Atos 13

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ta ndaja coo tañu na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Antioquía cán ndúu na̱ cúú profeta ta ndúu ri na̱ jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱. Ta ña̱ yóho cúú qui̱vi̱ ná: Bernabé xi̱hi̱n Saulo xi̱hín Simón, da̱ cáha̱n na̱ Ta̱a Tu̱ún xi̱hi̱n, xi̱hi̱n Lucio, da̱ ñuu Cirene xi̱hín Manaén, da̱ na̱sahnu xi̱hín Herodes. Mé Herodes yóho cúú dá da̱ cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi estado Galilea.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 In qui̱vi̱ nani na̱nditútú ndihi na ndúu na xíjuhun na ta cája cáhnu na Ndióxi̱ já na̱ca̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ mé á xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱xijuhun na ta tá na̱ndihi na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱chojó na̱ ndáha̱ ná ji̱ni̱ Saulo xi̱hín Bernabé já na̱ndinda̱yí na̱ na̱ cua̱ha̱n na̱ caja na chuun Ndióxi̱.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Tá na̱ndihi já na̱chindahá ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ Saulo xi̱hín Bernabé cua̱ha̱n na̱ ñuu Seleucia. Ta cán na̱ndaa na barco cua̱ha̱n na̱ isla Chipre.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ta ndáca na Juan, da̱ naní tucu Marcos cua̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná já ná chindeé da̱ na̱. Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Salamina nu̱ sá ndíchí barco cán já na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi tácá veñu̱hu na̱ Israel cán.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Níí cúú isla cán na̱xi̱ca nuu na ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Pafos. Ta cán na̱nditahan na in da̱ ta̱jí na̱quixi chi̱chi Israel ta naní da̱ Barjesús. Ta cúú dá in da̱ tu̱hún jáchi̱ cáchí da̱ xi̱hín ña̱yivi ña̱ cáha̱n da̱ cuéntá Ndióxi̱.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Ta mé da̱ ta̱jí yóho na̱sahi̱in tuun da xi̱hín in da̱ naní Sergio Paulo, da̱ cúú gobernador nu̱ú ña̱yivi isla Chipre cán. Ta na̱sa̱cuu da da̱ ndíchí ji̱ni̱. Ta mé gobernador yóho na̱cana da Bernabé xi̱hi̱n Saulo jáchi̱ cúni̱ da̱ cuni jo̱ho da tu̱hun Ndióxi̱.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Joo da̱ ta̱jí naní Barjesús, da̱ naní tucu Elimas na̱casáhá da̱ sájí nuu da nu̱ú Bernabé xi̱hín nu̱ú Saulo jáchi̱ co̱ cúni̱ da̱ ña̱ ná candeé ini gobernador cán Jesús.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini Saulo, da̱ cáha̱n na̱ Pablo xi̱hi̱n já na̱casáhá sánde̱hé ndaa da nu̱ú da̱ ta̱jí cán.
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 Já na̱cachi da̱ já xi̱hi̱n dá:
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Ta viti jándoho Ndióxi̱ inún. Jácuaá a̱ yo̱hó ta ni a̱ cúnún nu̱ú ca̱ndii ti̱xi chá qui̱vi̱ —na̱cachi Pablo xi̱hín da̱ ta̱jí cán.
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Tá na̱xini da̱ cúú gobernador cán ña̱ yóho chí i̱vi̱ la̱á na̱candúsa da Jesús. Jáchi̱ chí cátóntó da̱ xíni̱ jo̱ho da tócó ndihi ña̱ cáha̱n na̱ sa̱ha̱ Jesús.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Na̱ndaa Pablo xi̱hín na̱ xíca xi̱hi̱n dá barco ñuu Pafos cua̱ha̱n na̱ chí ñuu Perge ña̱ ndáca̱a̱n estado Panfilia. Joo na̱sahnda táhan Juan, da̱ naní tucu Marcos xi̱hi̱n ná já na̱ndicó co̱o da chí ñuu Jerusalén.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Tá na̱ndihi já na̱quee Pablo xi̱hín na̱ xíca xi̱hi̱n dá ñuu Perge já na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu Antioquía ña̱ ndáca̱a̱n estado Pisidia. Ta mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi na̱ndi̱hvi na veñu̱hu já na̱saco̱o na.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱cahvi na ley Moisés xi̱hín ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta já na̱cana na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu cán Pablo xi̱hín na̱ xíca xi̱hi̱n dá já na̱cachi na já xi̱hi̱n ná:
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 A̱nda̱ já na̱candichi Pablo já na̱cuu ndáha̱ dá nu̱ ná catáji̱ yúhu̱ ná já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Mé Ndióxi̱, mé a̱ cája cáhnu ña̱yivi nación Israel na̱ca̱xi a tásáhnu jícó yo̱ ta na̱caja mé á ña̱ ná ndicua̱há ndiva̱ha na nani na̱sa̱cuu na na̱ tóho̱ nación Egipto cán. Joo tá na̱ndihi já na̱tavá mé á na̱ xi̱hi̱n ndée̱ mé á.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Ta cáhnu na̱sahi̱in ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi na tañu i̱vi̱ jico cui̱a̱ nani na̱xi̱ca nuu na yucú íchí cán.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Ta na̱jándihi Ndióxi̱ sa̱há u̱sa̱ nación ña̱yivi na̱sa̱nduu ñundáhyi̱ Canaán já na̱jáya̱ha ñundáhyi̱ ja̱n ndáha̱ tásáhnu jícó yo̱ jáchi̱ ja̱nda̱ sa̱nahá na̱sa̱ha̱n mé á tu̱hun a nu̱ ná ña̱ caja já xi̱hi̱n ná.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 A̱nda̱ já na̱sahnda Ndióxi̱ chuun nu̱ juexe já ná cacomí na̱ cuéntá sa̱ha̱ ná ti̱xi co̱mi̱ ciento java cui̱a̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o tiempo tá na̱quixi profeta Samuel, da̱ jáya̱ha tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 A̱nda̱ já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ Israel nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacu mé á in rey ná cacomí da̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sacu Ndióxi̱ in da naní Saúl ná cacuu da rey nu̱ ná. Na̱sa̱cuu da ja̱hyi Cis, da̱ na̱quixi chi̱chi Benjamín. Ta na̱sa̱comí Saúl cuéntá sa̱ha̱ ná ti̱xi i̱vi̱ jico cui̱a̱.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Tá na̱ndihi já na̱tavá Ndióxi̱ Saúl já na̱chinúu a David ña̱ ná cacomí da̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Já na̱cachi Ndióxi̱ já sa̱ha̱ dá: “Íin va̱ha ini i̱ xi̱hi̱n David, ja̱hyi Isaí jáchi̱ xíni̱ ña̱ caja mé dá tócó ndihi ña̱ cúni̱”, na̱cachi Ndióxi̱ sa̱ha̱ David.
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Ta in da̱ na̱quixi chi̱chi mé David cán cúú Jesús, mé a̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a chindahá jáca̱cu ña̱yivi Israel ja̱nda̱ sa̱nahá ndiva̱ha.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Ta ja̱nda̱ tá cáma̱ní quixi Jesús já na̱xi̱ca nuu Juan, da̱ jácandúta̱ ña̱yivi na̱ca̱ha̱n da̱ xi̱hín ña̱yivi ña̱ ndítahan nu̱ ná jándicoo na cua̱chi cája na ta ná candúta̱ ná.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Ta tá sa̱ yati quivi da já na̱cachi da já xi̱hín ña̱yivi: “A̱ ju̱ú ca̱hán ndo̱ ña̱ cúú ye̱he̱ da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱ha̱ ña̱yivi, va̱ha. Jáchi̱ ja̱ chá xi̱nu̱ inga da̱ íin chága̱ sa̱ha̱ a̱ ju̱ú ga̱ ye̱he̱. Ta da̱ cán cacomí cuéntá sa̱ha̱ ndo̱ ta cúú ndusa da̱ cáhnu chága̱ ta chí co̱ó sa̱ha̱ mí i̱ caxítí i̱ ndaxí i̱ correa ndu̱sa̱ dá”, na̱cachi Juan xi̱hín ña̱yivi cán.
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 ʼCuni jo̱ho va̱ha ndó, ñani i̱, na̱ na̱quixi chi̱chi Abraham xi̱hi̱n tócó ndihi ndó, na̱ cája cáhnu Ndióxi̱ xi̱hín ndinuhu ini. Mé Ndióxi̱ cúni̱ a̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini ndó ña̱ na̱chindahá mé á Jesús ñuyíví yóho já ná jáca̱cu a ndo̱hó já ná a̱ cúhu̱n ndó indayá.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Tócó ndihi na̱ ndúu ñuu Jerusalén xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱ Jesús ñuyíví yóho. Ta ni co̱ó na̱canda̱a̱ ini na tu̱hun na̱ca̱hyí profeta sa̱ha̱ Jesús tá na̱sa̱cahvi na ña̱ veñu̱hu tá qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahní na̱ Jesús joo xi̱hín ña̱ na̱caja na yóho na̱jáxi̱nu̱ co̱o na ña̱ na̱cachi profeta sa̱nahá.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Ta va̱tí co̱ó na̱ñe̱he̱ ná cua̱chi chica̱a̱n na̱ ja̱ta̱ Jesús joo na̱xi̱ca̱ na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ Pilato ña̱ ná cahnda da chuun ña̱ ná cahní na̱ Jesús.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ta tá sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o tócó ndihi ña̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱ sa̱ha̱ mé á coo a̱nda̱ já na̱jánuu na a̱ ndi̱ca crúxu̱ já na̱jándu̱xu̱ na̱ ña̱.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Joo na̱jánditacu Ndióxi̱ Jesús tañu ndi̱i.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Ta ti̱xi cua̱há qui̱ví na̱na̱ha̱ Jesús mé á nu̱ú na̱ na̱sa̱ñehe táhan xi̱hi̱n á tá na̱quee a estado Galilea cua̱ha̱n chí Jerusalén. Ta mé na̱ cán cúú na̱ xíca cáha̱n sa̱ha̱ mé á nu̱ú ña̱yivi viti.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 ʼSa̱há ña̱ cán quéa̱ cáxi tu̱hun nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ ndóhó viti jáchi̱ ja̱nda̱ sa̱ha̱ na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hi̱n tásáhnu jícó yo̱ ña̱ já coo.
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Ta tá na̱jánditacu Ndióxi̱ Jesús na̱jáxi̱nu̱ co̱o a tu̱hun na̱sa̱ha̱n nu̱ yó, na̱ na̱quixi chi̱chi na̱ cán. Jáchi̱ já na̱ca̱hyi̱ a̱ nu̱ Salmo i̱vi̱ ta sa̱ha̱ Jesús na̱ca̱ha̱n tá na̱cachi a já: “Ja̱hyi mí i̱ cúú yóhó. Ta ye̱he̱ cája ña̱ ná catacún qui̱vi̱ viti”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Joo Ndióxi̱ sa̱ na̱sa̱ha̱n va tu̱hun a ña̱ jánditacu a Jesús já ná a̱ táhyi̱ yiquí cu̱ñu a. Jáchi̱ já na̱ca̱hyi̱ a̱ ini libro yi̱i̱ mé á já cáchí a̱ já: “Nu̱ yóhó quia̱hva i̱ tócó ndihi ña̱ va̱ha, ña̱ na̱sa̱ha̱n i̱ tu̱hun i̱ nu̱ David quia̱hva i̱ nu̱ dá”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Já cáchí tucu inga Salmo já: “Mé ndó a̱ quiáhva toho ndó ña̱ma̱ní ta̱hyi̱ yiquí cu̱ñu i̱ jáchi̱ cúú u̱ ja̱hyi máni̱ mé ndo̱, da̱ cája chúun nu̱ ndo̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Ta sa̱ xíni̱ yo̱ co̱ cáha̱n ña̱ yóho sa̱há ña̱ na̱caja David jáchi̱ tá na̱ndihi na̱caja da ña̱ na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ dá já na̱xi̱hi̱ da̱ ta na̱jándu̱xu̱ na̱ da̱ nu̱ú na̱ndu̱xu̱ tásáhnu jícó da̱. Ta na̱ta̱hyi̱ yiquí cu̱ñu da̱ cán.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Joo yiquí cu̱ñu Jesús co̱ó na̱ta̱hyi̱ toho a jáchi̱ na̱jánditacu Ndióxi̱ ña̱.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Ña̱ cán quéa̱ va̱xi nde̱ ca̱xi tu̱hun nde̱ ña̱ yóho nu̱ ndo̱, ñani i̱ já ná canda̱a̱ ini ndó ña̱ cája cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi sa̱há ña̱ na̱caja Jesús tá na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Ta cája cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi tá cándeé ini na Jesús. Jáchi̱ ni in túhún ña̱yivi a̱ cúu nduu nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ sácú va̱ha na ley Moisés.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Joo cuéntá coo ndó a̱ ju̱ú ndoho ndó ña̱ na̱cachi na̱ profeta sa̱nahá tá na̱cachi na já:
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 Cuni jo̱ho va̱ha ndó, ndóhó na̱ sácu̱ ndaa i̱chi̱ ña̱ cáha̱n Ndióxi̱.
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Ta tá na̱queta Pablo xi̱hín na̱ xíca xi̱hi̱n dá veñu̱hu na̱ Israel cán já na̱xi̱ca̱ ña̱yivi, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá ña̱ ná ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná sa̱há tu̱hun Ndióxi̱ inga qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Tá na̱quee ndihi na veñu̱hu cán já cua̱há na̱ Israel xi̱hín cua̱há na̱ tóho̱, na̱ cándúsa ley Moisés ta cája cáhnu na Ndióxi̱ na̱casáhá na̱ ndíco̱ na̱ ja̱ta̱ Pablo xi̱hín ja̱tá Bernabé. Ta Pablo xi̱hi̱n Bernabé jána̱ha̱ da̱ na̱ ña̱ ná candeé cáhnu ini na Ndióxi̱ já ná caja mé á ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ná.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o inga qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná já na̱taca tátu̱hun tócó ndihi ña̱yivi ñuu veñu̱hu cán ña̱ taa jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱ cúni̱ na̱.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Joo tá na̱xini na̱ na̱quixi chi̱chi Israel cán ña̱ na̱taca cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi já na̱casáhá na̱ Israel cáhi̱hvi̱ ini na. Já na̱casáhá na̱ cáha̱n núu na sa̱ha̱ Pablo ta na̱cana̱há na̱ xi̱hi̱n dá.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Xi̱hín ña̱ cán na̱ndindeé chága̱ ini Pablo xi̱hín Bernabé já na̱casáhá cáchí da̱ já:
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Jáchi̱ já cáa chuun na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ú nde̱ tá na̱cachi a já xi̱hín nde̱:
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Tá na̱xini jo̱ho na̱ tóho̱, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel cán ña̱ yóho chí na̱caji̱i̱ ini na já na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ ña̱ cúú ndusa tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ va̱ha. Ta tócó ndihi na̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱ ca̱cu ndaa ínima̱, na̱ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá mé á.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Já na̱sahi̱in nu̱ú na̱xi̱ta nuu tu̱hun Ndióxi̱ níí cúú ñundáhyi̱ cán.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Joo na̱ na̱quixi chi̱chi Israel cán na̱jándiva̱a̱ na̱ java na̱ji̱hí, na̱ cátóó cu̱hu̱n veñu̱hu, na̱ co̱ cáha̱n núu ña̱yivi sa̱ha̱. Ta na̱jándiva̱a̱ na̱ java da̱ta̱a, da̱ íin sa̱ha̱ ñuu cán ña̱ ná ndicui̱ta na xi̱hi̱n Pablo xi̱hín Bernabé viti ta a̱nda̱ quia̱hva ná tavá na̱ da̱ ñundáhyi̱ cuéntá ñuu cán.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 A̱nda̱ já na̱quiji nihni Pablo xi̱hín Bernabé ña̱ yácá ndu̱sá sa̱ha̱ mé dá já ná na̱ha̱ nu̱ú na̱ cán ña̱ co̱ó na̱tahan ini da xi̱hín ña̱ cája na̱ Israel cán. Já na̱quee da ñuu Antioquía cán cua̱ha̱n da̱ inga ñuu naní Iconio.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Ta na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ na̱cando̱o ñuu Antioquía cán na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ ná xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ta cáji̱i̱ ndiva̱ha ini na.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.