Mateus 21
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ACF
1 Ta tá sa̱ ja̱ chá xi̱nu̱ co̱o na̱ ñuu Jerusalén já na̱xi̱nu̱ na̱ in ñuu loho naní Betfagé yati jíi̱n yúcu̱ naní olivo. Ta cán na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú i̱vi̱ táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Ta ndá na̱ ná ca̱ha̱n xi̱hi̱n ndo̱ já quéa̱ cachi ndó xi̱hi̱n ná ña̱ xíní ñúhú xitoho ndó ri̱ joo tá ná ndihi chuun rí já nducú ñehe tucu da ri̱, já cachi ndó xi̱hi̱n ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ndíví da̱ cán.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Tócó ndihi ña̱ yóho na̱ya̱ha já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱ca̱hyí in da̱ profeta já:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 Joho cachi ndó xi̱hín na̱ ñuu Jerusalén:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Ta ndíví da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán na̱sa̱ha̱n da̱ na̱caja da tá íin na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Já ñéhe da búrro̱ jíhí cán xi̱hi̱n búrro̱ loho, ja̱hyi rí na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ú Jesús. A̱nda̱ já na̱chojó na̱ cotó ndéé na̱ ja̱ta̱ ri̱ ta na̱ndaa Jesús ja̱ta̱ ri̱.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Ta mé cua̱há ña̱yivi ndúu cán na̱casáhá na̱ chínduu na cotó ndéé na̱ íchi̱ mé nu̱ú ya̱ha Jesús cán. Ta java na na̱casáhá na̱ sáhndá na̱ ndahá yíto̱ ta chínduu na do̱ íchi̱ mé nu̱ú ya̱ha Jesús cu̱hu̱n a̱.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ta ña̱yivi cua̱ha̱n chí nu̱u̱ ta jári na̱ va̱xi chí ja̱ta̱ na̱casáhá na̱ cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Ta tá na̱ndi̱hvi Jesús ñuu Jerusalén cán tócó ndihi ña̱yivi na̱casáhá cátóntó ndiva̱ha na. Já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Java táhan na̱ cán cáchí na̱:
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 A̱nda̱ já na̱ndi̱hvi Jesús veñu̱hu cáhnu cán já na̱casáhá táxí ndihi a na̱ ndúu jícó xi̱hín na̱ ndúu xéen cán. Ta na̱xi̱có ñehe a mesa na̱ ndúu ndíjama jiu̱hún cán ta na̱xi̱có ñehe a táyi̱ sáco̱o na̱ ndúu jícó ndija̱ta.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hín ndihi na̱ cán já:
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Tá na̱ndihi já na̱cayati java na̱ cua̱á xi̱hín java na̱ rénco̱ nu̱ á ini mé veñu̱hu cáhnu cán ta na̱ndaja va̱ha mé á na̱.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Joo xójo̱ ndiva̱ha ini na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés tá na̱xini na ña̱ xitúhún na̱caja mé á ta tá na̱xini joho na ña̱ cája cáhnu na̱ va̱lí cán mé á tá cáchí na̱ já: “Cája cáhnu í da̱ na̱quixi chi̱chi David.” Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xójo̱ ini na
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 ta já na̱cachi na já xi̱hín Jesús:
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 A̱nda̱ já na̱jándacoo a na̱ já na̱queta ja̱tá ñuu cán cua̱ha̱n chí ñuu Betania ta cán na̱sahi̱in a.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n tá na̱ndicó co̱o a cua̱ha̱n chí Jerusalén já na̱casáhá cuíco a cua̱ha̱n.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Ta yuhú íchi̱ cán na̱xini a cándichi in ti̱tó ñu̱hú. Ta chí na̱sa̱ha̱n sánde̱hé a̱ á íin cui̱hi nu̱ do̱ caxí a̱. Joo co̱ó ña̱ha ná ndiñe̱he̱ a̱. Ndáha̱ uun dó cán cuití va íin. A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n do̱:
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱catóntó na̱ já cáchí na̱ já:
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Ta na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 Ta tá ná candeé ini ndó ye̱he̱ nani xíca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ ta co̱ cáhvi i̱vi̱ joho ini ndó já quéa̱ ñe̱he̱ ndó ña̱ xíca̱ ndo̱ nu̱ á —na̱cachi Jesús.
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Tá na̱ndihi já na̱ndi̱hvi Jesús ini veñu̱hu cáhnu cán ta nani jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú na̱ ndúu cán na̱xi̱nu̱ na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán nu̱ á. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ yo já na̱chindahá Juan ña̱ ná quixi da caja ndúta̱ dá ña̱yivi. Á Ndióxi̱ na̱chindahá da̱ á ña̱yivi na̱chindahá ñahá —na̱cachi Jesús ndáca̱ tu̱hun a na̱.
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ta tá ná cachí ña̱ ña̱yivi cúú na̱ na̱chindahá Juan já yi̱hví yo̱ ña̱ ndicui̱ta ña̱yivi xi̱hi̱n yo̱. Jáchi̱ tócó ndihi na cándúsa na ña̱ na̱quixi Juan jáya̱ha da ña̱ na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi —cáchí na̱ ndítúhún xi̱hi̱n táhan na.
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi na já xi̱hín Jesús:
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús xi̱hín na̱ cán já:
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Já na̱cachi ja̱hyi da já xi̱hi̱n dá: “A̱ cúhu̱n toho i̱ jáchi̱ co̱ xíca̱ ini i̱ cu̱hu̱n i̱”, na̱cachi da. Joo tá na̱ndihi na̱cahvi ini da ña̱ a̱ váha ná cuu ini da chí já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ caja chúun da nu̱ ñúhu̱ tátá da̱.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 Ta jári na̱sa̱ha̱n tátá da̱ cáha̱n da̱ xi̱hín inga ja̱hyi da ta quia̱hva já na̱sahnda ri da chuun nu̱ú da̱ cán. Ta da̱ cán na̱cachi da já xi̱hi̱n tátá da̱: “Ajan. Cu̱hu̱n i̱”, cáchí da̱. Joo tá na̱ndihi co̱ó na̱sa̱ha̱n toho da.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ ndá da̱ cúú da̱ na̱caja ña̱ cúni̱ tátá da̱ —na̱cachi Jesús.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Jáchi̱ na̱quixi Juan, da̱ jácandúta̱ ña̱yivi na̱jána̱ha̱ da̱ ndo̱hó ndaja ndítahan caja ndó ta co̱ó na̱xeen ndó candúsa ndó da̱. Joo na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto xi̱hín na̱ji̱hí xíca ji̱i̱ na̱candúsa na ña̱ na̱ca̱ha̱n da̱. Ta va̱tí na̱xini ndó ña̱ yóho joo co̱ó na̱xeen ndó ndija̱ma ndó ña̱ cája ndó jáchi̱ co̱ó na̱xeen ndó candúsa ndó mé Juan.
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 ʼCuni jo̱ho ndó ná cacu u̱ inga quia̱hva nu̱ ndo̱. Na̱sahi̱in in da̱ta̱a ta na̱jánde̱e cua̱ha̱ dá tó uva nu̱ ñúhu̱ dá. Ta na̱sacu da in corra yíto̱ nu̱ do̱. Ta na̱cava̱ha da in nu̱ú cu̱hni̱ mé uva cán ña̱ cava̱ha vino. Ta na̱cava̱ha da in nu̱ jícó canúu da já cuu candaa da tócó ndihi dó cán.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 Ta tá na̱xi̱nu̱ tiempo jáquee na já na̱chindahá da̱ java mozo da̱ ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ nu̱ú na̱ ndúu cája chúun ñúhu̱ da̱ cán ña̱ ná ndiquia̱hva na nu̱ dá ña̱ cáni nu̱ dá ndiquehe da sa̱ha̱ ñúhu̱ dá ña̱ na̱sa̱ha̱n ndojó da̱ nu̱ú na̱ cán.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Joo ndaja coo na̱ cája chúun nu̱ ñúhu̱ cán na̱tiin na in táhan da̱ cúú mozo da̱ cán ta na̱cani na da̱. Ta inga táhan da cán na̱sahní na̱. Ta inga táhan da̱ cán na̱ndicui̱ta ñee na xi̱hín yu̱u̱.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Joo mé da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán na̱chindahá cua̱ha̱ chága̱ da̱ mozo da̱ na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ ñúhu̱ dá. Ta tá quia̱hva na̱caja na xi̱hi̱n mé java mozo na̱sa̱ha̱n nu̱ cuítí cán quia̱hva já na̱caja ri na̱ xi̱hi̱n tócó ndihi mozo cán.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 ʼTá na̱ndihi já na̱sacu ini da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán chindahá da̱ ja̱hyi da jáchi̱ na̱ca̱hán da̱: “Cája i̱ cuéntá coo toní ñúhú na̱ xi̱hín ja̱hyi i̱”, na̱ca̱hán da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán.
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Joo tá na̱xini na̱ cája chúun ndojó ñúhu̱ cán ña̱ va̱xi da̱ cúú ja̱hyi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán já na̱cachi xi̱hi̱n táhan na já: “Cande̱hé ndo̱. Yóho va̱xi da̱ cúú ja̱hyi xitoho í. Ta tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ quivi xitoho í ta da̱ yóho cacuu da ndicojo chuun sa̱ha̱ ñúhu̱ yóho. Cóho̱ cahní yó da̱ já ná cando̱o ñúhu̱ yóho ndáha̱ mí”, na̱cachi xi̱hi̱n táhan na̱ cán.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ña̱ cán quéa̱ na̱tiin na da̱ ta na̱tavá na̱ da̱ ja̱nda̱ yuhú cútu̱ ta cán na̱sahní na̱ da̱ —na̱cachi Jesús sácú a̱ quia̱hva.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ ndúu cán já na̱cachi a já:
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já xi̱hín Jesús:
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ cán:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Ña̱ cán quéa̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ cacu xoo Ndióxi̱ ndo̱hó ña̱ ná a̱ cácomí ga̱ mé á cuéntá sa̱ha̱ ndo̱. Ta quia̱hva mé á ña̱ma̱ni̱ nu̱ú java ga̱ ña̱yivi ña̱ ná ndi̱hvi na nu̱ú cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná, mé na̱ ndiquia̱hva na nu̱ á ña̱ cáni nu̱ á ndiquehe a.
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Ta cáchí i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun mé yu̱u̱ cáha̱n i̱ sa̱ha̱. Ta ndá na̱ ná ndicava ja̱tá yu̱u̱ cán chí chachi xéhé na̱. Quia̱hva já ndihi sa̱há ña̱yivi tá co̱ cúni̱ na̱ candúsa na ye̱he̱. Ta tá mé yu̱u̱ cán ná ya̱ha ndicava ja̱tá in na já ca̱ji̱ ndi̱hi̱ ñahá. Quia̱hva já ndihi sa̱há ña̱yivi ini indayá tá co̱ cúni̱ na̱ candúsa na ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ fariseo cán ña̱ yóho, na̱canda̱a̱ táhyí ini na ña̱ sa̱ha̱ mé ná cáha̱n Jesús.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nducú na̱ tiin na mé á joo co̱ó na̱cuu caja na sa̱há ña̱ na̱yi̱hví na̱ ña̱yivi jáchi̱ cándúsa ña̱yivi cán ña̱ cáha̱n Jesús cuéntá Ndióxi̱.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.