Mateus 20
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Já na̱cachi Jesús já sácú a̱ quia̱hva:
1 Jesus disse:
2 Ta na̱cando̱o da cha̱hvi da in jiu̱hún ca̱a naní denario in qui̱vi̱. Ta já na̱chindahá da̱ mé mozo cán cua̱ha̱n da̱ caja chúun da nu̱ ñúhu̱ dá.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Tá na̱ndihi já na̱quee tucu da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán tátu̱hun ca̱a i̱n naha já na̱nditahan da java da̱ ndúu núná uun nu̱ú ya̱hvi.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Já na̱cachi mé da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán já: “Cuáhán ri ndóhó va cahnda ndó uva nu̱ ñúhu̱ i̱ ta já cha̱hvi i̱ ndo̱hó tá quia̱hva ndítahan nu̱ ndó quehe ndó”, na̱cachi da. Já na̱quee mozo cán cua̱ha̱n da̱ jáquee da nu̱ ñúhu̱ dá.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Ta tá na̱cuu ca̱xi̱vi̱ já na̱queta tucu da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán cua̱ha̱n da̱ ta na̱tiin da java ga̱ da̱ caja chúun xi̱hi̱n dá. Ta tá na̱cuu ca̱a u̱ni̱ na̱tiin chága̱ da̱ da̱ jáquee nu̱ ñúhu̱ dá.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Ta tá na̱cuu tátu̱hun ca̱a u̱hu̱n sa̱hini na̱queta tucu da ta nu̱ú ya̱hvi cán na̱xini chága̱ da̱ da̱ ndúu núná uun. Já na̱cachi da já xi̱hín da̱ ndúu cán: “Ndá cuéntá quéa̱ sa̱ na̱cuu ndiví yaa ndúu ndó yóho”, na̱cachi da̱ xi̱hín da̱ ndúu cán.
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Ta na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun já cáchí da̱ já: “Co̱ cája chúun nde̱ jáchi̱ co̱ó na̱ quíxi ndúcú nde̱ caja chúun nde̱”, na̱cachi da̱ cán. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán já: “Cuáhán ri ndóhó va cahnda ndó uva nu̱ ñúhu̱ i̱. Ta já cha̱hvi i̱ ndo̱hó tá quia̱hva ndítahan nu̱ ndó quehe ndó”, na̱cachi da.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 ʼTa tá sa̱ na̱cuaá já na̱cachi da xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán xi̱hín da̱ cómí chuun nu̱ mozo cán ña̱ ná cana da da̱ cúú mozo cán já ná quehe ya̱hvi da sa̱há chuun na̱caja da. Ta da̱ na̱qui̱hvi na̱caja chúun nu̱ ndíhí cán, da̱ cán cúú da̱ jihna ñúhú ná quehe ya̱hvi. Tá na̱ndihi cán ná quehe ya̱hvi da̱ na̱qui̱hvi nu̱ cuítí.
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 A̱nda̱ já na̱casa̱a̱ da̱ na̱qui̱hvi caja chúun ca̱a u̱hu̱n sa̱hini já na̱quehe in in da̱ cán in denario.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Ta ndaja coo tá na̱cani a nu̱ú da̱ na̱qui̱hvi caja chúun ja̱nda̱ naha cán quehe ya̱hvi da já quéa̱ na̱ca̱hán da̱ ña̱ cua̱ha̱ chága̱ jiu̱hún ndiquehe da nu̱ú da̱ na̱qui̱hvi ca̱a u̱hu̱n sa̱hini cán. Joo quia̱hva já in denario na̱quehe ri in in da̱ cán.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá da̱ cáha̱n cua̱chí da̱ xi̱hín da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 Já na̱cachi da já: “Da̱ na̱ndai cuu caja chúun nu̱ ndíhí cuíí yóho in hora cuití na̱caja chúun da. Ta tá quia̱hva na̱cha̱hvi ndó nde̱he̱, da̱ na̱caja chúun ndiví yaa nu̱ ndíta̱hyí quia̱hva já na̱cha̱hvi ri ndó nu̱ú da̱ cáa va”, na̱cachi da cáha̱n cua̱chí da̱ cán.
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán xi̱hín in táhan mozo cán já: “Cande̱hé, amigo. Co̱ cája quini toho i̱ xu̱hu̱n. Á a̱ ju̱ú in denario na̱cando̱o i̱ cha̱hvi i̱ nu̱u̱n.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Júhun ña̱ ndítahan quehún ta cuanúhu̱n. Jáchi̱ cúni̱ cha̱hvi i̱ nu̱ú da̱ na̱caja chúun in hora cuití va tá quia̱hva na̱cando̱o i̱ cha̱hvi i̱ nu̱ yóhó.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Jáchi̱ núná nu̱ú i̱ caja i̱ ña̱ cúni̱ mí i̱ xi̱hín jiu̱hún i̱. Ta co̱ ndítahan cahi̱hvi̱ inún sa̱há ña̱ va̱ha ini i̱”, na̱cachi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán xi̱hín da̱ cáha̱n cua̱chí cán —na̱cachi Jesús sácú a̱ quia̱hva.
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Ta na̱cachi tucu a já:
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Ta tá sa̱ na̱quee tucu Jesús cua̱ha̱n chí Jerusalén já íchi̱ cán na̱tavá xóo a ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 —Cande̱hé ndo̱. Yóho ndáa í cua̱ha̱n yó chí Jerusalén nu̱ú ndiquia̱hva na ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ndahá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín nu̱ú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés. Ta na̱ cán cúú na̱ cacu ini sa̱há ndaja quivi i̱.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 A̱nda̱ já ndiquia̱hva na ye̱he̱ ndahá na̱ tóho̱ ña̱ ná cua̱cu̱ ndaa na ye̱he̱. Ta cani na ye̱he̱ ta já cata caa na ye̱he̱ ndi̱ca crúxu̱ joo tá ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ já nditacu tucu u̱ —na̱cachi Jesús.
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 A̱nda̱ já na̱cayati ñájíhí Zebedeo, ñá cúú náná Jacobo xi̱hi̱n Juan nu̱ú Jesús. Ta ndáca ñá ndíví ja̱hyi ñá na̱casa̱a̱ ñá na̱caxítí ña̱ nu̱ á jáchi̱ cúni̱ ñá ca̱ca̱ ñá in ña̱ma̱ni̱ nu̱ú Jesús.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 A̱nda̱ já na̱cachi tucu a já xi̱hi̱n dá:
23 Então Jesus disse:
24 Joo ndaja coo tá na̱xini jo̱ho ndíhu̱xu̱ chága̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ xójo̱ ini na xi̱hi̱n ndíví da̱ cúú ñani cán.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 A̱nda̱ já na̱cana Jesús tócó ndihi na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Joo co̱ ndítahan coo ña̱ cán tañu mé ndó jáchi̱ ndá da̱ cúni̱ cacuu da̱ cáhnu chága̱ tañu ndó xíní ñúhú cacuu da in da̱ cája chúun cuéntá ndihi ndó.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Ta ndá da̱ cúni̱ cacuu da̱ nu̱ cuítí tañu ndóhó ndítahan cacuu da da̱ cája ndíví nu̱ú ndihi ndó.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Jáchi̱ ni ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi co̱ó na̱quixi i̱ ñuyíví yóho ña̱ ná caja ndíví ña̱yivi nu̱ú i̱. Ña̱ na̱quixi i̱ caja i̱ quéa̱ caja ndíví i̱ nu̱ ná ta ndiquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ cua̱há ña̱yivi ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá —na̱cachi a.
28 Porque até o
29 Ta tá na̱queta Jesús ñuu Jericó xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já ndíco̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ja̱tá cása̱ha̱n na̱.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Ta ndaja coo yati jíi̱n íchi̱ cán na̱sa̱nduu coo i̱vi̱ da̱ cua̱á ta tá na̱xini joho da ña̱ yáha Jesús cua̱ha̱n já na̱casáhá ndíví da̱ cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já:
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 A̱nda̱ já na̱casáhá cája cue̱he̱ ña̱yivi xi̱hi̱n ndíví da̱ cua̱á cán ña̱ ná catáji̱ yúhu̱ dá. Joo ví ga̱ ví cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já:
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Jesús já na̱cana ndíví da̱ cua̱á cán. Ta já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Já na̱cachi ndíví da̱ cua̱á cán já:
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 A̱nda̱ já na̱candáhví ini Jesús da̱ ta na̱cani ndaa ndáha̱ á nu̱u̱ dá. Chí i̱vi̱ la̱á na̱nu̱na̱ nu̱ú da̱ cua̱á cán ta na̱casáhá da̱ ndíco̱ da̱ ja̱tá Jesús cua̱ha̱n da̱.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.