Mateus 14

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mé tiempo cán na̱xini jo̱ho Herodes, da̱ cúú gobernador cán ña̱ ndítúhún na̱ sa̱há Jesús.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 A̱nda̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n mozo da̱:
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Jáchi̱ ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ na̱tiin Herodes Juan na̱cató ñahá da̱ ta na̱chica̱a̱n da̱ da̱ veca̱a. Ta na̱caja da ña̱ yóho sa̱há Herodías, ñá na̱sacuu ñájíhí Felipe, ñani da.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Jáchi̱ mé Juan na̱jána̱ni ñahá da̱ sa̱há ña̱ íin Herodes xi̱hi̱n ña̱ ta já na̱cachi da:
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Ta ja̱nda̱ já na̱nducú Herodes cahní da̱ Juan joo a̱ cu̱ú caja da ña̱ jáchi̱ yíhví da̱ ña̱yivi sa̱há ña̱ cándúsa na ña̱ cúú Juan in profeta na̱chindahá Ndióxi̱.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Joo in tañu nani ndáca̱a̱n Juan veca̱a já na̱cava̱ha Herodes víco̱ sa̱há qui̱vi̱ na̱cacu da. Ta na̱nda̱ca̱ ndíchí ñá cúú ja̱hyi Herodías cán na̱xita sáhá ña̱ nu̱ ndíhi na̱ ndúu víco̱ cán. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱caji̱i̱ ini Herodes xi̱hín ña̱ yóho.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ tává da̱ tá sáhan da tu̱hun da nu̱ ñá cán ña̱ quia̱hva da nu̱ ña̱ ndá ña̱ cúni̱ mé ñá ca̱ca̱ ñá nu̱ dá.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Tá na̱ndihi na̱nda̱ca̱ tu̱hún jihna ñá náná ña̱ já ndáva ñá na̱sa̱ha̱n ñá nu̱ Herodes já cáchí ña̱ já xi̱hi̱n dá:
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Tá na̱cachi ñá já xi̱hi̱n Herodes já na̱cacuéha̱ ndiva̱ha ini da. Joo sa̱há ña̱ sa̱ na̱tavá da̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ tá na̱sa̱ha̱n da̱ tu̱hun dá nu̱ ñá cán ta sa̱há ña̱ cúni̱ da̱ cando̱o va̱ha da nu̱ú na̱ ndúu víco̱ xi̱hín da̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda da chuun ña̱ ná quia̱hva na ña̱ nu̱ ñá.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Chí na̱sahnda da chuun ña̱ ná chitúhu̱n ná yiquí jíní Juan ini veca̱a cán.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Ta já na̱chica̱a̱n na̱ yiquí jíní da̱ ini in co̱ho̱ cáhnu já na̱sa̱ha̱n na̱ ña̱ nu̱ ñá cán. A̱nda̱ já na̱ndiquia̱hva ñá cán ña̱ ndáha̱ náná ña̱.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 A̱nda̱ jáví na̱xi̱nu̱ na̱ na̱xi̱ca xi̱hi̱n Juan cán já na̱sa̱ha̱n na̱ na̱ndiquehe na yiquí cu̱ñu da ta na̱jándu̱xu̱ na̱ da̱. Ta já na̱sa̱ha̱n na̱ na̱ca̱xi tu̱hun na ña̱ yóho nu̱ú Jesús.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Tá na̱xini jo̱ho Jesús sa̱ha̱ Juan já na̱quee xóo a ini in barco loho cua̱ha̱n nu̱ú co̱ ndúu ña̱yivi. Joo tá na̱xini jo̱ho ña̱yivi ña̱ cua̱ha̱n Jesús já na̱quee na ñuu na ndíco̱ na̱ cua̱ha̱n sáhá na̱ nu̱ íin a.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Ta tá na̱nuu Jesús barco cán já na̱xini a cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ta na̱ta̱hvi̱ ini a sa̱ha̱ ná. Ta chí na̱ndaja va̱ha mé á na̱ quíhvi̱ na̱quixi tañu na̱ cán.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Ta tá sa̱ cáhini cua̱ha̱n já na̱cayati na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán nu̱ á. Já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
16 Mas Jesus respondeu:
17 A̱nda̱ já na̱cachi tucu na̱ cán já xi̱hi̱n á:
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 —Ta̱xi ndó a̱ chóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun ña̱ ná ndaca nduu ndihi na̱ cán nu̱ú yu̱cu̱. A̱nda̱ já na̱tiin a ndíhu̱hu̱n pan xi̱hi̱n ndíví ti̱yacá cán já na̱sande̱hé a̱ chí indiví já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Tá na̱ndihi já na̱sahnda java pan ta na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ta na̱ cán na̱ndicahnda na ña̱ nu̱ú ña̱yivi cua̱ha̱ cán.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Ta tócó ndihi na na̱xixi na ja̱nda̱ quia̱hva na̱chutú na̱. Ta tá na̱ndihi na̱xixi na já na̱játaca na ña̱ na̱cando̱o cán ta na̱jáchutú na̱ u̱xu̱ i̱vi̱ to̱yi̱cá xi̱hín ña̱ na̱cando̱o cán.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ta tócó ndihi na̱ na̱xixi cán na̱sa̱cuu na tátu̱hun u̱hu̱n mil ta̱a. Co̱ cáha̱n sa̱há na̱ji̱hí xi̱hín na̱ va̱lí.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Ta tá na̱ndihi já na̱caja Jesús ña̱ ná ndi̱hvi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ini in barco ña̱ ná cu̱hu̱n cuéé na̱ inga xoo tañu̱hú cán nani cando̱o tóo mé á jándinda̱yí a̱ ña̱yivi cua̱ha̱ cán.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Ta tá sa̱ na̱jándu̱ta̱ tócó ndihi ña̱yivi já na̱ndaa mé á yúcu̱ cua̱ha̱n ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱. Tá na̱ndihi já na̱cuaá ta in túhún mé á ndáca̱a̱n xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ cán.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Ta ndaja coo barco loho, dó cándojó na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o dó ja̱nda̱ ma̱hñú tañu̱hú cua̱ha̱n do̱. Ta ndíco̱jo̱ ndiva̱ha tañu̱hú jáchi̱ xoo cua̱ha̱n na̱ va̱xi ta̱chi̱.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Joo tátu̱hun sa̱ cua̱ha̱n tívi já xíca sáhá Jesús cua̱ha̱n nu̱ú tañu̱hú na̱xi̱nu̱ a̱ nu̱ ná.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Ta tá na̱xini na xíca sáhá Jesús va̱xi a nu̱ú tañu̱hú cán já na̱catóntó na̱. Ta na̱casáhá na̱ cáyuhú cóhó na̱ sa̱há ña̱ yíhví na̱ já cáchí na̱ já:
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Joo i̱vi̱ la̱á na̱ndica̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n ná já cáchí a̱ já:
27 Nesse instante Jesus disse:
28 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús:
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Ta já cáchí Jesús já:
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Joo tá na̱xini da ta̱chi̱ ndeé xícó nu̱ú tañu̱hú cán já na̱yi̱hví da̱. Chí i̱vi̱ la̱á na̱casáhá quéta nuu da cua̱ha̱n da̱ ini tañu̱hú. Já na̱cayuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já xi̱hín Jesús:
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Ta cama chá na̱tiin Jesús ndáha̱ da̱ ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Ta tá na̱ndaa ndíví na̱ ja̱ta̱ barco já na̱catáji̱ ta̱chi̱ cán.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 A̱nda̱ já na̱caja cáhnu na̱ ñúhu ini barco cán Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Ta já na̱xi̱ca loho ga̱ na̱ nu̱ú tañu̱hú cán já na̱xi̱nu̱ co̱o na ñundáhyi̱ Genesaret.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Ta tá na̱ndicuni ña̱yivi ndúu cán mé á já na̱chindahá na̱ chuun na̱sa̱ha̱n nu̱ú ndaja táhan ña̱yivi ndúu ndijáá ñundáhyi̱ cán. Já ñéhe ndihi na na̱ quíhvi̱ na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ á.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Ta na̱ quíhvi̱ cán na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná quia̱hva ña̱ma̱ni̱ cani ndaa ndáha̱ ná yuhú jahmá níhnu a ta tócó ndihi na̱ na̱cani ndaa ndáha̱ jahmá a̱ na̱ndiva̱ha na.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.