Romanos 7
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Cande̱hé ndo̱ ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Sa̱ xíni̱ va̱ha ndó ley Moisés ta sa̱ xíni̱ ndó ña̱ cómí ley cuéntá sa̱há ña̱yivi nani tácú cuití va na.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Cúú á tátu̱hun tá na̱tanda̱ha̱ in ñáñáha̱ xi̱hi̱n in da̱ta̱a já quéa̱ cáchí ley cúú ñá ñájíhí da̱ a̱nda̱ ná xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ quivi da. Joo cáchí mé ley ña̱ tá sa̱ na̱xi̱hi̱ da̱ co̱ cúú ga̱ ñá ñájíhí da̱.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cuu tanda̱ha̱ tucu ñá xi̱hín inga ta̱a jáchi̱ co̱ sáhndá ga̱ mé ley chuun nu̱ ña̱. Ta co̱ cája ñá cua̱chi nu̱ Ndióxi̱ tá ná tanda̱ha̱ tucu ñá jáchi̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ va yíi̱ ña̱. Joo tá ná tanda̱ha̱ tucu ñá nani tácú yíi̱ ña̱ já quéa̱ cája ñá cua̱chi nu̱ Ndióxi̱.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Ta quia̱hva já ndóho ri ndóhó va ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Cúú á tátu̱hun na̱xi̱hi̱ ndó nu̱ ley Moisés ña̱ cán quéa̱ co̱ cómí ga̱ mé ley cuéntá sa̱ha̱ ndo̱. Ta viti núná nu̱ú Jesucristo cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱ ña̱ ná cacuu ndó cuéntá mé a̱ na̱nditacu tucu. Ta viti cuu caja í ña̱ va̱ha, ña̱ cúni̱ Ndióxi̱.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Tá cáma̱ni̱ candeé iní Jesucristo na̱caja í ndinuhu ña̱ núu ña̱ na̱sa̱cahvi iní caja í. Va̱tí sa̱ xíni̱ yó ña̱ cáchí mé ley joo na̱caja chága̱ yó cua̱chi ña̱ na̱cahvi iní caja í. Ña̱ cán quéa̱ na̱nditahan nu̱ yó quiví ná cu̱hu̱n í ndoho iní indayá, nduu.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Joo na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ja̱ni̱ yó nu̱ú ña̱ sáhndá ley Moisés ña̱ na̱sacomí cuéntá sa̱ha̱ yo̱. Ta viti núná nu̱ yó caja í ña̱ cúni̱ mé á jáchi̱ na̱ndijama ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ mí sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cómí ga̱ ley, ña̱ na̱ca̱hyí na̱ jihna cuéntá sa̱ha̱ yo̱ viti.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Á cúni̱ cachi ña̱ yóho ña̱ a̱ váha toho ley Moisés. U̱hu̱n. Ña̱ va̱ha cúú á jáchi̱ xi̱hín ña̱ cáha̱n mé ley cánda̱a̱ va̱ha iní ndá a̱ cúú cua̱chi. Já cáchí mé ley já: “A̱ ndiáva̱ toho ini ndó cacomí ndó ña̱ha cómí inga na”, cáchí a̱. Ña̱ cán quéa̱ cánda̱a̱ iní viti ña̱ a̱ váha toho tá ná caja i̱ já.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Tá ná a̱ cóo toho ley, nduu já quéa̱ a̱ cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ cúú cua̱chi. Ta co̱ó toho cua̱chi caja i̱ tá co̱ó ley, nduu. Joo viti cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ a̱ váha toho ndiáva̱ ini i̱ cacomí i̱ ña̱ha ñani táhan i̱ jáchi̱ cáchí ley a̱ cája i̱ ña̱. Ña̱ cán quéa̱ na̱ndi̱hvi cua̱chi ini i̱ ta na̱casáhá cáhvi ini i̱ ndaja caja i̱ cacomí i̱ ña̱ha inga na.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Tá cáma̱ni̱ canda̱a̱ ini i̱ ña̱ cáchí ley Moisés já na̱ca̱hán i̱ cúú u̱ da̱ va̱ha. Joo tá na̱tandaa qui̱vi̱ na̱ta̱cu̱ ini i̱ xi̱hín ña̱ cáchí ley Moisés a̱nda̱ jáví na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ ñúhu cua̱chi ini i̱ ta na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ cúú u̱ da̱ cája cua̱chi ta ndítahan nu̱ú i̱ cu̱hu̱n i̱ indayá sa̱há.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Tá ná cuu caja ña̱yivi tócó ndihi ña̱ cáchí ley Moisés já cu̱hu̱n na̱ coo na nu̱ íin Ndióxi̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Joo co̱ó na̱cuu caja i̱ ña̱ cáchí mé ley sa̱há ña̱ cán quéa̱ nditahan nu̱ú i̱ cu̱hu̱n i̱ indayá sa̱há.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Na̱jándahvi cua̱chi ye̱he̱ jáchi̱ na̱ca̱hán i̱ cuu cu̱hu̱n i̱ indiví sa̱há ña̱ cája i̱ ña̱ cáchí ley joo sa̱há ña̱ co̱ó na̱cuu xi̱nu̱ co̱o i̱ caja i̱ ña̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ cu̱hu̱n i̱ indayá.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Ta yi̱i̱ ndiva̱ha cúú ley Moisés. Ta yi̱i̱ ndiva̱ha cúú tu̱hun na̱sahnda Ndióxi̱ caja í. Ta cúú á ña̱ nda̱a̱ ta cúú á ña̱ va̱ha.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Ama ná jáque̱ta nuu ley ye̱he̱ ini indayá nani cúú á ña̱ va̱ha. U̱hu̱n. A̱ cúu cuití caja ley jáque̱ta nuu a ye̱he̱ ini indayá. Cua̱chi quéa̱ ndúcú chindahá ye̱he̱ cu̱hu̱n i̱ indayá. Na̱ñe̱he̱ íní cua̱chi cañehe a ye̱he̱ cu̱hu̱n i̱ indayá sa̱ha̱ ley. Xi̱hín ña̱ yóho cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ quini ndiva̱ha cúú cua̱chi ta va̱ha ndiva̱ha cúú mé ley.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ cúú ley cuéntá Ndióxi̱ joo ye̱he̱ cúú u̱ in da̱ cája cua̱chi ta cája i̱ ña̱ núu jáchi̱ mé cua̱chi cómí a̱ cuéntá sa̱há i̱.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Co̱ cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ cája i̱ jáchi̱ cúni̱ caja i̱ ña̱ va̱ha joo co̱ cája i̱ ña̱. Ña̱ cája i̱ quéa̱ mé ña̱ha ña̱ cándají i̱.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Tá cája i̱ cua̱chi ña̱ co̱ cúni̱ caja i̱ já cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ va̱ha cúú ley.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Mé a̱ nda̱a̱ co̱ cúni̱ caja i̱ cua̱chi joo cua̱chi ndáca̱a̱n ini i̱ cúú á ña̱ jáca̱ha̱n ye̱he̱ cája i̱ ña̱.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Sa̱ xíni̱ ña̱ co̱ ndeé yiquí cu̱ñu i̱ caja ña̱ va̱ha jáchi̱ co̱ó ña̱ va̱ha ndáca̱a̱n ini i̱. Va̱tí cúni̱ caja i̱ ña̱ va̱ha joo co̱ sáhan mé á caja i̱ ña̱.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Cúni̱ caja i̱ ña̱ va̱ha joo co̱ cája toho i̱ ña̱. Ña̱ cája i̱ cúú á ña̱ núu ña̱ co̱ cúni̱ caja i̱.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Caja i̱ ña̱ co̱ cúni̱ caja i̱ já cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ cua̱chi ndíca̱a̱n ini i̱ quéa̱ chíndahá nihni a ye̱he̱ cája i̱ ña̱ núu.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Cánde̱hé ndo̱ ña̱ yóho: Va̱tí cúni̱ caja i̱ ña̱ va̱ha joo cája i̱ ña̱ núu jáchi̱ ña̱ cán cuití va xínu̱ íní i̱ caja i̱.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Ja̱nda̱ ínima̱ i̱ xi̱nu̱ co̱o ña̱ cátóó i̱ caja i̱ ña̱ cáha̱n ley Ndióxi̱.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Joo ndáca̱a̱n inga ña̱ha ini i̱ ta cáni táhan mé ña̱ha cán xi̱hi̱n xíní túní i̱. Ta mé ña̱ha ndáca̱a̱n ini i̱ cúú á cua̱chi. Ta cándeé cua̱chi xi̱hín i̱ já sáhndá a̱ chuun nu̱ú i̱.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Ndáhví na̱há na̱cuu u̱. Yo cuu jáca̱cu ye̱he̱ ná a̱ cája ga̱ i̱ cua̱chi ña̱ cañehe ye̱he̱ cu̱hu̱n i̱ indayá.
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Ndíquia̱hva i̱ ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ jáchi̱ xi̱hín ña̱ na̱caja Jesucristo, xitoho í cuu jáca̱cu Ndióxi̱ ye̱he̱ já ná a̱ cája ga̱ i̱ cua̱chi. Ña̱ cán quéa̱ cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ ndítahan cája i̱ ña̱ sáhndá ley Ndióxi̱ joo cua̱chi ndíca̱a̱n ini i̱ sáhndá chuun nu̱ú i̱.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.