Atos 9
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARC
1 Joo ndaja coo da̱ naní Saulo cája xíxi tá cája xíxi da xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús. Ta sácú ini da ndaja caja da cahní da̱ na̱. Ta sa̱há ña̱ cúni̱ da̱ jándihi da sa̱ha̱ ná sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sa̱ha̱n da̱ cáha̱n da̱ xi̱hín da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 ña̱ ná quia̱hva na in carta nu̱ cáha̱n ña̱ ñéhe̱ dá ña̱ma̱ni̱ qui̱hvi da veñu̱hu ñúhu ñuu Damasco já ná ndinducú da̱ na̱ ndíco̱ íchi̱ cuéntá Jesús já ná cató da̱ na̱ cañehe da na̱ quixi na cu̱hu̱n na̱ veca̱a ñuu Jerusalén. Co̱ cája toho a á cúú ná ta̱a á ñáha̱. Chí na̱quee Saulo ñuu Jerusalén xi̱hi̱n mé carta.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Joo nani xíca da cua̱ha̱n da̱ íchi̱ tá sa̱ yati xi̱nu̱ co̱o da ñuu Damasco já in náá cuití na̱ndiyi̱hvi̱ ndaa ñúhu̱ ja̱ta̱ dá. Mé ñúhu̱ yóho na̱quixi a chí indiví.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Chí i̱vi̱ la̱á na̱ndicava Saulo nu̱ ñúhu̱. A̱nda̱ já na̱xini jo̱ho da cáha̱n in a xi̱hi̱n dá já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 A̱nda̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún Saulo já cáchí da̱ já:
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 A̱nda̱ já na̱casáhá quíji Saulo xi̱hín ña̱ yíhví da̱ já na̱cachi da já:
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ta tócó ndihi da̱ cása̱ha̱n xi̱hi̱n Saulo cán na̱yi̱hví ndiva̱ha da jáchi̱ na̱xini jo̱ho da ña̱ cáha̱n cán va̱tí co̱ó ña̱yivi ná xini da.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Tá na̱ndihi já na̱ndaco̱o Saulo nu̱ ñúhu̱. Joo tá na̱suná da̱ nduchú núú da̱ chí co̱ tívi ga̱ nu̱u̱ dá. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ja̱ndá tíin ndaa na da̱ cua̱ha̱n da̱ chí Damasco.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Cán na̱sahi̱in cuáá da̱ ti̱xi u̱ni̱ qui̱vi̱ ta chí co̱ó na̱xixi da ta ni ticui̱í co̱ó na̱xihi da.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Mé ñuu Damasco cán na̱sahi̱in in da̱ cúú cuéntá Jesús naní Ananías. Ta ndaja coo na̱xini ndímáhnú da̱ Jesús ta na̱ca̱ha̱n xi̱hi̱n dá já na̱cachi a já:
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá:
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Jáchi̱ na̱xini ndímáhnú da̱ ña̱ quíhvi mún, Ananías vehe nu̱ ndáca̱a̱n da̱. Ta na̱xini da ña̱ chínúún ndáhu̱n ji̱ni̱ dá ta já cuu cande̱hé tucu da —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n Ananías.
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Tá na̱xini jo̱ho Ananías ña̱ yóho já na̱cachi da já:
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ta viti va̱xi da̱ ja̱n ñuu yóho jáchi̱ sa̱ na̱xi̱ca̱ da̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ ña̱ ná cuu játaca da tócó ndihi na̱ cája cáhnu mé ndó já ná cañehe da na̱ cu̱hu̱n na̱ veca̱a —na̱cachi Ananías.
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín Ananías:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Ta jána̱ha̱ i̱ nu̱ dá ndá quia̱hva ndítahan ndoho ini da sa̱há i̱ —na̱cachi Jesús.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 A̱nda̱ já na̱quee Ananías cua̱ha̱n da̱ vehe nu̱ íin Saulo cán. Tá na̱xi̱nu̱ da̱ cán já na̱chinúu da ndáha̱ dá ji̱ni̱ Saulo já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Chí i̱vi̱ la̱á na̱casáhá cúyu ña̱ha tátu̱hun runchu ti̱yacá nduchú núú Saulo chí na̱nu̱na̱ nu̱u̱ dá sánde̱hé tucu da. A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n Saulo na̱candúta̱ dá.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Tá na̱ndihi já na̱xixi da ta na̱ndi̱hvi tucu ndée̱ dá ta na̱sahi̱in tóo da chá qui̱vi̱ xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Damasco cán.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Tá na̱ndihi já na̱casáhá Saulo jána̱ha̱ da̱ tu̱hun Ndióxi̱ ini veñu̱hu ta jána̱ha̱ da̱ ña̱ cúú Jesús in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Ta tócó ndihi na̱ táa jo̱ho nu̱ cáha̱n da̱ cátóntó na̱ cája da. Já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Joo ví ga̱ ví ndíndeé ini Saulo cáha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱. Ta náha̱ da̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ mé Jesús cúú Cristo, mé á na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi. Ja̱nda̱ quia̱hva já na̱jája̱ca̱ da̱ xíní túni̱ na̱ na̱quixi chi̱chi Israel ndúu Damasco cán xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱ xi̱hi̱n ná.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Tá sa̱ na̱ya̱ha cua̱há qui̱vi̱ já na̱jándique táhan na̱ na̱quixi chi̱chi Israel cán tu̱hun na ña̱ cahní na̱ Saulo.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Joo na̱canda̱a̱ ini Saulo ña̱ ndúcú na̱ cahní na̱ da̱. Ta mé na̱ ndúcú cahní Saulo cán na̱sandati na ñuú ta ndiví yéhé ñuu cán ja̱nda̱ quia̱hva ná queta da já ná cahní na̱ da̱.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Joo in ñuú na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Damasco cán na̱chica̱a̱n na̱ da̱ ini in to̱yi̱cá cáhnu já na̱jánuu na da̱ ndi̱ca náma̱ cáhnu ndájí yuhú ñuu cán já na̱ca̱cu da ta na̱quee da cua̱ha̱n da̱.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Saulo ñuu Jerusalén já na̱nducú da̱ ndique táhan da xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu cán. Joo tócó ndihi na̱ cán na̱yi̱hví na̱ da̱ jáchi̱ co̱ cándúsa na ña̱ sa̱ na̱ndiquehe da íchi̱ cuéntá Jesús.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Joo na̱ndiquehe Bernabé sa̱ha̱ Saulo. Na̱sa̱ha̱n da̱ na̱jána̱ha̱ da̱ da̱ nu̱ú na̱ apóstol cán já ná ndique táhan na xi̱hi̱n dá. Ta na̱ndicani Bernabé nu̱ ná ndaja na̱sahi̱in tá na̱xini Saulo Jesús íchi̱ nu̱ xíca da cua̱ha̱n da̱ chí ñuu Damasco. Ta na̱ndicani da ña̱ na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n Saulo. Ta na̱ndicani da ña̱ co̱ó na̱yi̱hví Saulo ca̱ha̱n da̱ sa̱ha̱ Jesús ñuu Damasco.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 A̱nda̱ já na̱ndiquehe na Saulo ta na̱cando̱o da ñuu Jerusalén. Ta na̱casáhá xíca nuu da xi̱hín na̱ apóstol.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Ta co̱ yíhví da̱ cáha̱n da̱ sa̱há Jesús. Ta na̱nditúhún da̱ xi̱hín na̱ na̱quixi chi̱chi Israel, na̱ cáha̱n tu̱hun griego ndúu ñuu cán. Joo mé na̱ cán ndúcú na̱ ndá quia̱hva caja na cahní na̱ da̱.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Tá na̱canda̱a̱ ini na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ndúcú na̱ cahní na̱ Saulo já ñéhe na da̱ cua̱ha̱n da̱ ñuu Cesarea. A̱nda̱ já na̱chindahá na̱ da̱ cuanúhu̱ dá ñuu Tarso.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 A̱nda̱ já na̱nduu va̱ha ini tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ndijáá estado Judea xi̱hi̱n estado Galilea xi̱hín estado Samaria. Ta na̱ndindacú chága̱ ví ini na xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱. Ta xi̱hín ndinuhu ini na cája cáhnu na Ndióxi̱. Ta chíndeé ínima̱ yi̱i̱ mé á na̱. Ta já na̱ndicua̱ha̱ chága̱ na̱ cua̱ha̱n na̱.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Ta ndaja coo xíca nuu Pedro xíto nihni da na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu válí cán. Ta já na̱sa̱ha̱n ri da xíto nihni da na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Cán na̱nditahan da in da̱ta̱a naní Eneas, da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱. Ta ti̱xi u̱na̱ cui̱a̱ na̱sandúhu̱ dá jáchi̱ a̱ cu̱ú caca da.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n Pedro xi̱hi̱n dá já na̱cachi da já:
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Tócó ndihi na̱ ndúu ñuu Lida xi̱hín na̱ ñuu Sarón na̱xini na da̱ na̱ndiva̱ha yóho ta a̱nda̱ já na̱jándacoo na costumbre yatá na̱sacaja na já na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús, xitoho í.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ta ndaja coo na̱sahi̱in in ñáñáha̱, ñá cúú cuéntá Jesús ñuu Jope. Ta mé ñáñáha̱ yóho naní ñá Tabita ta tu̱hun griego cáchí na̱ Dorcas xi̱hi̱n ñá. Ta mé Dorcas yóho níí tiempo na̱ndi̱hi ini ñá cája ñá ña̱ma̱ni̱ xi̱hín ña̱yivi ta na̱chindeé ñá na̱ nda̱hví.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ta mé tañu já na̱quehe cue̱he̱ Dorcas ta na̱xi̱hi̱ ña̱. Ta tá sa̱ na̱ndicata na yiquí cu̱ñu ñá já ñéhe na ña̱ na̱sa̱ha̱n na̱ na̱chindúhu̱ ná ña̱ piso ni̱nu vehe cán.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Ta yati va ñéhe táhan ñuu Jope cán xi̱hín ñuu Lida nu̱ íin Pedro. Tá na̱canda̱a̱ ini na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ íin yati Pedro já na̱chindahá na̱ i̱vi̱ da̱ta̱a na̱sa̱ha̱n da̱ cana da Pedro ña̱ ná cu̱hu̱n quíi̱ dá ñuu Jope cán.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 A̱nda̱ já ndáca táhan Pedro cua̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ndíví da̱ta̱a cán. Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Pedro ñuu Jope cán já na̱jáqui̱hvi na da̱ ini vehe nu̱ ndáca̱a̱n mé ndi̱i Dorcas cán. Na̱taca ti̱yi̱vi̱ cua̱há na̱ji̱hí cuáa̱n ndúu na sácu ndiva̱ha na sa̱ha̱ ñá na̱xi̱hi̱ cán. Ta na̱jána̱ha̱ na̱ jáhma̱ ña̱ na̱cava̱ha Dorcas nu̱ dá tá na̱sa̱tacu ñá.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro xi̱hín ndihi ña̱yivi ndúu cán ña̱ ná quee tóo na ja̱ta̱ véhe. Tá sa̱ na̱queta na̱ cán já na̱caxítí da̱ xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱. A̱nda̱ já na̱casáhá sánde̱hé da̱ ndi̱i cán já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n ña̱:
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 A̱nda̱ já na̱tiin Pedro ndáha̱ ña̱ já na̱ndiñehe da ña̱. A̱nda̱ já na̱cana da na̱ cúú cuéntá Jesús xi̱hín na̱ cuáa̱n cán ná qui̱hvi tucu na cán jáchi̱ sa̱ na̱nditacu ñá.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Tócó ndihi ña̱yivi ñuu Jope cán na̱canda̱a̱ ini na ña̱ na̱nditacu Dorcas chí cua̱ha̱ ná na̱candúsa na Jesús ta na̱ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá mé á.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ta chí na̱cando̱o Pedro cua̱há qui̱vi̱ ñuu Jope cán. Na̱cando̱o tóo da vehe in da̱ naní Simón, da̱ ndája vií níi̱ quíti̱.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.