Atos 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Joo mé tañu já in da̱ naní Ananías xi̱hi̱n Safira, ñájíhí da̱ na̱ji̱có na̱ in ñundáhyi̱ ná.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Joo co̱ó na̱ndiquia̱hva ndihi da jiu̱hún ña̱ na̱caya̱hvi ñúhu̱ cán nu̱ú na̱ apóstol. Ta na̱cachi da xi̱hi̱n ná ña̱ cán cúú ndihi va ña̱ na̱quehe da sa̱ha̱ ñúhu̱. Joo na̱jándique táhan tu̱hun da xi̱hi̱n ñájíhí da̱ ña̱ ná cando̱o chá jiu̱hún cán nu̱ ná.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Ananías ndiquia̱hva da jiu̱hún cán nu̱ Pedro já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n dá:
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Ña̱ha mé vún na̱sa̱cuu ñúhu̱ ja̱n, nduu. Ta tá na̱ji̱cún ña̱, ña̱ha mé vún cúú ri jiu̱hún ja̱n va. Na̱cahvi inún cajún ña̱ núu yóho ta xi̱hín ña̱ na̱cajún yóho a̱ ju̱ú nu̱ mé nde̱ cuití va na̱ca̱hún ña̱ tu̱hún joo na̱ca̱hún ña̱ tu̱hún nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Pedro xi̱hi̱n dá.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Tá na̱xini jo̱ho Ananías ña̱ na̱cachi Pedro xi̱hi̱n dá i̱vi̱ la̱á na̱ndicava da na̱xi̱hi̱ da̱ sa̱há cua̱chi na̱caja da nu̱ Ndióxi̱. Ta tócó ndihi na̱ na̱canda̱a̱ ini sa̱há ña̱ na̱ya̱ha yóho na̱yi̱hví ndiva̱ha na.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ java da̱ tacú já na̱chitíví na̱ ndi̱i cán já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ jándu̱xu̱ na̱.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha tátu̱hun u̱ni̱ hora já na̱qui̱hvi ñájíhí Ananías nu̱ ndáca̱a̱n Pedro cán. Joo ni co̱ xíni̱ ñá ña̱ na̱ndoho yíi̱ ña̱.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pedro ña̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ña̱:
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n ña̱:
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Tá na̱cachi Pedro já i̱vi̱ la̱á na̱ndicava ñá sa̱ha̱ dá na̱xi̱hi̱ ña̱ sa̱há cua̱chi na̱caja ñá. Tá na̱xi̱nu̱ co̱o da̱ tacú, da̱ na̱sa̱ha̱n na̱jándu̱xu̱ yíi̱ ñá cán já na̱xini na cándúhu̱ ri mé va ñá na̱xi̱hi̱ ña̱. A̱nda̱ já na̱tavá na̱ ña̱ ta na̱jándu̱xu̱ na̱ ña̱ in xoo mé nu̱ú na̱jándu̱xu̱ na̱ yíi̱ ña̱ cán.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Ta tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán xi̱hi̱n tócó ndihi java ga̱ na̱ tá na̱canda̱a̱ ini na sa̱há ña̱ na̱ya̱ha yóho na̱yi̱hví ndiva̱ha na.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Ta na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná cuu caja na̱ apóstol cán cua̱há ña̱ha xitúhún xi̱hín cua̱há ña̱ náhnu tañu ña̱yivi cán. Ta tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús na̱sa̱taca na yéhé ñu̱hu cáhnu naní yéhé Salomón.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Ta java ga̱ ña̱yivi, na̱ co̱ ndíco̱ íchi̱ cuéntá Jesús cán yíhví na̱ catáhan na xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús yóho. Joo ndijáá java ga̱ ña̱yivi cán íin to̱ni ñúhú na̱ xi̱hín na̱ apóstol cán.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱casáhá cándúsa na Ndióxi̱, ta̱a viti na̱ji̱hí viti.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Ta sa̱há ña̱ náhnu cája na̱ apóstol yóho na̱tavá na̱ na̱ quíhvi̱ ja̱ta̱ véhe ta na̱chinduu na na̱ nu̱ú xi̱to á nu̱ yívi̱ mé nu̱ú ya̱ha Pedro cán. Já quéa̱ tá ná ya̱ha da va̱tí canda̱hvi̱ cuití da̱ ná cani ndaa ja̱tá java na̱ cán ña̱ ná ndiva̱ha na.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ta cua̱há ña̱yivi ndúu java ñuu válí ndúu yati cán ñéhe na na̱ quíhvi̱ xi̱hín na̱ ñúhu ínima̱ quini ini va̱xi na ñuu Jerusalén ta cán na̱ndiva̱ha ndihi na.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 A̱nda̱ já da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ cúú cuéntá Saduceo cán na̱casáhá cáhi̱hvi̱ ndiva̱ha ini na xi̱hín na̱ apóstol.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱tiin na na̱ apóstol cán ta na̱taán na̱ na̱ veca̱a.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Joo ñuú na̱xi̱nu̱ co̱o in táto̱ Ndióxi̱ ta na̱suná a̱ yéhé ca̱a cán ta na̱tavá a̱ na̱ ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 —Cuáhán ndó veñu̱hu cáhnu ta ndicani ndó nu̱ú ña̱yivi sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ cája Ndióxi̱, mé a̱ ndíjama ña̱yivi ná ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá mé á —na̱cachi a xi̱hi̱n ná.
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Ña̱ cán quéa̱ tá na̱ti̱vi inga qui̱vi̱ ita̱a̱n já na̱ndi̱hvi na̱ apóstol veñu̱hu cáhnu cán ta na̱casáhá na̱ jána̱ha̱ na̱ nu̱ú ña̱yivi cán.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Joo tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ cúú policia veca̱a cán co̱ó na̱ndiñehe toho ñahá na̱. Ta já na̱ndicó co̱o na ca̱xi tu̱hun na xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán.
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 Já cáchí na̱ já:
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Tá na̱xini jo̱ho na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ policia veñu̱hu xi̱hín java ga̱ na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu cán ña̱ yóho já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na sa̱há ña̱ ndítahan quixi nu̱ ná chí nu̱u̱ sa̱há ña̱ cája na̱ apóstol yóho.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Mé hora já na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ta̱a ta cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú policia xi̱hi̱n java ga̱ policia já na̱tiin tucu da na̱ apóstol na̱sa̱ñehe da na̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu cán. Joo co̱ó na̱caja xíxi na xi̱hi̱n ná jáchi̱ na̱yi̱hví na̱ ndicui̱ta ña̱yivi cua̱ha̱ cán cani na na̱ xi̱hín yu̱u̱.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na xi̱hín na̱ apóstol nu̱ ndúu na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu cán já na̱sacu ndichi na na̱ nu̱ ná. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán já xi̱hi̱n ná:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 —Mé nde̱ na̱sahnda nde̱ chuun nu̱ ndó ña̱ ná a̱ jána̱ha̱ chága̱ ndó sa̱há Jesús ja̱n. Joo mé ndó sa̱ na̱jándicutú ndó Jerusalén xi̱hín ña̱ jána̱ha̱ ndó ja̱n. Ta cúni̱ ndó jácojo ndó cua̱chi ja̱tá nde̱ ña̱ na̱sahní nde̱ Jesús ja̱n —cáchí da̱.
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro xi̱hín java ga̱ na̱ apóstol cán tu̱hun nu̱ ná já cáchí na̱ já xi̱hi̱n ná:
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Ta mé Ndióxi̱ na̱caja cáhnu tásáhnu jícó yo̱ sa̱nahá na̱caja ña̱ ná nditacu Jesús, mé a̱ na̱sahní ndo̱ tá na̱cata caa ndó a̱ ndi̱ca crúxu̱.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Joo na̱ndiñehe jícó Ndióxi̱ Jesús ta na̱sacu a ña̱ xoo cuáha mé á ta na̱caja ña̱ ná nduu Jesús ña̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi Israel ta jáca̱cu a na̱ já ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá. Ta tá ná ndicó co̱o ini na já caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi cája na.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Ta na̱xini xi̱hín nu̱ú nde̱ tócó ndihi ña̱ yóho ta cáha̱n nde̱ sa̱há ta quia̱hva já cáha̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ yóho. Ta chindahá Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á cañuhu a ini na̱ cája ña̱ cúni̱ mé á —cáchí na̱ apóstol xi̱hín na̱ cán.
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Tá na̱xini jo̱ho na̱ sacua̱ha̱ cán ña̱ na̱cachi na̱ apóstol já i̱vi̱ la̱á na̱xo̱jo̱ ndiva̱ha ini na xi̱hi̱n ná chí cúni̱ na̱ cahní ñahá na̱.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Joo ndaja coo íin tañu na̱ cán in da̱ sa̱cua̱ha̱ cúú fariseo naní Gamaliel, da̱ íin to̱ni ñúhú ña̱yivi xi̱hi̱n. Ta cúú dá da̱ jána̱ha̱ ley Moisés nu̱ ná. Na̱candichi da tañu na̱ sa̱cua̱ha̱ cán já na̱sahnda da chuun ña̱ ná tavá xóo na na̱ apóstol cán ja̱ta̱ véhe.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 A̱nda̱ já na̱cachi da já xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán:
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ sa̱nahá na̱ndindita in da̱ naní Teudas ta na̱cachi da xi̱hín ña̱yivi ña̱ cúú dá in da̱ íin cua̱há sa̱ha̱. Ta na̱sa̱ndi̱co̱ tátu̱hun co̱mi̱ ciento ta̱a ja̱ta̱ dá joo na̱sahní na̱ da̱ ta tá na̱xi̱hi̱ da̱ já na̱ndicui̱ta nuu tócó ndihi ña̱yivi na̱xi̱ca ja̱tá da̱ cán ta xi̱hín ña̱ yóho na̱naá sa̱há ndihi ña̱ na̱caja da.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Tá na̱ndihi já na̱ndindita inga tucu da̱ naní Judas, da̱ na̱quixi estado Galilea mé tiempo cándahvi ña̱yivi ñuu. Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱ndi̱co̱ ja̱tá da̱ cán joo na̱sahní ri na da̱ cán va ta tócó ndihi na̱ na̱sa̱ndi̱co̱ ja̱ta̱ dá na̱ndicui̱ta nuu ndihi na.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ jáca̱ha̱n i̱ ndo̱hó viti ná a̱ quíhvi ndáha̱ ndó na̱ apóstol yóho. A̱ quíhvi nuu ndó xi̱hín ña̱ cája na jáchi̱ tá ji̱ni̱ mé va na na̱quixi ña̱ cája na já quéa̱ ndihi va sa̱há ña̱ cája na̱ yóho.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Joo tá Ndióxi̱ na̱chindahá na̱ caja na ña̱ cája na̱ yóho já quéa̱ a̱ cúu toho caja ndó jándihi ndó sa̱há ña̱ cája na. Cuéntá coo ndó jáchi̱ tia̱hva náá xi̱hi̱n Ndióxi̱ cani táhan ndó —cáchí Gamaliel xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ na̱xini jo̱ho nu̱ú na̱ca̱ha̱n da̱ cán, na̱tahan ini na xi̱hín ña̱ na̱ca̱ha̱n da̱. A̱nda̱ já na̱cana na na̱ apóstol ta já na̱cani na na̱ xi̱hín churú. Ta na̱cachi na xi̱hi̱n ná ña̱ ná a̱ cáha̱n ga̱ na̱ sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi. A̱nda̱ já na̱janí ñahá na̱.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Ta cáji̱i̱ ndiva̱ha ini na̱ apóstol cán na̱queta na nu̱ ñúhu na̱ sa̱cua̱ha̱ cán jáchi̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ná ndoho ini na sa̱há Jesús.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Ta ndijáá níí qui̱vi̱ ini veñu̱hu cáhnu xi̱hín ini vehe ña̱yivi cáha̱n na̱ ta jána̱ha̱ na̱ sa̱ha̱ Jesucristo.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.