Mateus 26

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n Jesús tócó ndihi ña̱ yóho xi̱hín ña̱yivi cán já na̱cachi a xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 —Sa̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ ti̱xi i̱vi̱ qui̱vi̱ coo vicó pascua ta já ndiquia̱hva na ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ndahá na̱ cata caa ye̱he̱ ndi̱ca crúxu̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 A̱nda̱ já na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu na̱ndique táhan na yéhé Caifás, da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Ta na̱jándique táhan tu̱hun na ndá quia̱hva caja na tiin je̱hé na̱ Jesús ña̱ ná cahní ñahá na̱.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Ta ndaja coo íin Jesús ñuu Betania vehe Simón, da̱ cáha̱n na̱ xi̱hi̱n: ta̱a na̱ndoho cue̱he̱ táhyi̱.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Já na̱xi̱nu̱ in ñáñáha̱ nu̱ á ta cáñee in yúyú ña̱ alabastro ndáha̱ ña̱. Ta ini mé yúyú cán ñúhu perfume, dó ya̱hvi ndiva̱ha. Ta já na̱xi̱nu̱ ñá na̱jácu̱yu ñá do̱ ji̱ni̱ Jesús nani íin coo a nu̱ mesa cán.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ xójo̱ ini na já cáchí na̱ já:
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Jáchi̱ cuu ji̱có yó do̱ ta já quehé cua̱há jiu̱hún sa̱ha̱ do̱, nduu ta já cuu jasá yo̱ jiu̱hún cán nu̱ú na̱ nda̱hví —na̱cachi na̱ cán.
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Ta na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Jáchi̱ na̱ nda̱hví níí tiempo canduu na tañu ndó joo ye̱he̱ a̱ cóo tuun toho i̱ xi̱hi̱n ndo̱.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Jáchi̱ tá na̱jácu̱yu ñá perfume yiquí cu̱ñu i̱ já na̱caja tia̱hva ñá ye̱he̱ ná coo tia̱hva vi̱ tá ná casa̱a̱ qui̱ví ndu̱xu̱.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ níí cúú ñuyíví nu̱ú caca nuu ña̱yivi ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱há i̱ ndicani na ña̱ na̱caja ñá yóho xi̱hín i̱ já ndicu̱hu̱n ini na sa̱ha̱ ña̱ —na̱cachi a.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Ta ndaja coo in táhan da̱ u̱xu̱ i̱vi̱ xíca tuun xi̱hín Jesús, da̱ naní Judas Iscariote na̱sa̱ha̱n da̱ ca̱ha̱n da̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 Ta já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Ta sa̱ mé nani já na̱casáhá Judas ndúcú da̱ ndaja cuu caja da ndiquia̱hva da Jesús ndáha̱ ná.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Mé qui̱ví nu̱ú víco̱ xíxi na pan, ña̱ co̱ quée yusá na̱xa̱a̱ xi̱hi̱n cán já na̱xi̱nu̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán nu̱ á. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Já na̱quee na̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ na̱caja na tá íin na̱sahnda Jesús nu̱ ná ta cán na̱caja ndíví na̱ ña̱ cajíni na vicó pascua.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Ta ndaja coo tá na̱cuaá já na̱saco̱o Jesús nu̱ mesa xi̱hín ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Ta nani xíjíni na já na̱casáhá cáchí a̱ já:
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ cán cácuéha̱ ndiva̱ha ini na já na̱casáhá tá in tá in na ndáca̱ tu̱hún na̱ Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Ye̱he̱ cúú da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta ndítahan nu̱ú i̱ quivi i̱ tá íin cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Joo ndáhví na̱há na̱cuu da̱ ji̱có túhún ye̱he̱. Ja̱nda̱ va̱ha chága̱ ná a̱ cácu da, nduu —na̱cachi Jesús.
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Judas, mé da̱ ji̱có túhún ñahá cán já na̱cachi da já xi̱hín Jesús:
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Ta nani xíxi na ndúu na na̱tiin Jesús pan já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Tá na̱ndihi já na̱sahnda java ña̱ ta na̱ndicahnda ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Tá na̱ndihi já na̱tiin a in vaso nu̱ ñúhu tó uva já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ já na̱cachi a já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já:
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Jáchi̱ dó yóho cúú dó tátu̱hun ni̱í i̱, dó cui̱ta sa̱há cua̱há ña̱yivi já ná ndoo cua̱chi na. Tá ná cui̱ta ni̱í i̱ já canda̱a̱ ini ndó ña̱ na̱jáxi̱nu̱ co̱o Ndióxi̱ tu̱hun a na̱sa̱ha̱n sa̱nahá.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ a̱ cóho ga̱ i̱ tó uva ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví coho tucu u̱ inga dó va̱ha chága̱ xi̱hi̱n ndo̱ tá ná xi̱nu̱ qui̱ví cacomí Ndióxi̱, tátá i̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi a.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Ta tá na̱ndihi na̱xita na in canto já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ yúcu̱ yitó olivo.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Ta já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Joo tá sa̱ ná nditacu tucu u̱ já cu̱hu̱n jihna ñúhú ye̱he̱ estado Galilea a̱nda̱ já cu̱hu̱n mé ndó —na̱cachi Jesús.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro tu̱hun nu̱ á já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 A̱nda̱ já na̱cachi tucu da já:
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán in nu̱ú naní a̱ Getsemaní. Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Ta ndáca Pedro xi̱hi̱n ndíví da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo cua̱ha̱n xi̱hi̱n á. Ta já na̱casáhá cácuéha̱ ndiva̱ha ini a ta a̱ ju̱ú quia̱hva táhvi̱ ini a.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 A̱nda̱ já na̱cachi a já:
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Ta já na̱quee mé á na̱sa̱ha̱n loho chága̱ chí nu̱u̱ já na̱caxítí a̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ taan nu̱ ñúhu̱. Ta já cáchí a̱ já:
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Tá na̱ndihi já na̱ndicó co̱o a nu̱ú na̱jándacoo a na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ta já na̱ndiñe̱he̱ á na̱ quíji̱ na̱ ndúu na. A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n Pedro:
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Xíní ñúhú coo tia̱hva ndó ta ca̱ca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ já ná a̱ cóto ndojó rí quini ndo̱hó. Jáchi̱ ínima̱ ña̱yivi cúni̱ a̱ ndinducú a̱ Ndióxi̱ joo yiquí cu̱ñu na co̱ íin tia̱hva caja ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 A̱nda̱ já na̱quee tucu Jesús táhndá i̱vi̱ cua̱ha̱n tucu a ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ já cáchí a̱ já:
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Tá na̱ndihi já na̱ndicó co̱o tucu a nu̱ ndúu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ta na̱ndiñe̱he̱ á na̱ quíji̱ tucu na ndúu na jáchi̱ na̱quehe a̱ ma̱hnú na̱.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Já na̱quee tucu a na̱sa̱ha̱n xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ táhndá u̱ni̱ ta sa̱ mé tu̱hun cán na̱ca̱ha̱n tucu a.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 A̱nda̱ já na̱quixi tucu a nu̱ ndúu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Cuáhán ndacoo ndó ná co̱ho̱. Jáchi̱ sa̱ va̱xi da̱ ji̱có túhún ye̱he̱ —cáchí a̱.
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Ta nani cáha̱n yi̱i̱ va Jesús já na̱xi̱nu̱ Judas, da̱ cúú in táhan u̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Ta ndáca da cua̱há ña̱yivi, ñéhe na machítí xi̱hi̱n yíto̱ viti. Ta na̱ cán cúú ná na̱ na̱quixi cuéntá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hi̱n cuéntá na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Ta mé Judas, da̱ ndiquia̱hva ñahá cán sa̱ na̱cando̱o da xi̱hín na̱ cán ña̱ tatí yúhu̱ dá sa̱jóho Jesús jáchi̱ na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Chí i̱vi̱ la̱á na̱cativi da nu̱ Jesús já na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ dá xi̱hi̱n á ta já na̱tatí yúhu̱ dá sa̱jóho mé á.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Joo in táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán, na̱tavá da̱ machítí da̱ ta já na̱chitúhu̱n da̱ in jo̱ho da̱ cúú mozo nu̱ú da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Á co̱ cánda̱a̱ inún ña̱ cuu ca̱ca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱, tátá i̱ ña̱ ná chindahá mé á cua̱ha̱ ndiva̱ha táto̱ mé á ña̱ ná chindeé na̱ ye̱he̱.
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Cuu caja i̱ ña̱ joo xíní ñúhú ya̱ha tá ya̱ha ña̱ na̱ca̱hyi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ ndoho i̱ —cáchí Jesús.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Ta já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ na̱xi̱nu̱ tiin ñahá cán:
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Joo tócó ndihi ña̱ yóho yáha ña̱ já ná xi̱nu̱ co̱o ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱há i̱ ini tu̱hun Ndióxi̱ sa̱nahá —cáchí a̱.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Tá na̱tiin na̱ cán Jesús já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ nu̱ú Caifás, da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱. Ta cán sa̱ na̱nditútú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés ndúu na xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Joo ndaja coo na̱sa̱ndi̱co̱ xícá Pedro Jesús a̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ da̱ yéhé vehe da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán. Ta já na̱ndi̱hvi da na̱saco̱o da nu̱ ndúu soldado cán sánde̱hé da̱ ndá quéa̱ caja na xi̱hín Jesús.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Ta na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel na̱taca na cán ndúcú na̱ cua̱chi jácojo na ja̱tá Jesús já ná cuu cahní ñahá na̱.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Joo co̱ó na̱ñe̱he̱ ná cua̱chi jíquí ña̱ cuu chinúu na ja̱ta̱ mé á va̱tí na̱xi̱nu̱ co̱o cua̱há na̱ na̱ca̱ha̱n ña̱ tu̱hún sa̱há. A̱nda̱ jáví na̱xi̱nu̱ co̱o i̱vi̱ ga̱ da̱ cáha̱n ña̱ tu̱hún sa̱há.
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 Já na̱cachi da já:
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán já cáchí da̱ já xi̱hín Jesús:
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Joo ni in tu̱hun co̱ó na̱nducú ñehe Jesús nu̱ dá. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán já xi̱hi̱n á:
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já:
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Tá na̱xini jo̱ho da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán ña̱ yóho já na̱ndatá da̱ jáhma̱ dá ña̱ ná canda̱a̱ ini ña̱yivi ña̱ xójo̱ ini da. Ta já na̱cachi da já:
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Ta ndaja xíní ndó caja í xi̱hi̱n dá viti —na̱cachi da.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Ta já na̱casáhá na̱ xíhnu ndaa na tóji̱í na̱ nu̱ á. Ta na̱casáhá túxú na̱ yi̱quí a̱. Ta java na cáni ja̱hndá nu̱u̱ á.
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 Ta já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Ta ndaja coo íin coo Pedro yuhú yéhé da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán. Já na̱cativi in ñáñáha̱, ñá cája chúun mé vehe cán. Já na̱casáhá cáchí ña̱ já xi̱hi̱n dá:
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Joo ndaja coo na̱chije̱hé tu̱hun Pedro nu̱ ndíhi na̱ cán ña̱ xíni̱ da̱ Jesús. Já cáchí da̱ já:
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Ta tá sa̱ na̱queta da yéhé cán já na̱xini inga ñáñáha̱ da̱ já na̱casáhá cáchí ña̱ já xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ ndúu cán:
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ta já na̱casáhá tucu Pedro chíje̱hé tu̱hun da ña̱ xíni̱ da̱ Jesús ta na̱tavá da̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ já cáchí da̱ já:
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Chá va na̱ya̱ha ña̱ yóho ta na̱cayati java na̱ ndúu cán nu̱ Pedro. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 A̱nda̱ já na̱casáhá Pedro cána̱há da̱ ta na̱tavá da̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ ña̱ co̱ xíni̱ da̱ Jesús. Já cáchí da̱ já:
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 A̱nda̱ já na̱ndicu̱hu̱n ini Pedro ña̱ na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n dá tá na̱cachi a xi̱hi̱n dá: “Tá cáma̱ní cana chéle sa̱ chíje̱hé tu̱hún ña̱ xínu̱n ye̱he̱ u̱ni̱ tañu.” A̱nda̱ já na̱queta da ja̱ta̱ véhe ta a̱ ju̱ú quia̱hva sácu da jáchi̱ cácuéha̱ ndiva̱ha ini da.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.