Mateus 20
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ACF
1 Já na̱cachi Jesús já sácú a̱ quia̱hva:
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, pai de família, que saiu de madrugada a assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ta na̱cando̱o da cha̱hvi da in jiu̱hún ca̱a naní denario in qui̱vi̱. Ta já na̱chindahá da̱ mé mozo cán cua̱ha̱n da̱ caja chúun da nu̱ ñúhu̱ dá.
2 E, ajustando com os trabalhadores a um dinheiro por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Tá na̱ndihi já na̱quee tucu da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán tátu̱hun ca̱a i̱n naha já na̱nditahan da java da̱ ndúu núná uun nu̱ú ya̱hvi.
3 E, saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos na praça,
4 Já na̱cachi mé da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán já: “Cuáhán ri ndóhó va cahnda ndó uva nu̱ ñúhu̱ i̱ ta já cha̱hvi i̱ ndo̱hó tá quia̱hva ndítahan nu̱ ndó quehe ndó”, na̱cachi da. Já na̱quee mozo cán cua̱ha̱n da̱ jáquee da nu̱ ñúhu̱ dá.
4 E disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Ta tá na̱cuu ca̱xi̱vi̱ já na̱queta tucu da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán cua̱ha̱n da̱ ta na̱tiin da java ga̱ da̱ caja chúun xi̱hi̱n dá. Ta tá na̱cuu ca̱a u̱ni̱ na̱tiin chága̱ da̱ da̱ jáquee nu̱ ñúhu̱ dá.
5 Saindo outra vez, perto da hora sexta e nona, fez o mesmo.
6 Ta tá na̱cuu tátu̱hun ca̱a u̱hu̱n sa̱hini na̱queta tucu da ta nu̱ú ya̱hvi cán na̱xini chága̱ da̱ da̱ ndúu núná uun. Já na̱cachi da já xi̱hín da̱ ndúu cán: “Ndá cuéntá quéa̱ sa̱ na̱cuu ndiví yaa ndúu ndó yóho”, na̱cachi da̱ xi̱hín da̱ ndúu cán.
6 E, saindo perto da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e perguntou- lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Ta na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun já cáchí da̱ já: “Co̱ cája chúun nde̱ jáchi̱ co̱ó na̱ quíxi ndúcú nde̱ caja chúun nde̱”, na̱cachi da̱ cán. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán já: “Cuáhán ri ndóhó va cahnda ndó uva nu̱ ñúhu̱ i̱. Ta já cha̱hvi i̱ ndo̱hó tá quia̱hva ndítahan nu̱ ndó quehe ndó”, na̱cachi da.
7 Disseram-lhe eles: Porque ninguém nos assalariou. Diz-lhes ele: Ide vós também para a vinha, e recebereis o que for justo.
8 ʼTa tá sa̱ na̱cuaá já na̱cachi da xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán xi̱hín da̱ cómí chuun nu̱ mozo cán ña̱ ná cana da da̱ cúú mozo cán já ná quehe ya̱hvi da sa̱há chuun na̱caja da. Ta da̱ na̱qui̱hvi na̱caja chúun nu̱ ndíhí cán, da̱ cán cúú da̱ jihna ñúhú ná quehe ya̱hvi. Tá na̱ndihi cán ná quehe ya̱hvi da̱ na̱qui̱hvi nu̱ cuítí.
8 E, aproximando-se a noite, diz o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o jornal, começando pelos derradeiros, até aos primeiros.
9 A̱nda̱ já na̱casa̱a̱ da̱ na̱qui̱hvi caja chúun ca̱a u̱hu̱n sa̱hini já na̱quehe in in da̱ cán in denario.
9 E, chegando os que tinham ido perto da hora undécima, receberam um dinheiro cada um.
10 Ta ndaja coo tá na̱cani a nu̱ú da̱ na̱qui̱hvi caja chúun ja̱nda̱ naha cán quehe ya̱hvi da já quéa̱ na̱ca̱hán da̱ ña̱ cua̱ha̱ chága̱ jiu̱hún ndiquehe da nu̱ú da̱ na̱qui̱hvi ca̱a u̱hu̱n sa̱hini cán. Joo quia̱hva já in denario na̱quehe ri in in da̱ cán.
10 Vindo, porém, os primeiros, cuidaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um dinheiro cada um.
11 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá da̱ cáha̱n cua̱chí da̱ xi̱hín da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán.
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o pai de família,
12 Já na̱cachi da já: “Da̱ na̱ndai cuu caja chúun nu̱ ndíhí cuíí yóho in hora cuití na̱caja chúun da. Ta tá quia̱hva na̱cha̱hvi ndó nde̱he̱, da̱ na̱caja chúun ndiví yaa nu̱ ndíta̱hyí quia̱hva já na̱cha̱hvi ri ndó nu̱ú da̱ cáa va”, na̱cachi da cáha̱n cua̱chí da̱ cán.
12 Dizendo: Estes derradeiros trabalharam só uma hora, e tu os igualaste conosco, que suportamos a fadiga e a calma do dia.
13 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán xi̱hín in táhan mozo cán já: “Cande̱hé, amigo. Co̱ cája quini toho i̱ xu̱hu̱n. Á a̱ ju̱ú in denario na̱cando̱o i̱ cha̱hvi i̱ nu̱u̱n.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço agravo; não ajustaste tu comigo um dinheiro?
14 Júhun ña̱ ndítahan quehún ta cuanúhu̱n. Jáchi̱ cúni̱ cha̱hvi i̱ nu̱ú da̱ na̱caja chúun in hora cuití va tá quia̱hva na̱cando̱o i̱ cha̱hvi i̱ nu̱ yóhó.
14 Toma o que é teu, e retira-te; eu quero dar a este derradeiro tanto como a ti.
15 Jáchi̱ núná nu̱ú i̱ caja i̱ ña̱ cúni̱ mí i̱ xi̱hín jiu̱hún i̱. Ta co̱ ndítahan cahi̱hvi̱ inún sa̱há ña̱ va̱ha ini i̱”, na̱cachi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán xi̱hín da̱ cáha̱n cua̱chí cán —na̱cachi Jesús sácú a̱ quia̱hva.
15 Ou não me é lícito fazer o que quiser do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Ta na̱cachi tucu a já:
16 Assim os derradeiros serão primeiros, e os primeiros derradeiros; porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
17 Ta tá sa̱ na̱quee tucu Jesús cua̱ha̱n chí Jerusalén já íchi̱ cán na̱tavá xóo a ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
17 E, subindo Jesus a Jerusalém, chamou à parte os seus doze discípulos, e no caminho disse-lhes:
18 —Cande̱hé ndo̱. Yóho ndáa í cua̱ha̱n yó chí Jerusalén nu̱ú ndiquia̱hva na ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ndahá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín nu̱ú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés. Ta na̱ cán cúú na̱ cacu ini sa̱há ndaja quivi i̱.
18 Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e condená-lo-ão à morte.
19 A̱nda̱ já ndiquia̱hva na ye̱he̱ ndahá na̱ tóho̱ ña̱ ná cua̱cu̱ ndaa na ye̱he̱. Ta cani na ye̱he̱ ta já cata caa na ye̱he̱ ndi̱ca crúxu̱ joo tá ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ já nditacu tucu u̱ —na̱cachi Jesús.
19 E o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ressuscitará.
20 A̱nda̱ já na̱cayati ñájíhí Zebedeo, ñá cúú náná Jacobo xi̱hi̱n Juan nu̱ú Jesús. Ta ndáca ñá ndíví ja̱hyi ñá na̱casa̱a̱ ñá na̱caxítí ña̱ nu̱ á jáchi̱ cúni̱ ñá ca̱ca̱ ñá in ña̱ma̱ni̱ nu̱ú Jesús.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e fazendo-lhe um pedido.
21 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
21 E ele diz-lhe: Que queres? Ela respondeu: Dize que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
22 Jesus, porém, respondendo, disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Podemos.
23 A̱nda̱ já na̱cachi tucu a já xi̱hi̱n dá:
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas é para aqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Joo ndaja coo tá na̱xini jo̱ho ndíhu̱xu̱ chága̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ xójo̱ ini na xi̱hi̱n ndíví da̱ cúú ñani cán.
24 E, quando os dez ouviram isto, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 A̱nda̱ já na̱cana Jesús tócó ndihi na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse: Bem sabeis que pelos príncipes dos gentios são estes dominados, e que os grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Joo co̱ ndítahan coo ña̱ cán tañu mé ndó jáchi̱ ndá da̱ cúni̱ cacuu da̱ cáhnu chága̱ tañu ndó xíní ñúhú cacuu da in da̱ cája chúun cuéntá ndihi ndó.
26 Não será assim entre vós; mas todo aquele que quiser entre vós fazer-se grande seja vosso serviçal;
27 Ta ndá da̱ cúni̱ cacuu da̱ nu̱ cuítí tañu ndóhó ndítahan cacuu da da̱ cája ndíví nu̱ú ndihi ndó.
27 E, qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, seja vosso servo;
28 Jáchi̱ ni ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi co̱ó na̱quixi i̱ ñuyíví yóho ña̱ ná caja ndíví ña̱yivi nu̱ú i̱. Ña̱ na̱quixi i̱ caja i̱ quéa̱ caja ndíví i̱ nu̱ ná ta ndiquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ cua̱há ña̱yivi ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá —na̱cachi a.
28 Bem como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ta tá na̱queta Jesús ñuu Jericó xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já ndíco̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ja̱tá cása̱ha̱n na̱.
29 E, saindo eles de Jericó, seguiu-o grande multidão.
30 Ta ndaja coo yati jíi̱n íchi̱ cán na̱sa̱nduu coo i̱vi̱ da̱ cua̱á ta tá na̱xini joho da ña̱ yáha Jesús cua̱ha̱n já na̱casáhá ndíví da̱ cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já:
30 E eis que dois cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
31 A̱nda̱ já na̱casáhá cája cue̱he̱ ña̱yivi xi̱hi̱n ndíví da̱ cua̱á cán ña̱ ná catáji̱ yúhu̱ dá. Joo ví ga̱ ví cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já:
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; eles, porém, cada vez clamavam mais, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Jesús já na̱cana ndíví da̱ cua̱á cán. Ta já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: Que quereis que vos faça?
33 Já na̱cachi ndíví da̱ cua̱á cán já:
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos sejam abertos.
34 A̱nda̱ já na̱candáhví ini Jesús da̱ ta na̱cani ndaa ndáha̱ á nu̱u̱ dá. Chí i̱vi̱ la̱á na̱nu̱na̱ nu̱ú da̱ cua̱á cán ta na̱casáhá da̱ ndíco̱ da̱ ja̱tá Jesús cua̱ha̱n da̱.
34 Então Jesus, movido de íntima compaixão, tocou-lhes nos olhos, e logo seus olhos viram; e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.