Marcos 1

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Quia̱hva jo̱ho na̱ca̱va̱ sáhá tu̱hun va̱ha cáha̱n sa̱ha̱ Jesucristo, mé a̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Sa̱nahá na̱ca̱hyí profeta Isaías ña̱ na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ xi̱hín ja̱hyi a. Já cáchí a̱ já:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Ta ca̱ha̱n cóhó da̱ tañu yucú íchí ta cachi da já xi̱hín ña̱yivi:
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Ta ndaja coo íin Juan yucú íchí ta na̱casáhá cája ndúta̱ dá ña̱yivi. Ta cáxi tu̱hun da xi̱hi̱n ná ña̱ tá cúni̱ na̱ caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi na já ndítahan nu̱ ná ndicó co̱o ini na ta já candúta̱ ná.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Chí na̱quixi cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi estado Judea xi̱hín ñuu Jerusalén taa jo̱ho na nu̱ cáha̱n da̱ ta tá náhma̱ na̱ cua̱chi na já na̱caja ndúta̱ dá na̱ ini yu̱ta Jordán.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Ta na̱sa̱ndixi mé Juan yóho jáhma̱ ña̱ na̱cava̱ha na xi̱hi̱n íji̱ camello ta na̱sa̱ndi̱co̱ in níi̱ jáhndá tóco̱ dá. Ta na̱xixi da ti̱ca xi̱hín ñu̱ñu̱ yúcú.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Tá cáxi tu̱hun da nu̱ú ña̱yivi já cáchí da̱ já:
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Ye̱he̱ na̱jácandúta̱ i̱ ndo̱hó xi̱hín ticui̱í joo mé da̱ cán cúú da̱ jándicutú ínima̱ ndó xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Juan xi̱hín ná.
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Mé tiempo já na̱quee Jesús ñuu Nazaret ña̱ ndáca̱a̱n estado Galilea. Na̱xi̱nu̱ a̱ nu̱ íin Juan ta na̱jácandúta̱ Juan Jesús ini yu̱ta Jordán cán.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Ta tá na̱quee Jesús ticui̱í cán já na̱xini a na̱ndinu̱na̱ indiví ta na̱nuu ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ja̱ta̱ mé á. Ta cáa ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ yóho tá quia̱hva cáa in ndija̱ta.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Ta na̱xini jo̱ho na cáha̱n in a indiví ta já cáchí a̱ já:
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 I̱vi̱ la̱á na̱sa̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ndáca Jesús yucú íchí nu̱ co̱ó ña̱yivi.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Ta cán na̱sahi̱in a i̱vi̱ jico qui̱vi̱ ta mé tiñáhá sa̱cua̱ha̱ na̱xito ndojó rí a̱. Ta cán ndúu quití quini joo na̱xi̱nu̱ java táto̱ Ndióxi̱ chindeé na̱ mé á.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Tá na̱ndihi na̱chica̱a̱n na̱ Juan veca̱a já na̱sa̱ha̱n Jesús estado Galilea ca̱xi tu̱hun a nu̱ú ña̱yivi tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Ndióxi̱.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 In tañu xíca Jesús cua̱ha̱n yati yu̱hú tañu̱hú Galilea. Ta na̱xini a in da naní Simón xi̱hín Andrés, da̱ cúú ñani. Ndíví mé da̱ yóho cúú dá da̱ tává ti̱yacá ta ñúhu da jácana da ñúnu̱ dá ini tañu̱hú.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Na̱casáhá cáchí Jesús já xi̱hi̱n dá:
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Ta chí i̱vi̱ la̱á na̱jándacoo da ñúnu̱ dá ta na̱ndi̱co̱ da̱ Jesús.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 A̱nda̱ já na̱xi̱ca loho ga̱ Jesús chí nu̱u̱ já na̱xini a Jacobo xi̱hín ñani da Juan, da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo. Ndíví da̱ yóho ñúhu da ini barco ndája va̱ha da ñúnu̱ dá.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Na̱cana Jesús ndíví da̱ yóho ta chí na̱jándacoo da tátá da̱, Zebedeo cán ini barco xi̱hín java ga̱ da̱ cája chúun xi̱hi̱n dá ta já na̱casáhá xíca tuun da xi̱hín Jesús.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ñuu Capernaum. Ta tá na̱tandaa qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi já na̱qui̱hvi Jesús ini veñu̱hu ta na̱casáhá jána̱ha̱ na̱ cán.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Ta na̱catóntó tócó ndihi ña̱yivi sa̱há tu̱hun cáha̱n mé á jáchi̱ na̱jána̱ha̱ mé á tátu̱hun in da̱ íin sa̱ha̱ cahnda chuun ta co̱ cáha̱n tátu̱hun na̱ jána̱ha̱ ley Moisés.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Ini mé veñu̱hu cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ta̱a, da̱ ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini. Na̱casáhá cáyuhú rí cán já cáchí ri̱ já:
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 —Jesús, da̱ ñuu Nazaret. Ndá cuéntá quéa̱ quíhvi nuún xi̱hín nde̱. Á va̱sún jándihún sa̱há nde̱. Sa̱ xíni̱ va̱ha i̱ yo̱hó ta cánda̱a̱ cáxí ini i̱ ña̱ cúún in da̱ yi̱i̱ na̱chindahá Ndióxi̱ —na̱cachi rí cán.
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Ta na̱casáhá Jesús jána̱ni a rí quini ndáca̱a̱n ini da̱ cán. Já na̱cachi a já:
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Ta tá quéta rí quini ndáca̱a̱n ini da̱ cán na̱sahní yi̱hí rí da̱ ta cáyuhú cóhó ri̱ já na̱queta rí ini da̱ cán.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Na̱catóntó tócó ndihi ña̱yivi chí na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Ta chí cama chá na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun sa̱ha̱ Jesús níí cúú estado Galilea.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Tá na̱quee na veñu̱hu já cua̱ha̱n Jesús xi̱hín Jacobo xi̱hín Juan vehe Simón xi̱hín ñani da, Andrés.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Ta ndaja coo cándúhu̱ ñá cúú xo̱jo Simón nu̱ú xi̱to na̱chica̱a̱n cáhni̱ ndeé ña̱. Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ cán já na̱ca̱xi tu̱hun na nu̱ú Jesús ña̱ quíhvi̱ ña̱.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 A̱nda̱ já na̱cayati Jesús nu̱ ña̱ ta na̱tiin a ndáha̱ ña̱ já na̱ndiñehe a ña̱ chí i̱vi̱ la̱á na̱ndindaa cáhni̱ á ña̱. A̱nda̱ já na̱casáhá cája ndíví ña̱ ña̱ cuxu na.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Tá na̱que̱ta nuu ca̱ndii ta na̱cuaá já ñéhe ndihi ña̱yivi na̱ quíhvi̱ xi̱hín na̱ ñúhu ínima̱ quini ini na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Ta tócó ndihi na̱ ñuu na̱ndai cuu na yuyéhé nu̱ íin Jesús.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Na̱ndaja va̱ha Jesús cuahá ña̱yivi, na̱ ndóho tá nu̱ú cue̱he̱. Ta na̱tavá a̱ cua̱há ínima̱ quini ini ña̱yivi. Joo co̱ó na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ rí quini ña̱ ná ca̱ha̱n rí jáchi̱ xíni̱ rí yo cúú Jesús.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Ta naha inga qui̱ví ita̱a̱n tá cáma̱ní yi̱í ti̱vi na̱ndaco̱o Jesús ta na̱quee a ñuu cua̱ha̱n nu̱ú co̱ó ña̱yivi ña̱ ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Tá na̱ndaco̱o Simón xi̱hín java ga̱ da̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús já na̱xini na ña̱ co̱ó a̱ íin chí na̱quee na cua̱ha̱n na̱ ndinducú na̱ mé á.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Ta tá na̱ndiñehe ñahá na̱ já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Joo cáchí Jesús já xi̱hi̱n ná:
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Ta chí na̱xi̱ca nuu Jesús níí cúú estado Galilea cáha̱n tu̱hun va̱ha ini veñu̱hu in in ñuu cán ta tává a̱ ínima̱ quini ndáca̱a̱n ini ña̱yivi.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Ta ndaja coo na̱cayati in da̱ta̱a ndóho cue̱he̱ táhyi̱ nu̱ú Jesús ta na̱caxítí da̱ nu̱ á já na̱casáhá cáchí da̱ já:
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Ta na̱ta̱hvi̱ ini Jesús sa̱ha̱ dá. A̱nda̱ já na̱cani ndaa ndáha̱ á da̱. Já cáchí a̱ já:
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Tá na̱cachi a já chí i̱vi̱ la̱á na̱ndindaa cue̱he̱ táhyi̱ ña̱ na̱ndoho da̱ cán. Já na̱ndivií yiquí cu̱ñu da.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Tá na̱ndihi na̱jándinda̱yí Jesús da̱ ta na̱sahnda chuun nu̱ dá já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 —Cande̱hé. A̱ cáhu̱n xi̱hín ni in túhún toho ña̱yivi ña̱ na̱caja i̱ xu̱hu̱n. Cuáhán nda̱cún na̱hu̱n mún nu̱ú ju̱tu̱. Ta ndítahan jo̱cún ña̱ha nu̱ Ndióxi̱ tátu̱hun na̱sahnda ley Moisés sa̱nahá caja na̱ sa̱ na̱ndiva̱ha. Já ná canda̱a̱ ini tócó ndihi ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱ndindaa va cue̱he̱ na̱sandohún —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Joo tá na̱quee da cua̱ha̱n da̱ na̱casáhá da̱ ndícani da nu̱ú ndihi ña̱yivi ña̱ na̱ndaja va̱ha Jesús da̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱cuu ga̱ ndi̱hvi tívi Jesús ni in ñuu. Ja̱tá ñuu nu̱ú co̱ ndúu ña̱yivi na̱sahi̱in a ta ja̱nda̱ mé cán xínu̱ co̱o ña̱yivi, na̱ quíxi nu̱ú ndijáá ñuu xíto nihni na mé á.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.