Mateus 26
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n Jesús tócó ndihi ña̱ yóho xi̱hín ña̱yivi cán já na̱cachi a xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já:
1 — ausente —
2 —Sa̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ ti̱xi i̱vi̱ qui̱vi̱ coo vicó pascua ta já ndiquia̱hva na ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ndahá na̱ cata caa ye̱he̱ ndi̱ca crúxu̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 A̱nda̱ já na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu na̱ndique táhan na yéhé Caifás, da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Ta na̱jándique táhan tu̱hun na ndá quia̱hva caja na tiin je̱hé na̱ Jesús ña̱ ná cahní ñahá na̱.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Ta ndaja coo íin Jesús ñuu Betania vehe Simón, da̱ cáha̱n na̱ xi̱hi̱n: ta̱a na̱ndoho cue̱he̱ táhyi̱.
6 — ausente —
7 Já na̱xi̱nu̱ in ñáñáha̱ nu̱ á ta cáñee in yúyú ña̱ alabastro ndáha̱ ña̱. Ta ini mé yúyú cán ñúhu perfume, dó ya̱hvi ndiva̱ha. Ta já na̱xi̱nu̱ ñá na̱jácu̱yu ñá do̱ ji̱ni̱ Jesús nani íin coo a nu̱ mesa cán.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ xójo̱ ini na já cáchí na̱ já:
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Jáchi̱ cuu ji̱có yó do̱ ta já quehé cua̱há jiu̱hún sa̱ha̱ do̱, nduu ta já cuu jasá yo̱ jiu̱hún cán nu̱ú na̱ nda̱hví —na̱cachi na̱ cán.
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Ta na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Jáchi̱ na̱ nda̱hví níí tiempo canduu na tañu ndó joo ye̱he̱ a̱ cóo tuun toho i̱ xi̱hi̱n ndo̱.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Jáchi̱ tá na̱jácu̱yu ñá perfume yiquí cu̱ñu i̱ já na̱caja tia̱hva ñá ye̱he̱ ná coo tia̱hva vi̱ tá ná casa̱a̱ qui̱ví ndu̱xu̱.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ níí cúú ñuyíví nu̱ú caca nuu ña̱yivi ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱há i̱ ndicani na ña̱ na̱caja ñá yóho xi̱hín i̱ já ndicu̱hu̱n ini na sa̱ha̱ ña̱ —na̱cachi a.
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Ta ndaja coo in táhan da̱ u̱xu̱ i̱vi̱ xíca tuun xi̱hín Jesús, da̱ naní Judas Iscariote na̱sa̱ha̱n da̱ ca̱ha̱n da̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱.
14 — ausente —
15 Ta já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Ta sa̱ mé nani já na̱casáhá Judas ndúcú da̱ ndaja cuu caja da ndiquia̱hva da Jesús ndáha̱ ná.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Mé qui̱ví nu̱ú víco̱ xíxi na pan, ña̱ co̱ quée yusá na̱xa̱a̱ xi̱hi̱n cán já na̱xi̱nu̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán nu̱ á. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
17 — ausente —
18 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Já na̱quee na̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ na̱caja na tá íin na̱sahnda Jesús nu̱ ná ta cán na̱caja ndíví na̱ ña̱ cajíni na vicó pascua.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Ta ndaja coo tá na̱cuaá já na̱saco̱o Jesús nu̱ mesa xi̱hín ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Ta nani xíjíni na já na̱casáhá cáchí a̱ já:
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ cán cácuéha̱ ndiva̱ha ini na já na̱casáhá tá in tá in na ndáca̱ tu̱hún na̱ Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Ye̱he̱ cúú da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta ndítahan nu̱ú i̱ quivi i̱ tá íin cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Joo ndáhví na̱há na̱cuu da̱ ji̱có túhún ye̱he̱. Ja̱nda̱ va̱ha chága̱ ná a̱ cácu da, nduu —na̱cachi Jesús.
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Judas, mé da̱ ji̱có túhún ñahá cán já na̱cachi da já xi̱hín Jesús:
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Ta nani xíxi na ndúu na na̱tiin Jesús pan já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Tá na̱ndihi já na̱sahnda java ña̱ ta na̱ndicahnda ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
26 — ausente —
27 Tá na̱ndihi já na̱tiin a in vaso nu̱ ñúhu tó uva já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ já na̱cachi a já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já:
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Jáchi̱ dó yóho cúú dó tátu̱hun ni̱í i̱, dó cui̱ta sa̱há cua̱há ña̱yivi já ná ndoo cua̱chi na. Tá ná cui̱ta ni̱í i̱ já canda̱a̱ ini ndó ña̱ na̱jáxi̱nu̱ co̱o Ndióxi̱ tu̱hun a na̱sa̱ha̱n sa̱nahá.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ a̱ cóho ga̱ i̱ tó uva ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví coho tucu u̱ inga dó va̱ha chága̱ xi̱hi̱n ndo̱ tá ná xi̱nu̱ qui̱ví cacomí Ndióxi̱, tátá i̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi a.
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Ta tá na̱ndihi na̱xita na in canto já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ yúcu̱ yitó olivo.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Ta já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Joo tá sa̱ ná nditacu tucu u̱ já cu̱hu̱n jihna ñúhú ye̱he̱ estado Galilea a̱nda̱ já cu̱hu̱n mé ndó —na̱cachi Jesús.
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro tu̱hun nu̱ á já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 A̱nda̱ já na̱cachi tucu da já:
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán in nu̱ú naní a̱ Getsemaní. Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Ta ndáca Pedro xi̱hi̱n ndíví da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo cua̱ha̱n xi̱hi̱n á. Ta já na̱casáhá cácuéha̱ ndiva̱ha ini a ta a̱ ju̱ú quia̱hva táhvi̱ ini a.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 A̱nda̱ já na̱cachi a já:
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ta já na̱quee mé á na̱sa̱ha̱n loho chága̱ chí nu̱u̱ já na̱caxítí a̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ taan nu̱ ñúhu̱. Ta já cáchí a̱ já:
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Tá na̱ndihi já na̱ndicó co̱o a nu̱ú na̱jándacoo a na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ta já na̱ndiñe̱he̱ á na̱ quíji̱ na̱ ndúu na. A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n Pedro:
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Xíní ñúhú coo tia̱hva ndó ta ca̱ca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ já ná a̱ cóto ndojó rí quini ndo̱hó. Jáchi̱ ínima̱ ña̱yivi cúni̱ a̱ ndinducú a̱ Ndióxi̱ joo yiquí cu̱ñu na co̱ íin tia̱hva caja ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús.
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 A̱nda̱ já na̱quee tucu Jesús táhndá i̱vi̱ cua̱ha̱n tucu a ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ já cáchí a̱ já:
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Tá na̱ndihi já na̱ndicó co̱o tucu a nu̱ ndúu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ta na̱ndiñe̱he̱ á na̱ quíji̱ tucu na ndúu na jáchi̱ na̱quehe a̱ ma̱hnú na̱.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Já na̱quee tucu a na̱sa̱ha̱n xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ táhndá u̱ni̱ ta sa̱ mé tu̱hun cán na̱ca̱ha̱n tucu a.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 A̱nda̱ já na̱quixi tucu a nu̱ ndúu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Cuáhán ndacoo ndó ná co̱ho̱. Jáchi̱ sa̱ va̱xi da̱ ji̱có túhún ye̱he̱ —cáchí a̱.
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Ta nani cáha̱n yi̱i̱ va Jesús já na̱xi̱nu̱ Judas, da̱ cúú in táhan u̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Ta ndáca da cua̱há ña̱yivi, ñéhe na machítí xi̱hi̱n yíto̱ viti. Ta na̱ cán cúú ná na̱ na̱quixi cuéntá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hi̱n cuéntá na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Ta mé Judas, da̱ ndiquia̱hva ñahá cán sa̱ na̱cando̱o da xi̱hín na̱ cán ña̱ tatí yúhu̱ dá sa̱jóho Jesús jáchi̱ na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Chí i̱vi̱ la̱á na̱cativi da nu̱ Jesús já na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ dá xi̱hi̱n á ta já na̱tatí yúhu̱ dá sa̱jóho mé á.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Joo in táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán, na̱tavá da̱ machítí da̱ ta já na̱chitúhu̱n da̱ in jo̱ho da̱ cúú mozo nu̱ú da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Á co̱ cánda̱a̱ inún ña̱ cuu ca̱ca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱, tátá i̱ ña̱ ná chindahá mé á cua̱ha̱ ndiva̱ha táto̱ mé á ña̱ ná chindeé na̱ ye̱he̱.
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Cuu caja i̱ ña̱ joo xíní ñúhú ya̱ha tá ya̱ha ña̱ na̱ca̱hyi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ ndoho i̱ —cáchí Jesús.
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Ta já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ na̱xi̱nu̱ tiin ñahá cán:
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Joo tócó ndihi ña̱ yóho yáha ña̱ já ná xi̱nu̱ co̱o ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱há i̱ ini tu̱hun Ndióxi̱ sa̱nahá —cáchí a̱.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Tá na̱tiin na̱ cán Jesús já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ nu̱ú Caifás, da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱. Ta cán sa̱ na̱nditútú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés ndúu na xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Joo ndaja coo na̱sa̱ndi̱co̱ xícá Pedro Jesús a̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ da̱ yéhé vehe da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán. Ta já na̱ndi̱hvi da na̱saco̱o da nu̱ ndúu soldado cán sánde̱hé da̱ ndá quéa̱ caja na xi̱hín Jesús.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Ta na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel na̱taca na cán ndúcú na̱ cua̱chi jácojo na ja̱tá Jesús já ná cuu cahní ñahá na̱.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Joo co̱ó na̱ñe̱he̱ ná cua̱chi jíquí ña̱ cuu chinúu na ja̱ta̱ mé á va̱tí na̱xi̱nu̱ co̱o cua̱há na̱ na̱ca̱ha̱n ña̱ tu̱hún sa̱há. A̱nda̱ jáví na̱xi̱nu̱ co̱o i̱vi̱ ga̱ da̱ cáha̱n ña̱ tu̱hún sa̱há.
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 Já na̱cachi da já:
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán já cáchí da̱ já xi̱hín Jesús:
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Joo ni in tu̱hun co̱ó na̱nducú ñehe Jesús nu̱ dá. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán já xi̱hi̱n á:
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já:
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Tá na̱xini jo̱ho da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán ña̱ yóho já na̱ndatá da̱ jáhma̱ dá ña̱ ná canda̱a̱ ini ña̱yivi ña̱ xójo̱ ini da. Ta já na̱cachi da já:
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Ta ndaja xíní ndó caja í xi̱hi̱n dá viti —na̱cachi da.
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Ta já na̱casáhá na̱ xíhnu ndaa na tóji̱í na̱ nu̱ á. Ta na̱casáhá túxú na̱ yi̱quí a̱. Ta java na cáni ja̱hndá nu̱u̱ á.
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 Ta já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Ta ndaja coo íin coo Pedro yuhú yéhé da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán. Já na̱cativi in ñáñáha̱, ñá cája chúun mé vehe cán. Já na̱casáhá cáchí ña̱ já xi̱hi̱n dá:
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Joo ndaja coo na̱chije̱hé tu̱hun Pedro nu̱ ndíhi na̱ cán ña̱ xíni̱ da̱ Jesús. Já cáchí da̱ já:
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Ta tá sa̱ na̱queta da yéhé cán já na̱xini inga ñáñáha̱ da̱ já na̱casáhá cáchí ña̱ já xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ ndúu cán:
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Ta já na̱casáhá tucu Pedro chíje̱hé tu̱hun da ña̱ xíni̱ da̱ Jesús ta na̱tavá da̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ já cáchí da̱ já:
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Chá va na̱ya̱ha ña̱ yóho ta na̱cayati java na̱ ndúu cán nu̱ Pedro. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 A̱nda̱ já na̱casáhá Pedro cána̱há da̱ ta na̱tavá da̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ ña̱ co̱ xíni̱ da̱ Jesús. Já cáchí da̱ já:
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 A̱nda̱ já na̱ndicu̱hu̱n ini Pedro ña̱ na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n dá tá na̱cachi a xi̱hi̱n dá: “Tá cáma̱ní cana chéle sa̱ chíje̱hé tu̱hún ña̱ xínu̱n ye̱he̱ u̱ni̱ tañu.” A̱nda̱ já na̱queta da ja̱ta̱ véhe ta a̱ ju̱ú quia̱hva sácu da jáchi̱ cácuéha̱ ndiva̱ha ini da.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.