João 13

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tácáma̱ni̱ in qui̱vi̱ coo vicó pascua já sa̱ xíni̱ Jesús ña̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱ví quivi a jándacoo a ñuyíví yóho já ndaa mé á ndique táhan xi̱hi̱n Ndióxi̱, tátá a̱. Níí tiempo na̱qui̱hvi̱ ini Jesús tócó ndihi na̱ cúú cuéntá mé á ndúu ñuyíví yóho ta co̱ó na̱jándacoo mé á ña̱ quíhvi̱ ini a na̱.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ta ndaja coo íin Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á xíjíni na. Jihna sa̱ na̱jáca̱ha̱n tiñáhá sa̱cua̱ha̱ Judas Iscariote, da̱ cúú ja̱hyi Simón, ña̱ ná ji̱có túhún da̱ Jesús.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Joo sa̱ xíni̱ va̱ha Jesús ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱, tátá a̱ tócó ndihi ndée̱ á nu̱ mé á. Ta sa̱ xíni̱ a̱ ña̱ na̱quixi a nu̱ Ndióxi̱ ta jivi nu̱ Ndióxi̱ ndindita tucu a cu̱hu̱n a̱.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Ta nani xíjíni na na̱nda̱ca̱ ndichi Jesús já na̱tavá a̱ cotó níhnu a ta já na̱tiin a in jáhma̱ na̱chiñee a tóco̱ á.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Tá na̱ndihi já na̱taán a̱ ticui̱í ini in tisa̱ha̱n loho já na̱casáhá jándoo a sa̱há na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán. Ta já na̱jándihi̱chi̱ a̱ sa̱ha̱ ná xi̱hi̱n jáhma̱ cáñee tóco̱ á cán.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ta tá na̱nditahan ndoo sa̱ha̱ Simón Pedro já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já cáchí da̱ já:
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já:
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 A̱nda̱ já na̱cachi tucu da já xi̱hín Jesús:
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Na̱cachi Jesús a̱ ju̱ú ndihi na ndúu vií jáchi̱ sa̱ na̱canda̱a̱ va ini mé á ndá da̱ cúú da̱ ji̱có túhún ñahá.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Tá na̱ndihi na̱jándoo Jesús sa̱ha̱ ná já na̱candixi tucu a cotó níhnu a. Já na̱saco̱o tucu a nu̱ mesa já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Mé ndó cáchí ndo̱ maestro xi̱hín i̱ ta cáchí ndo̱ cúú u̱ xitoho ndó ta nda̱a̱ cáha̱n ndó jáchi̱ jivi ndusa i̱.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Ta viti cande̱hé ndó. Ye̱he̱ cúú u̱ maestro ndo̱ ta cúú u̱ xitoho ndó ta na̱jándoo i̱ sa̱ha̱ ndo̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ quia̱hva já ndítahan caja ndó xi̱hi̱n ndaja táhan mé ndó.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Sa̱ na̱sacu u̱ in quia̱hva nu̱ ndo̱ ta ndítahan caja ndó tá quia̱hva na̱caja mí i̱ xi̱hi̱n ndo̱.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Xíní ñúhú canda̱a̱ ini ndó ña̱ ni in túhún toho mozo a̱ cu̱ú cacuu da da̱ cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ xitoho da. Ta mé a̱ nda̱a̱ íin chága̱ sa̱há in da̱ sáhndá chuun a̱ ju̱ú ga̱ mé da̱ cua̱ha̱n caja chúun cán.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Tá na̱canda̱a̱ ini ndó ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ yóho ta tá ná caja ndó ña̱ já quéa̱ cuu caji̱i̱ ini ndó.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 ʼA̱ ju̱ú sa̱ha̱ tócó ndihi ndó cáha̱n i̱ jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini mí i̱ ndá ndó na̱ca̱xi i̱. Joo sa̱há in ndó ndítahan xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ tá na̱cachi a já: “In da̱ sáco̱o tuun xíxi xi̱hín i̱, da̱ cán cúú da̱ na̱ndicui̱ta xi̱hín i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Sa̱ cáxi tu̱hun cuéé e̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱ já quéa̱ tá sa̱ na̱xi̱nu̱ ña̱ yóho já candeé ini ndó ye̱he̱, ña̱ cúú u̱ da̱ cáchí i̱ cúú u̱.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha in da̱ ná chindahá i̱, cúú á tátu̱hun ndíquehe va̱ha na ye̱he̱. Ta ndá na̱ ndíquehe va̱ha ye̱he̱, ndíquehe va̱ha ri na Ndióxi̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ quixi i̱ ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús.
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Tá na̱ndihi na̱cachi Jesús ña̱ yóho já na̱cacuéha̱ ndiva̱ha ini a já na̱cachi a já:
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán sánde̱hé nu̱ táhan na. “Yo sa̱ha̱ cáha̱n Jesús”, cáhán na̱.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Jíi̱n Jesús cán íin coo in táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á, da̱ quíhvi̱ ini mé á cán.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cuu ndáha̱ Simón Pedro nu̱ dá ña̱ ná nda̱ca̱ tu̱hún da̱ mé á sa̱ha̱ ndá da̱ cúú da̱ ji̱có túhún ñahá.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 A̱nda̱ já na̱cativi chága̱ da̱ cán jíi̱n Jesús já na̱casáhá da̱ ndáca̱ tu̱hún ñahá da̱ já na̱cachi da já:
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ta tá na̱tiin Judas pan cán chí i̱vi̱ la̱á na̱ndi̱hvi tiñáhá sa̱cua̱ha̱ ini da. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Joo ni in túhún java ga̱ na̱ ndúu coo xíxi xi̱hín Jesús cán co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ndá cuéntá quéa̱ na̱cachi Jesús ña̱ yóho xi̱hi̱n Judas.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Java na na̱ca̱hán na̱ ña̱ na̱sahnda Jesús chuun nu̱ Judas ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ cueen da ña̱ha cuéntá víco̱ pascua. Ta java na na̱ca̱hán na̱ ña̱ na̱sahnda chuun nu̱ dá ña̱ ná jasá da̱ jiu̱hún nu̱ú na̱ nda̱hví jáchi̱ ndáha̱ mé dá ñúhu ndihi jiu̱hún.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Tá na̱ndihi na̱tiin Judas pan na̱sa̱ha̱n Jesús nu̱ dá chí i̱vi̱ la̱á na̱quee da cua̱ha̱n da̱. Ta sa̱ ñuú va quéa̱ cán.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Tá sa̱ na̱queta Judas cua̱ha̱n da̱ já na̱casáhá cáchí Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Ta tá náha̱ ye̱he̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú Ndióxi̱, tátá i̱ quia̱hva já náha̱ ri Ndióxi̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi. Ta ja̱ chá cáma̱ní coo tócó ndihi ña̱ yóho.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Cande̱hé ndo̱, ja̱hyi mání i̱. Ja̱ chá cuití tiempo coo i̱ xi̱hi̱n ndo̱. A̱nda̱ já ndinducú ndó ye̱he̱ joo a̱ ndíñehe ndó ye̱he̱. Ndítahan ndicu̱hu̱n ini ndó tá na̱cachi i̱ xi̱hín na̱ Israel ña̱ a̱ cúu cu̱hu̱n na̱ nu̱ú cu̱hu̱n ye̱he̱. Quia̱hva já cáchí ri̱ xi̱hi̱n ndóhó va: A̱ cúu cu̱hu̱n ndó nu̱ú cu̱hu̱n i̱.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Ta viti sáhndá i̱ inga chuun nu̱ ndo̱ ta cúú á ña̱ sa̱á. Ta ña̱ yóho cúú á: Ndítahan qui̱hvi̱ ini táhan ndó. Tá quia̱hva quíhvi̱ ini ye̱he̱ ndo̱hó quia̱hva já ndítahan qui̱hvi̱ ri ini táhan ndó.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Jáchi̱ tá ná qui̱hvi̱ ini táhan ndó já canda̱a̱ ini tócó ndihi ña̱yivi ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí cúú ndó cuéntá mí i̱ —na̱cachi Jesús.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Simón Pedro cán Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús:
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.