João 13

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tácáma̱ni̱ in qui̱vi̱ coo vicó pascua já sa̱ xíni̱ Jesús ña̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱ví quivi a jándacoo a ñuyíví yóho já ndaa mé á ndique táhan xi̱hi̱n Ndióxi̱, tátá a̱. Níí tiempo na̱qui̱hvi̱ ini Jesús tócó ndihi na̱ cúú cuéntá mé á ndúu ñuyíví yóho ta co̱ó na̱jándacoo mé á ña̱ quíhvi̱ ini a na̱.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ta ndaja coo íin Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á xíjíni na. Jihna sa̱ na̱jáca̱ha̱n tiñáhá sa̱cua̱ha̱ Judas Iscariote, da̱ cúú ja̱hyi Simón, ña̱ ná ji̱có túhún da̱ Jesús.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Joo sa̱ xíni̱ va̱ha Jesús ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱, tátá a̱ tócó ndihi ndée̱ á nu̱ mé á. Ta sa̱ xíni̱ a̱ ña̱ na̱quixi a nu̱ Ndióxi̱ ta jivi nu̱ Ndióxi̱ ndindita tucu a cu̱hu̱n a̱.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ta nani xíjíni na na̱nda̱ca̱ ndichi Jesús já na̱tavá a̱ cotó níhnu a ta já na̱tiin a in jáhma̱ na̱chiñee a tóco̱ á.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Tá na̱ndihi já na̱taán a̱ ticui̱í ini in tisa̱ha̱n loho já na̱casáhá jándoo a sa̱há na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán. Ta já na̱jándihi̱chi̱ a̱ sa̱ha̱ ná xi̱hi̱n jáhma̱ cáñee tóco̱ á cán.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ta tá na̱nditahan ndoo sa̱ha̱ Simón Pedro já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já cáchí da̱ já:
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
7 Jesus respondeu:
8 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já:
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 A̱nda̱ já na̱cachi tucu da já xi̱hín Jesús:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
10 Aí Jesus disse:
11 Na̱cachi Jesús a̱ ju̱ú ndihi na ndúu vií jáchi̱ sa̱ na̱canda̱a̱ va ini mé á ndá da̱ cúú da̱ ji̱có túhún ñahá.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Tá na̱ndihi na̱jándoo Jesús sa̱ha̱ ná já na̱candixi tucu a cotó níhnu a. Já na̱saco̱o tucu a nu̱ mesa já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Mé ndó cáchí ndo̱ maestro xi̱hín i̱ ta cáchí ndo̱ cúú u̱ xitoho ndó ta nda̱a̱ cáha̱n ndó jáchi̱ jivi ndusa i̱.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ta viti cande̱hé ndó. Ye̱he̱ cúú u̱ maestro ndo̱ ta cúú u̱ xitoho ndó ta na̱jándoo i̱ sa̱ha̱ ndo̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ quia̱hva já ndítahan caja ndó xi̱hi̱n ndaja táhan mé ndó.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Sa̱ na̱sacu u̱ in quia̱hva nu̱ ndo̱ ta ndítahan caja ndó tá quia̱hva na̱caja mí i̱ xi̱hi̱n ndo̱.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Xíní ñúhú canda̱a̱ ini ndó ña̱ ni in túhún toho mozo a̱ cu̱ú cacuu da da̱ cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ xitoho da. Ta mé a̱ nda̱a̱ íin chága̱ sa̱há in da̱ sáhndá chuun a̱ ju̱ú ga̱ mé da̱ cua̱ha̱n caja chúun cán.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Tá na̱canda̱a̱ ini ndó ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ yóho ta tá ná caja ndó ña̱ já quéa̱ cuu caji̱i̱ ini ndó.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ʼA̱ ju̱ú sa̱ha̱ tócó ndihi ndó cáha̱n i̱ jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini mí i̱ ndá ndó na̱ca̱xi i̱. Joo sa̱há in ndó ndítahan xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ tá na̱cachi a já: “In da̱ sáco̱o tuun xíxi xi̱hín i̱, da̱ cán cúú da̱ na̱ndicui̱ta xi̱hín i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Sa̱ cáxi tu̱hun cuéé e̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱ já quéa̱ tá sa̱ na̱xi̱nu̱ ña̱ yóho já candeé ini ndó ye̱he̱, ña̱ cúú u̱ da̱ cáchí i̱ cúú u̱.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha in da̱ ná chindahá i̱, cúú á tátu̱hun ndíquehe va̱ha na ye̱he̱. Ta ndá na̱ ndíquehe va̱ha ye̱he̱, ndíquehe va̱ha ri na Ndióxi̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ quixi i̱ ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Tá na̱ndihi na̱cachi Jesús ña̱ yóho já na̱cacuéha̱ ndiva̱ha ini a já na̱cachi a já:
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán sánde̱hé nu̱ táhan na. “Yo sa̱ha̱ cáha̱n Jesús”, cáhán na̱.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Jíi̱n Jesús cán íin coo in táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á, da̱ quíhvi̱ ini mé á cán.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cuu ndáha̱ Simón Pedro nu̱ dá ña̱ ná nda̱ca̱ tu̱hún da̱ mé á sa̱ha̱ ndá da̱ cúú da̱ ji̱có túhún ñahá.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 A̱nda̱ já na̱cativi chága̱ da̱ cán jíi̱n Jesús já na̱casáhá da̱ ndáca̱ tu̱hún ñahá da̱ já na̱cachi da já:
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ta tá na̱tiin Judas pan cán chí i̱vi̱ la̱á na̱ndi̱hvi tiñáhá sa̱cua̱ha̱ ini da. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Joo ni in túhún java ga̱ na̱ ndúu coo xíxi xi̱hín Jesús cán co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ndá cuéntá quéa̱ na̱cachi Jesús ña̱ yóho xi̱hi̱n Judas.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Java na na̱ca̱hán na̱ ña̱ na̱sahnda Jesús chuun nu̱ Judas ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ cueen da ña̱ha cuéntá víco̱ pascua. Ta java na na̱ca̱hán na̱ ña̱ na̱sahnda chuun nu̱ dá ña̱ ná jasá da̱ jiu̱hún nu̱ú na̱ nda̱hví jáchi̱ ndáha̱ mé dá ñúhu ndihi jiu̱hún.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Tá na̱ndihi na̱tiin Judas pan na̱sa̱ha̱n Jesús nu̱ dá chí i̱vi̱ la̱á na̱quee da cua̱ha̱n da̱. Ta sa̱ ñuú va quéa̱ cán.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Tá sa̱ na̱queta Judas cua̱ha̱n da̱ já na̱casáhá cáchí Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ta tá náha̱ ye̱he̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú Ndióxi̱, tátá i̱ quia̱hva já náha̱ ri Ndióxi̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi. Ta ja̱ chá cáma̱ní coo tócó ndihi ña̱ yóho.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Cande̱hé ndo̱, ja̱hyi mání i̱. Ja̱ chá cuití tiempo coo i̱ xi̱hi̱n ndo̱. A̱nda̱ já ndinducú ndó ye̱he̱ joo a̱ ndíñehe ndó ye̱he̱. Ndítahan ndicu̱hu̱n ini ndó tá na̱cachi i̱ xi̱hín na̱ Israel ña̱ a̱ cúu cu̱hu̱n na̱ nu̱ú cu̱hu̱n ye̱he̱. Quia̱hva já cáchí ri̱ xi̱hi̱n ndóhó va: A̱ cúu cu̱hu̱n ndó nu̱ú cu̱hu̱n i̱.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Ta viti sáhndá i̱ inga chuun nu̱ ndo̱ ta cúú á ña̱ sa̱á. Ta ña̱ yóho cúú á: Ndítahan qui̱hvi̱ ini táhan ndó. Tá quia̱hva quíhvi̱ ini ye̱he̱ ndo̱hó quia̱hva já ndítahan qui̱hvi̱ ri ini táhan ndó.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Jáchi̱ tá ná qui̱hvi̱ ini táhan ndó já canda̱a̱ ini tócó ndihi ña̱yivi ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí cúú ndó cuéntá mí i̱ —na̱cachi Jesús.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Simón Pedro cán Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús:
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.