Atos 14
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NTLH
1 Pol Barnabas yokoji Aikoniam sitio roperu oŋuakoŋ Juda yoŋore oŋgawowosi pigo roperu Biŋe buŋo mibu. Mibire Juda eru kotu kantri ŋiŋigo yoŋoreone kubu boakoŋ yoŋoji maŋyaŋuŋ kerisieru Yesu manesiŋ gabuŋ.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Manesiŋ gabuŋyoŋ, Juda ŋiŋigo so manesiŋ gabuŋ, yoŋoji moreŋ rauine Juda so gobuŋ, yoŋore maŋ sikeku aposol maŋgokaka eru yatenimiŋ ore maŋyaŋuŋ bapakarebuŋ.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Bapakarebi jibu damaŋ joroine oo goku Ofoŋ manesiŋ garu koimo dimaku Biŋeine miku gobu. Ofoŋ yauŋmoririinere buŋo mitaniŋgabire buŋoyakuŋ kitiŋgaku usuŋine meyakuŋgo ruame soi mosi qoqowirie babire fukeya.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Oŋu fukeko taonde kufufunji pougaru roiŋgabuŋ. Goineji Juda minebobo yoŋoke moko kipebi goineji aposol yokoke jikigaru dimabuŋ.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Oŋu mobemobe quraŋ qaku dimabi moreŋ rauine eru Juda ŋiŋigo kotuine yoŋoji pakereru minebobopuyaŋuŋ yoŋoke maŋmoakoŋ eru sosore ŋi aposol oi “Koji bokeru yapeki!” miku manesubuŋ.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Oŋu manesubi maneru sumuŋgaru taki yapeme Likaonia prowinsgo rabu. Oo raru taoŋ tinayakuŋ Listra eru Derbe eru kae rore yaperu ŋe rabuŋ, oo ropebu.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Oo roperu Bobiaŋ Biŋe mitaniŋgaru maŋ bapakare eyareru gobu. Oŋu.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Listra taoŋgo ŋi mo kufuyokaine komekiine goya. Oi maŋgo beu maŋgone demba fukeru damaŋ mogo kadi so oderu mo ŋeeya.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Polji Biŋe buŋo miko maneru ŋeko piku fuŋine iŋi ŋoneru manesuya, “Iŋore maŋgo mamanesiŋ peteya ore eru soine fiaiŋ,” oŋu miya.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Oŋu manesuku buŋo soguine oŋgaku ojime, “Go pakereru dima.” Oŋu ojime farata pakereru ra wareru dimaya.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Polji oŋu eko ŋiŋigo kubu yoŋoji oi ŋoneru Likaonia buŋoyaŋunji iŋi jojoraku oŋgabuŋ, “Nemu yokoji qowirieru ŋi sakike fukeru botunoŋuŋgo fukeru niŋoreo wakiru gogobire.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Oŋu miku Barnabas tinaine nemu qoruyaŋuŋ tinaine Zus oŋgabuŋ eru Polji miineo baku buŋo miya ore eru nemu tinaine Hermes oŋgabuŋ.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Oŋu oŋgabi nemu Zus iŋore boji soriŋ taoŋ maŋfuŋgo peya, ore soriŋ gio siŋaŋineji bulmakao ŋiine oga yaberu wareya. Oŋu wareru hendiŋ nigiŋ bote roru wareru taoŋ sa mendiineo dimaku ŋiŋigo kubu yoŋoke korogo eru boji riga yapeiŋgo ore ebuŋ.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Oŋu ebi aposolyoka yokoji oi maneru “So sagaga,” miku qomuku sakikomoŋ-ŋakuŋ qosugaru pipa ŋiŋigo kubu maŋineo raru oŋgabu.
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 Oŋgaru iŋi mibu, “Ŋipunokuŋ, ŋoŋo uruŋu eru ya oŋuine egobi? Niko oŋuakoŋ ŋoŋo oŋuine moreŋ ŋi akoŋ fukegobere. Niko Anuture Bobiaŋ Biŋe mitaniŋga ŋaregobere. Ore eru ŋoŋo nemu omaine ŋadi yabeinebi eru maŋ-ŋaŋuŋ kerisieru Anutu gogo Rauineo qakatoinebi. Anutu gogo Rauineji Sombuŋ, moreŋ, koe eru ya sosowo ore maŋineo pega, oi bofuke yabeko gogobi.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Moreŋine moreŋine sosowo yoŋoji ronekoŋ go wapebuŋ, Anutuji oi so sabare yabeme yoŋoyaŋunde aŋigo basiqasi eku gobuŋ.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 “So sabare yabeyayoŋ, jibu mutu so gobuŋ. Matayoŋ, Anutuji ya fiine fiine eyareku goya. Iŋoji miko kue keme wegi qame touŋmoririineji damaŋine damaŋine fukeko nojeri eru oŋuine oiji maŋyaŋuŋ bapakare yabeko gobuŋ. Oŋu gobi iŋoyoŋunde fuŋne manenimiŋ ore yauŋine oi yaduru oŋuine oo munaŋ mogeine eko gobuŋ.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Yokoji oŋu miku ŋiŋigo kubu boji riga yatenimiŋ ore miqomuku oderu miku wirikuŋ yabebire wirieru bokebu. Oŋu.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Listra yoŋoji Pol Barnabas boke yapebuŋyoŋ, Juda ŋiŋigo goineji Antiokia taoŋ eru Aikoniam siti yoyoka oone waperu ŋiŋigo kubu maŋgokaka eyarebuŋ. Eyareru yoŋoke sogokoŋ riŋaru Pol koji qaku “Oŋu komega!” mibuŋ. Oŋu miku furugaru taoŋ ŋadiineo wakiru bokebi peya.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Peyayoŋ, kiŋariŋ yoŋoji waperu rore gabi pakereru raru taoŋgo ropeya. Oo ropeko pebire kae fureme Barnabaske Derbe sitio rabu.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Derbe sitio Bobiaŋ Biŋe mitaniŋgaru maŋyaŋuŋ bapakare yabebire kokoineji maŋyaŋuŋ kerisieru Yesure kiŋariŋpu fukebuŋ. Oŋu fukebi Derbe taoŋ bokeru Listra, Aikoniam eru Antiokia taoŋ oo kirieru raru ŋone yabebu.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ŋone yaberu ŋeku kae so roregaru Yesure kiŋariŋpu yoŋore maŋ kitiŋgaku basanaŋgabu. Ofoŋ manesiŋ gabuŋ, iŋoke qakatoru dimanimiŋ ore uŋsowoŋ buŋo yareru iŋi yajibu, “Niŋo koŋkoŋ paio (yobiŋ fuŋne fuŋne bofukeru) goku qegoŋ eku Anuture qorumaŋgo paibe ropekimiŋ.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Maŋkekerisie kufufuŋ so minebobopuyaŋuŋ roosoeru siŋaŋ goniminde fuŋne qaji yareru bapakare yabebu. Bapakare yaberu Anuture uqo sowo goku kiŋariŋ kubu yoŋore oŋga wosiru Ofoŋ manesiŋ gabuŋ, iŋore meo rua yabebu.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Rua yaberu boke yaberu Pisidia prowins petigaru raru Pamfilia prowinsgo ropebu.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Oo roperu Perga sitio ŋeku Biŋe buŋo miku maŋyaŋuŋ bapakare yaberu Atalia taoŋgo rakabu.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Oo rakaru ogâo ropebire kambaŋ seri poreru gboromurebi gbinji kitiŋgako raru goku Antiokia sitio ropebu. Antiokia maŋkekerisie kufufuŋ yoŋoji oi Anuture yauŋmoriri maŋineo misin gio bamini ore rone Anuture meo rua yapebi boke yaberu rabu. Raru roregaru gioyakuŋ oi ba foreru moke yokoyokere sitio kirieru warebu.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Oo wareru maŋkekerisie kufufuŋ kepore yabebu. Kepore yabebire tumaŋgabi buŋo binaŋyakuŋ iŋi yajibu, “Anutuji nikoke goku mosi qoqowirie sogo sogo eba eku goya. Iŋoji maŋgo enoteko gio babire kotu kantriine kantriine yoŋoji Yesu manesiŋ ganimiŋ ore mendi furu yabeme maŋyaŋuŋ kerisiebuŋ.”
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Binaŋyakuŋ oŋu yajiru kiŋariŋ kubu yoŋoke damaŋ joroine bojororu ŋeku gobu. Oŋu.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.