Mateus 20
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Já na̱cachi Jesús já sácú a̱ quia̱hva:
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ta na̱cando̱o da cha̱hvi da in jiu̱hún ca̱a naní denario in qui̱vi̱. Ta já na̱chindahá da̱ mé mozo cán cua̱ha̱n da̱ caja chúun da nu̱ ñúhu̱ dá.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Tá na̱ndihi já na̱quee tucu da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán tátu̱hun ca̱a i̱n naha já na̱nditahan da java da̱ ndúu núná uun nu̱ú ya̱hvi.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Já na̱cachi mé da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán já: “Cuáhán ri ndóhó va cahnda ndó uva nu̱ ñúhu̱ i̱ ta já cha̱hvi i̱ ndo̱hó tá quia̱hva ndítahan nu̱ ndó quehe ndó”, na̱cachi da. Já na̱quee mozo cán cua̱ha̱n da̱ jáquee da nu̱ ñúhu̱ dá.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Ta tá na̱cuu ca̱xi̱vi̱ já na̱queta tucu da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán cua̱ha̱n da̱ ta na̱tiin da java ga̱ da̱ caja chúun xi̱hi̱n dá. Ta tá na̱cuu ca̱a u̱ni̱ na̱tiin chága̱ da̱ da̱ jáquee nu̱ ñúhu̱ dá.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Ta tá na̱cuu tátu̱hun ca̱a u̱hu̱n sa̱hini na̱queta tucu da ta nu̱ú ya̱hvi cán na̱xini chága̱ da̱ da̱ ndúu núná uun. Já na̱cachi da já xi̱hín da̱ ndúu cán: “Ndá cuéntá quéa̱ sa̱ na̱cuu ndiví yaa ndúu ndó yóho”, na̱cachi da̱ xi̱hín da̱ ndúu cán.
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Ta na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun já cáchí da̱ já: “Co̱ cája chúun nde̱ jáchi̱ co̱ó na̱ quíxi ndúcú nde̱ caja chúun nde̱”, na̱cachi da̱ cán. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán já: “Cuáhán ri ndóhó va cahnda ndó uva nu̱ ñúhu̱ i̱. Ta já cha̱hvi i̱ ndo̱hó tá quia̱hva ndítahan nu̱ ndó quehe ndó”, na̱cachi da.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 ʼTa tá sa̱ na̱cuaá já na̱cachi da xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán xi̱hín da̱ cómí chuun nu̱ mozo cán ña̱ ná cana da da̱ cúú mozo cán já ná quehe ya̱hvi da sa̱há chuun na̱caja da. Ta da̱ na̱qui̱hvi na̱caja chúun nu̱ ndíhí cán, da̱ cán cúú da̱ jihna ñúhú ná quehe ya̱hvi. Tá na̱ndihi cán ná quehe ya̱hvi da̱ na̱qui̱hvi nu̱ cuítí.
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 A̱nda̱ já na̱casa̱a̱ da̱ na̱qui̱hvi caja chúun ca̱a u̱hu̱n sa̱hini já na̱quehe in in da̱ cán in denario.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Ta ndaja coo tá na̱cani a nu̱ú da̱ na̱qui̱hvi caja chúun ja̱nda̱ naha cán quehe ya̱hvi da já quéa̱ na̱ca̱hán da̱ ña̱ cua̱ha̱ chága̱ jiu̱hún ndiquehe da nu̱ú da̱ na̱qui̱hvi ca̱a u̱hu̱n sa̱hini cán. Joo quia̱hva já in denario na̱quehe ri in in da̱ cán.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá da̱ cáha̱n cua̱chí da̱ xi̱hín da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán.
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 Já na̱cachi da já: “Da̱ na̱ndai cuu caja chúun nu̱ ndíhí cuíí yóho in hora cuití na̱caja chúun da. Ta tá quia̱hva na̱cha̱hvi ndó nde̱he̱, da̱ na̱caja chúun ndiví yaa nu̱ ndíta̱hyí quia̱hva já na̱cha̱hvi ri ndó nu̱ú da̱ cáa va”, na̱cachi da cáha̱n cua̱chí da̱ cán.
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán xi̱hín in táhan mozo cán já: “Cande̱hé, amigo. Co̱ cája quini toho i̱ xu̱hu̱n. Á a̱ ju̱ú in denario na̱cando̱o i̱ cha̱hvi i̱ nu̱u̱n.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Júhun ña̱ ndítahan quehún ta cuanúhu̱n. Jáchi̱ cúni̱ cha̱hvi i̱ nu̱ú da̱ na̱caja chúun in hora cuití va tá quia̱hva na̱cando̱o i̱ cha̱hvi i̱ nu̱ yóhó.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Jáchi̱ núná nu̱ú i̱ caja i̱ ña̱ cúni̱ mí i̱ xi̱hín jiu̱hún i̱. Ta co̱ ndítahan cahi̱hvi̱ inún sa̱há ña̱ va̱ha ini i̱”, na̱cachi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán xi̱hín da̱ cáha̱n cua̱chí cán —na̱cachi Jesús sácú a̱ quia̱hva.
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Ta na̱cachi tucu a já:
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Ta tá sa̱ na̱quee tucu Jesús cua̱ha̱n chí Jerusalén já íchi̱ cán na̱tavá xóo a ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 —Cande̱hé ndo̱. Yóho ndáa í cua̱ha̱n yó chí Jerusalén nu̱ú ndiquia̱hva na ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ndahá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín nu̱ú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés. Ta na̱ cán cúú na̱ cacu ini sa̱há ndaja quivi i̱.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 A̱nda̱ já ndiquia̱hva na ye̱he̱ ndahá na̱ tóho̱ ña̱ ná cua̱cu̱ ndaa na ye̱he̱. Ta cani na ye̱he̱ ta já cata caa na ye̱he̱ ndi̱ca crúxu̱ joo tá ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ já nditacu tucu u̱ —na̱cachi Jesús.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 A̱nda̱ já na̱cayati ñájíhí Zebedeo, ñá cúú náná Jacobo xi̱hi̱n Juan nu̱ú Jesús. Ta ndáca ñá ndíví ja̱hyi ñá na̱casa̱a̱ ñá na̱caxítí ña̱ nu̱ á jáchi̱ cúni̱ ñá ca̱ca̱ ñá in ña̱ma̱ni̱ nu̱ú Jesús.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 A̱nda̱ já na̱cachi tucu a já xi̱hi̱n dá:
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Joo ndaja coo tá na̱xini jo̱ho ndíhu̱xu̱ chága̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ xójo̱ ini na xi̱hi̱n ndíví da̱ cúú ñani cán.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 A̱nda̱ já na̱cana Jesús tócó ndihi na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Joo co̱ ndítahan coo ña̱ cán tañu mé ndó jáchi̱ ndá da̱ cúni̱ cacuu da̱ cáhnu chága̱ tañu ndó xíní ñúhú cacuu da in da̱ cája chúun cuéntá ndihi ndó.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Ta ndá da̱ cúni̱ cacuu da̱ nu̱ cuítí tañu ndóhó ndítahan cacuu da da̱ cája ndíví nu̱ú ndihi ndó.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Jáchi̱ ni ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi co̱ó na̱quixi i̱ ñuyíví yóho ña̱ ná caja ndíví ña̱yivi nu̱ú i̱. Ña̱ na̱quixi i̱ caja i̱ quéa̱ caja ndíví i̱ nu̱ ná ta ndiquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ cua̱há ña̱yivi ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá —na̱cachi a.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Ta tá na̱queta Jesús ñuu Jericó xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já ndíco̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ja̱tá cása̱ha̱n na̱.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Ta ndaja coo yati jíi̱n íchi̱ cán na̱sa̱nduu coo i̱vi̱ da̱ cua̱á ta tá na̱xini joho da ña̱ yáha Jesús cua̱ha̱n já na̱casáhá ndíví da̱ cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já:
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 A̱nda̱ já na̱casáhá cája cue̱he̱ ña̱yivi xi̱hi̱n ndíví da̱ cua̱á cán ña̱ ná catáji̱ yúhu̱ dá. Joo ví ga̱ ví cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já:
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Jesús já na̱cana ndíví da̱ cua̱á cán. Ta já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Já na̱cachi ndíví da̱ cua̱á cán já:
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 A̱nda̱ já na̱candáhví ini Jesús da̱ ta na̱cani ndaa ndáha̱ á nu̱u̱ dá. Chí i̱vi̱ la̱á na̱nu̱na̱ nu̱ú da̱ cua̱á cán ta na̱casáhá da̱ ndíco̱ da̱ ja̱tá Jesús cua̱ha̱n da̱.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.