2 Coríntios 7
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NAA
1 O wombuŋ ogopune, Anutuji mama enoreinde buŋo oŋu kiperu noreko pega. Ore eru ya saki iirunoŋuŋ kebojigaga, noŋuŋ oi sosowo qomukukimiŋgo ore Kristo oŋga wosibeneŋ munaŋ qa noreiŋ. Anuture mi egu odurekimiŋ ore kokoinoŋuŋ maneru yameŋ kebeneŋ boposike nobeko gbagbataeŋine fuke forekimiŋ. Oŋu.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Niŋoji mo so mi ketoqototie etebeneŋ sibirigaya. More ya so qajaŋgabeŋ. Mo so eadu eteru jiŋobosoŋ etebeneŋ. Ore eru ŋoŋoji maŋ-ŋaŋunde mendi roru niŋo maŋ-ŋaŋunji kipe noberu goinebi.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Goineji botuŋaŋuŋgo gio baku sakigo rua buŋo oŋu miku minorebuŋyoŋ, nonji buŋo oi ŋoŋore buŋoŋaŋuŋ mitariku geoine bokirie ŋarebemiŋ ore eru so migo. Nonji buŋo iŋi mibe mane forebuŋ: Niŋoji maŋnoŋunde mendi roru ŋoŋo maŋnoŋunji kipe ŋabeegobeneŋ. Oŋu eru soine ŋoŋoke moko kiperu komekimiŋ eru moko sanaŋgaru gokimiŋ.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Maŋyokaine tomiri mamanesiŋne soguine ŋoŋore eru gogo. Ŋoŋore saki oi kokoine miteŋ gaego. Ŋoŋore eru bobomiriŋne soguine bofukego ore eru sisikoŋkoŋ fuŋne fuŋne maneru oo jibu mokemoke yobu jeriego.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Taitus baaru goboŋ ore miboŋ, buŋo oi jikigaru mibemiŋ. Masedonia prowinsgo waperu oo oŋuakoŋ maŋwomo bofukeiŋgo embimbiŋgaboŋ. Uro uro raboŋ, oo koŋkoŋ fuŋne fuŋne bofukeboŋ. Anuture jigo qaku goine yoŋoke kekepari eru ŋoŋore manebu maneru goboŋ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Oŋu goboŋyoŋ, Anutuji maŋwawaki ŋiŋigo kitiŋ nobeega, iŋoji Taitus wareya, oiji bobomiriŋ enareya.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Taitusji wareya, oiji akoŋ matayoŋ, Korint ŋoŋoji bobomiriŋ etebi iŋoji najime Anutuji oo oŋuakoŋ bobomiriŋ enareya. Ŋoŋore sundu iŋi najiya, “Ŋoŋoji noŋ ŋone nuniminde aŋi maneru gogobi. Beuŋaŋuŋ fofori mane nareku yobiŋ narebunde buŋo miku nonde tifene kitiŋgaku mikiminde jaueegobi.” Sundu oi najime maneru manjeri soguine yobu maneboŋ.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nonji maŋ-ŋaŋuŋ Biŋe buŋoji bapakareru quraŋ oi quraŋgabe oseru ŋoŋo-ŋaŋe mane sembeabuŋ, ore eru noŋ so nakene mane sembeago. Rone nakene mane sembeaboŋ, oi jibu damaŋ yoo yoore eru moke jeriego: Quraŋ buŋoneji maŋ-ŋaŋuŋ bosembeako beusembe ebuŋyoŋ, beusembe oiji kerisieru damaŋ pompoŋine yobu peku tariya. Fuŋneŋaŋuŋ oŋu ŋoneboŋ.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Damaŋ yoo ŋoŋo mane sembeabuŋ ore eru so jeriegoyoŋ, yoore eru jeriego: Ŋoŋo eeboboŋaŋunde eru mane sembeabi mimigaŋgaŋ beusembeŋaŋunji bapi ŋabeko maŋ-ŋaŋuŋ moke kerisieru poretiŋgabuŋ. Oi Anuture mire so fukeko maŋ-ŋaŋunji niŋore eru so sembeayayoŋ, fofori bapi ŋabeboŋ.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Agiburaŋnoŋunde eru mane sembeagobeneŋ ine, mimigaŋgaŋ beusembe oiji bapi nobeko maŋnoŋuŋ moke kerisieru poretiŋnekimiŋ. Poretiŋgakimiŋ, Anutuji oga nobeko Sombuŋgo ropekimiŋ. Moji maŋine kerisieru ore eru yakere so mane sembeaiŋ. Moreŋ ŋiŋigo goineji agiburaŋyaŋunde beusembe maneegobiyoŋ, Anutuji oi bokeiŋgo so weunimiŋ ine, iŋoji geoine bokirie yareme kome sanaŋine komenimiŋ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ŋoŋoji Anuture maŋ aŋire so beusembe bofukebi mimigaŋgaŋ ore fori oi maŋ-ŋaŋuŋgo fukeko qowiriebi, oi osoeru ŋoneru waragaru iŋi mibuŋ, “Noŋuŋ jeregougounoŋuŋ bokeru maŋnoŋuŋ qojugaru manjo paio pakereru fuŋnenoŋuŋ jijibuine osoeru botiŋgabeneŋ. Ŋiŋigo agiburaŋ ebuŋ, yoŋore maŋnoŋuŋ pakereme misombeŋyaŋuŋ eku miyarebeneŋ. Anuture mi egu odurekimiŋ ore popure yobugabeneŋ kokoinoŋuŋ manebeŋ. Polji wareru maŋnoŋuŋ kerisiebeneŋ ore fori ŋoneiŋ ore aŋi maneru gogobeneŋ. Maŋnoŋuŋ eebobo poretiŋ eiŋgo ore ruabeŋ eru moji kadi tiriya, oi botiŋgakimiŋ ore jaueru gobeŋ.” Oŋu mibi sagaiŋ. Damaŋ yoo kadi poretiŋ boyobegobi, oi nadubi ŋonego.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Ore eru moji botuŋaŋuŋgo sembeaya, oi akoŋ botiŋganimiŋ ore eru quraŋne so quraŋgaboŋ me mo oi bosembea teya, oi akoŋ bapi yabenimiŋ ore quraŋ oi so quraŋgaru ruaboŋ. Oi iŋi ore quraŋgaboŋ: Ŋoŋo Anuture jiŋo maio noke maŋmoakoŋ enimiŋ ore yameŋ keegobi, mosi oiji totogo fukeiŋ ore quraŋ oi quraŋgaboŋ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Nakene bobomiriŋne oi akoŋ so manegoyoŋ, Taitusre maŋ botuŋaŋuŋgo fiame ŋonebeneŋ oiji oŋuakoŋ maŋne kitiŋgako mokemoke yobu jerieego. Ŋoŋoji sosowo Taitus beufi etebuŋ ore jerieega, jeribari oiji oŋuakoŋ kitiŋ nuko ore eru mokemoke yobu jeriego.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Nonji ŋoŋore mosiŋaŋunde eru sakiŋaŋuŋ Taitusre jiŋoo miteŋ garu goboŋ, ŋoŋoji ore so ebi noŋ mimi so roboŋ. Nonji ŋoŋore botugo goku buŋo sosowo ŋajiboŋ, oi foriine akoŋ. Ore so ŋoŋore buŋo Taitusre jiŋo maio miku miteŋ garu goboŋ, buŋo oiji oŋuakoŋ fuŋneŋaŋuŋ botiŋgabi foriine fukeya.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ŋoŋo sosowo nonde buŋo reŋgabi Taitusji wareko sombuŋaŋuŋke maneru gburugburu ŋabeme keporebi. Taitusji mosiŋaŋuŋ oi manesuku buŋo najime beufiineji ŋoŋore eru sogueme sanaŋgaru miteŋ ŋabeega.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Nonji eeboboŋaŋuŋ sosowo manesuku oo soine ŋoŋore eru kobineke oŋu maneru sanaŋgaru jogbake gobemiŋ. Ore eru jerieego. Oŋu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.