Atos 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Joo mé tañu já in da̱ naní Ananías xi̱hi̱n Safira, ñájíhí da̱ na̱ji̱có na̱ in ñundáhyi̱ ná.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Joo co̱ó na̱ndiquia̱hva ndihi da jiu̱hún ña̱ na̱caya̱hvi ñúhu̱ cán nu̱ú na̱ apóstol. Ta na̱cachi da xi̱hi̱n ná ña̱ cán cúú ndihi va ña̱ na̱quehe da sa̱ha̱ ñúhu̱. Joo na̱jándique táhan tu̱hun da xi̱hi̱n ñájíhí da̱ ña̱ ná cando̱o chá jiu̱hún cán nu̱ ná.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Ananías ndiquia̱hva da jiu̱hún cán nu̱ Pedro já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n dá:
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Ña̱ha mé vún na̱sa̱cuu ñúhu̱ ja̱n, nduu. Ta tá na̱ji̱cún ña̱, ña̱ha mé vún cúú ri jiu̱hún ja̱n va. Na̱cahvi inún cajún ña̱ núu yóho ta xi̱hín ña̱ na̱cajún yóho a̱ ju̱ú nu̱ mé nde̱ cuití va na̱ca̱hún ña̱ tu̱hún joo na̱ca̱hún ña̱ tu̱hún nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Pedro xi̱hi̱n dá.
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Tá na̱xini jo̱ho Ananías ña̱ na̱cachi Pedro xi̱hi̱n dá i̱vi̱ la̱á na̱ndicava da na̱xi̱hi̱ da̱ sa̱há cua̱chi na̱caja da nu̱ Ndióxi̱. Ta tócó ndihi na̱ na̱canda̱a̱ ini sa̱há ña̱ na̱ya̱ha yóho na̱yi̱hví ndiva̱ha na.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ java da̱ tacú já na̱chitíví na̱ ndi̱i cán já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ jándu̱xu̱ na̱.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha tátu̱hun u̱ni̱ hora já na̱qui̱hvi ñájíhí Ananías nu̱ ndáca̱a̱n Pedro cán. Joo ni co̱ xíni̱ ñá ña̱ na̱ndoho yíi̱ ña̱.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pedro ña̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ña̱:
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n ña̱:
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Tá na̱cachi Pedro já i̱vi̱ la̱á na̱ndicava ñá sa̱ha̱ dá na̱xi̱hi̱ ña̱ sa̱há cua̱chi na̱caja ñá. Tá na̱xi̱nu̱ co̱o da̱ tacú, da̱ na̱sa̱ha̱n na̱jándu̱xu̱ yíi̱ ñá cán já na̱xini na cándúhu̱ ri mé va ñá na̱xi̱hi̱ ña̱. A̱nda̱ já na̱tavá na̱ ña̱ ta na̱jándu̱xu̱ na̱ ña̱ in xoo mé nu̱ú na̱jándu̱xu̱ na̱ yíi̱ ña̱ cán.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Ta tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán xi̱hi̱n tócó ndihi java ga̱ na̱ tá na̱canda̱a̱ ini na sa̱há ña̱ na̱ya̱ha yóho na̱yi̱hví ndiva̱ha na.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Ta na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná cuu caja na̱ apóstol cán cua̱há ña̱ha xitúhún xi̱hín cua̱há ña̱ náhnu tañu ña̱yivi cán. Ta tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús na̱sa̱taca na yéhé ñu̱hu cáhnu naní yéhé Salomón.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Ta java ga̱ ña̱yivi, na̱ co̱ ndíco̱ íchi̱ cuéntá Jesús cán yíhví na̱ catáhan na xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús yóho. Joo ndijáá java ga̱ ña̱yivi cán íin to̱ni ñúhú na̱ xi̱hín na̱ apóstol cán.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱casáhá cándúsa na Ndióxi̱, ta̱a viti na̱ji̱hí viti.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Ta sa̱há ña̱ náhnu cája na̱ apóstol yóho na̱tavá na̱ na̱ quíhvi̱ ja̱ta̱ véhe ta na̱chinduu na na̱ nu̱ú xi̱to á nu̱ yívi̱ mé nu̱ú ya̱ha Pedro cán. Já quéa̱ tá ná ya̱ha da va̱tí canda̱hvi̱ cuití da̱ ná cani ndaa ja̱tá java na̱ cán ña̱ ná ndiva̱ha na.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Ta cua̱há ña̱yivi ndúu java ñuu válí ndúu yati cán ñéhe na na̱ quíhvi̱ xi̱hín na̱ ñúhu ínima̱ quini ini va̱xi na ñuu Jerusalén ta cán na̱ndiva̱ha ndihi na.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 A̱nda̱ já da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ cúú cuéntá Saduceo cán na̱casáhá cáhi̱hvi̱ ndiva̱ha ini na xi̱hín na̱ apóstol.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱tiin na na̱ apóstol cán ta na̱taán na̱ na̱ veca̱a.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Joo ñuú na̱xi̱nu̱ co̱o in táto̱ Ndióxi̱ ta na̱suná a̱ yéhé ca̱a cán ta na̱tavá a̱ na̱ ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 —Cuáhán ndó veñu̱hu cáhnu ta ndicani ndó nu̱ú ña̱yivi sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ cája Ndióxi̱, mé a̱ ndíjama ña̱yivi ná ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá mé á —na̱cachi a xi̱hi̱n ná.
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Ña̱ cán quéa̱ tá na̱ti̱vi inga qui̱vi̱ ita̱a̱n já na̱ndi̱hvi na̱ apóstol veñu̱hu cáhnu cán ta na̱casáhá na̱ jána̱ha̱ na̱ nu̱ú ña̱yivi cán.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Joo tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ cúú policia veca̱a cán co̱ó na̱ndiñehe toho ñahá na̱. Ta já na̱ndicó co̱o na ca̱xi tu̱hun na xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán.
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 Já cáchí na̱ já:
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Tá na̱xini jo̱ho na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ policia veñu̱hu xi̱hín java ga̱ na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu cán ña̱ yóho já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na sa̱há ña̱ ndítahan quixi nu̱ ná chí nu̱u̱ sa̱há ña̱ cája na̱ apóstol yóho.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Mé hora já na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ta̱a ta cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú policia xi̱hi̱n java ga̱ policia já na̱tiin tucu da na̱ apóstol na̱sa̱ñehe da na̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu cán. Joo co̱ó na̱caja xíxi na xi̱hi̱n ná jáchi̱ na̱yi̱hví na̱ ndicui̱ta ña̱yivi cua̱ha̱ cán cani na na̱ xi̱hín yu̱u̱.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na xi̱hín na̱ apóstol nu̱ ndúu na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu cán já na̱sacu ndichi na na̱ nu̱ ná. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán já xi̱hi̱n ná:
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 —Mé nde̱ na̱sahnda nde̱ chuun nu̱ ndó ña̱ ná a̱ jána̱ha̱ chága̱ ndó sa̱há Jesús ja̱n. Joo mé ndó sa̱ na̱jándicutú ndó Jerusalén xi̱hín ña̱ jána̱ha̱ ndó ja̱n. Ta cúni̱ ndó jácojo ndó cua̱chi ja̱tá nde̱ ña̱ na̱sahní nde̱ Jesús ja̱n —cáchí da̱.
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro xi̱hín java ga̱ na̱ apóstol cán tu̱hun nu̱ ná já cáchí na̱ já xi̱hi̱n ná:
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ta mé Ndióxi̱ na̱caja cáhnu tásáhnu jícó yo̱ sa̱nahá na̱caja ña̱ ná nditacu Jesús, mé a̱ na̱sahní ndo̱ tá na̱cata caa ndó a̱ ndi̱ca crúxu̱.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Joo na̱ndiñehe jícó Ndióxi̱ Jesús ta na̱sacu a ña̱ xoo cuáha mé á ta na̱caja ña̱ ná nduu Jesús ña̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi Israel ta jáca̱cu a na̱ já ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá. Ta tá ná ndicó co̱o ini na já caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi cája na.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Ta na̱xini xi̱hín nu̱ú nde̱ tócó ndihi ña̱ yóho ta cáha̱n nde̱ sa̱há ta quia̱hva já cáha̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ yóho. Ta chindahá Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á cañuhu a ini na̱ cája ña̱ cúni̱ mé á —cáchí na̱ apóstol xi̱hín na̱ cán.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Tá na̱xini jo̱ho na̱ sacua̱ha̱ cán ña̱ na̱cachi na̱ apóstol já i̱vi̱ la̱á na̱xo̱jo̱ ndiva̱ha ini na xi̱hi̱n ná chí cúni̱ na̱ cahní ñahá na̱.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Joo ndaja coo íin tañu na̱ cán in da̱ sa̱cua̱ha̱ cúú fariseo naní Gamaliel, da̱ íin to̱ni ñúhú ña̱yivi xi̱hi̱n. Ta cúú dá da̱ jána̱ha̱ ley Moisés nu̱ ná. Na̱candichi da tañu na̱ sa̱cua̱ha̱ cán já na̱sahnda da chuun ña̱ ná tavá xóo na na̱ apóstol cán ja̱ta̱ véhe.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 A̱nda̱ já na̱cachi da já xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán:
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ sa̱nahá na̱ndindita in da̱ naní Teudas ta na̱cachi da xi̱hín ña̱yivi ña̱ cúú dá in da̱ íin cua̱há sa̱ha̱. Ta na̱sa̱ndi̱co̱ tátu̱hun co̱mi̱ ciento ta̱a ja̱ta̱ dá joo na̱sahní na̱ da̱ ta tá na̱xi̱hi̱ da̱ já na̱ndicui̱ta nuu tócó ndihi ña̱yivi na̱xi̱ca ja̱tá da̱ cán ta xi̱hín ña̱ yóho na̱naá sa̱há ndihi ña̱ na̱caja da.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Tá na̱ndihi já na̱ndindita inga tucu da̱ naní Judas, da̱ na̱quixi estado Galilea mé tiempo cándahvi ña̱yivi ñuu. Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱ndi̱co̱ ja̱tá da̱ cán joo na̱sahní ri na da̱ cán va ta tócó ndihi na̱ na̱sa̱ndi̱co̱ ja̱ta̱ dá na̱ndicui̱ta nuu ndihi na.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ jáca̱ha̱n i̱ ndo̱hó viti ná a̱ quíhvi ndáha̱ ndó na̱ apóstol yóho. A̱ quíhvi nuu ndó xi̱hín ña̱ cája na jáchi̱ tá ji̱ni̱ mé va na na̱quixi ña̱ cája na já quéa̱ ndihi va sa̱há ña̱ cája na̱ yóho.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Joo tá Ndióxi̱ na̱chindahá na̱ caja na ña̱ cája na̱ yóho já quéa̱ a̱ cúu toho caja ndó jándihi ndó sa̱há ña̱ cája na. Cuéntá coo ndó jáchi̱ tia̱hva náá xi̱hi̱n Ndióxi̱ cani táhan ndó —cáchí Gamaliel xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ na̱xini jo̱ho nu̱ú na̱ca̱ha̱n da̱ cán, na̱tahan ini na xi̱hín ña̱ na̱ca̱ha̱n da̱. A̱nda̱ já na̱cana na na̱ apóstol ta já na̱cani na na̱ xi̱hín churú. Ta na̱cachi na xi̱hi̱n ná ña̱ ná a̱ cáha̱n ga̱ na̱ sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi. A̱nda̱ já na̱janí ñahá na̱.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Ta cáji̱i̱ ndiva̱ha ini na̱ apóstol cán na̱queta na nu̱ ñúhu na̱ sa̱cua̱ha̱ cán jáchi̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ná ndoho ini na sa̱há Jesús.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ta ndijáá níí qui̱vi̱ ini veñu̱hu cáhnu xi̱hín ini vehe ña̱yivi cáha̱n na̱ ta jána̱ha̱ na̱ sa̱ha̱ Jesucristo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.