Atos 18
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Tá na̱ndihi já na̱quee Pablo ñuu Atenas cán já cua̱ha̱n da̱ chí ñuu Corinto.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Ta mé cán na̱ndique táhan da xi̱hín in da̱ Israel naní Aquila, da̱ na̱sa̱cuu estado Ponto. Ta ja̱cá cúu sa̱á va na̱xi̱nu̱ co̱o Aquila ñuu Corinto cán xi̱hi̱n ñájíhí da̱, ñá naní Priscila. Ta ndíví na̱ yóho sa̱ na̱quee na ñuu Roma ndáca̱a̱n nación Italia jáchi̱ Claudio, da̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ ñuu Roma cán na̱sahnda da chuun ña̱ ná quee ndihi na̱ Israel cu̱hu̱n na̱. Ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱nu̱ Aquila xi̱hi̱n ñájíhí da̱ ñuu Corinto cán. A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n Pablo na̱xi̱to nihni da na̱ nu̱ ndúu na̱ cán.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Ta na̱cando̱o Pablo vehe na̱ cán cája chúun da xi̱hi̱n ná jáchi̱ sa̱ mé chuun ña̱ cája na̱ cán tia̱hva ri da̱ cán va. Ta chuun na̱sa̱caja na quéa̱ cáva̱ha na vehe lona, ña̱ ndeé.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Ta tá xínu̱ co̱o qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná já sáha̱n da̱ veñu̱hu na̱ Israel ca̱ha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná. Ta já na̱jáxi̱nu̱ da̱ ini na̱ Israel xi̱hín na̱ tóho̱ já na̱casáhá na̱ cándúsa na Jesús.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Ta ndaja coo na̱jándacoo Silas xi̱hi̱n Timoteo estado Macedonia ta na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Corinto cán. A̱nda̱ jáví na̱jándacoo Pablo chuun cája da̱ cán já na̱casáhá da̱ ndúcú ndéé chága̱ da̱ cáha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi. Ta cáxí táhyí cáha̱n da̱ xi̱hín na̱ na̱quixi chi̱chi Israel ña̱ mé Jesús cúú á ña̱ ndáti na chindahá Ndióxi̱ quixi.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Joo na̱ na̱quixi chi̱chi Israel cán co̱ó na̱ndiquehe na tu̱hun cáha̱n Pablo ta na̱casáhá cána̱há na̱ xi̱hi̱n dá ta cáha̱n núu na sa̱ha̱ Jesús. A̱nda̱ já na̱quiji nihni Pablo jáhma̱ dá já ná canda̱a̱ ini na ña̱ co̱ ndójo ga̱ da̱ cua̱chi sa̱há na̱ Israel cán ta já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Já na̱queta da veñu̱hu na̱ cán cua̱ha̱n da̱. Já na̱sa̱a̱ da̱ vehe in da̱ naní Justo, da̱ cája cáhnu Ndióxi̱. Ta yati jíi̱n veñu̱hu cán íin vehe da.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Ta in da naní Crispo, da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán na̱candúsa da Jesús, xitoho í xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ vehe da. Ta cua̱ha̱ táhan mé na̱ ñuu Corinto cán na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús ta na̱candúta̱ ná tá na̱xini jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱ na̱ca̱ha̱n Pablo xi̱hi̱n ná.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Ta ndaja coo in ñuú na̱quixi tátu̱hun in sa̱ni nu̱ Pablo ta xi̱hín ña̱ cán na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá já na̱cachi a já:
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Jáchi̱ íin vi̱ xu̱hu̱n ta ni in na a̱ cúu tiin yo̱hó ña̱ ná caja xíxi na xu̱hu̱n. Jáchi̱ sa̱ ndúu cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ñuu yóho, na̱ cacuu cuéntá mí i̱ —na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahi̱in tóo Pablo in cui̱a̱ java ñuu Corinto cán ta na̱jána̱ha̱ da̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi cán.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Joo mé tiempo cán na̱casáhá cómí in da̱ naní Galión cuéntá sa̱há ña̱yivi estado Acaya nu̱ ndáca̱a̱n ñuu Corinto cán. Já na̱ndique táhan ndihi na̱ Israel ña̱ cúni̱ na̱ caja xíxi na xi̱hi̱n Pablo chí na̱tiin na da̱ já ñéhe na da̱ cua̱ha̱n da̱ vechúun.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Ta mé cán na̱casáhá cáchí na̱ já xi̱hín da̱ cúú gobernador cán:
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 A̱nda̱ já ndúcú Pablo candichi da ca̱ha̱n da̱ joo mé Galión cán na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hín na̱ Israel cán:
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Joo co̱ cúni̱ toho i̱ caja vií sa̱há ña̱ ja̱n jáchi̱ cúú á sa̱há tu̱hun cáha̱n ndo̱ xi̱hín sa̱há qui̱ví ña̱yivi Israel xi̱hín sa̱ha̱ ley mé va ndó ña̱ cán quéa̱ va̱ha chága̱ ná caja vií mé va ndó sa̱há ña̱ yóho —na̱cachi da̱ cúú gobernador cán xi̱hi̱n ná.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Tá na̱ndihi já na̱tavá da̱ na̱ Israel vechúun cán.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 A̱nda̱ já na̱tiin tócó ndihi na̱ griego cán da̱ naní Sóstenes, da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán. Ta na̱tiin na da̱ mé nu̱ táhyí mé da̱ cúú gobernador cán na̱cani na da̱. Joo co̱ó na̱sahní toho Galión mé dá sa̱há ña̱ na̱caja na.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Cua̱há va qui̱vi̱ na̱cando̱o tóo chága̱ Pablo ñuu Corinto cán. A̱nda̱ já na̱ndinda̱yí da̱ na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu cán já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ ñundáhyi̱ cuéntá Siria. Ta ndáca da Aquila xi̱hi̱n Priscila cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n dá. Ta tá na̱xi̱nu̱ da̱ ñuu Cencrea tá cáma̱ni̱ ndaa da barco cu̱hu̱n chága̱ da̱ chí nu̱u̱ já na̱ja̱tá lahla da ji̱ni̱ dá já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun na̱ca̱ha̱n da̱.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Efeso xi̱hín na̱ ndáca táhan xi̱hi̱n dá cán já na̱jándacoo da Priscila xi̱hín Aquila. Ta na̱quee da cua̱ha̱n da̱ chí veñu̱hu ñuu Efeso cán nu̱ú na̱ca̱ha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú na̱ Israel, na̱ tácá cán.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Tá na̱ndihi já na̱casáhá cáha̱n nda̱hví na̱ Israel cán xi̱hi̱n Pablo ña̱ ná cando̱o tóo da chága̱ qui̱vi̱ xi̱hi̱n ná. Joo co̱ó na̱xeen toho da.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Ña̱ na̱caja da quéa̱ na̱ndinda̱yí da̱ na̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Cesarea já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ chí ñuu Jerusalén ca̱ha̱n Ndióxi̱ da̱ xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu cán. Tá na̱ndihi já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ chí inga ñuu naní Antioquía.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Ta tá na̱ndihi na̱sahi̱in da chá qui̱vi̱ cán já na̱quee tucu da cua̱ha̱n da̱ tá in tá in ñuu válí ñúhu chí estado Galacia xi̱hi̱n estado Frigia ña̱ quia̱hva da tu̱hun ndeé ini na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu cán.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Mé tañu já na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ na̱quixi chi̱chi Israel naní Apolos mé ñuu Efeso cán. Mé Apolos yóho cúú dá da̱ na̱cacu ñuu Alejandría. Ta cúú dá in da̱ tia̱hva va̱ha tu̱hun Ndióxi̱ ta tia̱hva va̱ha da jána̱ha̱ da̱ ña̱ nu̱ú ña̱yivi.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Mé Apolos yóho sa̱ na̱jácuaha va̱ha da íchi̱ cuéntá Jesús, xitoho í ta xi̱hín ndinuhu ini da cáha̱n da̱ sa̱ha̱ mé á nu̱ú ña̱yivi. Ta cáxí táhyí jána̱ha̱ da̱ sa̱ha̱ Jesús nu̱ ná. Ta na̱ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná ña̱ ndítahan candúta̱ ña̱yivi tá quia̱hva na̱jácandúta̱ Juan ña̱yivi jihna. Joo co̱ xíni̱ va̱ha da tócó ndihi ña̱ na̱jána̱ha̱ Jesús.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Chí já na̱qui̱hvi mé Apolos veñu̱hu cán ca̱ha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ña̱yivi jáchi̱ co̱ yíhví da̱ ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná. Ta ndaja coo na̱xini jo̱ho Priscila xi̱hi̱n Aquila nu̱ cáha̱n da̱. Ta tá na̱ndihi já ñéhe na da̱ cua̱ha̱n na̱ já na̱ndicani va̱ha chága̱ na̱ nu̱ dá ndaja íin íchi̱ cuéntá Ndióxi̱.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Ta tá na̱sacu ini Apolos cu̱hu̱n da̱ chí estado Acaya já na̱chindeé na̱ cúú cuéntá Jesús da̱ já ná cuu cu̱hu̱n va̱ha da. Ta na̱ca̱hyí na̱ in carta na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ dá ná quia̱hva da ña̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu cán já quéa̱ ná ndiquehe va̱ha na da̱. Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Apolos yóho estado Acaya cán na̱chindeé cua̱há ndiva̱ha da na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ na̱candeé ini mé á sa̱há ña̱ na̱ta̱hvi̱ ini Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Ta nu̱ cáxí táhyí ndihi ña̱yivi na̱na̱ha̱ da̱ ña̱ a̱ ju̱ú ña̱ nda̱a̱ cúú ña̱ jána̱ha̱ na̱ Israel nu̱ú ña̱yivi. Ta xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱ na̱na̱ha̱ da̱ nu̱ ná ña̱ mé Jesús cúú Cristo, mé a̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.