Mateus 12

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta ndaja coo in qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi xíca Jesús cua̱ha̱n tañu nu̱ú na̱xutu na trigo. Ta sa̱há ña̱ cuíco na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá na̱ túhún na̱ java yu̱cu̱ ji̱ni̱ trigo cán ta tává na̱ trigo sáxí na̱.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Tá na̱xini na̱ fariseo ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ cáha̱n cua̱chí na̱ nu̱ú Jesús. Já cáchí na̱ já:
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Ña̱ na̱caja da quéa̱ na̱qui̱hvi da ini veñu̱hu Ndióxi̱ ta na̱xixi da pan ña̱ yi̱i̱. Ta ni nu̱ mé dá ta ni nu̱ú na̱ xíca xi̱hi̱n dá cán co̱ cáni a nu̱u̱ cuxu na pan cán. In túhún ju̱tu̱ cuití va cáni a nu̱u̱ cuxu na pan cán.
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Ta á a̱ ñáha toho cahvi ndó ña̱ na̱ca̱hyí Moisés nu̱ ley tá na̱ca̱hyí da̱ ña̱ co̱ cája toho ju̱tu̱ cua̱chi nu̱ Ndióxi̱ va̱tí cája chúun da veñu̱hu qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi.
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ íin chága̱ sa̱há i̱, da̱ cándichi yóho a̱ ju̱ú ga̱ sa̱há veñu̱hu nu̱ cája cáhnu na Ndióxi̱ ja̱n.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Mé ndó co̱ cánda̱a̱ toho ini ndó ña̱ cúni̱ cachi tu̱hun Ndióxi̱ tá cáchí a̱ já: “Ye̱he̱ cúni̱ ña̱ ná candáhví ini ndó ña̱yivi jáchi̱ va̱ha chága̱ ña̱ yóho a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná jo̱co̱ ndó quíti̱ nu̱ú i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Jáchi̱ tá ná canda̱a̱ ini ndó tu̱hun yóho, nduu ta a̱ chíca̱a̱n toho ndó cua̱chi ja̱tá ña̱yivi, na̱ co̱ó cua̱chi.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Cande̱hé ndó. Ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi, íin sa̱há i̱ cahnda i̱ chuun sa̱há qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús cua̱ha̱n já na̱ndi̱hvi a veñu̱hu mé ñuu cán.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Ta cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ta̱a, da̱ na̱hi̱chi̱ ndáha̱. Ta sa̱há ña̱ ndúcú na̱ fariseo ndúu cán ndá quia̱hva caja na já ná cuu chica̱a̱n na̱ cua̱chi ja̱tá Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já:
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Ta ndíya̱hvi chága̱ ña̱yivi a̱ ju̱ú ga̱ ndicachi. Ña̱ cán quéa̱ sáhan Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ cája í ña̱ va̱ha qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ yo̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Tá na̱ndihi na̱cachi a já xi̱hín da̱ta̱a, da̱ na̱hi̱chi̱ ndáha̱ cán já:
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Joo tá na̱queta na̱ fariseo cán já na̱casáhá na̱ jándique táhan na tu̱hun na ña̱ cahní na̱ Jesús.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Tá na̱ñe̱he̱ Jesús tu̱hun ña̱ ndúcú na̱ cán cahní ñahá na̱ já na̱quee a cua̱ha̱n va ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ndíco̱ ja̱tá cua̱ha̱n. Ta ndaja táhan na̱ quíhvi̱ na̱ndaja va̱ha Jesús.
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 Ta na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú na̱ sa̱ na̱ndiva̱ha cán ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na̱ nu̱ú ña̱yivi yo cúú mé á.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Tócó ndihi ña̱ yóho na̱ya̱ha já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun na̱ca̱hyí profeta Isaías tá na̱ca̱hyí da̱ já:
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 Yóho íin da̱ cája chúun cuéntá mí i̱, mé dá na̱ca̱xi i̱.
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Ta ni a̱ cáha̱n cua̱chi toho da ta ni a̱ cáyuhú cóhó da̱,
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Tá quia̱hva a̱ jácuachi toho da ndo̱o̱, dó sa̱ na̱ta̱hnu̱,
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Ta ndaja táhan ña̱yivi ndúu níí cúú ñuyíví tandaa candeé ini na mé dá, na̱ca̱hyí Isaías sa̱nahá.
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Java ña̱yivi ñéhe na in da̱ cua̱á ta cúú dá da̱ níhi̱ jáchi̱ ndáca̱a̱n rí quini ini da. Ta tá na̱ndaja va̱ha Jesús da̱ já na̱sande̱hé da̱ ta na̱ndica̱ha̱n da̱.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Tá na̱xini ña̱yivi ndúu cán ña̱ yóho já na̱catóntó ndiva̱ha na já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Tá na̱xini jo̱ho na̱ fariseo ña̱ cáha̱n ña̱yivi cán já na̱casáhá cáchí mé na̱ fariseo cán já:
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Ta sa̱ xíni̱ va Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Ta quia̱hva já yáha xi̱hín Satanás, rí cúú tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Ta tá ná tavá rí inga rí quini ini ña̱yivi á tá ná cani táhan ndaja táhan mé rí já quéa̱ ndihi sa̱ha̱ ndée̱ ña̱ cómí ri̱.
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Mé ndó cáchí ndo̱ ña̱ tává i̱ rí quini ini ña̱yivi xi̱hi̱n ndée̱ Beelzebú, rí cúú tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Joo tá mé a̱ nda̱a̱ cúú ndusa ña̱ cáchí ndo̱ sa̱há i̱ ja̱n, ndáchí quéhe na̱ cúú cuéntá mé ndó ja̱n ndée̱ tavá na̱ rí quini ini ña̱yivi. Ama ná cachi ndó ña̱ tává ndo̱ rí quini xi̱hi̱n ndée̱ tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Ña̱ yóho náha̱ ña̱ co̱ cáhvi nda̱a̱ ini ndó.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Cande̱hé ndo̱. Ye̱he̱ tává i̱ ínima̱ quini ini ña̱yivi xi̱hi̱n ndée̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho náha̱ cáxí a̱ ña̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ndó.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 ʼCande̱hé ndo̱. Sácú u̱ in quia̱hva nu̱ ndo̱. Ni in da̱ta̱a a̱ cúu ndi̱hvi da caja cuíhná da̱ ña̱ha vehe in da̱ ndacú joo tá ná cató da̱ da̱ ndacú cán já cuu quehe da ña̱ha da̱ cán.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 ʼNdá na̱ co̱ó cua̱ha̱n xoo i̱, cúú ná na̱ co̱ cúní ye̱he̱. Jáchi̱ ndá na̱ co̱ chíndeé ye̱he̱ xi̱hín ña̱ cája i̱, cúú ná na̱ sájí nuu nu̱ú i̱.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 ʼÑa̱ cán quéa̱ cáchí i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱ha̱ tá nu̱ú cua̱chi cája ña̱yivi xi̱hín sa̱ha̱ tá nu̱ú tu̱hun quini cáha̱n na̱. Joo tá ná ca̱ha̱n núu na sa̱ha̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ já quéa̱ a̱ cája cáhnu toho ini Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱caja na.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Caja cáhnu ini Ndióxi̱ ja̱nda̱ sa̱ha̱ ndá na̱ ná cana̱há xi̱hín ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi joo tá ná cana̱há na̱ xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ já quéa̱ a̱ cája cáhnu toho ini Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná ni nani tácú na̱ ndúu na ñuyíví yóho ta ni tá cu̱hu̱n na̱ cavií sa̱ha̱ ná nu̱ Ndióxi̱.
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 ʼXíní ñúhú jánde̱e ndó yitó va̱ha ña̱ ná cuun cui̱hi va̱ha nu̱ do̱. Jáchi̱ tá ná jánde̱e ndó yitó núu já quéa̱ cui̱hi núu cuun nu̱ do̱. Jáchi̱ xi̱hín cui̱hi cúun nu̱ú in yíto̱ cuu ndicuní ndá yíto̱ cúú dó.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Mé ndó cúú ndó tátu̱hun co̱o jáchi̱ cúú ndó na̱ quini sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáha̱n ndó tu̱hun quini ta a̱ cu̱ú cana tu̱hun va̱ha yúhu̱ ndo̱. Jáchi̱ yúhu̱ ña̱yivi cána tócó ndihi ña̱ na̱ndicutú ñúhu ínima̱ ná.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 In ta̱a va̱ha cáha̱n da̱ ndinuhu ña̱ va̱ha jáchi̱ ndinuhu ña̱ va̱ha ñúhu ínima̱ dá. Ta in ta̱a quini cáha̱n da̱ ndinuhu ña̱ núu jáchi̱ ña̱ núu quéa̱ ndáca̱a̱n ínima̱ dá.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ tá ná ndindaa qui̱ví caja vií Ndióxi̱ sa̱há ña̱yivi ndúu ñuyíví a̱nda̱ jáví ndiquia̱hva ña̱yivi cuéntá nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ndaja táhan tu̱hun núu na̱ca̱ha̱n na̱ ñuyíví yóho.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Jáchi̱ sa̱ha̱ mé tu̱hun na̱ca̱ha̱n ndó ja̱n caja vií Ndióxi̱ sa̱ha̱ ndo̱. Ta xi̱hín ña̱ ja̱n cachi Ndióxi̱ ña̱ á íin cua̱chi ndó á co̱ó cua̱chi ndó —cáchí Jesús.
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Java na̱ fariseo xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱ca̱ha̱n na̱ xi̱hín Jesús já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ú na̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Jáchi̱ tá quia̱hva na̱sa̱ndaca̱a̱n Jonás u̱ni̱ qui̱vi̱ xi̱hín u̱ni̱ ñuú ti̱xi ti̱yacá cáhnu tá na̱cocó rí da̱ quia̱hva já ndaca̱a̱n ri ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ti̱xi ñundáhyi̱ u̱ni̱ qui̱vi̱ xi̱hín u̱ni̱ ñuú.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Ta ña̱yivi na̱sanduu Nínive sa̱nahá cán ndacui̱ta na chica̱a̱n na̱ cua̱chi ja̱ta̱ ndó tá ná xi̱nu̱ qui̱ví caja vií Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi ndúu viti. Jáchi̱ mé na̱ na̱sanduu ñuu Nínive cán na̱jándacoo na cua̱chi cája na tá na̱ca̱ha̱n Jonás xi̱hi̱n ná ña̱ na̱cachi Ndióxi̱ coo. Ta ye̱he̱ íin chága̱ sa̱há i̱ a̱ ju̱ú ga̱ Jonás joo co̱ cándúsa ndó ye̱he̱.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Jári tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ caja vií Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi ndúu tiempo viti a̱nda̱ já ndacui̱ta in ñá na̱sacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi ndúu chí xoo sur sa̱nahá ta chica̱a̱n ñá cua̱chi ja̱tá ña̱yivi ndúu tiempo viti. Jáchi̱ mé ñá cán va̱tí na̱sahi̱in xícá ndiva̱ha ñá nu̱ rey Salomón sa̱nahá na̱sa̱ha̱n ñá cuni jo̱ho ñá tu̱hun ndíchí cáha̱n da̱. Ta ye̱he̱ íin chága̱ sa̱há i̱ a̱ ju̱ú ga̱ Salomón joo co̱ cándúsa ndó ye̱he̱.
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 ʼTá quéta in ínima̱ quini ini in da̱ta̱a já quée rí cua̱ha̱n rí xíca nuu rí ndijáá yucú íchí ndínducú rí nu̱ú cando̱o rí. Ta tá co̱ ndíñe̱he̱ rí ña̱ já cásáhá cáhvi ini rí já:
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 “Coho ndicó co̱o tucú ini da nu̱ú na̱sa̱ndaca̱a̱n í cán jáchi̱ cúú á tátu̱hun vehé”, cáhán ri̱. Ta tá xínu̱ co̱o rí ini da̱ cán já sánde̱hé ri̱ ña̱ íin vií va ini da̱ cán tá quia̱hva vií ini vehe tá na̱ti̱hvi̱ á ta na̱nda̱ca̱ ndójó va̱ha tócó ndihi ña̱ha ini a.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 A̱nda̱ já quée tucu mé rí quini cán cua̱ha̱n rí quehe rí u̱sa̱ ga̱ rí quini chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ mé rí já xínu̱ ndihi rí ndi̱hvi rí ini da̱ta̱a cán. Ta mé da̱ cán ndiquini chága̱ da̱ a̱ ju̱ú ga̱ tá na̱sandaca̱a̱n in tála̱á rí ini da. Quia̱hva já ndoho ri ña̱yivi quini ndúu tiempo viti —cáchí Jesús.
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Nani cáha̱n yi̱i̱ va Jesús xi̱hín ña̱yivi já na̱xi̱nu̱ co̱o náná Jesús xi̱hín ñani a ña̱ ná ca̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á cúni̱ na̱. Joo na̱cando̱o na ndíta na ja̱ta̱ véhe.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Já na̱sa̱ha̱n in na cáxi tu̱hun na nu̱ú Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Joo na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ú na̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 A̱nda̱ já na̱na̱ha̱ ndáha̱ mé á na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já:
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Jáchi̱ ndá na̱ cája ña̱ cúni̱ Ndióxi̱, tátá i̱, mé a̱ íin indiví, na̱ cán cúú ná tátu̱hun ñani i̱ xi̱hín quia̱hva i̱ xi̱hi̱n náná i̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.