Mateus 14
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ACF
1 Mé tiempo cán na̱xini jo̱ho Herodes, da̱ cúú gobernador cán ña̱ ndítúhún na̱ sa̱há Jesús.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 A̱nda̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n mozo da̱:
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Jáchi̱ ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ na̱tiin Herodes Juan na̱cató ñahá da̱ ta na̱chica̱a̱n da̱ da̱ veca̱a. Ta na̱caja da ña̱ yóho sa̱há Herodías, ñá na̱sacuu ñájíhí Felipe, ñani da.
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Jáchi̱ mé Juan na̱jána̱ni ñahá da̱ sa̱há ña̱ íin Herodes xi̱hi̱n ña̱ ta já na̱cachi da:
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Ta ja̱nda̱ já na̱nducú Herodes cahní da̱ Juan joo a̱ cu̱ú caja da ña̱ jáchi̱ yíhví da̱ ña̱yivi sa̱há ña̱ cándúsa na ña̱ cúú Juan in profeta na̱chindahá Ndióxi̱.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Joo in tañu nani ndáca̱a̱n Juan veca̱a já na̱cava̱ha Herodes víco̱ sa̱há qui̱vi̱ na̱cacu da. Ta na̱nda̱ca̱ ndíchí ñá cúú ja̱hyi Herodías cán na̱xita sáhá ña̱ nu̱ ndíhi na̱ ndúu víco̱ cán. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱caji̱i̱ ini Herodes xi̱hín ña̱ yóho.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ tává da̱ tá sáhan da tu̱hun da nu̱ ñá cán ña̱ quia̱hva da nu̱ ña̱ ndá ña̱ cúni̱ mé ñá ca̱ca̱ ñá nu̱ dá.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Tá na̱ndihi na̱nda̱ca̱ tu̱hún jihna ñá náná ña̱ já ndáva ñá na̱sa̱ha̱n ñá nu̱ Herodes já cáchí ña̱ já xi̱hi̱n dá:
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Tá na̱cachi ñá já xi̱hi̱n Herodes já na̱cacuéha̱ ndiva̱ha ini da. Joo sa̱há ña̱ sa̱ na̱tavá da̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ tá na̱sa̱ha̱n da̱ tu̱hun dá nu̱ ñá cán ta sa̱há ña̱ cúni̱ da̱ cando̱o va̱ha da nu̱ú na̱ ndúu víco̱ xi̱hín da̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda da chuun ña̱ ná quia̱hva na ña̱ nu̱ ñá.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Chí na̱sahnda da chuun ña̱ ná chitúhu̱n ná yiquí jíní Juan ini veca̱a cán.
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Ta já na̱chica̱a̱n na̱ yiquí jíní da̱ ini in co̱ho̱ cáhnu já na̱sa̱ha̱n na̱ ña̱ nu̱ ñá cán. A̱nda̱ já na̱ndiquia̱hva ñá cán ña̱ ndáha̱ náná ña̱.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 A̱nda̱ jáví na̱xi̱nu̱ na̱ na̱xi̱ca xi̱hi̱n Juan cán já na̱sa̱ha̱n na̱ na̱ndiquehe na yiquí cu̱ñu da ta na̱jándu̱xu̱ na̱ da̱. Ta já na̱sa̱ha̱n na̱ na̱ca̱xi tu̱hun na ña̱ yóho nu̱ú Jesús.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Tá na̱xini jo̱ho Jesús sa̱ha̱ Juan já na̱quee xóo a ini in barco loho cua̱ha̱n nu̱ú co̱ ndúu ña̱yivi. Joo tá na̱xini jo̱ho ña̱yivi ña̱ cua̱ha̱n Jesús já na̱quee na ñuu na ndíco̱ na̱ cua̱ha̱n sáhá na̱ nu̱ íin a.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Ta tá na̱nuu Jesús barco cán já na̱xini a cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ta na̱ta̱hvi̱ ini a sa̱ha̱ ná. Ta chí na̱ndaja va̱ha mé á na̱ quíhvi̱ na̱quixi tañu na̱ cán.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Ta tá sa̱ cáhini cua̱ha̱n já na̱cayati na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán nu̱ á. Já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 A̱nda̱ já na̱cachi tucu na̱ cán já xi̱hi̱n á:
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 —Ta̱xi ndó a̱ chóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun ña̱ ná ndaca nduu ndihi na̱ cán nu̱ú yu̱cu̱. A̱nda̱ já na̱tiin a ndíhu̱hu̱n pan xi̱hi̱n ndíví ti̱yacá cán já na̱sande̱hé a̱ chí indiví já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Tá na̱ndihi já na̱sahnda java pan ta na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ta na̱ cán na̱ndicahnda na ña̱ nu̱ú ña̱yivi cua̱ha̱ cán.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Ta tócó ndihi na na̱xixi na ja̱nda̱ quia̱hva na̱chutú na̱. Ta tá na̱ndihi na̱xixi na já na̱játaca na ña̱ na̱cando̱o cán ta na̱jáchutú na̱ u̱xu̱ i̱vi̱ to̱yi̱cá xi̱hín ña̱ na̱cando̱o cán.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Ta tócó ndihi na̱ na̱xixi cán na̱sa̱cuu na tátu̱hun u̱hu̱n mil ta̱a. Co̱ cáha̱n sa̱há na̱ji̱hí xi̱hín na̱ va̱lí.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Ta tá na̱ndihi já na̱caja Jesús ña̱ ná ndi̱hvi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ini in barco ña̱ ná cu̱hu̱n cuéé na̱ inga xoo tañu̱hú cán nani cando̱o tóo mé á jándinda̱yí a̱ ña̱yivi cua̱ha̱ cán.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Ta tá sa̱ na̱jándu̱ta̱ tócó ndihi ña̱yivi já na̱ndaa mé á yúcu̱ cua̱ha̱n ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱. Tá na̱ndihi já na̱cuaá ta in túhún mé á ndáca̱a̱n xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ cán.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Ta ndaja coo barco loho, dó cándojó na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o dó ja̱nda̱ ma̱hñú tañu̱hú cua̱ha̱n do̱. Ta ndíco̱jo̱ ndiva̱ha tañu̱hú jáchi̱ xoo cua̱ha̱n na̱ va̱xi ta̱chi̱.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Joo tátu̱hun sa̱ cua̱ha̱n tívi já xíca sáhá Jesús cua̱ha̱n nu̱ú tañu̱hú na̱xi̱nu̱ a̱ nu̱ ná.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Ta tá na̱xini na xíca sáhá Jesús va̱xi a nu̱ú tañu̱hú cán já na̱catóntó na̱. Ta na̱casáhá na̱ cáyuhú cóhó na̱ sa̱há ña̱ yíhví na̱ já cáchí na̱ já:
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Joo i̱vi̱ la̱á na̱ndica̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n ná já cáchí a̱ já:
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús:
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Ta já cáchí Jesús já:
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Joo tá na̱xini da ta̱chi̱ ndeé xícó nu̱ú tañu̱hú cán já na̱yi̱hví da̱. Chí i̱vi̱ la̱á na̱casáhá quéta nuu da cua̱ha̱n da̱ ini tañu̱hú. Já na̱cayuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já xi̱hín Jesús:
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Ta cama chá na̱tiin Jesús ndáha̱ da̱ ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ta tá na̱ndaa ndíví na̱ ja̱ta̱ barco já na̱catáji̱ ta̱chi̱ cán.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 A̱nda̱ já na̱caja cáhnu na̱ ñúhu ini barco cán Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Ta já na̱xi̱ca loho ga̱ na̱ nu̱ú tañu̱hú cán já na̱xi̱nu̱ co̱o na ñundáhyi̱ Genesaret.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Ta tá na̱ndicuni ña̱yivi ndúu cán mé á já na̱chindahá na̱ chuun na̱sa̱ha̱n nu̱ú ndaja táhan ña̱yivi ndúu ndijáá ñundáhyi̱ cán. Já ñéhe ndihi na na̱ quíhvi̱ na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ á.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Ta na̱ quíhvi̱ cán na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná quia̱hva ña̱ma̱ni̱ cani ndaa ndáha̱ ná yuhú jahmá níhnu a ta tócó ndihi na̱ na̱cani ndaa ndáha̱ jahmá a̱ na̱ndiva̱ha na.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.