Mateus 21

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ta tá sa̱ ja̱ chá xi̱nu̱ co̱o na̱ ñuu Jerusalén já na̱xi̱nu̱ na̱ in ñuu loho naní Betfagé yati jíi̱n yúcu̱ naní olivo. Ta cán na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú i̱vi̱ táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
2 com a seguinte ordem:
3 Ta ndá na̱ ná ca̱ha̱n xi̱hi̱n ndo̱ já quéa̱ cachi ndó xi̱hi̱n ná ña̱ xíní ñúhú xitoho ndó ri̱ joo tá ná ndihi chuun rí já nducú ñehe tucu da ri̱, já cachi ndó xi̱hi̱n ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ndíví da̱ cán.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Tócó ndihi ña̱ yóho na̱ya̱ha já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱ca̱hyí in da̱ profeta já:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Joho cachi ndó xi̱hín na̱ ñuu Jerusalén:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ta ndíví da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán na̱sa̱ha̱n da̱ na̱caja da tá íin na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Já ñéhe da búrro̱ jíhí cán xi̱hi̱n búrro̱ loho, ja̱hyi rí na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ú Jesús. A̱nda̱ já na̱chojó na̱ cotó ndéé na̱ ja̱ta̱ ri̱ ta na̱ndaa Jesús ja̱ta̱ ri̱.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ta mé cua̱há ña̱yivi ndúu cán na̱casáhá na̱ chínduu na cotó ndéé na̱ íchi̱ mé nu̱ú ya̱ha Jesús cán. Ta java na na̱casáhá na̱ sáhndá na̱ ndahá yíto̱ ta chínduu na do̱ íchi̱ mé nu̱ú ya̱ha Jesús cu̱hu̱n a̱.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Ta ña̱yivi cua̱ha̱n chí nu̱u̱ ta jári na̱ va̱xi chí ja̱ta̱ na̱casáhá na̱ cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Ta tá na̱ndi̱hvi Jesús ñuu Jerusalén cán tócó ndihi ña̱yivi na̱casáhá cátóntó ndiva̱ha na. Já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Java táhan na̱ cán cáchí na̱:
11 A multidão respondia: — Este é o
12 A̱nda̱ já na̱ndi̱hvi Jesús veñu̱hu cáhnu cán já na̱casáhá táxí ndihi a na̱ ndúu jícó xi̱hín na̱ ndúu xéen cán. Ta na̱xi̱có ñehe a mesa na̱ ndúu ndíjama jiu̱hún cán ta na̱xi̱có ñehe a táyi̱ sáco̱o na̱ ndúu jícó ndija̱ta.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hín ndihi na̱ cán já:
13 Ele lhes disse:
14 Tá na̱ndihi já na̱cayati java na̱ cua̱á xi̱hín java na̱ rénco̱ nu̱ á ini mé veñu̱hu cáhnu cán ta na̱ndaja va̱ha mé á na̱.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Joo xójo̱ ndiva̱ha ini na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés tá na̱xini na ña̱ xitúhún na̱caja mé á ta tá na̱xini joho na ña̱ cája cáhnu na̱ va̱lí cán mé á tá cáchí na̱ já: “Cája cáhnu í da̱ na̱quixi chi̱chi David.” Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xójo̱ ini na
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 ta já na̱cachi na já xi̱hín Jesús:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 A̱nda̱ já na̱jándacoo a na̱ já na̱queta ja̱tá ñuu cán cua̱ha̱n chí ñuu Betania ta cán na̱sahi̱in a.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n tá na̱ndicó co̱o a cua̱ha̱n chí Jerusalén já na̱casáhá cuíco a cua̱ha̱n.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ta yuhú íchi̱ cán na̱xini a cándichi in ti̱tó ñu̱hú. Ta chí na̱sa̱ha̱n sánde̱hé a̱ á íin cui̱hi nu̱ do̱ caxí a̱. Joo co̱ó ña̱ha ná ndiñe̱he̱ a̱. Ndáha̱ uun dó cán cuití va íin. A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n do̱:
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱catóntó na̱ já cáchí na̱ já:
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ta na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
21 Então Jesus disse:
22 Ta tá ná candeé ini ndó ye̱he̱ nani xíca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ ta co̱ cáhvi i̱vi̱ joho ini ndó já quéa̱ ñe̱he̱ ndó ña̱ xíca̱ ndo̱ nu̱ á —na̱cachi Jesús.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Tá na̱ndihi já na̱ndi̱hvi Jesús ini veñu̱hu cáhnu cán ta nani jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú na̱ ndúu cán na̱xi̱nu̱ na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán nu̱ á. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
24 Jesus respondeu:
25 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ yo já na̱chindahá Juan ña̱ ná quixi da caja ndúta̱ dá ña̱yivi. Á Ndióxi̱ na̱chindahá da̱ á ña̱yivi na̱chindahá ñahá —na̱cachi Jesús ndáca̱ tu̱hun a na̱.
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Ta tá ná cachí ña̱ ña̱yivi cúú na̱ na̱chindahá Juan já yi̱hví yo̱ ña̱ ndicui̱ta ña̱yivi xi̱hi̱n yo̱. Jáchi̱ tócó ndihi na cándúsa na ña̱ na̱quixi Juan jáya̱ha da ña̱ na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi —cáchí na̱ ndítúhún xi̱hi̱n táhan na.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi na já xi̱hín Jesús:
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús xi̱hín na̱ cán já:
28 Jesus continuou:
29 Já na̱cachi ja̱hyi da já xi̱hi̱n dá: “A̱ cúhu̱n toho i̱ jáchi̱ co̱ xíca̱ ini i̱ cu̱hu̱n i̱”, na̱cachi da. Joo tá na̱ndihi na̱cahvi ini da ña̱ a̱ váha ná cuu ini da chí já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ caja chúun da nu̱ ñúhu̱ tátá da̱.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ta jári na̱sa̱ha̱n tátá da̱ cáha̱n da̱ xi̱hín inga ja̱hyi da ta quia̱hva já na̱sahnda ri da chuun nu̱ú da̱ cán. Ta da̱ cán na̱cachi da já xi̱hi̱n tátá da̱: “Ajan. Cu̱hu̱n i̱”, cáchí da̱. Joo tá na̱ndihi co̱ó na̱sa̱ha̱n toho da.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ ndá da̱ cúú da̱ na̱caja ña̱ cúni̱ tátá da̱ —na̱cachi Jesús.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Jáchi̱ na̱quixi Juan, da̱ jácandúta̱ ña̱yivi na̱jána̱ha̱ da̱ ndo̱hó ndaja ndítahan caja ndó ta co̱ó na̱xeen ndó candúsa ndó da̱. Joo na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto xi̱hín na̱ji̱hí xíca ji̱i̱ na̱candúsa na ña̱ na̱ca̱ha̱n da̱. Ta va̱tí na̱xini ndó ña̱ yóho joo co̱ó na̱xeen ndó ndija̱ma ndó ña̱ cája ndó jáchi̱ co̱ó na̱xeen ndó candúsa ndó mé Juan.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 ʼCuni jo̱ho ndó ná cacu u̱ inga quia̱hva nu̱ ndo̱. Na̱sahi̱in in da̱ta̱a ta na̱jánde̱e cua̱ha̱ dá tó uva nu̱ ñúhu̱ dá. Ta na̱sacu da in corra yíto̱ nu̱ do̱. Ta na̱cava̱ha da in nu̱ú cu̱hni̱ mé uva cán ña̱ cava̱ha vino. Ta na̱cava̱ha da in nu̱ jícó canúu da já cuu candaa da tócó ndihi dó cán.
33 Jesus disse:
34 Ta tá na̱xi̱nu̱ tiempo jáquee na já na̱chindahá da̱ java mozo da̱ ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ nu̱ú na̱ ndúu cája chúun ñúhu̱ da̱ cán ña̱ ná ndiquia̱hva na nu̱ dá ña̱ cáni nu̱ dá ndiquehe da sa̱ha̱ ñúhu̱ dá ña̱ na̱sa̱ha̱n ndojó da̱ nu̱ú na̱ cán.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Joo ndaja coo na̱ cája chúun nu̱ ñúhu̱ cán na̱tiin na in táhan da̱ cúú mozo da̱ cán ta na̱cani na da̱. Ta inga táhan da cán na̱sahní na̱. Ta inga táhan da̱ cán na̱ndicui̱ta ñee na xi̱hín yu̱u̱.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Joo mé da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán na̱chindahá cua̱ha̱ chága̱ da̱ mozo da̱ na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ ñúhu̱ dá. Ta tá quia̱hva na̱caja na xi̱hi̱n mé java mozo na̱sa̱ha̱n nu̱ cuítí cán quia̱hva já na̱caja ri na̱ xi̱hi̱n tócó ndihi mozo cán.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ʼTá na̱ndihi já na̱sacu ini da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán chindahá da̱ ja̱hyi da jáchi̱ na̱ca̱hán da̱: “Cája i̱ cuéntá coo toní ñúhú na̱ xi̱hín ja̱hyi i̱”, na̱ca̱hán da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Joo tá na̱xini na̱ cája chúun ndojó ñúhu̱ cán ña̱ va̱xi da̱ cúú ja̱hyi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán já na̱cachi xi̱hi̱n táhan na já: “Cande̱hé ndo̱. Yóho va̱xi da̱ cúú ja̱hyi xitoho í. Ta tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ quivi xitoho í ta da̱ yóho cacuu da ndicojo chuun sa̱ha̱ ñúhu̱ yóho. Cóho̱ cahní yó da̱ já ná cando̱o ñúhu̱ yóho ndáha̱ mí”, na̱cachi xi̱hi̱n táhan na̱ cán.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Ña̱ cán quéa̱ na̱tiin na da̱ ta na̱tavá na̱ da̱ ja̱nda̱ yuhú cútu̱ ta cán na̱sahní na̱ da̱ —na̱cachi Jesús sácú a̱ quia̱hva.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ ndúu cán já na̱cachi a já:
40 Aí Jesus perguntou:
41 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já xi̱hín Jesús:
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ cán:
42 Jesus então perguntou:
43 Ña̱ cán quéa̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ cacu xoo Ndióxi̱ ndo̱hó ña̱ ná a̱ cácomí ga̱ mé á cuéntá sa̱ha̱ ndo̱. Ta quia̱hva mé á ña̱ma̱ni̱ nu̱ú java ga̱ ña̱yivi ña̱ ná ndi̱hvi na nu̱ú cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná, mé na̱ ndiquia̱hva na nu̱ á ña̱ cáni nu̱ á ndiquehe a.
43 E Jesus terminou:
44 Ta cáchí i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun mé yu̱u̱ cáha̱n i̱ sa̱ha̱. Ta ndá na̱ ná ndicava ja̱tá yu̱u̱ cán chí chachi xéhé na̱. Quia̱hva já ndihi sa̱há ña̱yivi tá co̱ cúni̱ na̱ candúsa na ye̱he̱. Ta tá mé yu̱u̱ cán ná ya̱ha ndicava ja̱tá in na já ca̱ji̱ ndi̱hi̱ ñahá. Quia̱hva já ndihi sa̱há ña̱yivi ini indayá tá co̱ cúni̱ na̱ candúsa na ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ fariseo cán ña̱ yóho, na̱canda̱a̱ táhyí ini na ña̱ sa̱ha̱ mé ná cáha̱n Jesús.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nducú na̱ tiin na mé á joo co̱ó na̱cuu caja na sa̱há ña̱ na̱yi̱hví na̱ ña̱yivi jáchi̱ cándúsa ña̱yivi cán ña̱ cáha̱n Jesús cuéntá Ndióxi̱.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.