Romanos 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs BKJ
1 Ta ndá sa̱ha̱ na̱cachi Ndióxi̱ sa̱há Abraham, tásáhnu jícó yo̱ ña̱ na̱nduu da ta̱a nda̱a̱ nu̱ mé á.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Co̱ cúú á sa̱há ña̱ na̱caja da ña̱ na̱nduu da ta̱a nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ já ná a̱ cája cáhnu da mé dá. Ta co̱ó toho ña̱ha ña̱ cuu caja cáhnu da mé dá sa̱ha̱.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Jáchi̱ já cáchí tu̱hun Ndióxi̱: “Na̱candeé ini Abraham Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nduu nda̱a̱ da̱ nu̱ mé á”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ta viti ná caja í cuéntá cája chúun in da̱ta̱a. Ta tá na̱ndihi cháhvi na nu̱ dá ta mé jiu̱hún cán co̱ cúú á ña̱ jásá na̱ nu̱ dá. Cháhvi na nu̱ dá jáchi̱ cáni a nu̱ dá quehe da ña̱ sa̱há chuun na̱caja da.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Jáchi̱ a̱ cúu ndaja nda̱a̱ ña̱yivi mé ná nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cája na. Tá ná candeé ini ña̱yivi Jesús, mé a̱ na̱cha̱hvi sa̱há cua̱chí a̱nda̱ jáví ndaja Ndióxi̱ na̱ ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Ta quia̱hva já na̱ca̱ha̱n rey David sa̱há ña̱ yóho tá na̱cachi da ña̱ ta̱hví na̱há na̱cuu da̱ ndája nda̱a̱ Ndióxi̱ va̱tí co̱ó na̱caja da ña̱ha ña̱ ná cuu ndaja nda̱a̱ da̱ mé dá nu̱ Ndióxi̱.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Já na̱cachi David já:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ta ta̱hví na̱há na̱cuu ña̱yivi tá co̱ó na̱quehe Ndióxi̱ cuéntá sa̱há cua̱chi na̱caja na, na̱cachi David sa̱nahá ndiva̱ha.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Á ta̱hví na̱há na̱cuu na̱ na̱chica̱a̱n marca yiquí cu̱ñu cuití va. U̱hu̱n. Jáchi̱ ndúu nda̱a̱ ña̱yivi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cándeé ini na mé á ta co̱ cúú á sa̱há ña̱ na̱chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu á co̱ó a̱. Ta sa̱ xíni̱ yó ña̱ na̱cachi Ndióxi̱ ña̱ na̱nduu Abraham ta̱a nda̱a̱ nu̱ mé á sa̱há ña̱ na̱candeé ini da mé á.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Á na̱cachi Ndióxi̱ ña̱ cúú Abraham ta̱a nda̱a̱ nu̱ mé á tá cáma̱ní chica̱a̱n da̱ marca yiquí cu̱ñu da á tá na̱ndihi na̱chica̱a̱n da̱ marca yiquí cu̱ñu da. Na̱cachi a já xi̱hi̱n dá tá cáma̱ní chica̱a̱n dá marca yiquí cu̱ñu da.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Jihna ñúhú na̱candeé ini Abraham Ndióxi̱ a̱nda̱ jáví na̱cachi a ña̱ cúú Abraham ta̱a nda̱a̱ nu̱ á. Tá na̱ndihi já na̱chica̱a̱n da̱ in marca yiquí cu̱ñu da já náha̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ na̱nduu da ta̱a nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ jáchi̱ na̱candeé ini da mé á. Xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ Abraham na̱nduu da tátu̱hun tátá tócó ndihi ña̱yivi, na̱ candeé ini Ndióxi̱ va̱tí co̱ó na̱chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu na. Ta va̱tí co̱ó na̱chica̱a̱n na̱ mé marca yóho yiquí cu̱ñu na joo cúú ná ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Ta quia̱hva já na̱nduu Abraham tátá na̱ íin mé marca yiquí cu̱ñu. Ta a̱ ju̱ú sa̱há mé marca yóho cuití va jáchi̱ na̱nduu da tátá na̱ sa̱há ña̱ cándeé cáhnu ini na Ndióxi̱ tá quia̱hva na̱candeé ini Abraham mé á tá cáma̱ní chica̱a̱n da̱ marca yiquí cu̱ñu da.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Sa̱nahá ndiva̱ha na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ Abraham xi̱hín nu̱ú na̱ na̱quixi chi̱chi da. Na̱cachi Ndióxi̱ ña̱ tandaa qui̱ví ñe̱he̱ táhvi̱ ná ña̱ ná nduu ñuyíví ña̱ha mé ná. Co̱ó na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ Abraham sa̱há ña̱ na̱caja da ña̱ sáhndá ley Moisés. Na̱sa̱ha̱n mé á tu̱hun a nu̱ dá sa̱há ña̱ na̱candeé ini da mé á ta já na̱nduu nda̱a̱ da̱ nu̱ Ndióxi̱.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Joo tá mé a̱ nda̱a̱ na̱ na̱sacu va̱ha ley cúú na̱ ñe̱he̱ táhvi̱ cu̱hu̱n indiví já quéa̱ co̱ó chuun cándeé iní Ndióxi̱, dá já. Jáchi̱ xi̱hín ña̱ yóho jándacoo núu í tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ yo̱ ña̱ caja mé á xo̱ho̱.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Ndítahan nu̱ Ndióxi̱ jándoho a ini ña̱yivi tá co̱ cája na ña̱ sáhndá ley Moisés. Joo tá co̱ó toho mé ley já quéa̱ co̱ó toho cua̱chi ña̱yivi nu̱ ley.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ Abraham sa̱há ña̱ na̱candeé ini da mé á. Ta sáhan mé á tu̱hun a nu̱ yo̱ tá cándeé iní mé á. Co̱ó a̱ cája toho a á cája í ña̱ sáhndá ley Moisés á co̱ cája toho í ña̱ jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ ndiquehé ña̱ va̱ha sáhan Ndióxi̱ nu̱ yo̱ tá cándeé iní mé á tátu̱hun na̱candeé ini Abraham mé á. Ta cúú á tátu̱hun na̱nduu Abraham tátá tócó ndihi na̱ cándeé ini Ndióxi̱.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Já cáchí Ndióxi̱ já xi̱hín Abraham: “Na̱caja i̱ ña̱ ná nduu mún tátá ña̱yivi ndúu cua̱há nación”, já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ sa̱nahá. Mé Abraham cúú dá tátu̱hun tátá ndihí nu̱ Ndióxi̱. Na̱candeé ini da Ndióxi̱, mé á cuu jánditacu tucu ndi̱i ta xi̱hín tu̱hun cáha̱n mé á cája ña̱ ná coo ña̱ co̱ó na̱sahi̱in jihna.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Va̱tí co̱ó na̱xi̱nu̱ nu̱ú tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ Abraham joo na̱candeé tá na̱candeé ini da Ndióxi̱ ta na̱sandati da jáxi̱nu̱ co̱o mé á tu̱hun a. Já na̱nduu da chi̱chi nu̱ú na̱quixi cua̱há ña̱yivi, na̱ ndúu cua̱há nación. Já na̱ya̱ha jáchi̱ já na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá sa̱nahá: “Ndicua̱há ndiva̱ha ña̱yivi quixi chi̱chún”, na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Ta na̱candeé ini Abraham Ndióxi̱ ña̱ cacu ja̱hyi da va̱tí sa̱ na̱cayati qui̱vi̱ xi̱nu̱ da̱ in ciento cui̱a̱ ta va̱tí sa̱ cánda̱a̱ cáxí ini da ña̱ ja̱lóho cuití va qui̱ví catacu da ñuyíví yóho xi̱hi̱n Sara, ñájíhí da̱. Ta sa̱ cánda̱a̱ ini da ña̱ a̱ cu̱ú ga̱ ca̱cu ja̱hyi ná joo na̱candeé ini da Ndióxi̱.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Ta co̱ó na̱cavitá ini da ta co̱ó na̱ndicani i̱vi̱ jo̱ho ini da sa̱há tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ dá. Joo na̱nduu ndeé chága̱ ví ini da já ná candeé cáhnu chága̱ ví ini da Ndióxi̱ ta na̱caja cáhnu da mé á.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Já na̱xi̱nu̱ ini da ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí íin ndée̱ Ndióxi̱ ná jáxi̱nu̱ a̱ tu̱hun sáhan nu̱ú ña̱yivi.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Na̱candeé ini Abraham Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a ña̱ na̱nduu da ta̱a nda̱a̱ nu̱ mé á.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ta tá cáchí tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ na̱nduu Abraham ta̱a nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱candeé ini da mé á já quéa̱ co̱ó na̱ca̱hyi̱ ña̱ yóho sa̱há Abraham cuití va.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Na̱ca̱hyi̱ ri a sa̱ha̱ mí jáchi̱ tá ná candeé iní Ndióxi̱, mé á na̱jánditacu Jesús, xitoho í tañu ndi̱i já quéa̱ ndiquehe Ndióxi̱ mí ta ndaja mé á mí ña̱ ná nduú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Ta na̱ndiquia̱hva na Jesús ña̱ ná qui̱vi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱ sa̱há cua̱chí. Ta tá na̱ndihi na̱nditacu tucu a ña̱ ná nduú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.