Romanos 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Ta ndá sa̱ha̱ na̱cachi Ndióxi̱ sa̱há Abraham, tásáhnu jícó yo̱ ña̱ na̱nduu da ta̱a nda̱a̱ nu̱ mé á.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Co̱ cúú á sa̱há ña̱ na̱caja da ña̱ na̱nduu da ta̱a nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ já ná a̱ cája cáhnu da mé dá. Ta co̱ó toho ña̱ha ña̱ cuu caja cáhnu da mé dá sa̱ha̱.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Jáchi̱ já cáchí tu̱hun Ndióxi̱: “Na̱candeé ini Abraham Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nduu nda̱a̱ da̱ nu̱ mé á”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ta viti ná caja í cuéntá cája chúun in da̱ta̱a. Ta tá na̱ndihi cháhvi na nu̱ dá ta mé jiu̱hún cán co̱ cúú á ña̱ jásá na̱ nu̱ dá. Cháhvi na nu̱ dá jáchi̱ cáni a nu̱ dá quehe da ña̱ sa̱há chuun na̱caja da.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Jáchi̱ a̱ cúu ndaja nda̱a̱ ña̱yivi mé ná nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cája na. Tá ná candeé ini ña̱yivi Jesús, mé a̱ na̱cha̱hvi sa̱há cua̱chí a̱nda̱ jáví ndaja Ndióxi̱ na̱ ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ta quia̱hva já na̱ca̱ha̱n rey David sa̱há ña̱ yóho tá na̱cachi da ña̱ ta̱hví na̱há na̱cuu da̱ ndája nda̱a̱ Ndióxi̱ va̱tí co̱ó na̱caja da ña̱ha ña̱ ná cuu ndaja nda̱a̱ da̱ mé dá nu̱ Ndióxi̱.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Já na̱cachi David já:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Ta ta̱hví na̱há na̱cuu ña̱yivi tá co̱ó na̱quehe Ndióxi̱ cuéntá sa̱há cua̱chi na̱caja na, na̱cachi David sa̱nahá ndiva̱ha.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Á ta̱hví na̱há na̱cuu na̱ na̱chica̱a̱n marca yiquí cu̱ñu cuití va. U̱hu̱n. Jáchi̱ ndúu nda̱a̱ ña̱yivi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cándeé ini na mé á ta co̱ cúú á sa̱há ña̱ na̱chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu á co̱ó a̱. Ta sa̱ xíni̱ yó ña̱ na̱cachi Ndióxi̱ ña̱ na̱nduu Abraham ta̱a nda̱a̱ nu̱ mé á sa̱há ña̱ na̱candeé ini da mé á.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Á na̱cachi Ndióxi̱ ña̱ cúú Abraham ta̱a nda̱a̱ nu̱ mé á tá cáma̱ní chica̱a̱n da̱ marca yiquí cu̱ñu da á tá na̱ndihi na̱chica̱a̱n da̱ marca yiquí cu̱ñu da. Na̱cachi a já xi̱hi̱n dá tá cáma̱ní chica̱a̱n dá marca yiquí cu̱ñu da.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Jihna ñúhú na̱candeé ini Abraham Ndióxi̱ a̱nda̱ jáví na̱cachi a ña̱ cúú Abraham ta̱a nda̱a̱ nu̱ á. Tá na̱ndihi já na̱chica̱a̱n da̱ in marca yiquí cu̱ñu da já náha̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ na̱nduu da ta̱a nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ jáchi̱ na̱candeé ini da mé á. Xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ Abraham na̱nduu da tátu̱hun tátá tócó ndihi ña̱yivi, na̱ candeé ini Ndióxi̱ va̱tí co̱ó na̱chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu na. Ta va̱tí co̱ó na̱chica̱a̱n na̱ mé marca yóho yiquí cu̱ñu na joo cúú ná ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ta quia̱hva já na̱nduu Abraham tátá na̱ íin mé marca yiquí cu̱ñu. Ta a̱ ju̱ú sa̱há mé marca yóho cuití va jáchi̱ na̱nduu da tátá na̱ sa̱há ña̱ cándeé cáhnu ini na Ndióxi̱ tá quia̱hva na̱candeé ini Abraham mé á tá cáma̱ní chica̱a̱n da̱ marca yiquí cu̱ñu da.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Sa̱nahá ndiva̱ha na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ Abraham xi̱hín nu̱ú na̱ na̱quixi chi̱chi da. Na̱cachi Ndióxi̱ ña̱ tandaa qui̱ví ñe̱he̱ táhvi̱ ná ña̱ ná nduu ñuyíví ña̱ha mé ná. Co̱ó na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ Abraham sa̱há ña̱ na̱caja da ña̱ sáhndá ley Moisés. Na̱sa̱ha̱n mé á tu̱hun a nu̱ dá sa̱há ña̱ na̱candeé ini da mé á ta já na̱nduu nda̱a̱ da̱ nu̱ Ndióxi̱.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Joo tá mé a̱ nda̱a̱ na̱ na̱sacu va̱ha ley cúú na̱ ñe̱he̱ táhvi̱ cu̱hu̱n indiví já quéa̱ co̱ó chuun cándeé iní Ndióxi̱, dá já. Jáchi̱ xi̱hín ña̱ yóho jándacoo núu í tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ yo̱ ña̱ caja mé á xo̱ho̱.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ndítahan nu̱ Ndióxi̱ jándoho a ini ña̱yivi tá co̱ cája na ña̱ sáhndá ley Moisés. Joo tá co̱ó toho mé ley já quéa̱ co̱ó toho cua̱chi ña̱yivi nu̱ ley.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ Abraham sa̱há ña̱ na̱candeé ini da mé á. Ta sáhan mé á tu̱hun a nu̱ yo̱ tá cándeé iní mé á. Co̱ó a̱ cája toho a á cája í ña̱ sáhndá ley Moisés á co̱ cája toho í ña̱ jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ ndiquehé ña̱ va̱ha sáhan Ndióxi̱ nu̱ yo̱ tá cándeé iní mé á tátu̱hun na̱candeé ini Abraham mé á. Ta cúú á tátu̱hun na̱nduu Abraham tátá tócó ndihi na̱ cándeé ini Ndióxi̱.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Já cáchí Ndióxi̱ já xi̱hín Abraham: “Na̱caja i̱ ña̱ ná nduu mún tátá ña̱yivi ndúu cua̱há nación”, já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ sa̱nahá. Mé Abraham cúú dá tátu̱hun tátá ndihí nu̱ Ndióxi̱. Na̱candeé ini da Ndióxi̱, mé á cuu jánditacu tucu ndi̱i ta xi̱hín tu̱hun cáha̱n mé á cája ña̱ ná coo ña̱ co̱ó na̱sahi̱in jihna.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Va̱tí co̱ó na̱xi̱nu̱ nu̱ú tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ Abraham joo na̱candeé tá na̱candeé ini da Ndióxi̱ ta na̱sandati da jáxi̱nu̱ co̱o mé á tu̱hun a. Já na̱nduu da chi̱chi nu̱ú na̱quixi cua̱há ña̱yivi, na̱ ndúu cua̱há nación. Já na̱ya̱ha jáchi̱ já na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá sa̱nahá: “Ndicua̱há ndiva̱ha ña̱yivi quixi chi̱chún”, na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ta na̱candeé ini Abraham Ndióxi̱ ña̱ cacu ja̱hyi da va̱tí sa̱ na̱cayati qui̱vi̱ xi̱nu̱ da̱ in ciento cui̱a̱ ta va̱tí sa̱ cánda̱a̱ cáxí ini da ña̱ ja̱lóho cuití va qui̱ví catacu da ñuyíví yóho xi̱hi̱n Sara, ñájíhí da̱. Ta sa̱ cánda̱a̱ ini da ña̱ a̱ cu̱ú ga̱ ca̱cu ja̱hyi ná joo na̱candeé ini da Ndióxi̱.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ta co̱ó na̱cavitá ini da ta co̱ó na̱ndicani i̱vi̱ jo̱ho ini da sa̱há tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ dá. Joo na̱nduu ndeé chága̱ ví ini da já ná candeé cáhnu chága̱ ví ini da Ndióxi̱ ta na̱caja cáhnu da mé á.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Já na̱xi̱nu̱ ini da ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí íin ndée̱ Ndióxi̱ ná jáxi̱nu̱ a̱ tu̱hun sáhan nu̱ú ña̱yivi.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Na̱candeé ini Abraham Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a ña̱ na̱nduu da ta̱a nda̱a̱ nu̱ mé á.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ta tá cáchí tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ na̱nduu Abraham ta̱a nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱candeé ini da mé á já quéa̱ co̱ó na̱ca̱hyi̱ ña̱ yóho sa̱há Abraham cuití va.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Na̱ca̱hyi̱ ri a sa̱ha̱ mí jáchi̱ tá ná candeé iní Ndióxi̱, mé á na̱jánditacu Jesús, xitoho í tañu ndi̱i já quéa̱ ndiquehe Ndióxi̱ mí ta ndaja mé á mí ña̱ ná nduú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ta na̱ndiquia̱hva na Jesús ña̱ ná qui̱vi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱ sa̱há cua̱chí. Ta tá na̱ndihi na̱nditacu tucu a ña̱ ná nduú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.