2 Coríntios 7
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs BKJ
1 O wombuŋ ogopune, Anutuji mama enoreinde buŋo oŋu kiperu noreko pega. Ore eru ya saki iirunoŋuŋ kebojigaga, noŋuŋ oi sosowo qomukukimiŋgo ore Kristo oŋga wosibeneŋ munaŋ qa noreiŋ. Anuture mi egu odurekimiŋ ore kokoinoŋuŋ maneru yameŋ kebeneŋ boposike nobeko gbagbataeŋine fuke forekimiŋ. Oŋu.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Niŋoji mo so mi ketoqototie etebeneŋ sibirigaya. More ya so qajaŋgabeŋ. Mo so eadu eteru jiŋobosoŋ etebeneŋ. Ore eru ŋoŋoji maŋ-ŋaŋunde mendi roru niŋo maŋ-ŋaŋunji kipe noberu goinebi.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Goineji botuŋaŋuŋgo gio baku sakigo rua buŋo oŋu miku minorebuŋyoŋ, nonji buŋo oi ŋoŋore buŋoŋaŋuŋ mitariku geoine bokirie ŋarebemiŋ ore eru so migo. Nonji buŋo iŋi mibe mane forebuŋ: Niŋoji maŋnoŋunde mendi roru ŋoŋo maŋnoŋunji kipe ŋabeegobeneŋ. Oŋu eru soine ŋoŋoke moko kiperu komekimiŋ eru moko sanaŋgaru gokimiŋ.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Maŋyokaine tomiri mamanesiŋne soguine ŋoŋore eru gogo. Ŋoŋore saki oi kokoine miteŋ gaego. Ŋoŋore eru bobomiriŋne soguine bofukego ore eru sisikoŋkoŋ fuŋne fuŋne maneru oo jibu mokemoke yobu jeriego.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Taitus baaru goboŋ ore miboŋ, buŋo oi jikigaru mibemiŋ. Masedonia prowinsgo waperu oo oŋuakoŋ maŋwomo bofukeiŋgo embimbiŋgaboŋ. Uro uro raboŋ, oo koŋkoŋ fuŋne fuŋne bofukeboŋ. Anuture jigo qaku goine yoŋoke kekepari eru ŋoŋore manebu maneru goboŋ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Oŋu goboŋyoŋ, Anutuji maŋwawaki ŋiŋigo kitiŋ nobeega, iŋoji Taitus wareya, oiji bobomiriŋ enareya.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Taitusji wareya, oiji akoŋ matayoŋ, Korint ŋoŋoji bobomiriŋ etebi iŋoji najime Anutuji oo oŋuakoŋ bobomiriŋ enareya. Ŋoŋore sundu iŋi najiya, “Ŋoŋoji noŋ ŋone nuniminde aŋi maneru gogobi. Beuŋaŋuŋ fofori mane nareku yobiŋ narebunde buŋo miku nonde tifene kitiŋgaku mikiminde jaueegobi.” Sundu oi najime maneru manjeri soguine yobu maneboŋ.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Nonji maŋ-ŋaŋuŋ Biŋe buŋoji bapakareru quraŋ oi quraŋgabe oseru ŋoŋo-ŋaŋe mane sembeabuŋ, ore eru noŋ so nakene mane sembeago. Rone nakene mane sembeaboŋ, oi jibu damaŋ yoo yoore eru moke jeriego: Quraŋ buŋoneji maŋ-ŋaŋuŋ bosembeako beusembe ebuŋyoŋ, beusembe oiji kerisieru damaŋ pompoŋine yobu peku tariya. Fuŋneŋaŋuŋ oŋu ŋoneboŋ.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Damaŋ yoo ŋoŋo mane sembeabuŋ ore eru so jeriegoyoŋ, yoore eru jeriego: Ŋoŋo eeboboŋaŋunde eru mane sembeabi mimigaŋgaŋ beusembeŋaŋunji bapi ŋabeko maŋ-ŋaŋuŋ moke kerisieru poretiŋgabuŋ. Oi Anuture mire so fukeko maŋ-ŋaŋunji niŋore eru so sembeayayoŋ, fofori bapi ŋabeboŋ.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Agiburaŋnoŋunde eru mane sembeagobeneŋ ine, mimigaŋgaŋ beusembe oiji bapi nobeko maŋnoŋuŋ moke kerisieru poretiŋnekimiŋ. Poretiŋgakimiŋ, Anutuji oga nobeko Sombuŋgo ropekimiŋ. Moji maŋine kerisieru ore eru yakere so mane sembeaiŋ. Moreŋ ŋiŋigo goineji agiburaŋyaŋunde beusembe maneegobiyoŋ, Anutuji oi bokeiŋgo so weunimiŋ ine, iŋoji geoine bokirie yareme kome sanaŋine komenimiŋ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ŋoŋoji Anuture maŋ aŋire so beusembe bofukebi mimigaŋgaŋ ore fori oi maŋ-ŋaŋuŋgo fukeko qowiriebi, oi osoeru ŋoneru waragaru iŋi mibuŋ, “Noŋuŋ jeregougounoŋuŋ bokeru maŋnoŋuŋ qojugaru manjo paio pakereru fuŋnenoŋuŋ jijibuine osoeru botiŋgabeneŋ. Ŋiŋigo agiburaŋ ebuŋ, yoŋore maŋnoŋuŋ pakereme misombeŋyaŋuŋ eku miyarebeneŋ. Anuture mi egu odurekimiŋ ore popure yobugabeneŋ kokoinoŋuŋ manebeŋ. Polji wareru maŋnoŋuŋ kerisiebeneŋ ore fori ŋoneiŋ ore aŋi maneru gogobeneŋ. Maŋnoŋuŋ eebobo poretiŋ eiŋgo ore ruabeŋ eru moji kadi tiriya, oi botiŋgakimiŋ ore jaueru gobeŋ.” Oŋu mibi sagaiŋ. Damaŋ yoo kadi poretiŋ boyobegobi, oi nadubi ŋonego.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Ore eru moji botuŋaŋuŋgo sembeaya, oi akoŋ botiŋganimiŋ ore eru quraŋne so quraŋgaboŋ me mo oi bosembea teya, oi akoŋ bapi yabenimiŋ ore quraŋ oi so quraŋgaru ruaboŋ. Oi iŋi ore quraŋgaboŋ: Ŋoŋo Anuture jiŋo maio noke maŋmoakoŋ enimiŋ ore yameŋ keegobi, mosi oiji totogo fukeiŋ ore quraŋ oi quraŋgaboŋ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Nakene bobomiriŋne oi akoŋ so manegoyoŋ, Taitusre maŋ botuŋaŋuŋgo fiame ŋonebeneŋ oiji oŋuakoŋ maŋne kitiŋgako mokemoke yobu jerieego. Ŋoŋoji sosowo Taitus beufi etebuŋ ore jerieega, jeribari oiji oŋuakoŋ kitiŋ nuko ore eru mokemoke yobu jeriego.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Nonji ŋoŋore mosiŋaŋunde eru sakiŋaŋuŋ Taitusre jiŋoo miteŋ garu goboŋ, ŋoŋoji ore so ebi noŋ mimi so roboŋ. Nonji ŋoŋore botugo goku buŋo sosowo ŋajiboŋ, oi foriine akoŋ. Ore so ŋoŋore buŋo Taitusre jiŋo maio miku miteŋ garu goboŋ, buŋo oiji oŋuakoŋ fuŋneŋaŋuŋ botiŋgabi foriine fukeya.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Ŋoŋo sosowo nonde buŋo reŋgabi Taitusji wareko sombuŋaŋuŋke maneru gburugburu ŋabeme keporebi. Taitusji mosiŋaŋuŋ oi manesuku buŋo najime beufiineji ŋoŋore eru sogueme sanaŋgaru miteŋ ŋabeega.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nonji eeboboŋaŋuŋ sosowo manesuku oo soine ŋoŋore eru kobineke oŋu maneru sanaŋgaru jogbake gobemiŋ. Ore eru jerieego. Oŋu.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.