Atos 11

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tócó ndihi na̱ apóstol xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu estado Judea na̱ñe̱he̱ ná tu̱hun ña̱ na̱ndiquehe ri na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel tu̱hun Ndióxi̱.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ta tá na̱ndicó co̱o Pedro chí ñuu Jerusalén já na̱casáhá in táhndá na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu cán cáha̱n núu na sa̱ha̱ dá. Mé na̱ yóho cáhán na̱ ña̱ ndítahan nu̱ú na̱ tóho̱ cahnda loho na yiquí cu̱ñu na tátu̱hun íin costumbre na̱ Israel.
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 Já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 A̱nda̱ já na̱casáhá Pedro ndícani da tócó ndihi ña̱ na̱ya̱ha ja̱nda̱ sa̱ha̱. Já na̱cachi da já:
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 —Na̱sahi̱in i̱ ñuu Jope. Ta nani xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱jána̱ha̱ mé á in ña̱ha nu̱ú i̱. Ta ña̱ na̱xini i̱ cúú in jáhma̱ cáhnu tátu̱hun sába̱na̱ na̱nuu chí indiví ta ndíco̱mí xoo ti̱to̱ á na̱ca̱to̱. Ta chí ja̱nda̱ yati nu̱ íin i̱ na̱xi̱nu̱ a̱.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Ta tá na̱sande̱hé va̱ha i̱ ini a já na̱xini i̱ ñúhu tá nu̱ú quíti̱, rí co̱mí sa̱ha̱ xi̱hi̱n tá nu̱ú quití yúcú xi̱hín co̱o̱ xi̱hín laa ñúhu ini a na̱xini i̱.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 A̱nda̱ já na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in a já na̱cachi a já xi̱hín i̱: “Pedro, cuáhán ndaco̱o cahní quíti̱ ja̱n casún.”
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe e̱ tu̱hun já na̱cachi i̱ já: “A̱ cáxí toho i̱ rí yóho, xitoho i̱ jáchi̱ co̱ xíni̱ toho i̱ caxí i̱ quití quini tátu̱hun rí yóho”, cáchí i̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱.
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n tucu a cán chí indiví já na̱cachi a já: “Sa̱ na̱ndaja vií va Ndióxi̱ rí ja̱n. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan cachún ña̱ cúú rí rí quini”, na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hín i̱.
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 U̱ni̱ táhndá na̱ya̱ha ña̱ yóho na̱caja Ndióxi̱. A̱nda̱ já na̱ndaa tucu tócó ndihi ña̱ cán cua̱ha̱n tucu a chí indiví.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Ta chí sa̱ mé hora já na̱xi̱nu̱ co̱o u̱ni̱ ta̱a ndínducú da̱ ye̱he̱ mé vehe nu̱ú na̱sahi̱in tóo i̱ cán. Ta da̱ cán na̱quixi da ja̱nda̱ ñuu Cesarea ndínducú da̱ ye̱he̱.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Ta já na̱chindahá ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ye̱he̱ cua̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ná sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱yi̱hví i̱ cu̱hu̱n i̱ xi̱hi̱n ná. Ta ndáca i̱ i̱ñu̱ ñaní yóho na̱sa̱ha̱n da̱ xi̱hín i̱. Tá na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu cán já na̱qui̱hvi nde̱ vehe Cornelio, da̱ na̱chindahá da̱ cán ndinducú ye̱he̱.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Ta tá sa̱ ñúhu ndihi nde̱ vehe Cornelio cán já na̱casáhá ndícani da nu̱ú nde̱ ña̱ na̱xini da cándichi in táto̱ Ndióxi̱ ini vehe da ta na̱cachi a xi̱hi̱n dá já: “Chindahá java ta̱a ná cu̱hu̱n da̱ ñuu Jope cana da in da̱ naní Simón, da̱ cáha̱n tucu na Pedro xi̱hi̱n.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Ta da̱ cán ca̱xi tu̱hun xu̱hu̱n ta xi̱hín ndihi na̱ vehún ndaja caja ndó ca̱cu ndaa ínima̱ ndó”, na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ xi̱hi̱n Cornelio cán.
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Ta tá na̱casáhá i̱ cáha̱n i̱ xi̱hín na̱ vehe Cornelio cán já na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ ná xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ tá quia̱hva na̱jándicutú a̱ ínima̱ mí jihna.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Xi̱hín ña̱ yóho na̱ndicu̱hu̱n ini i̱ ña̱ na̱cachi Jesús, xitoho í xi̱hi̱n yo̱ tá na̱cachi a já: “Mé a̱ nda̱a̱ na̱jácandúta̱ Juan ndo̱hó xi̱hín ticui̱í joo va̱xi qui̱vi̱ jándicutú Ndióxi̱ ndo̱hó xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ mé á”, na̱cachi Jesús.
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Ta tá sa̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ú na̱ cán tá quia̱hva na̱caja xi̱hi̱n mí sa̱há ña̱ na̱candúsa í Jesucristo, xitoho í ama ná cani táhan i̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cája mé á xi̱hín na̱ cán —na̱cachi Pedro.
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ na̱cachi Pedro já na̱catáji̱ ná ta na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ já na̱cachi na já:
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Tá na̱ndihi na̱sahní na̱ Esteban já na̱casáhá cája xíxi na xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús. A̱nda̱ já na̱ndicui̱ta nuu na cua̱ha̱n na̱ ta java na na̱xinu na ja̱nda̱ chí estado Fenicia. Java na na̱xinu na cua̱ha̱n na̱ chí isla Chipre. Ta java na na̱xinu na chí ñuu Antioquía. Ta cán na̱casáhá cáha̱n na̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú na̱ na̱quixi chi̱chi Israel cuití va. Joo co̱ó na̱ca̱xi tu̱hun na ña̱ nu̱ú na̱ tóho̱ cán.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Joo java na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ na̱quixi chí isla Chipre cán xi̱hín na̱ na̱quixi ñuu Cirene na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Antioquía ta na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús, xitoho í xi̱hín na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel ndúu cán.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Ta na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ cua̱há ndée̱ mé á nu̱ ná. Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱jándacoo na costumbre yatá na̱ ta na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús, xitoho í.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Tá na̱canda̱a̱ ini na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Jerusalén tócó ndihi ña̱ na̱ya̱ha cán já na̱chindahá na̱ Bernabé cua̱ha̱n da̱ ja̱nda̱ ñuu Antioquía cán.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Bernabé ñuu Antioquía cán já na̱xini da ndá quia̱hva na̱caja Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín ña̱yivi ñuu cán chí na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini da. Ta na̱ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná ña̱ ná candi̱co̱ na̱ íchi̱ cuéntá Jesús xi̱hín ndinuhu ini na.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Mé Bernabé yóho cúú dá in ta̱a va̱ha. Ta chútú nda̱a̱ ínima̱ da̱ xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ta cándeé cáhnu ini da mé á. Ta cua̱há ña̱yivi na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús, xitoho í sa̱há ña̱ na̱caja da.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Tá na̱ndihi já na̱quee Bernabé cua̱ha̱n da̱ ndinducú da̱ Saulo chí ñuu Tarso. Ta tá na̱ndiñe̱he̱ dá Saulo já ñéhe da da̱ cua̱ha̱n da̱ chí ñuu Antioquía.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Ta na̱sa̱nduu da xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús mé ñuu cán tátu̱hun in cui̱a̱. Ta na̱jána̱ha̱ da̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi. Ta mé ñuu Antioquía cán cúú nu̱ú nu̱ cuítí na̱sacu na qui̱vi̱ ná cananí na̱ na̱ cúú cuéntá Jesús.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Ta mé tiempo já na̱xi̱nu̱ co̱o java na̱ profeta mé ñuu Antioquía cán. Mé profeta yóho na̱quixi na chí ñuu Jerusalén ta tia̱hva na jáya̱ha na tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Ta in táhan da̱ profeta cán, da̱ naní Agabo na̱nda̱ca̱ ndíchí da̱ tañu na̱ cúú cuéntá Jesús mé vehe nu̱ú na̱taca na cán. Já na̱cachi da já:
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 A̱nda̱ já na̱ cúú cuéntá Jesús ñuu Antioquía cán na̱játaca na jiu̱hún chindeé ñahá na̱ cán. Ta ndá quia̱hva xínu̱ co̱o nu̱ mé ná quia̱hva na, quia̱hva já sáhan na. A̱nda̱ já na̱chindahá na̱ ña̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu estado Judea.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Ta mé Saulo xi̱hín Bernabé cúú da̱ ñéhe jiu̱hún cán cua̱ha̱n da̱ ndiquia̱hva da ña̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu estado Judea cán.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.