Mateus 12

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ta ndaja coo in qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi xíca Jesús cua̱ha̱n tañu nu̱ú na̱xutu na trigo. Ta sa̱há ña̱ cuíco na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá na̱ túhún na̱ java yu̱cu̱ ji̱ni̱ trigo cán ta tává na̱ trigo sáxí na̱.
1 Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.
2 Tá na̱xini na̱ fariseo ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ cáha̱n cua̱chí na̱ nu̱ú Jesús. Já cáchí na̱ já:
2 Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.
3 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
3 Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Ña̱ na̱caja da quéa̱ na̱qui̱hvi da ini veñu̱hu Ndióxi̱ ta na̱xixi da pan ña̱ yi̱i̱. Ta ni nu̱ mé dá ta ni nu̱ú na̱ xíca xi̱hi̱n dá cán co̱ cáni a nu̱u̱ cuxu na pan cán. In túhún ju̱tu̱ cuití va cáni a nu̱u̱ cuxu na pan cán.
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Ta á a̱ ñáha toho cahvi ndó ña̱ na̱ca̱hyí Moisés nu̱ ley tá na̱ca̱hyí da̱ ña̱ co̱ cája toho ju̱tu̱ cua̱chi nu̱ Ndióxi̱ va̱tí cája chúun da veñu̱hu qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi.
5 Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:
6 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ íin chága̱ sa̱há i̱, da̱ cándichi yóho a̱ ju̱ú ga̱ sa̱há veñu̱hu nu̱ cája cáhnu na Ndióxi̱ ja̱n.
6 aqui está quem é maior que o templo.
7 Mé ndó co̱ cánda̱a̱ toho ini ndó ña̱ cúni̱ cachi tu̱hun Ndióxi̱ tá cáchí a̱ já: “Ye̱he̱ cúni̱ ña̱ ná candáhví ini ndó ña̱yivi jáchi̱ va̱ha chága̱ ña̱ yóho a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná jo̱co̱ ndó quíti̱ nu̱ú i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Jáchi̱ tá ná canda̱a̱ ini ndó tu̱hun yóho, nduu ta a̱ chíca̱a̱n toho ndó cua̱chi ja̱tá ña̱yivi, na̱ co̱ó cua̱chi.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa:
8 Cande̱hé ndó. Ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi, íin sa̱há i̱ cahnda i̱ chuun sa̱há qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús cua̱ha̱n já na̱ndi̱hvi a veñu̱hu mé ñuu cán.
9 Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.
10 Ta cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ta̱a, da̱ na̱hi̱chi̱ ndáha̱. Ta sa̱há ña̱ ndúcú na̱ fariseo ndúu cán ndá quia̱hva caja na já ná cuu chica̱a̱n na̱ cua̱chi ja̱tá Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já:
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?
11 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
11 Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?
12 Ta ndíya̱hvi chága̱ ña̱yivi a̱ ju̱ú ga̱ ndicachi. Ña̱ cán quéa̱ sáhan Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ cája í ña̱ va̱ha qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ yo̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
12 Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.
13 Tá na̱ndihi na̱cachi a já xi̱hín da̱ta̱a, da̱ na̱hi̱chi̱ ndáha̱ cán já:
13 Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.
14 Joo tá na̱queta na̱ fariseo cán já na̱casáhá na̱ jándique táhan na tu̱hun na ña̱ cahní na̱ Jesús.
14 Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.
15 Tá na̱ñe̱he̱ Jesús tu̱hun ña̱ ndúcú na̱ cán cahní ñahá na̱ já na̱quee a cua̱ha̱n va ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ndíco̱ ja̱tá cua̱ha̱n. Ta ndaja táhan na̱ quíhvi̱ na̱ndaja va̱ha Jesús.
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 Ta na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú na̱ sa̱ na̱ndiva̱ha cán ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na̱ nu̱ú ña̱yivi yo cúú mé á.
16 advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,
17 Tócó ndihi ña̱ yóho na̱ya̱ha já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun na̱ca̱hyí profeta Isaías tá na̱ca̱hyí da̱ já:
17 para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:
18 Yóho íin da̱ cája chúun cuéntá mí i̱, mé dá na̱ca̱xi i̱.
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Ta ni a̱ cáha̱n cua̱chi toho da ta ni a̱ cáyuhú cóhó da̱,
19 Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.
20 Tá quia̱hva a̱ jácuachi toho da ndo̱o̱, dó sa̱ na̱ta̱hnu̱,
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Ta ndaja táhan ña̱yivi ndúu níí cúú ñuyíví tandaa candeé ini na mé dá, na̱ca̱hyí Isaías sa̱nahá.
21 E, no seu nome, esperarão os gentios.
22 Java ña̱yivi ñéhe na in da̱ cua̱á ta cúú dá da̱ níhi̱ jáchi̱ ndáca̱a̱n rí quini ini da. Ta tá na̱ndaja va̱ha Jesús da̱ já na̱sande̱hé da̱ ta na̱ndica̱ha̱n da̱.
22 Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.
23 Tá na̱xini ña̱yivi ndúu cán ña̱ yóho já na̱catóntó ndiva̱ha na já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
23 E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Tá na̱xini jo̱ho na̱ fariseo ña̱ cáha̱n ña̱yivi cán já na̱casáhá cáchí mé na̱ fariseo cán já:
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.
25 Ta sa̱ xíni̱ va Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Ta quia̱hva já yáha xi̱hín Satanás, rí cúú tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Ta tá ná tavá rí inga rí quini ini ña̱yivi á tá ná cani táhan ndaja táhan mé rí já quéa̱ ndihi sa̱ha̱ ndée̱ ña̱ cómí ri̱.
26 Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Mé ndó cáchí ndo̱ ña̱ tává i̱ rí quini ini ña̱yivi xi̱hi̱n ndée̱ Beelzebú, rí cúú tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Joo tá mé a̱ nda̱a̱ cúú ndusa ña̱ cáchí ndo̱ sa̱há i̱ ja̱n, ndáchí quéhe na̱ cúú cuéntá mé ndó ja̱n ndée̱ tavá na̱ rí quini ini ña̱yivi. Ama ná cachi ndó ña̱ tává ndo̱ rí quini xi̱hi̱n ndée̱ tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Ña̱ yóho náha̱ ña̱ co̱ cáhvi nda̱a̱ ini ndó.
27 E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Cande̱hé ndo̱. Ye̱he̱ tává i̱ ínima̱ quini ini ña̱yivi xi̱hi̱n ndée̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho náha̱ cáxí a̱ ña̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ndó.
28 Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.
29 ʼCande̱hé ndo̱. Sácú u̱ in quia̱hva nu̱ ndo̱. Ni in da̱ta̱a a̱ cúu ndi̱hvi da caja cuíhná da̱ ña̱ha vehe in da̱ ndacú joo tá ná cató da̱ da̱ ndacú cán já cuu quehe da ña̱ha da̱ cán.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.
30 ʼNdá na̱ co̱ó cua̱ha̱n xoo i̱, cúú ná na̱ co̱ cúní ye̱he̱. Jáchi̱ ndá na̱ co̱ chíndeé ye̱he̱ xi̱hín ña̱ cája i̱, cúú ná na̱ sájí nuu nu̱ú i̱.
30 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 ʼÑa̱ cán quéa̱ cáchí i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱ha̱ tá nu̱ú cua̱chi cája ña̱yivi xi̱hín sa̱ha̱ tá nu̱ú tu̱hun quini cáha̱n na̱. Joo tá ná ca̱ha̱n núu na sa̱ha̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ já quéa̱ a̱ cája cáhnu toho ini Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱caja na.
31 Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Caja cáhnu ini Ndióxi̱ ja̱nda̱ sa̱ha̱ ndá na̱ ná cana̱há xi̱hín ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi joo tá ná cana̱há na̱ xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ já quéa̱ a̱ cája cáhnu toho ini Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná ni nani tácú na̱ ndúu na ñuyíví yóho ta ni tá cu̱hu̱n na̱ cavií sa̱ha̱ ná nu̱ Ndióxi̱.
32 Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 ʼXíní ñúhú jánde̱e ndó yitó va̱ha ña̱ ná cuun cui̱hi va̱ha nu̱ do̱. Jáchi̱ tá ná jánde̱e ndó yitó núu já quéa̱ cui̱hi núu cuun nu̱ do̱. Jáchi̱ xi̱hín cui̱hi cúun nu̱ú in yíto̱ cuu ndicuní ndá yíto̱ cúú dó.
33 Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Mé ndó cúú ndó tátu̱hun co̱o jáchi̱ cúú ndó na̱ quini sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáha̱n ndó tu̱hun quini ta a̱ cu̱ú cana tu̱hun va̱ha yúhu̱ ndo̱. Jáchi̱ yúhu̱ ña̱yivi cána tócó ndihi ña̱ na̱ndicutú ñúhu ínima̱ ná.
34 Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 In ta̱a va̱ha cáha̱n da̱ ndinuhu ña̱ va̱ha jáchi̱ ndinuhu ña̱ va̱ha ñúhu ínima̱ dá. Ta in ta̱a quini cáha̱n da̱ ndinuhu ña̱ núu jáchi̱ ña̱ núu quéa̱ ndáca̱a̱n ínima̱ dá.
35 O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ tá ná ndindaa qui̱ví caja vií Ndióxi̱ sa̱há ña̱yivi ndúu ñuyíví a̱nda̱ jáví ndiquia̱hva ña̱yivi cuéntá nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ndaja táhan tu̱hun núu na̱ca̱ha̱n na̱ ñuyíví yóho.
36 Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;
37 Jáchi̱ sa̱ha̱ mé tu̱hun na̱ca̱ha̱n ndó ja̱n caja vií Ndióxi̱ sa̱ha̱ ndo̱. Ta xi̱hín ña̱ ja̱n cachi Ndióxi̱ ña̱ á íin cua̱chi ndó á co̱ó cua̱chi ndó —cáchí Jesús.
37 porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.
38 Java na̱ fariseo xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱ca̱ha̱n na̱ xi̱hín Jesús já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
38 Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.
39 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ú na̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
39 Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.
40 Jáchi̱ tá quia̱hva na̱sa̱ndaca̱a̱n Jonás u̱ni̱ qui̱vi̱ xi̱hín u̱ni̱ ñuú ti̱xi ti̱yacá cáhnu tá na̱cocó rí da̱ quia̱hva já ndaca̱a̱n ri ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ti̱xi ñundáhyi̱ u̱ni̱ qui̱vi̱ xi̱hín u̱ni̱ ñuú.
40 Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Ta ña̱yivi na̱sanduu Nínive sa̱nahá cán ndacui̱ta na chica̱a̱n na̱ cua̱chi ja̱ta̱ ndó tá ná xi̱nu̱ qui̱ví caja vií Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi ndúu viti. Jáchi̱ mé na̱ na̱sanduu ñuu Nínive cán na̱jándacoo na cua̱chi cája na tá na̱ca̱ha̱n Jonás xi̱hi̱n ná ña̱ na̱cachi Ndióxi̱ coo. Ta ye̱he̱ íin chága̱ sa̱há i̱ a̱ ju̱ú ga̱ Jonás joo co̱ cándúsa ndó ye̱he̱.
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Jári tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ caja vií Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi ndúu tiempo viti a̱nda̱ já ndacui̱ta in ñá na̱sacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi ndúu chí xoo sur sa̱nahá ta chica̱a̱n ñá cua̱chi ja̱tá ña̱yivi ndúu tiempo viti. Jáchi̱ mé ñá cán va̱tí na̱sahi̱in xícá ndiva̱ha ñá nu̱ rey Salomón sa̱nahá na̱sa̱ha̱n ñá cuni jo̱ho ñá tu̱hun ndíchí cáha̱n da̱. Ta ye̱he̱ íin chága̱ sa̱há i̱ a̱ ju̱ú ga̱ Salomón joo co̱ cándúsa ndó ye̱he̱.
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
43 ʼTá quéta in ínima̱ quini ini in da̱ta̱a já quée rí cua̱ha̱n rí xíca nuu rí ndijáá yucú íchí ndínducú rí nu̱ú cando̱o rí. Ta tá co̱ ndíñe̱he̱ rí ña̱ já cásáhá cáhvi ini rí já:
43 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 “Coho ndicó co̱o tucú ini da nu̱ú na̱sa̱ndaca̱a̱n í cán jáchi̱ cúú á tátu̱hun vehé”, cáhán ri̱. Ta tá xínu̱ co̱o rí ini da̱ cán já sánde̱hé ri̱ ña̱ íin vií va ini da̱ cán tá quia̱hva vií ini vehe tá na̱ti̱hvi̱ á ta na̱nda̱ca̱ ndójó va̱ha tócó ndihi ña̱ha ini a.
44 Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.
45 A̱nda̱ já quée tucu mé rí quini cán cua̱ha̱n rí quehe rí u̱sa̱ ga̱ rí quini chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ mé rí já xínu̱ ndihi rí ndi̱hvi rí ini da̱ta̱a cán. Ta mé da̱ cán ndiquini chága̱ da̱ a̱ ju̱ú ga̱ tá na̱sandaca̱a̱n in tála̱á rí ini da. Quia̱hva já ndoho ri ña̱yivi quini ndúu tiempo viti —cáchí Jesús.
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Nani cáha̱n yi̱i̱ va Jesús xi̱hín ña̱yivi já na̱xi̱nu̱ co̱o náná Jesús xi̱hín ñani a ña̱ ná ca̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á cúni̱ na̱. Joo na̱cando̱o na ndíta na ja̱ta̱ véhe.
46 Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.
47 Já na̱sa̱ha̱n in na cáxi tu̱hun na nu̱ú Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
47 E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.
48 Joo na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ú na̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
48 Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 A̱nda̱ já na̱na̱ha̱ ndáha̱ mé á na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já:
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
50 Jáchi̱ ndá na̱ cája ña̱ cúni̱ Ndióxi̱, tátá i̱, mé a̱ íin indiví, na̱ cán cúú ná tátu̱hun ñani i̱ xi̱hín quia̱hva i̱ xi̱hi̱n náná i̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
50 Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.