Mateus 26
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n Jesús tócó ndihi ña̱ yóho xi̱hín ña̱yivi cán já na̱cachi a xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 —Sa̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ ti̱xi i̱vi̱ qui̱vi̱ coo vicó pascua ta já ndiquia̱hva na ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ndahá na̱ cata caa ye̱he̱ ndi̱ca crúxu̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 A̱nda̱ já na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu na̱ndique táhan na yéhé Caifás, da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Ta na̱jándique táhan tu̱hun na ndá quia̱hva caja na tiin je̱hé na̱ Jesús ña̱ ná cahní ñahá na̱.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Ta ndaja coo íin Jesús ñuu Betania vehe Simón, da̱ cáha̱n na̱ xi̱hi̱n: ta̱a na̱ndoho cue̱he̱ táhyi̱.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Já na̱xi̱nu̱ in ñáñáha̱ nu̱ á ta cáñee in yúyú ña̱ alabastro ndáha̱ ña̱. Ta ini mé yúyú cán ñúhu perfume, dó ya̱hvi ndiva̱ha. Ta já na̱xi̱nu̱ ñá na̱jácu̱yu ñá do̱ ji̱ni̱ Jesús nani íin coo a nu̱ mesa cán.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ xójo̱ ini na já cáchí na̱ já:
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Jáchi̱ cuu ji̱có yó do̱ ta já quehé cua̱há jiu̱hún sa̱ha̱ do̱, nduu ta já cuu jasá yo̱ jiu̱hún cán nu̱ú na̱ nda̱hví —na̱cachi na̱ cán.
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Ta na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Jáchi̱ na̱ nda̱hví níí tiempo canduu na tañu ndó joo ye̱he̱ a̱ cóo tuun toho i̱ xi̱hi̱n ndo̱.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Jáchi̱ tá na̱jácu̱yu ñá perfume yiquí cu̱ñu i̱ já na̱caja tia̱hva ñá ye̱he̱ ná coo tia̱hva vi̱ tá ná casa̱a̱ qui̱ví ndu̱xu̱.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ níí cúú ñuyíví nu̱ú caca nuu ña̱yivi ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱há i̱ ndicani na ña̱ na̱caja ñá yóho xi̱hín i̱ já ndicu̱hu̱n ini na sa̱ha̱ ña̱ —na̱cachi a.
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Ta ndaja coo in táhan da̱ u̱xu̱ i̱vi̱ xíca tuun xi̱hín Jesús, da̱ naní Judas Iscariote na̱sa̱ha̱n da̱ ca̱ha̱n da̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱.
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 Ta já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Ta sa̱ mé nani já na̱casáhá Judas ndúcú da̱ ndaja cuu caja da ndiquia̱hva da Jesús ndáha̱ ná.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Mé qui̱ví nu̱ú víco̱ xíxi na pan, ña̱ co̱ quée yusá na̱xa̱a̱ xi̱hi̱n cán já na̱xi̱nu̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán nu̱ á. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Já na̱quee na̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ na̱caja na tá íin na̱sahnda Jesús nu̱ ná ta cán na̱caja ndíví na̱ ña̱ cajíni na vicó pascua.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Ta ndaja coo tá na̱cuaá já na̱saco̱o Jesús nu̱ mesa xi̱hín ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Ta nani xíjíni na já na̱casáhá cáchí a̱ já:
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ cán cácuéha̱ ndiva̱ha ini na já na̱casáhá tá in tá in na ndáca̱ tu̱hún na̱ Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Ye̱he̱ cúú da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta ndítahan nu̱ú i̱ quivi i̱ tá íin cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Joo ndáhví na̱há na̱cuu da̱ ji̱có túhún ye̱he̱. Ja̱nda̱ va̱ha chága̱ ná a̱ cácu da, nduu —na̱cachi Jesús.
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Judas, mé da̱ ji̱có túhún ñahá cán já na̱cachi da já xi̱hín Jesús:
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Ta nani xíxi na ndúu na na̱tiin Jesús pan já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Tá na̱ndihi já na̱sahnda java ña̱ ta na̱ndicahnda ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Tá na̱ndihi já na̱tiin a in vaso nu̱ ñúhu tó uva já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ já na̱cachi a já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já:
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 Jáchi̱ dó yóho cúú dó tátu̱hun ni̱í i̱, dó cui̱ta sa̱há cua̱há ña̱yivi já ná ndoo cua̱chi na. Tá ná cui̱ta ni̱í i̱ já canda̱a̱ ini ndó ña̱ na̱jáxi̱nu̱ co̱o Ndióxi̱ tu̱hun a na̱sa̱ha̱n sa̱nahá.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ a̱ cóho ga̱ i̱ tó uva ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví coho tucu u̱ inga dó va̱ha chága̱ xi̱hi̱n ndo̱ tá ná xi̱nu̱ qui̱ví cacomí Ndióxi̱, tátá i̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi a.
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Ta tá na̱ndihi na̱xita na in canto já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ yúcu̱ yitó olivo.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ta já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Joo tá sa̱ ná nditacu tucu u̱ já cu̱hu̱n jihna ñúhú ye̱he̱ estado Galilea a̱nda̱ já cu̱hu̱n mé ndó —na̱cachi Jesús.
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro tu̱hun nu̱ á já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 A̱nda̱ já na̱cachi tucu da já:
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán in nu̱ú naní a̱ Getsemaní. Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Ta ndáca Pedro xi̱hi̱n ndíví da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo cua̱ha̱n xi̱hi̱n á. Ta já na̱casáhá cácuéha̱ ndiva̱ha ini a ta a̱ ju̱ú quia̱hva táhvi̱ ini a.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 A̱nda̱ já na̱cachi a já:
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Ta já na̱quee mé á na̱sa̱ha̱n loho chága̱ chí nu̱u̱ já na̱caxítí a̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ taan nu̱ ñúhu̱. Ta já cáchí a̱ já:
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Tá na̱ndihi já na̱ndicó co̱o a nu̱ú na̱jándacoo a na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ta já na̱ndiñe̱he̱ á na̱ quíji̱ na̱ ndúu na. A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n Pedro:
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Xíní ñúhú coo tia̱hva ndó ta ca̱ca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ já ná a̱ cóto ndojó rí quini ndo̱hó. Jáchi̱ ínima̱ ña̱yivi cúni̱ a̱ ndinducú a̱ Ndióxi̱ joo yiquí cu̱ñu na co̱ íin tia̱hva caja ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús.
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 A̱nda̱ já na̱quee tucu Jesús táhndá i̱vi̱ cua̱ha̱n tucu a ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ já cáchí a̱ já:
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Tá na̱ndihi já na̱ndicó co̱o tucu a nu̱ ndúu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ta na̱ndiñe̱he̱ á na̱ quíji̱ tucu na ndúu na jáchi̱ na̱quehe a̱ ma̱hnú na̱.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Já na̱quee tucu a na̱sa̱ha̱n xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ táhndá u̱ni̱ ta sa̱ mé tu̱hun cán na̱ca̱ha̱n tucu a.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 A̱nda̱ já na̱quixi tucu a nu̱ ndúu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Cuáhán ndacoo ndó ná co̱ho̱. Jáchi̱ sa̱ va̱xi da̱ ji̱có túhún ye̱he̱ —cáchí a̱.
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Ta nani cáha̱n yi̱i̱ va Jesús já na̱xi̱nu̱ Judas, da̱ cúú in táhan u̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Ta ndáca da cua̱há ña̱yivi, ñéhe na machítí xi̱hi̱n yíto̱ viti. Ta na̱ cán cúú ná na̱ na̱quixi cuéntá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hi̱n cuéntá na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Ta mé Judas, da̱ ndiquia̱hva ñahá cán sa̱ na̱cando̱o da xi̱hín na̱ cán ña̱ tatí yúhu̱ dá sa̱jóho Jesús jáchi̱ na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Chí i̱vi̱ la̱á na̱cativi da nu̱ Jesús já na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ dá xi̱hi̱n á ta já na̱tatí yúhu̱ dá sa̱jóho mé á.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Joo in táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán, na̱tavá da̱ machítí da̱ ta já na̱chitúhu̱n da̱ in jo̱ho da̱ cúú mozo nu̱ú da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Á co̱ cánda̱a̱ inún ña̱ cuu ca̱ca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱, tátá i̱ ña̱ ná chindahá mé á cua̱ha̱ ndiva̱ha táto̱ mé á ña̱ ná chindeé na̱ ye̱he̱.
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Cuu caja i̱ ña̱ joo xíní ñúhú ya̱ha tá ya̱ha ña̱ na̱ca̱hyi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ ndoho i̱ —cáchí Jesús.
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Ta já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ na̱xi̱nu̱ tiin ñahá cán:
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Joo tócó ndihi ña̱ yóho yáha ña̱ já ná xi̱nu̱ co̱o ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱há i̱ ini tu̱hun Ndióxi̱ sa̱nahá —cáchí a̱.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Tá na̱tiin na̱ cán Jesús já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ nu̱ú Caifás, da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱. Ta cán sa̱ na̱nditútú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés ndúu na xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Joo ndaja coo na̱sa̱ndi̱co̱ xícá Pedro Jesús a̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ da̱ yéhé vehe da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán. Ta já na̱ndi̱hvi da na̱saco̱o da nu̱ ndúu soldado cán sánde̱hé da̱ ndá quéa̱ caja na xi̱hín Jesús.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Ta na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel na̱taca na cán ndúcú na̱ cua̱chi jácojo na ja̱tá Jesús já ná cuu cahní ñahá na̱.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Joo co̱ó na̱ñe̱he̱ ná cua̱chi jíquí ña̱ cuu chinúu na ja̱ta̱ mé á va̱tí na̱xi̱nu̱ co̱o cua̱há na̱ na̱ca̱ha̱n ña̱ tu̱hún sa̱há. A̱nda̱ jáví na̱xi̱nu̱ co̱o i̱vi̱ ga̱ da̱ cáha̱n ña̱ tu̱hún sa̱há.
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 Já na̱cachi da já:
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán já cáchí da̱ já xi̱hín Jesús:
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Joo ni in tu̱hun co̱ó na̱nducú ñehe Jesús nu̱ dá. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán já xi̱hi̱n á:
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já:
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Tá na̱xini jo̱ho da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán ña̱ yóho já na̱ndatá da̱ jáhma̱ dá ña̱ ná canda̱a̱ ini ña̱yivi ña̱ xójo̱ ini da. Ta já na̱cachi da já:
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Ta ndaja xíní ndó caja í xi̱hi̱n dá viti —na̱cachi da.
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Ta já na̱casáhá na̱ xíhnu ndaa na tóji̱í na̱ nu̱ á. Ta na̱casáhá túxú na̱ yi̱quí a̱. Ta java na cáni ja̱hndá nu̱u̱ á.
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 Ta já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Ta ndaja coo íin coo Pedro yuhú yéhé da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán. Já na̱cativi in ñáñáha̱, ñá cája chúun mé vehe cán. Já na̱casáhá cáchí ña̱ já xi̱hi̱n dá:
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Joo ndaja coo na̱chije̱hé tu̱hun Pedro nu̱ ndíhi na̱ cán ña̱ xíni̱ da̱ Jesús. Já cáchí da̱ já:
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Ta tá sa̱ na̱queta da yéhé cán já na̱xini inga ñáñáha̱ da̱ já na̱casáhá cáchí ña̱ já xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ ndúu cán:
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Ta já na̱casáhá tucu Pedro chíje̱hé tu̱hun da ña̱ xíni̱ da̱ Jesús ta na̱tavá da̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ já cáchí da̱ já:
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Chá va na̱ya̱ha ña̱ yóho ta na̱cayati java na̱ ndúu cán nu̱ Pedro. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 A̱nda̱ já na̱casáhá Pedro cána̱há da̱ ta na̱tavá da̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ ña̱ co̱ xíni̱ da̱ Jesús. Já cáchí da̱ já:
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 A̱nda̱ já na̱ndicu̱hu̱n ini Pedro ña̱ na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n dá tá na̱cachi a xi̱hi̱n dá: “Tá cáma̱ní cana chéle sa̱ chíje̱hé tu̱hún ña̱ xínu̱n ye̱he̱ u̱ni̱ tañu.” A̱nda̱ já na̱queta da ja̱ta̱ véhe ta a̱ ju̱ú quia̱hva sácu da jáchi̱ cácuéha̱ ndiva̱ha ini da.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.