Atos 22
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 Já na̱casáhá Pablo cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ cáha̱n Pablo tu̱hun hebreo, mé tu̱hun cáha̱n mé ná já na̱catáji̱ chága̱ yúhu̱ ná. A̱nda̱ já na̱cachi Pablo já xi̱hi̱n ná:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Ye̱he̱ cúú u̱ da̱ na̱quixi chi̱chi Israel. Ta na̱cacu u̱ ñuu Tarso ndáca̱a̱n estado Cilicia. Joo na̱sahnu u̱ ñuu Jerusalén yóho ta mé yóho na̱jácuaha vi̱ xi̱hín in da̱ naní Gamaliel. Ta tá quia̱hva sáhndá ley Moisés, ña̱ na̱sacu va̱ha tásáhnu jícó yo̱ quia̱hva já na̱ndi̱hi ini i̱ cája i̱. Níí tiempo na̱ndi̱hi ini i̱ cája chúun i̱ cuéntá Ndióxi̱ xi̱hín ndinuhu ini i̱ tá quia̱hva cája mé ndó a̱nda̱ qui̱vi̱ víti.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Na̱xi̱ca nuu i̱ cája xíxi i̱ xi̱hín na̱ ndíco̱ íchi̱ cuéntá Jesús ja̱nda̱ quia̱hva sáhní i̱ na̱. Ta cua̱há ta̱a, ñáha̱ viti na̱xi̱ca nuu i̱ játaca i̱ na̱ ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ veca̱a.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ta xíni̱ va̱ha da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín ndihi na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu ña̱ cáha̱n i̱ ña̱ nda̱a̱ xi̱hi̱n ndo̱. Jáchi̱ mé na̱ yóho cúú na̱ na̱ca̱hyí tutu na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ú i̱ já ná ndiquia̱hva i̱ ña̱ nu̱ú ñaní, na̱ na̱quixi chi̱chi Israel ndúu ñuu Damasco cán. Ta na̱sa̱ha̱n i̱ cán ndínducú u̱ na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ cañehe e̱ na̱ quixi i̱ ñuu Jerusalén yóho caja xíxi nde̱ xi̱hi̱n ná.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ʼJoo nani xíca i̱ íchi̱ cua̱ha̱n i̱ tátu̱hun ca̱xi̱vi̱ cáa tá sa̱ yati xi̱nu̱ co̱o i̱ ñuu Damasco cán já in cuití na̱ndiye̱he̱ ndaa nu̱ íin i̱ ta mé a̱ yóho na̱quixi a indiví.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Chí na̱ndicava i̱ nu̱ ñúhu̱ ta já na̱xini jo̱ho i̱ in a̱ cáha̱n xi̱hín i̱ já na̱cachi a já: “Saulo, Saulo ndá cuéntá quéa̱ ndícui̱tún cája xísún xi̱hín i̱”, na̱cachi a xi̱hín i̱.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 A̱nda̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún i̱ já cáchí i̱ já: “Ndá na̱ cúú ndóhó ta ndaja naní ndo̱”, na̱cachi i̱ xi̱hi̱n á. A̱nda̱ já na̱nducú ñehe a tu̱hun nu̱ú i̱ já cáchí a̱ já: “Ye̱he̱ cúú Jesús, da̱ ñuu Nazaret ta xi̱hín ye̱he̱ ndícui̱tún cája xísún viti”, na̱cachi a cán xi̱hín i̱.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ta na̱ cua̱ha̱n xi̱hín i̱ cán na̱yi̱hví na̱ tá na̱xini na ña̱ na̱ndiye̱he̱ nu̱ íin i̱ cán. Joo co̱ó na̱xini jo̱ho na ña̱ cáha̱n xi̱hín i̱ cán.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 A̱nda̱ já na̱cachi i̱ já xi̱hín Jesús: “Ca̱ha̱n ndó xi̱hín i̱, xitoho i̱ ndía̱ ndítahan caja i̱.” A̱nda̱ jáví na̱cachi a já xi̱hín i̱: “Candichi ta cuáhán ñuu Damasco nu̱ cáhún cu̱hu̱n ja̱n. Ta ñuu ja̱n ndicani in da nu̱u̱n ndía̱ ndítahan cajún”, na̱cachi Jesús xi̱hín i̱.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ta chí na̱cuaá nu̱ú i̱ na̱caja ña̱ na̱ndiyi̱hvi̱ cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ja̱ndá na̱tiin ndaa na̱ ndáca táhan i̱ cán ye̱he̱ cua̱ha̱n nde̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Damasco cán.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ʼTa mé cán na̱sahi̱in in da̱ naní Ananías, da̱ cája ña̱ sáhndá ley Moisés xi̱hín ndinuhu ini da. Ta tócó ndihi na̱ Israel ndúu Damasco cán cáha̱n na̱ sa̱ha̱ dá ña̱ cúú dá ta̱a va̱ha.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ta mé Ananías yóho na̱sa̱a̱ da̱ na̱xi̱to nihni da ye̱he̱. Já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hín i̱: “Saulo, ñani i̱ cande̱hé tucu viti.” Tá na̱cachi da já chí i̱vi̱ la̱á na̱nu̱na̱ nu̱ú i̱ já na̱xini i̱ da̱.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 A̱nda̱ já na̱cachi da cán já xi̱hín i̱: “Mé Ndióxi̱, ña̱ na̱caja cáhnu tásáhnu jícó yo̱, mé a̱ cán quéa̱ na̱ca̱xi a yo̱hó já ná canda̱a̱ inún ndá quéa̱ sácú ini mé á caja xu̱hu̱n. Ta na̱ca̱xi a yo̱hó já ná cunún Jesús, mé a̱ cája ndinuhu ña̱ nda̱a̱. Ta na̱ca̱xi a yo̱hó já ná cuni jo̱hún nu̱ cáha̱n Jesús.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Já quéa̱ cu̱hún ca̱hún sa̱ha̱ mé á nu̱ tócó ndihi ña̱yivi. Já ná ndicanún nu̱ ná sa̱há ña̱ na̱xinún xi̱hín ña̱ na̱xini jo̱hún.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 A̱ cándati chágu̱n viti. Cuándaco̱o. Cándeé inún Jesucristo viti chí cuáhán candúta̱ já ná ndoo cua̱chún, caja Ndióxi̱”, na̱cachi Ananías xi̱hín i̱.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ʼTá na̱ndihi já na̱ndicó co̱o i̱ ñuu Jerusalén ta na̱sa̱ha̱n i̱ veñu̱hu cáhnu cán ca̱ca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta nani xíca̱ ta̱hví i̱ cán já na̱quixi tátu̱hun in sa̱ni nu̱ú i̱ va̱tí ndíta i̱.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ta na̱xini i̱ Jesús, xitoho i̱ já na̱cachi a já xi̱hín i̱: “Camún cuáqueún ñuu Jerusalén yóho jáchi̱ a̱ cándúsa toho na̱ yóho tu̱hun va̱ha ca̱hu̱n sa̱há i̱”, na̱cachi Jesús xi̱hín i̱.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe e̱ tu̱hun nu̱ Jesús já cáchí i̱ já xi̱hi̱n á: “Cande̱hé ndo̱, xitoho i̱. Sa̱ xíni̱ va̱ha tócó ndihi ña̱yivi ña̱ na̱xi̱ca nuu i̱ ndijáá veñu̱hu tiin i̱ na̱ cándeé ini ndo̱hó ta já na̱cani i̱ na̱ ta na̱taán i̱ na̱ veca̱a.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ta sa̱ xíni̱ na̱ ña̱ tá na̱sahní na̱ Esteban, mé da̱ na̱xi̱ca nuu cáha̱n tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ mé ndó, in na̱sa̱cuu u̱ xi̱hín na̱ na̱sahní ñahá cán. Jáchi̱ táhán ini i̱ cándichi i̱ ndáá i̱ jahmá ña̱yivi cán nani sáhní na̱ Esteban”, na̱cachi i̱ xi̱hi̱n Jesús.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín i̱: “Cuáqueún cu̱hu̱n jáchi̱ chindahá xícá i̱ yo̱hó cu̱hún ca̱hún sa̱há i̱ nu̱ú ña̱yivi tóho̱, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel”, na̱cachi Jesús xi̱hín i̱ —na̱cachi Pablo xi̱hín na̱ cán.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Na̱sa̱nduu táji̱ na̱ Israel cán nani cáha̱n Pablo xi̱hi̱n ná. Joo tá na̱ca̱ha̱n da̱ sa̱há na̱ tóho̱ cán já na̱casáhá cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ta sa̱há ña̱ ndúcú ndeé na̱ cáyuhú na̱ ta jání na̱ jáhma̱ ná nu̱ táchi̱ ta ja̱nda̱ ña̱ yácá jácana nihni na nu̱ táchi̱.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda da̱ cúú jefe soldado cán chuun ña̱ ná jáqui̱hvi na Pablo cán ini vehe soldado. Ta tá na̱ndi̱hvi da já na̱sahnda da chuun ña̱ ná jácaxáhan na da̱ xi̱hi̱n churú níi̱ já ná na̱hma̱ da̱ ndía̱ na̱caja da ta ndá sa̱ha̱ quéa̱ ndícui̱ta ña̱yivi cán xi̱hi̱n dá.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Joo tá sa̱ na̱cató na̱ Pablo ta ndúcú na̱ jácaxáhan na da̱ já na̱cachi Pablo já xi̱hín in soldado cán:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Tá na̱xini jo̱ho da̱ ña̱ yóho chí i̱vi̱ la̱á na̱sa̱ha̱n da̱ cáxi tu̱hun da nu̱ da̱ cúú jefe soldado cán já cáchí da̱ já xi̱hi̱n dá:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 A̱nda̱ já na̱cayatí da̱ cúú jefe soldado cán nu̱ Pablo já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún ñahá da̱ já cáchí da̱ já:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 A̱nda̱ já na̱casáhá cáchí mé da̱ cúú jefe soldado cán já xi̱hi̱n Pablo:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cúni̱ jácaxáhan Pablo cán ña̱ yóho chí na̱yi̱hví na̱ já na̱casáhá xíca játá na̱ cáxoo na nu̱ dá. Ta ja̱nda̱ mé da̱ cúú jefe soldado cán na̱yi̱hví da̱ jáchi̱ sa̱ na̱tiin na da̱ va̱tí cúú dá ta̱a romano.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ta inga qui̱vi̱ ita̱a̱n na̱tavá da̱ cúú jefe soldado cán cadena na̱sandi̱co̱ ndáha̱ Pablo. Ta sa̱há ña̱ cúni̱ da̱ cán canda̱a̱ ini da ndá cua̱chi quéa̱ jácojo na ja̱ta̱ Pablo sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱játaca da na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ Israel. A̱nda̱ já ñéhe da Pablo já na̱sacu da da̱ nu̱ú na̱ cán.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.