2 Coríntios 7

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 O wombuŋ ogopune, Anutuji mama enoreinde buŋo oŋu kiperu noreko pega. Ore eru ya saki iirunoŋuŋ kebojigaga, noŋuŋ oi sosowo qomukukimiŋgo ore Kristo oŋga wosibeneŋ munaŋ qa noreiŋ. Anuture mi egu odurekimiŋ ore kokoinoŋuŋ maneru yameŋ kebeneŋ boposike nobeko gbagbataeŋine fuke forekimiŋ. Oŋu.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Niŋoji mo so mi ketoqototie etebeneŋ sibirigaya. More ya so qajaŋgabeŋ. Mo so eadu eteru jiŋobosoŋ etebeneŋ. Ore eru ŋoŋoji maŋ-ŋaŋunde mendi roru niŋo maŋ-ŋaŋunji kipe noberu goinebi.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Goineji botuŋaŋuŋgo gio baku sakigo rua buŋo oŋu miku minorebuŋyoŋ, nonji buŋo oi ŋoŋore buŋoŋaŋuŋ mitariku geoine bokirie ŋarebemiŋ ore eru so migo. Nonji buŋo iŋi mibe mane forebuŋ: Niŋoji maŋnoŋunde mendi roru ŋoŋo maŋnoŋunji kipe ŋabeegobeneŋ. Oŋu eru soine ŋoŋoke moko kiperu komekimiŋ eru moko sanaŋgaru gokimiŋ.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Maŋyokaine tomiri mamanesiŋne soguine ŋoŋore eru gogo. Ŋoŋore saki oi kokoine miteŋ gaego. Ŋoŋore eru bobomiriŋne soguine bofukego ore eru sisikoŋkoŋ fuŋne fuŋne maneru oo jibu mokemoke yobu jeriego.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Taitus baaru goboŋ ore miboŋ, buŋo oi jikigaru mibemiŋ. Masedonia prowinsgo waperu oo oŋuakoŋ maŋwomo bofukeiŋgo embimbiŋgaboŋ. Uro uro raboŋ, oo koŋkoŋ fuŋne fuŋne bofukeboŋ. Anuture jigo qaku goine yoŋoke kekepari eru ŋoŋore manebu maneru goboŋ.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Oŋu goboŋyoŋ, Anutuji maŋwawaki ŋiŋigo kitiŋ nobeega, iŋoji Taitus wareya, oiji bobomiriŋ enareya.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Taitusji wareya, oiji akoŋ matayoŋ, Korint ŋoŋoji bobomiriŋ etebi iŋoji najime Anutuji oo oŋuakoŋ bobomiriŋ enareya. Ŋoŋore sundu iŋi najiya, “Ŋoŋoji noŋ ŋone nuniminde aŋi maneru gogobi. Beuŋaŋuŋ fofori mane nareku yobiŋ narebunde buŋo miku nonde tifene kitiŋgaku mikiminde jaueegobi.” Sundu oi najime maneru manjeri soguine yobu maneboŋ.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Nonji maŋ-ŋaŋuŋ Biŋe buŋoji bapakareru quraŋ oi quraŋgabe oseru ŋoŋo-ŋaŋe mane sembeabuŋ, ore eru noŋ so nakene mane sembeago. Rone nakene mane sembeaboŋ, oi jibu damaŋ yoo yoore eru moke jeriego: Quraŋ buŋoneji maŋ-ŋaŋuŋ bosembeako beusembe ebuŋyoŋ, beusembe oiji kerisieru damaŋ pompoŋine yobu peku tariya. Fuŋneŋaŋuŋ oŋu ŋoneboŋ.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Damaŋ yoo ŋoŋo mane sembeabuŋ ore eru so jeriegoyoŋ, yoore eru jeriego: Ŋoŋo eeboboŋaŋunde eru mane sembeabi mimigaŋgaŋ beusembeŋaŋunji bapi ŋabeko maŋ-ŋaŋuŋ moke kerisieru poretiŋgabuŋ. Oi Anuture mire so fukeko maŋ-ŋaŋunji niŋore eru so sembeayayoŋ, fofori bapi ŋabeboŋ.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Agiburaŋnoŋunde eru mane sembeagobeneŋ ine, mimigaŋgaŋ beusembe oiji bapi nobeko maŋnoŋuŋ moke kerisieru poretiŋnekimiŋ. Poretiŋgakimiŋ, Anutuji oga nobeko Sombuŋgo ropekimiŋ. Moji maŋine kerisieru ore eru yakere so mane sembeaiŋ. Moreŋ ŋiŋigo goineji agiburaŋyaŋunde beusembe maneegobiyoŋ, Anutuji oi bokeiŋgo so weunimiŋ ine, iŋoji geoine bokirie yareme kome sanaŋine komenimiŋ.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Ŋoŋoji Anuture maŋ aŋire so beusembe bofukebi mimigaŋgaŋ ore fori oi maŋ-ŋaŋuŋgo fukeko qowiriebi, oi osoeru ŋoneru waragaru iŋi mibuŋ, “Noŋuŋ jeregougounoŋuŋ bokeru maŋnoŋuŋ qojugaru manjo paio pakereru fuŋnenoŋuŋ jijibuine osoeru botiŋgabeneŋ. Ŋiŋigo agiburaŋ ebuŋ, yoŋore maŋnoŋuŋ pakereme misombeŋyaŋuŋ eku miyarebeneŋ. Anuture mi egu odurekimiŋ ore popure yobugabeneŋ kokoinoŋuŋ manebeŋ. Polji wareru maŋnoŋuŋ kerisiebeneŋ ore fori ŋoneiŋ ore aŋi maneru gogobeneŋ. Maŋnoŋuŋ eebobo poretiŋ eiŋgo ore ruabeŋ eru moji kadi tiriya, oi botiŋgakimiŋ ore jaueru gobeŋ.” Oŋu mibi sagaiŋ. Damaŋ yoo kadi poretiŋ boyobegobi, oi nadubi ŋonego.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Ore eru moji botuŋaŋuŋgo sembeaya, oi akoŋ botiŋganimiŋ ore eru quraŋne so quraŋgaboŋ me mo oi bosembea teya, oi akoŋ bapi yabenimiŋ ore quraŋ oi so quraŋgaru ruaboŋ. Oi iŋi ore quraŋgaboŋ: Ŋoŋo Anuture jiŋo maio noke maŋmoakoŋ enimiŋ ore yameŋ keegobi, mosi oiji totogo fukeiŋ ore quraŋ oi quraŋgaboŋ.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Nakene bobomiriŋne oi akoŋ so manegoyoŋ, Taitusre maŋ botuŋaŋuŋgo fiame ŋonebeneŋ oiji oŋuakoŋ maŋne kitiŋgako mokemoke yobu jerieego. Ŋoŋoji sosowo Taitus beufi etebuŋ ore jerieega, jeribari oiji oŋuakoŋ kitiŋ nuko ore eru mokemoke yobu jeriego.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Nonji ŋoŋore mosiŋaŋunde eru sakiŋaŋuŋ Taitusre jiŋoo miteŋ garu goboŋ, ŋoŋoji ore so ebi noŋ mimi so roboŋ. Nonji ŋoŋore botugo goku buŋo sosowo ŋajiboŋ, oi foriine akoŋ. Ore so ŋoŋore buŋo Taitusre jiŋo maio miku miteŋ garu goboŋ, buŋo oiji oŋuakoŋ fuŋneŋaŋuŋ botiŋgabi foriine fukeya.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Ŋoŋo sosowo nonde buŋo reŋgabi Taitusji wareko sombuŋaŋuŋke maneru gburugburu ŋabeme keporebi. Taitusji mosiŋaŋuŋ oi manesuku buŋo najime beufiineji ŋoŋore eru sogueme sanaŋgaru miteŋ ŋabeega.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Nonji eeboboŋaŋuŋ sosowo manesuku oo soine ŋoŋore eru kobineke oŋu maneru sanaŋgaru jogbake gobemiŋ. Ore eru jerieego. Oŋu.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.