufuŋine ŋone yaberu basanaŋ yaberu goya. Oŋu.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.