João 13
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Tácáma̱ni̱ in qui̱vi̱ coo vicó pascua já sa̱ xíni̱ Jesús ña̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱ví quivi a jándacoo a ñuyíví yóho já ndaa mé á ndique táhan xi̱hi̱n Ndióxi̱, tátá a̱. Níí tiempo na̱qui̱hvi̱ ini Jesús tócó ndihi na̱ cúú cuéntá mé á ndúu ñuyíví yóho ta co̱ó na̱jándacoo mé á ña̱ quíhvi̱ ini a na̱.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Ta ndaja coo íin Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á xíjíni na. Jihna sa̱ na̱jáca̱ha̱n tiñáhá sa̱cua̱ha̱ Judas Iscariote, da̱ cúú ja̱hyi Simón, ña̱ ná ji̱có túhún da̱ Jesús.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Joo sa̱ xíni̱ va̱ha Jesús ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱, tátá a̱ tócó ndihi ndée̱ á nu̱ mé á. Ta sa̱ xíni̱ a̱ ña̱ na̱quixi a nu̱ Ndióxi̱ ta jivi nu̱ Ndióxi̱ ndindita tucu a cu̱hu̱n a̱.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Ta nani xíjíni na na̱nda̱ca̱ ndichi Jesús já na̱tavá a̱ cotó níhnu a ta já na̱tiin a in jáhma̱ na̱chiñee a tóco̱ á.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Tá na̱ndihi já na̱taán a̱ ticui̱í ini in tisa̱ha̱n loho já na̱casáhá jándoo a sa̱há na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán. Ta já na̱jándihi̱chi̱ a̱ sa̱ha̱ ná xi̱hi̱n jáhma̱ cáñee tóco̱ á cán.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Ta tá na̱nditahan ndoo sa̱ha̱ Simón Pedro já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já cáchí da̱ já:
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já:
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 A̱nda̱ já na̱cachi tucu da já xi̱hín Jesús:
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Na̱cachi Jesús a̱ ju̱ú ndihi na ndúu vií jáchi̱ sa̱ na̱canda̱a̱ va ini mé á ndá da̱ cúú da̱ ji̱có túhún ñahá.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Tá na̱ndihi na̱jándoo Jesús sa̱ha̱ ná já na̱candixi tucu a cotó níhnu a. Já na̱saco̱o tucu a nu̱ mesa já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Mé ndó cáchí ndo̱ maestro xi̱hín i̱ ta cáchí ndo̱ cúú u̱ xitoho ndó ta nda̱a̱ cáha̱n ndó jáchi̱ jivi ndusa i̱.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Ta viti cande̱hé ndó. Ye̱he̱ cúú u̱ maestro ndo̱ ta cúú u̱ xitoho ndó ta na̱jándoo i̱ sa̱ha̱ ndo̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ quia̱hva já ndítahan caja ndó xi̱hi̱n ndaja táhan mé ndó.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Sa̱ na̱sacu u̱ in quia̱hva nu̱ ndo̱ ta ndítahan caja ndó tá quia̱hva na̱caja mí i̱ xi̱hi̱n ndo̱.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Xíní ñúhú canda̱a̱ ini ndó ña̱ ni in túhún toho mozo a̱ cu̱ú cacuu da da̱ cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ xitoho da. Ta mé a̱ nda̱a̱ íin chága̱ sa̱há in da̱ sáhndá chuun a̱ ju̱ú ga̱ mé da̱ cua̱ha̱n caja chúun cán.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Tá na̱canda̱a̱ ini ndó ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ yóho ta tá ná caja ndó ña̱ já quéa̱ cuu caji̱i̱ ini ndó.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 ʼA̱ ju̱ú sa̱ha̱ tócó ndihi ndó cáha̱n i̱ jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini mí i̱ ndá ndó na̱ca̱xi i̱. Joo sa̱há in ndó ndítahan xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ tá na̱cachi a já: “In da̱ sáco̱o tuun xíxi xi̱hín i̱, da̱ cán cúú da̱ na̱ndicui̱ta xi̱hín i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Sa̱ cáxi tu̱hun cuéé e̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱ já quéa̱ tá sa̱ na̱xi̱nu̱ ña̱ yóho já candeé ini ndó ye̱he̱, ña̱ cúú u̱ da̱ cáchí i̱ cúú u̱.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha in da̱ ná chindahá i̱, cúú á tátu̱hun ndíquehe va̱ha na ye̱he̱. Ta ndá na̱ ndíquehe va̱ha ye̱he̱, ndíquehe va̱ha ri na Ndióxi̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ quixi i̱ ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús.
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Tá na̱ndihi na̱cachi Jesús ña̱ yóho já na̱cacuéha̱ ndiva̱ha ini a já na̱cachi a já:
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán sánde̱hé nu̱ táhan na. “Yo sa̱ha̱ cáha̱n Jesús”, cáhán na̱.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Jíi̱n Jesús cán íin coo in táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á, da̱ quíhvi̱ ini mé á cán.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cuu ndáha̱ Simón Pedro nu̱ dá ña̱ ná nda̱ca̱ tu̱hún da̱ mé á sa̱ha̱ ndá da̱ cúú da̱ ji̱có túhún ñahá.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 A̱nda̱ já na̱cativi chága̱ da̱ cán jíi̱n Jesús já na̱casáhá da̱ ndáca̱ tu̱hún ñahá da̱ já na̱cachi da já:
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ta tá na̱tiin Judas pan cán chí i̱vi̱ la̱á na̱ndi̱hvi tiñáhá sa̱cua̱ha̱ ini da. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Joo ni in túhún java ga̱ na̱ ndúu coo xíxi xi̱hín Jesús cán co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ndá cuéntá quéa̱ na̱cachi Jesús ña̱ yóho xi̱hi̱n Judas.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Java na na̱ca̱hán na̱ ña̱ na̱sahnda Jesús chuun nu̱ Judas ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ cueen da ña̱ha cuéntá víco̱ pascua. Ta java na na̱ca̱hán na̱ ña̱ na̱sahnda chuun nu̱ dá ña̱ ná jasá da̱ jiu̱hún nu̱ú na̱ nda̱hví jáchi̱ ndáha̱ mé dá ñúhu ndihi jiu̱hún.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Tá na̱ndihi na̱tiin Judas pan na̱sa̱ha̱n Jesús nu̱ dá chí i̱vi̱ la̱á na̱quee da cua̱ha̱n da̱. Ta sa̱ ñuú va quéa̱ cán.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Tá sa̱ na̱queta Judas cua̱ha̱n da̱ já na̱casáhá cáchí Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Ta tá náha̱ ye̱he̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú Ndióxi̱, tátá i̱ quia̱hva já náha̱ ri Ndióxi̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi. Ta ja̱ chá cáma̱ní coo tócó ndihi ña̱ yóho.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Cande̱hé ndo̱, ja̱hyi mání i̱. Ja̱ chá cuití tiempo coo i̱ xi̱hi̱n ndo̱. A̱nda̱ já ndinducú ndó ye̱he̱ joo a̱ ndíñehe ndó ye̱he̱. Ndítahan ndicu̱hu̱n ini ndó tá na̱cachi i̱ xi̱hín na̱ Israel ña̱ a̱ cúu cu̱hu̱n na̱ nu̱ú cu̱hu̱n ye̱he̱. Quia̱hva já cáchí ri̱ xi̱hi̱n ndóhó va: A̱ cúu cu̱hu̱n ndó nu̱ú cu̱hu̱n i̱.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Ta viti sáhndá i̱ inga chuun nu̱ ndo̱ ta cúú á ña̱ sa̱á. Ta ña̱ yóho cúú á: Ndítahan qui̱hvi̱ ini táhan ndó. Tá quia̱hva quíhvi̱ ini ye̱he̱ ndo̱hó quia̱hva já ndítahan qui̱hvi̱ ri ini táhan ndó.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Jáchi̱ tá ná qui̱hvi̱ ini táhan ndó já canda̱a̱ ini tócó ndihi ña̱yivi ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí cúú ndó cuéntá mí i̱ —na̱cachi Jesús.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Simón Pedro cán Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús:
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.